15-11-17

Plus size também pode ser angel: modelo refaz fotos da Victoria’s Secret

Objetivo de americana era apontar a falta de representatividade da marca

Gisele Bündchen, Adriana Lima, Alessandra Ambrosio e Lily Aldridge. Além todas serem ou já terem sido angels da marca de lingerie Victoria’s Secret, estas mesmas mulheres têm outras características em comum: são altas e super magras e definidas. Mas será que este é único padrão que qualifica alguém como angel? Uma modelo americana provou que não.

 

Tabria é modelo e também faz sucesso com suas fotos nas redes sociais, tendo quase 400 mil seguidores só no InstagramInstagram/tabriamajors/Reprodução

Tabria é modelo e também faz sucesso com suas fotos nas redes sociais, tendo quase 400 mil seguidores só no Instagram

Em sua conta no Instagram, a modelo plus size Tabria Majors reproduziu fotos de catálogos da Victoria’s Secret e mostrou para todo mundo que fica tão bem nas peças da marca quanto qualquer outra mulher magra e definida. “Talvez eu seja uma angel este ano no Halloween, já que não está acontecendo na vida real”, escreveu Tabria para os seus mais de 397 mil seguidores na rede social.

A americana também fez questão de pontuar que garotas curvilíneas podem, sim, arrasar em lingeries e vender os produtos assim como as modelos que seguem os padrões tradicionais da indústria da moda. O resultado não poderia ter sido outro: Tabria Majors viralizou nas redes sociais com seu post.

Em pouco mais de uma semana, foram mais de 28,4 mil likes e centenas de comentários. “Obrigada. Eu realmente estava olhando para a terceira foto e imaginando como a peça ficaria em mim. Obrigada pela representatividade”, escreveu uma das usuárias.

Fotos

Abria reproduziu três fotos de campanhas da marca de lingerie e as colocou lado a lado com as imagens e modelos originais. Na primeira, ela aprece com uma peça vinho e, diferentemente da foto original, não veste uma blusa preta para cobrir a parte de cima do corpo.

Já as outras duas reproduções da modelo são quase exatas às originais. Na segunda, Tabria usa uma calcinha e um sutiã estampados, já na terceira, usa uma peça única com transparência na cor preto. Apesar de muitos usuários apontarem que a plus size ficou melhor nas fotos do que as modelos originais, o objetivo de Tabria não era competir com essas mulheres, mas sim apontar a falta de representatividade nas campanhas da marca.

14:28 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

14-11-17

Voor WIE die houdt van LINGERIE, VROUWEN en STRIJD

Lutar MMA usando apenas lingerie? Elas fazem isso! Confira as imagens

Muito popular nos Estados Unidos, o Lingerie Fighting Championship é uma mistura de UFC com WWE

MMA de lingerie, essa é a marca do LFC
Divulgação
MMA de lingerie, essa é a marca do LFC

O Ultimate Fighting Championship (UFC) se tornou, sem dúvida, o mais conhecido torneio de MMA no mundo. Foi pensando nisso que o norte-americano Shaun Donnelly decidiu criar uma nova organização, inspirada no UFC, e a chamar de Lingerie Fighting Championship, onde apenas mulheres competem e todas usam lingeries.  

Os combates são similates aos do MMA , com duração de três rounds, valem cinturão (rosa). Mas engana-se quem pensa que as atletas são escolhidas apenas pela beleza, como garante Donnelly, presidente do LFC.

“Ao contrário do que algumas pessoas pensam, não escalamos as garotas baseadas apenas na aparência. Cada uma delas tem um forte background atlético”, declarou. 

Confira fotos do LFC:

O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Divulgação/LFC
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates. Foto: Ethan Miller/Getty Images
 
O LFC é uma mistura de MMA com WWE e as lutadoras usam apenas lingerie nos combates.

Shaun disse ainda o motivo do evento ter se tornado muito famoso em terras norte-americanas. “O LFC tem de tudo. Drama, briga e mulheres sensuais rolando no chão de lingerie. Como dá para não gostar?”, acrescentou.

