04-04-18

De enigmatische glimlach van de Chinese President: Xi Jinping

Net zoals Mona Lisa lijkt het erop dat achter zijn immer aanwezige glimlach, er zich een geheimpje verschuilt.

Om super eerlijk te zijn, ik houd van zijn glimlach. Het doet hem met kop en schouders boven Trump uitsteken. Trumpje verdwijnt in het NIETS naast Xi. Als hij denkt dat hij iets weet, dan is Xi daar al heen en terug van geweest.

Mensen die ALTIJD glimlachen zijn belangrijk. Zelfs wanneer het persoonlijk noodlot hen achtervolgt, dan nog zijn ze ongenaakbaar en ontwapenend. Ik weet dat het zich, af en toe, betreft om een ongewilde uitdruk en te zien heeft met een vertrokken aangezicht, maar dan nog maken ze indruk. Men voelt zich op hetzelfde ogenblik aangetrokken en ook heimelijk ongerust. Vertrouwd en geprikkeld nieuwsgierig.

Wat heeft deze man te verbergen? Waarom zoveel zelfvertrouwen? Ongenaakbaarheid? Waarom gaan eendere mannen zover in het leven? Zijn ze dan werkelijk nooit eens triestig? Teneer geslagen? Waarom trekken ze mij aan? Zou ik mijn geld wel aan hen toevertrouwen?

Natuurlijk, zeker en vast. Hij heeft er geen enkel belang in te verdwijnen met niets. En met veel, nog minder. Hij heeft er wel belang in dat je je rustig voelt. Opgewekt en rustig positief.

Je krijgt geen vat op iemand die voortdurend glimlacht. Ik zeg wel glimlacht en niet LACHT. Want teveel lachen leidt naar onnozelheid. Diene Kim van Noord Korea mag wel snugger zijn, maar zijn lach verstoort. Net alsof hij niet meer beschikt over al zijn vijf vijzen. Maar Trump overtreffen in LOMPHEID doet hij niet. Ten hoogste evenaart hij.

Er bestaat geen de minste twijfel over dat China, op den duur, de grootste wereldmacht zal worden. Met de glimlach van Xi erbij, als gratis toemaatje. Lachend van de Amerikaanse boel zoals geen andere, waarbij zelfs Poetin, Trump in zijn handen houdt. Het gaat zonder spreken dat dat gedoe met het Gouden Stortbad van Trump, gefilmd is geweest en dat Poetin dat op het juiste ogenblik aan de mensheid openbaar zal maken.

Wie nog leeft, zal het zien.

Een opgedraaide worst zoals Trump zal er letterlijk bij verzwolgen worden.

Iedere keer ik diene "big mouth" zie herinner ik mij Harry Andree, een Duitser die kort na de oorlog gevangen genomen is geweest en gediend als persoonlijke lijfwacht voor Generaal Eisenhouwer. Een enorme bruut met varkensoogjes die net als Trump denkt en handelt. Hij heeft mij eens meegenomen naar dat enorm natuurpark in Florida, waar er krokodillen en andere reptielen bij de duizenden leven. Toen ik even omkeek naar een zwart opdienstertje, terwijl we een pintje aan het drinken waren, verwittigde hij me, me niet te vermengen met zwarten. Een duidelijke racist en fascist, opgeklommen tot Directeur International Sales van de multinationale firma Rockwell International. voor wie we, in Brazilië, offset drukmachines verkochten.

Hij is eens vlakaf ontmaskerd geweest gedurende een rondetafel vergadering in Rio door Adolpho Bloch, uitgever en eigenaar van diverse tijdschriften, die hem, eigenaardig genoeg, bijna onmiddellijk heeft aangesproken in het Duits en binnen luttele minuten de tafel heeft verlaten om nooit nemeer terug te keren.

Ik vermoed dat ze van elkaar hebben ontdekt dat ze in tegenstrijdige kampen stonden en de koper, de verkoper naar de hel heeft verwenst.

Harry Andree, één van de vele Trump's van de VSA.

Dat Lucifer hem intussen onder zijn hoede heeft genomen!

Zoals ze het zeggen in Brazilië: "um tremendo Filho Da Puta".

Com todo o respeito.

07:00 Gepost door RD | Commentaren (0) |  Print

02-04-18

OPINIE Jean-Marie Dedecker: “Palestijnen betalen de rekening voor het Duits gesol met Joodse mensen in WO II”

De meningen zijn verdeeld over Trumps maatregel, aangaande Jeruzalem, eerder deze week. Hieronder vindt u die van Jean-Marie Dedecker.

