01-04-18

Jaren geleden al heb ik FACEBOOK naar de HEL verwenst. Gelukkig maar...

Facebook weet veel over mij, maar Google nog verdomd veel meer (+ alles wat ook jíj daarover moet weten)

Verbaasd hoeveel Facebook over je weet? Google weet zo mogelijk nog meer - en houdt al die gegevens ook minutieus bij. Van elke locatie waar je ooit bent geweest, wat je op het internet jaren geleden hebt opgezocht, welke foto's je hebt gedownload, welke filmpjes je hebt bekeken tot wat je in het verleden - gegeneerd én ongegeneerd - hebt gewist. Opvallend: je hoeft er zelfs geen Google-account voor te hebben. Ik, fervent iPhonegebruiker, ploos het uit. Conclusie: wat weet het verdomde Google verdomd veel over mij.
 
Fien Tondeleir
 
Facebook weet veel meer dan ons lief is. Met wie we sms'en en bellen bijvoorbeeld en zelfs hoeveel en hoelang. Dat hebben verschillende gebruikers ontdekt toen ze hun Facebook-profiel wilden verwijderen nadat vorige week aan het licht kwam dat het sociale media-platform de gegevens van 50 miljoen gebruikers stiekem heeft doorgespeeld aan een Brits data-analysebedrijf. Dat Facebook al die gegevens bijhoudt, is volgens het bedrijf bedoeld om het algoritme nog meer te verfijnen: zo weet de applicatie wat relevanter is voor elke gebruiker en kan er gericht geadverteerd worden. 
 

En daar weet ook Google alles van. Geef je zoekopdrachten in via Google Chrome? Kijk je af en toe naar videoclips op YouTube? Lees je je mails met Gmail? Makkelijk, zo alles in één gratis 'pakketje' denk je, maar er schuilt ook een addertje onder het gras: aan de hand van die applicaties verzamelt Google - ongevraagd - bergen data over ons. Die gegevens kan het dan verkopen aan adverteerders. Wie bijvoorbeeld graag vette snowboardtrucs bekijkt én vaak naar webshops surft voor het nieuwste snowboardmateriaal en de hipste skikleding is een ideaal profiel voor merken als Burton, Quicksilver of GoPro. Hoe meer Google weet, hoe beter het ons kan koppelen aan adverteerders én hoe groter de kans dat die adverteerders met Google in zee gaan. Money is money

Omdat ik sinds drie jaar een vaste iPhonegebruiker ben en niet heel lang met een Androidtoestel heb gewerkt, realiseer ik me dat Google niet alles van mij kán weten - gelukkig maar. Al realiseer ik me onmiddellijk ook dat Google heel veel wél over me weet op basis van mijn IP-adres. Zo zien ze dat ik wel vaker, zo niet dagelijks, de website synoniemen.net bezoek (ik ben een journalist!) en dat ik in het verleden hevig fan was van Coldplay. Maar ook welke liedjes ik vorige week tijdens het oud-leidingsweekend (in licht beschonken toestand) heb meegekweeld. Trip down memory lane... En een beetje schaamte ook. 

Hoe ga ik te werk? Eerst surf ik naar 'Mijn Activiteit', een platform dat Google in 2016 in het leven riep en waar u en ik zeer gericht kunnen zien wat het bedrijf allemaal bijhoudt. En dat blijkt een berg: denk maar aan zoekresultaten, bezochte websites, bekeken YouTube-video's of de plekjes waar ik de voorbije jaren het vaakst heb uitgehangen. Ik ben benieuwd...

1. Wat zoek ik op?

Een eerste test. Kan ik me nog herinneren welke zoekopdracht ik ingaf op 13 maart van dit jaar? Ik schuim een hele dag door het wereldwijde web af, dus neen. Gelukkig is er het gigantische brein van de zoekrobot die me haarfijn vertelt dat ik om 18.05 uur dringend een Nederlands synoniem nodig had voor het woord 'ondervraging'. Dertig minuten later zocht ik ook nog even op waar het plaatsje Maddaloni precies ligt. Juist ja, in Italië. Daar kwam die dag een tornado langs.