Resultados forjados?

A competição é uma mistura de MMA (artes marciais mistas) com WWE (lutas combinadas), ou seja, as garotas atuam como no wrestling, mas realmente vão para o duelo corpo a corpo e os resultados não são decididos antecipadamente. O site da organização explica o motivo.

Lutadoras de MMA que usam lingerie
Ethan Miller / Reprodução
Lutadoras de MMA que usam lingerie

“Lingerie Fighting Championships Inc. é uma empresa de mídia focada no desenvolvimento, produção, promoção e distribuição de entretenimento original para o público maduro. Nosso negócio e marca está focada na construção e em estabelecer um entretenimento de liga esportiva que utiliza o wrestling e as artes marciais mistas, técnicas de luta em conjunto com personagens fictícios, paródias de figuras públicas e profissionais de ligas desportivas e histórias fictícias para fins de prestação de entretenimento esportivo”.

Esta não é a primeira vez que surge um esporte voltado apenas para mulheres que usam peças íntimas. Nos Estados Unidos, além do MMA sensual, o futebol americano tem sua versão, chamada Lingerie Football League.

19:50 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

13-11-17

Godverdomde Smeerlappen MOETEN voor Eens en voor Altijd Uitgeroeid WORDEN

In Frankrijk wordt de roep om afschaffing van de drijfjacht sterker. Aanleiding: een jachtpartij die eindigde in een tuin.

Sander Becker 
Protest tegen de drijfjacht. Op de foto's beelden van het hert in de tuin, gefilmd door actiegroep AVA. ©Hollandse Hoogte

In Frankrijk is ophef ontstaan over de drijfjacht, een aanpak waarbij wilde dieren met behulp van honden worden opgejaagd en afgemat, om uiteindelijk volledig ingestort en in opperste doodsnood te worden afgeschoten. Aanleiding voor de woede zijn beelden op sociale media. Die laten zien hoe een jager over een schutting springt en in de tuin van onbekenden een uitgeput, schuilend hert afmaakt.

Het wilde dier ligt met zijn statige gewei op de oprijlaan, weggekropen tegen een haag. Het is zojuist door een meute honden van een jachtgezelschap verdreven uit het bos van Compiègne, in Noord-Frankrijk. Dan arriveert jachtmeester Alain Drach. Die geeft het dier eerst nog wat zweepslagen en dient dan het genadeschot toe. De aanwezige gendarmerie laat de man begaan, terwijl buurtbewoners verbijsterd toekijken.

Petities

De scène werd eind oktober gefilmd door dierenbeschermers van AVA, 'Abolissons la Vénerie Aujourd'hui' (Laten we de drijfjacht vandaag nog afschaffen). Al snel gingen de beelden viraal op Facebook. Het gevolg: honderden bewoners uit de landelijke regio trokken de straat op om de 'slachtpartij' te veroordelen. En online tekenden honderdduizenden mensen twee petities tegen de drijfjacht, de eerste gericht aan de burgemeester van het dorpje Lacroix-Saint-Ouen waar het voorval plaats vond, de tweede aan de Franse minister van natuurbeheer Nicolas Hulot. 

Er volgden ook juridische stappen. De Franse Dierenbescherming SPA diende een aanklacht in wegens 'ernstige mishandeling en wreedheid'. In Frankrijk is de drijfjacht weliswaar legaal, maar de SPA vindt het een 'sadistisch tijdverdrijf' dat moet worden verboden. Volgens de advocaat van de SPA was de jager sowieso in overtreding, want hij betrad privégrond en maakte een dier af zonder toestemming van de grondeigenaar. Dat laatste mag alleen als een dier dodelijk gewond is, en dat was hier niet zo.