Jean-Marie Dedecker

 Benny Proot Jean-Marie Dedecker 

 Rex Tillerson, de Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken noemde zijn president onlangs nog een imbeciel. Terecht. Behalve Trump zelf en de Israëlische eerste minister Benjamin Netanyahu had er niemand belang bij om een lont in het kruitvat van Jeruzalem te steken. De eerste deed dit om zijn valse daadkracht te bewijzen en de aandacht af te leiden van de problemen in zijn eigen land met Russian Gate waarbij zijn joodse schoonzoon Jared Kushner betrokken is. De tweede omdat hij gerechtelijk onder vuur ligt wegens corruptie en belangenvermenging. Trump is op oorlogspad. Zijn chicken game met sjiitische Iraniërs om het bestaande nucleair verdrag met dit land op te blazen is daar ook een onderdeel van, evenals zijn sabeldansje in Ryad met de Soennitische Saoedi’s. Straks ontploft de bom ook in Libanon en Beiroet. Verdeel en heers.

Trump trok de VS onlangs ook al terug uit de UNESCO omdat deze organisatie het aandurfde de historische stad Hebron op de Westelijke Jordaanoever te erkennen als cultureel werelderfgoed van de Palestijnse Staat. In Hebron wonen 215.000 Palestijnen en nauwelijks 850 streng orthodoxe bewapende Joodse kolonisten die beschermd worden door zo’n 650 militairen. Provocerende kolonisering tot in het absurde, gebaseerd op eigendomsrecht uit een godsdienstig sprookjesboek. De terugtrekking uit de UNESCO gebeurde net op de dag dat de rivaliserende Palestijnse partijen, Hamas en Fatah, in de Gaza een verzoeningsakkoord sloten. 

Anschluss

Haviken als Benjamin Netanyahu willen echter geen vrede en zeker geen twee staten, maar een anschluss. Trump is dan de ideale provocateur en bondgenoot. Hij steelt nu ook hun hoofdstad. Niettegenstaande het Internationaal Gerechtshof in Den Haag op 9 juli 2004 al verklaarde dat Israëls scheidingsmuur en de nederzettingen in Palestijns gebied illegaal zijn, blijft het koloniseren van de Westelijke Jordaanoever een tactiek om de Palestijnen definitief te verdrijven. Israel’s President Reuven Rivlin : “Control over the West Bank is not a matter of political debate. It is a basic fact of modern Zionism”. Naast de 130 zogenaamde “legale” Joodse nederzettingen met een half miljoen kolonisten zijn er ook nog 120 illegale “out spots” die gedoogd worden om de volledige anschluss te verwezenlijken. Lebensraum is er enkel voor joodse Israëli’s . “Een Joodse staat kent alleen medevoelen en menselijke gevoelens voor Joden, alleen rechten voor het Uitverkoren volk. Een Joodse staat is er alleen voor Joden.” schreef de Joodse columnist Gideon Levy in Haaretz. 

Het Israëlische leger sloopte in augustus, daags voor de start van het nieuwe schooljaar bijvoorbeeld nog een door België gefinancierd schooltje voor 60 Palestijnse kinderen in Bethlehem. De Israëlische deputy minister van defensie Eli Ben-Dahan zei op 15 oktober 2015 nog: ”Palestinians have to understand they won’t have a state and Israel will rule over them”. Die zeloot had in 2013 in The Times of Israel al geroeptoeterd:” To me they are like animals, they aren’t Human”. De Palestijnen betalen de rekening voor het Duits gesol met Joodse mensen in WO II. Met Trump riskeren we WO III.

Door de behandeling van de Palestijn als Üntermensch is het een afschuwelijk misbruikt alibi geworden voor de uitvoer van terrorisme door islamitische fundi’s. Hoeveel bommen van criminele jihadisten zullen er in het Westen weerom ontploffen door de dwaasheid van die Amerikaanse narcistische mafketel? De Amerikaanse terreurexpert Robert Pope onderzocht de motieven van 462 zelfmoordterroristen. De woede voor de westerse Midden-Oostenpolitiek was hun voornaamste motief. Ondertussen zijn er nogal wat religiegekken bijgekomen. Het Bijbels festijn van bloed en tranen houdt niet op. Israël en Trump voeden ze. Zolang er geen oplossing is voor het Palestijns probleem geven we aan de Jihadi’s een alibi voor hun fanatisme, net zoals de Holocaust als moreel schild misbruikt wordt door de Israëli’s om de Palestijnen te onderdrukken.

