30-04-18

Bovenarm uit de schouder-kom

Toen ik er mijn schrijfvriendin eens op wees dat ik graag in de huidige tijden geboren geweest zou zijn, dan had ik daar wel een speciale reden voor, die zij wellicht niet goed begrepen heeft.

Ik ben laat uit mijn onschuldig knapen-leven gestapt, maar eenmaal ontdekt voorover mijn piemel-nuttigheden het allemaal hadden, werd ik er opeens verslaafd aan. Ik was toen veer-of vijftien jaar oud en ik had geen enkele grotere interesse dan voortdurend de klagende en grimmige opstandeling koest te houden. En dat gebeurde minstens ene keer per dag. Daarvoor moest ik mezelf aan de hand slaan, natuurlijk. Rap en verdoken.

Ik heb maar ene keer mijn arm uit mijn schouder-kom gewricht en het is niet op zo'n moment gebeurd (het was gedurende een straatgevecht), maar het kon zowel ook daardoor veroorzaakt zijn geweest, zo schokte mijn bovenlichaam. Ik voel bovendien, sinds dan, veel meer kracht in mijn rechtse arm dan in mijn linkse.

Om de boel wat spannender te maken had ik eens gehoord van een collega dat hij het altijd met zijn linkse hand deed, omdat dat hem dan de indruk gaf dat die hand niet van hem was.

En daarmee kom ik op de reden van dit schrijven: de hedendaagse vriendinnetjes van de pubers vinden er geen graten in hun collega's vriendjes, zonder enige blijk van schaamte en terwijl hem vrank in de ogen starend om hem na te gaan op zijn reacties, af te trekken. Het gaat zelfs zover dat ze het doen met of zonder eigen geilheid. Gewoon maar voor het pleziertje aan het manneke van dat ogenblik. Zonder dat zich daar geld of andere voordelen bij bemoeien. En meestal, zelfs zonder liefde. En als hij het zelf niet voorstelt dan vinden ze het maar uiterst normaal dat hij alles tegelijkertijd filmt voor zijn nageslacht, vooral op het punt wanneer er geen terugkeer nemeer mogelijk is en de brokken eruit beginnen te vliegen. Dan lacht (grijnst is beter uitgedrukt) ze uitbundig met zijn onnozele grimas. Sommigen grijpen zelf naar hun eigen smartphone om de gebeurtenis niet verloren te laten lopen. Weeral een trofee om mee te kunnen stoefen bij hun vriendinnen.

Vergelijk dat dan maar eens met vroeger, toen we ons moesten wegsteken, zonder geluid te maken en er rap mee moesten gedaan maken. Had ik in diene tijd een vast (of los) meisje gehad om mij van diene druk te verlossen, in haar tuin, in een steegje, op de trap of in de keuken, wanneer ze alleen thuis was, dan had deze daad van medelijden duizenden keren beter gesmaakt. En wilde zij ook af en toe eens klaarkomen, dan zou dat zeker geen probleem betekend hebben, zolang het maar niet telang duurde.

Het betreft zich duidelijk om een natuurlijke drang en een "klaar is kees" gedoe, vooral net na de schooluren.

Toen mijn huidige vriendin eveneens beweerde dat vol gelopen kloten absoluut hetzelfde betekenen als een emmer met water erin, dan wijst dat erop dat ze er gene kloot van verstaan heeft. Als een jongen of man, door zekere omstandigheden, niet toegestaan wordt de overlast eruit te doen lozen, dan zal hij dat ondervinden als een marteling en zal de natuur, iedere keer nijdiger, naar een verlossing aansturen, zodanig zelfs dat hij op den duur met expliciete seksuele dromen te kampen zal hebben, en heel waarschijnlijk het beddenlaken zal teisteren met eigenaardige vlekken en plekken, getuigenis van de overstroming die, eigenaardig genoeg, zelfs door veel jonge moeders niet herkend wordt. Oudere madammekes begrijpen dat echter wel en grijpen in wanneer ze de zwelling vast stellen en verkiezen het zekere voor het onzekere te nemen. Het kost hen niets en ze hebben daar absoluut geen last en schaamte van. Integendeel, ze begrijpen volkomen de prangende drift van de jonge bokken. Vandaar de veel voorkomende fantasie verhalen over oudere tantes die eigenlijk zelf niet smachten naar vleesseks, maar wel bereid zijn een handje toe te steken.

Dat allemaal, naar aanleiding van het volgend bericht van mijn vriendin, over dit onderwerp:

"Jij vindt het spijtig dat je niet NU geboren bent om je net als de huidige generatie ongebreideld en zonder schuldgevoelens te kunnen overgeven aan lust, lust en nog eens lust, jij droomt van een wereld van ‘alle remmen los, laten we ons zo snel mogelijk bezuipen, iedereen doet het met iedereen bacchanaal…"

En warempel, dat is GEEN overdreven lust en zonde. Ik had niets liever's gedaan, toen al (en nog altijd), om daarna rustig de catechismus, met al zijn vragen en antwoorden uit mijn hoofd te leren herhalen. Om te kunnen en mogen vrijen, een halve eeuw terug, moest je elkaar al maandenlang vooraf leren kennen en dan nog spraken onze meisjes van "vuile jongens", indien ze het ook maar waagden er iets of iets anders over te opperen. Een jongen om mee te trouwen vroeg dat gewoonweg niet (laat staan, pijpen, het toppunt van de vuile misdaad) en als hij dan toch geil werd, na een avondje plakdansen bvb, dan moest hij maar zichzelf bedienen en zijne plan trekken.

Waar of niet?

Ik moet echter wel bekennen dat ik vind dat mijn vriendin veel van mijn eigen gedachten daarover deelt en dezelfde hoge seksuele "high drive" bezit. Ik vermoed dat ze, hadden we echt kennis gekregen toen, een vooruitstrevend lief en minnares geweest zou zijn. Haar seksuele drift en verlangen grenst aan die van de mijne. Het enige wat we niet delen is dat seks altijd gepaard moet gaan met liefde. Dat zou al veel teveel zijn van het goede. In gewone seks streeft men naar genot en ontspanning. In liefdeseks, kijkt men eerst naar het genot van de andere en wordt uw eigen geil een beetje gekortwiekt. Vooral als de liefde blijft duren en de seks schamel begint te worden. 

Ongelukkig genoeg heeft ze teveel geluisterd naar haar vriendin, indertijd, die op zoek was naar een zedige kluizenaar voor haar, net zoals haar eigen os ook is.

16:14 Gepost door RD | Commentaren (0) |  Print

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.