De betrokken jagersvereniging, La Futaie des amis (Het hoge bos van de vrienden), wijst de beschuldiging van de hand. Er zou wel degelijk geprobeerd zijn om de eigenaar van de tuin te bellen, maar die nam niet op. De gendarmerie zou uiteindelijk toestemming hebben gegeven voor het afschieten, omdat het dier agressief zou worden. Desondanks heeft de jachtclub zijn schutter Drach na een intern onderzoek voor de rest van het seizoen geschorst. Ook zijn ploeggenoten mogen een maand niet meer jagen, want ze hadden moeten voorkomen dat hun partijtje zou eindigen in bewoond gebied.

De jager heeft zelf ook aangifte gedaan, namelijk van 150 doodsbedreigingen die hij de afgelopen dagen kreeg. Omdat hij een telg is uit de Joodse bankiersfamilie Rothschild, vermoeden sommigen dat de heftigheid van de reacties deels was ingegeven door antisemitisme.

Welgestelden

In elk geval speelden er ook anti-aristocratische gevoelens mee. Want net als vroeger is de drijfjacht in Frankrijk nog grotendeels voorbehouden aan de zeer welgestelden. Die zouden zich met hun zwepen, paarden en meutes honden steeds arroganter gedragen, bijvoorbeeld door het wegdek voor hun gezelschap op te eisen en andere bewoners de berm in te duwen. Met zo'n hautaine houding kwamen ze in de standenmaatschappij van 1750 misschien nog weg, maar anno 2017 niet meer, aldus de dierenbeschermers van AVA.

Frankrijk telt zo'n 400 jachtclubs. De leden doden via de drijfjacht elk jaar zo'n 3800 dieren, vooral herten. In diverse andere landen is dit type jacht vanwege het omstreden karakter verboden. Duitsland maakte er in 1936 een eind aan, België in 1995 en Groot-Brittannië in 2005 – al zijn er in dat laatste land nog veel aristocraten die zich stiekem overgeven aan de illegale drijfjacht op vossen.

In Nederland is de drijfjacht verboden bij grofwild, zoals herten en wilde zwijnen. Kleinere dieren, waaronder haas, konijn, fazant en vos, mogen nog wel met deze methode worden gevangen.

09:18 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

12-11-17

Tachtig euro per uur en meestal volgeboekt: bordeel biedt uitsluitend sekspoppen aan

De roze haren van Jessica, de elegantie van Elena of toch maar gewoon die pittige Nicole? In Dortmund staat een bordeel waar uitsluitend... sekspoppen uitgeleend worden. Evelyn Schwarz opende Bordoll een half jaar geleden, tijd voor een eerste evaluatie dus.

Sven Van Malderen 
Anna en Coco. ©Rv

De 29-jarige bazin heeft elf plastic exemplaren in huis die zonder enige twijfel de gekste fantasieën kunnen waarmaken. Stuk voor stuk zien ze er vrij levensecht uit, de verschillen zitten uiteraard in fysieke aspecten zoals lengte en cupmaat.

Voor elke pop moet Schwarz tussen de duizend à tweeduizend euro op tafel leggen. Een investering die snel terugverdiend is, als u weet dat een uurtje met Naomi 80 euro kost. Wie twaalf uur lang zijn gangen wil gaan, dient maar liefst 650 euro op te hoesten. En de echte liefhebber kan zelfs met twee gehoorzame liefjes tegelijk aan de slag. Wel opletten dat u er tijdig bij bent, want meestal zijn ze al een tijdje op voorhand volgeboekt.

Nicole. ©Rv

"Op tv toonden ze een reportage over dit fenomeen in Japan, zo ben ik op het idee gekomen", aldus Schwarz. "Ik krijg klanten van verschillende pluimage over de vloer, dat varieert van werklozen tot rechters. Meestal zijn ze gewoon benieuwd, maar 70 procent komt wel terug. Hun echtgenotes hebben er geen probleem mee, soms zitten ze gewoon buiten in de auto te wachten. Ze zien het als een speeltje."

 

Eén keer ging een klant iets te enthousiast te werk, voor sekspop Anna kon geen hulp meer baten. "Zij was dan ook de populairste in ons gamma, maar we hebben inmiddels een nieuw exemplaar ter onzer beschikking", aldus Schwarz.