09:44 Gepost door RD | Commentaren (0) |  Print

01-04-18

Jaren geleden al heb ik FACEBOOK naar de HEL verwenst. Gelukkig maar...

Facebook weet veel over mij, maar Google nog verdomd veel meer (+ alles wat ook jíj daarover moet weten)

Verbaasd hoeveel Facebook over je weet? Google weet zo mogelijk nog meer - en houdt al die gegevens ook minutieus bij. Van elke locatie waar je ooit bent geweest, wat je op het internet jaren geleden hebt opgezocht, welke foto's je hebt gedownload, welke filmpjes je hebt bekeken tot wat je in het verleden - gegeneerd én ongegeneerd - hebt gewist. Opvallend: je hoeft er zelfs geen Google-account voor te hebben. Ik, fervent iPhonegebruiker, ploos het uit. Conclusie: wat weet het verdomde Google verdomd veel over mij.
 
Fien Tondeleir
 
Facebook weet veel meer dan ons lief is. Met wie we sms'en en bellen bijvoorbeeld en zelfs hoeveel en hoelang. Dat hebben verschillende gebruikers ontdekt toen ze hun Facebook-profiel wilden verwijderen nadat vorige week aan het licht kwam dat het sociale media-platform de gegevens van 50 miljoen gebruikers stiekem heeft doorgespeeld aan een Brits data-analysebedrijf. Dat Facebook al die gegevens bijhoudt, is volgens het bedrijf bedoeld om het algoritme nog meer te verfijnen: zo weet de applicatie wat relevanter is voor elke gebruiker en kan er gericht geadverteerd worden. 
 

En daar weet ook Google alles van. Geef je zoekopdrachten in via Google Chrome? Kijk je af en toe naar videoclips op YouTube? Lees je je mails met Gmail? Makkelijk, zo alles in één gratis 'pakketje' denk je, maar er schuilt ook een addertje onder het gras: aan de hand van die applicaties verzamelt Google - ongevraagd - bergen data over ons. Die gegevens kan het dan verkopen aan adverteerders. Wie bijvoorbeeld graag vette snowboardtrucs bekijkt én vaak naar webshops surft voor het nieuwste snowboardmateriaal en de hipste skikleding is een ideaal profiel voor merken als Burton, Quicksilver of GoPro. Hoe meer Google weet, hoe beter het ons kan koppelen aan adverteerders én hoe groter de kans dat die adverteerders met Google in zee gaan. Money is money

Omdat ik sinds drie jaar een vaste iPhonegebruiker ben en niet heel lang met een Androidtoestel heb gewerkt, realiseer ik me dat Google niet alles van mij kán weten - gelukkig maar. Al realiseer ik me onmiddellijk ook dat Google heel veel wél over me weet op basis van mijn IP-adres. Zo zien ze dat ik wel vaker, zo niet dagelijks, de website synoniemen.net bezoek (ik ben een journalist!) en dat ik in het verleden hevig fan was van Coldplay. Maar ook welke liedjes ik vorige week tijdens het oud-leidingsweekend (in licht beschonken toestand) heb meegekweeld. Trip down memory lane... En een beetje schaamte ook. 

Hoe ga ik te werk? Eerst surf ik naar 'Mijn Activiteit', een platform dat Google in 2016 in het leven riep en waar u en ik zeer gericht kunnen zien wat het bedrijf allemaal bijhoudt. En dat blijkt een berg: denk maar aan zoekresultaten, bezochte websites, bekeken YouTube-video's of de plekjes waar ik de voorbije jaren het vaakst heb uitgehangen. Ik ben benieuwd...

1. Wat zoek ik op?

Een eerste test. Kan ik me nog herinneren welke zoekopdracht ik ingaf op 13 maart van dit jaar? Ik schuim een hele dag door het wereldwijde web af, dus neen. Gelukkig is er het gigantische brein van de zoekrobot die me haarfijn vertelt dat ik om 18.05 uur dringend een Nederlands synoniem nodig had voor het woord 'ondervraging'. Dertig minuten later zocht ik ook nog even op waar het plaatsje Maddaloni precies ligt. Juist ja, in Italië. Daar kwam die dag een tornado langs.

Op 13 maart liet ik de zoekrobot zwoegen, met 188 zoekopdrachten. ©RV
Een paar zoekresultaten op 13 maart. ©RV

Best spannend, vind ik. En dus wil ik het brein van Google nog wat zwaarder op de proef stellen. Ik geef twee willekeurige data in: 23 april 2013 en 22 augustus 2012. De zoekrobot vertelt me dat ik toen respectievelijk zin had in een nummertje van Netsky. Zo tikte ik om 20.30 uur 'Come Alive' in op YouTube. Een half jaar eerder wilde ik weten waar de Schrikstraat in Rotselaar precies ligt. Ik graaf nog altijd in mijn brein waarom, maar daarop moet Google het antwoord schuldig blijven. Ze kunnen toch niet alles weten, hé? 

Een ding staat alleszins vast: jij en ik hebben over de jaren heen on-tel-bare zoekopdrachten laten uitvoeren. En die onthoudt het bedrijf állemaal. Precisiewerk, is het. Meer nog: Google slaat de zoekgeschiedenis van ál je apparaten op in een afzonderlijke database. Als je je zoek- en telefoongeschiedenis wil wissen, moet je dat ook doen op álle toestellen.

2. Waar hang ik uit?

Eng is het, om te weten dat ik de voorbije jaren nergens alleen naartoe ben geweest - nochtans lag ik soms gewoon languit ALLEEN in de zetel of reed ik ALLEEN naar het werk. Google bleek tot januari 2015 - toen ik mijn Android  inruilde voor een iPhone - mijn trouwste compagnon. Dat ontdek ik via 'Mijn Tijdlijn'. De plek die ik het meest bezocht? Mijn huis in Wetteren, waar ik op dat moment woonde. 

  • De rode bolletjes op de kaart tonen waar ik in het verleden meermaals te vinden was.
     
  • De plaatsen die ik het meest bezocht tot januari 2015: de Victor Van Sandelaan in Wetteren (mijn toenmalig thuisadres), het werk in Kobbegem en mijn huidig adres in Gent. Op vier: een stukje Wetterse natuur.
     
  •  

Meer nog: Google weet zelfs perfect dat ik op 25 augustus 2014 om 10.21 uur uit Wetteren vertrokken ben richting Kobbegem (waar ik werk) en dat ik er welgeteld 36,6 kilometer of 28 minuten over gereden heb. Een ander rood bolletje op de kaart geeft aan dat ik op 6 januari 2015 even ben binnen gesprongen bij snackbar 't Hoekske aan de Verloren Kost in Gent. Zin in een broodje om 14.07 uur? 

En ik word ook nog eens herinnerd aan die fantastische citytrip in Amsterdam. Daar was ik samen met mijn vriend (ook dat weet Google!) van zondag 3 november 2013 tot en met woensdag 6 november. Waar we overnacht hebben? Ook makkelijk terug te vinden: in het Blue Tower-hotel, op de Leeuwendalersweg 21. Na 2015 kan Google me niet meer helpen. Weg Android, welkom iPhone. De plekjes die ik dan bezocht zullen wel elders zijn opgeslagen. Want ik ben me er ten zeerste van bewust dat ook Apple en consoorten al mijn verplaatsingen zorgvuldig opslaat. Hallo, de cloud? 

Het feit dat Google trouwens locatiedata bewaart, heeft al vaak tot verontwaardiging geleid. Nochtans haalt het bedrijf aan dat het een handig hulpmiddel kan zijn. "Zo kunt u bijvoorbeeld beter zoeken op kaarten en krijgt u betere routebeschrijvingen”, luidt het. De zoekgeschiedenis, enkel voor jezelf zichtbaar, kan je gelukkig eenvoudig verwijderen. Je beheert ze bij 'Accountgeschiedenis'.