Jessica. ©Rv

Maar hoe zit het dan met het hygiënische aspect? "Na elke beurt wordt de pop gereinigd en gedesinfecteerd, daar hoeft de klant zich geen zorgen over te maken. Als zo'n exemplaar echt versleten is, verkopen we ze tegen een schappelijke prijs. En de dames hoeven niet te wanhopen: van zodra er deftige mannelijke poppen op de markt komen, zullen we die ook aanbieden."

De liefde bedrijven met een sekspop zit zonder meer in de lift. In het Weense bordeel Kontakthof gaat het zelfs zo ver dat flamboyante Fanny (veel) meer succes heeft dan de echte prostituees die daar rondlopen. En in Barcelona kunnen de fans terecht bij Lumidolls, nog zo'n huis van plezier met uitsluitend 'realdolls' in de aanbieding.

17:47 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

10-11-17

André...(deel 2)

 

 

Maar op een dag, meer dan veertig jaar later kwam ik André toevallig 
tegen op het marktplein van een stad waar ik nog maar zelden kom.
Ik herkende hem meteen, hij mij ook.

Het weerzien was onverwacht en verrassend en ook wel blij.
We bleven een tijd lang in het midden van het voetpad staan,
keken elkaar aan en lachten van verbazing en ongeloof.
Ga mee, zei hij tenslotte, we staan hier ongetwijfeld in de weg,
laat ons samen iets drinken. Ik trakteer je op een tas koffie of
wil je liever wijn, of champagne is misschien meer gepast om dit
weerzien te vieren? Hij ratelde maar door.
Hij leek erg zenuwachtig.
Ik onderbrak zijn woordenstroom.
Goed, goed, zei ik, ik ga met je mee.
We namen plaats buiten op het terras van een zaak op de markt
waar het aangenaam zitten was, het was een wolkeloze, zonnige
najaarsdag, zonde om binnen te zitten. Champagne wilde ik niet,
die godendrank bewaar ik alleen voor héél bijzondere gelegenheden
en zo bijzonder vond ik het weerzien met André niet maar ik was
toch wel blij om hem ná al die jaren terug te zien.
Hij bestelde twee kopjes koffie en voor hem nog een glas cognac.
Hij zag er beminnelijk uit, ouder natuurlijk maar nog altijd mager
en atletisch. Zijn haar was poederig wit maar het stond hem goed.
Hij droeg een net pak, zijn schoenen waren gepoetst en zijn handen
verzorgd.
De koffie met het glaasje sterke drank erbij werd gebracht.
Hij begon te vertellen, ik zat een beetje voorovergebogen hield mijn
handen rustig naast mijn kopje koffie en luisterde aandachtig.
Toen ik het had uitgemaakt had hij nog een tijdje iets gehad met Ingrid, 
een enige dochter waar zijn ouders een erg hoge dunk van hadden,
zei hij, zijn stem was laag, kende ik haar niet, ze was afkomstig uit
dezelfde stad als wij, ik dacht even na en schudde toen met mijn hoofd,
neen ik kende haar niet, maar dat was ook niets geworden.
Hij was uiteindelijk getrouwd met een Duitse vrouw, waarom verbaasde
me dat niet, vroeg ik me af, die hij had leren kennen toen hij stage
deed tijdens zijn studententijd in de stad waar zij woonde,
hij haalde meteen enkele foto's uit de binnenzak van zijn jas en even
later keek ik naar een grote, ietwat gezette vrouw met een zware boezem,
ze had een mooi rond Duits gezicht met grijsblauwe ogen en omlijst
door grijzend haar in een stijf gecoiffeerd kapsel, ze had hem drie
prachtige zonen geschonken, vertelde hij glunderend van trots,
hij had ze alle drie uit respect voor haar afkomst een Duits klinkende
naam gegeven, hij zei ze een voor een luidop en legde nog meer foto's op
tafel, weer keek ik gehoorzaam naar foto's van onbekende mannen