3. Wat beluister en bekijk ik?

Zoals hierboven aangegeven: dit wordt een regelrechte trip down memory lane. YouTube heeft mijn hele zoekgeschiedenis zorgvuldig bijgehouden. Volgens de zoekrobot om "in het vervolg sneller te kunnen zoeken en betere video-aanbevelingen te krijgen", klinkt het. Wie dus ook op zoek wil naar wat hij of zij vroeger grijs draaide - niet op een platenspeler of cassette - maar online: zeker te checken. Vijf jaar geleden wilde ik bijvoorbeeld nog eens smakelijk lachen met de 'fail compilation 2012' en was ik blijkbaar verknocht aan Rob de Nijs en Volumia. Alhoewel ik vriendin Sarah ervan verdenk dat zij me toen verplicht heeft die liedjes op te zoeken (haar favorieten!) - ja, alwéér een of ander weekend met de scouts. Ben je trouwens bang dat tussen de zoekresultaten plots ook een stout filmpje opduikt? Paniek is niet onmiddellijk nodig, je YouTube-geschiedenis kan je alsnog bewerken en zelfs volledig wissen. 

Een bont allegaartje afgespeelde liedjes vorige week. ©RV
Wie zijn of haar zoekgeschiedenis van YouTube zo snel mogelijk wil wissen, dat kan. ©RV

4. Welke advertenties krijg ik te zien?

Alweer die mooie lederen tas en die honderden advertenties van Zalando. Ik zie ze voortdurend wanneer ik het internet open, rondsurf, mijn e-mails lees of - gewoon - enkele webshops open. Op de pagina met zoekresultaten van Google kunnen advertenties worden weergegeven die gelinkt zijn aan de zoekterm die ik typ. Of misschien zie je op jouw favoriete blog interactieve advertenties die zijn gerelateerd aan de content op de pagina. Dat soort advertenties - Google werkt samen met miljoenen websites en apps - zijn Google-advertenties.

Het bedrijf legt “op basis van activiteiten in Google-producten” (en dat zijn er heel wat) een lijst aan van onderwerpen die me mogelijk interesseren zodat ze de reclame die ik krijg persoonlijker kunnen maken. Net als ik ook fan van 'creditcards', 'bankieren', 'blues', 'doe-het-zelf' (?) en 64 andere boeiende onderwerpen? (help, wie is die andere Fien toch) Hier kan je je persoonlijke lijst raadplegen en indien nodig ook aanpassen. Je kan er uiteindelijk ook voor kiezen dat Google geen gegevens meer deelt met derden. 

Álle mogelijke onderwerpen die ik volgens Google interessant vind. ©RV

5. En dan is er nog dit...

Wie al jaren een Google-account heeft en verknocht is aan zijn Android-toestel - in tegenstelling tot mij -, kan nog véél meer zien. Dat bewijzen ook deze opvallende tweets van Dylan Curran - 15.000 volgers, alsjeblief. Ook de techexpert ploos uit wat Google heel minutieus over hem te weten is gekomen. En hij liet al zijn gegevens downloaden die het jarenlang over hem heeft verzameld. "Het gaat om bladwijzers, e-mails, contacten, Google Drive-bestanden, de foto's die je hebt gemaakt met jouw toestel, de bedrijven waar je producten hebt gekocht maar ook je agenda, locaties, de Google-boeken die je zo graag gelezen hebt, de Google-discussiegroepen waarin je vertoeft, de websites die je hebt gemaakt, de telefoons die je bezit, de pagina's die je hebt gedeeld, hoeveel stappen je op een dag loopt, tot zelfs de emoticons die je het vaakst gebruikt..." 

En daar voegt hij lacherig aan toe: "Google weet als het ware hoeveel je weegt, hoeveel je wil vermageren. Of je moslim, christen of atheïst bent, wanneer je baby's wil, hoeveel je verdient en of je gelukkig bent."

Ook jij kan je gegevens hier exporteren en downloaden - én met verstomming geslagen worden. Ik heb me er ook aan gewaagd, benieuwd naar de lelijke foto's van een paar jaar terug. Jammer wel: ik krijg ze niet onmiddellijk te zien. Het is nu dus enkele dagen wachten op een gigantische hoop gegevens. Zoals in Curran zijn geval: goed voor drie miljoen Word-documenten of liefst 5,5 GB. Was ik een Nederlander geweest, ik riep luidkeels 'ASJEMENOU'. Let wel: als je jouw gegevens downloadt, worden ze niet verwijderd van de servers van Google.

Klinkt allemaal best eng, niet? Google laat - gelukkig - genoeg opties open om al die honderden of duizenden data alsnog te beheren. Per optie kan je bij het onderdeel 'Activiteitsopties' alles eenvoudig in- en uitschakelen. Gedaan met kijken, Google.

12:11 Gepost door RD | Commentaren (0) |  Print

 
Aangepast zoeken