met jonge, open gezichten, ze leken alle drie op elkaar vond ik maar
dat zei ik niet.
Tegenwoordig leidde zijn middelste zoon het bedrijf, zelf moeide hij zich
nog maar weinig met de dagelijkse gang van zaken maar hij was er
terecht trots op dat hij zijn zaak indertijd van nul af helemaal zelf had
opgebouwd. Eigenhandig, zonder financiële hulp van zijn ouders moest
ik dat soms denken. Vanzelfsprekend dacht ik dat zijn ouders hem
hadden geholpen maar dat had ik dus verkeerd gedacht.
Ja, de zaken gingen goed, eigenlijk vanaf het allereerste begin draaiden
de zaken goed en tegenwoordig gingen ze zelfs schitterend.
Zijn zoon was ronduit briljant in zaken doen.
Hij lastte een rustpauze in en bestelde voor mij nog een tas koffie en
voor hemzelf een biertje, van twee tassen koffie zou hij niet kunnen slapen.
Pas toen onze bestelling gebracht werd vertelde hij verder.
Net als vroeger maakte hij weinig oogcontact.
Hij vroeg waar ik woonde, ik vertelde het hem, zelf woonde hij in het
centrum van een gemeente niet zo héél ver weg van mijn eigen dorp,
ik wist niet dat hij net als ikzelf de stad had verlaten. Zijn huis kon ik
gemakkelijk vinden, zei hij, als ik dat wilde, het was op één na de
grootste villa van de gemeente en enkele jaren geleden had hij nog
een zwembad laten aanleggen in de gigantische tuin, jammer,
maar enkele oude bomen moesten ervoor sneuvelen,
voor het zwembad met pool house.
Op mijn vraag of hij uiteindelijk toch had leren zwemmen,
vroeger vond ik het onbegrijpelijk dat André, toch een sportief persoon
niet kon zwemmen omdat hij bang was van water,
gaf hij een beetje onwillig een ontkennend antwoord, neen, hij had
nooit leren zwemmen, was nog steeds bang van veel water en
trouwens met zijn drukke bestaan had hij toch nooit de tijd gehad
om het te leren, het zwembad had hij laten aanleggen voor zijn vrouw
en zijn zonen niet voor hemzelf, echte waterratten waren zijn zonen
en nu maakten tijdens de zomer vooral zijn kleinkinderen gebruik
van het zwembad. Ja, dat geld was indertijd goed besteed geweest.
Jaja, hij was vader van drie voortreffelijke zonen, alle drie getrouwd
met voorname en voorbeeldige schoondochters en grootvader van
zes prachtige kleinkinderen, twee meisjes en vier jongentjes.
Ik luisterde tijdens die korte tijd dat we samen zaten beleefd naar
de schets die hij voor me maakte van zijn uitzonderlijk geslaagd leven
waarin hij omringd werd door niet minder dan allemaal volmaakte
mensen, het was één langgerekt goednieuwsverhaal zonder één kleine
hapering in zijn perfecte leven.
Ik keek hem aan en vroeg me af of hij net als ik soms droomt en
waarover. Hoe zouden zijn gedachten zijn, hoe denkt een man die een
eersteklas leven leidt. Ik wist het niet.

Ik moet gaan, zei ik plots en stond recht.
Hij wilde geen afscheid nemen zonder telefoonnummers uit te wisselen
en hij overhandigde me gelijk zijn kaartje. Omdat ik geen adreskaartjes
bezit met mijn telefoonnummer overhandigde hij me nog een tweede
kaartje en meteen ook een balpen en verzocht mij mijn nummer op te
schrijven en omdat ik ook mijn eigen nummer niet uit het hoofd ken
moest ik dat dus eerst opzoeken in mijn mobieltje en duurde het afscheid
veel langer dan ik wilde...

Hij gaf me tot afscheid een hartelijke zoen, hij rook naar iets,
het was niet onaangenaam maar ik kon het moeilijk benoemen en
zei dat hij me nog eens wou zien en zou bellen.
Tot ziens.
Dag André...
 

11:06 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

 
Aangepast zoeken