Op 13 maart liet ik de zoekrobot zwoegen, met 188 zoekopdrachten. ©RV
Een paar zoekresultaten op 13 maart. ©RV

Best spannend, vind ik. En dus wil ik het brein van Google nog wat zwaarder op de proef stellen. Ik geef twee willekeurige data in: 23 april 2013 en 22 augustus 2012. De zoekrobot vertelt me dat ik toen respectievelijk zin had in een nummertje van Netsky. Zo tikte ik om 20.30 uur 'Come Alive' in op YouTube. Een half jaar eerder wilde ik weten waar de Schrikstraat in Rotselaar precies ligt. Ik graaf nog altijd in mijn brein waarom, maar daarop moet Google het antwoord schuldig blijven. Ze kunnen toch niet alles weten, hé? 

Een ding staat alleszins vast: jij en ik hebben over de jaren heen on-tel-bare zoekopdrachten laten uitvoeren. En die onthoudt het bedrijf állemaal. Precisiewerk, is het. Meer nog: Google slaat de zoekgeschiedenis van ál je apparaten op in een afzonderlijke database. Als je je zoek- en telefoongeschiedenis wil wissen, moet je dat ook doen op álle toestellen.

2. Waar hang ik uit?

Eng is het, om te weten dat ik de voorbije jaren nergens alleen naartoe ben geweest - nochtans lag ik soms gewoon languit ALLEEN in de zetel of reed ik ALLEEN naar het werk. Google bleek tot januari 2015 - toen ik mijn Android  inruilde voor een iPhone - mijn trouwste compagnon. Dat ontdek ik via 'Mijn Tijdlijn'. De plek die ik het meest bezocht? Mijn huis in Wetteren, waar ik op dat moment woonde. 

  • De rode bolletjes op de kaart tonen waar ik in het verleden meermaals te vinden was.
     
  • De plaatsen die ik het meest bezocht tot januari 2015: de Victor Van Sandelaan in Wetteren (mijn toenmalig thuisadres), het werk in Kobbegem en mijn huidig adres in Gent. Op vier: een stukje Wetterse natuur.
     
  •  

Meer nog: Google weet zelfs perfect dat ik op 25 augustus 2014 om 10.21 uur uit Wetteren vertrokken ben richting Kobbegem (waar ik werk) en dat ik er welgeteld 36,6 kilometer of 28 minuten over gereden heb. Een ander rood bolletje op de kaart geeft aan dat ik op 6 januari 2015 even ben binnen gesprongen bij snackbar 't Hoekske aan de Verloren Kost in Gent. Zin in een broodje om 14.07 uur? 

En ik word ook nog eens herinnerd aan die fantastische citytrip in Amsterdam. Daar was ik samen met mijn vriend (ook dat weet Google!) van zondag 3 november 2013 tot en met woensdag 6 november. Waar we overnacht hebben? Ook makkelijk terug te vinden: in het Blue Tower-hotel, op de Leeuwendalersweg 21. Na 2015 kan Google me niet meer helpen. Weg Android, welkom iPhone. De plekjes die ik dan bezocht zullen wel elders zijn opgeslagen. Want ik ben me er ten zeerste van bewust dat ook Apple en consoorten al mijn verplaatsingen zorgvuldig opslaat. Hallo, de cloud? 

Het feit dat Google trouwens locatiedata bewaart, heeft al vaak tot verontwaardiging geleid. Nochtans haalt het bedrijf aan dat het een handig hulpmiddel kan zijn. "Zo kunt u bijvoorbeeld beter zoeken op kaarten en krijgt u betere routebeschrijvingen”, luidt het. De zoekgeschiedenis, enkel voor jezelf zichtbaar, kan je gelukkig eenvoudig verwijderen. Je beheert ze bij 'Accountgeschiedenis'.

3. Wat beluister en bekijk ik?

Zoals hierboven aangegeven: dit wordt een regelrechte trip down memory lane. YouTube heeft mijn hele zoekgeschiedenis zorgvuldig bijgehouden. Volgens de zoekrobot om "in het vervolg sneller te kunnen zoeken en betere video-aanbevelingen te krijgen", klinkt het. Wie dus ook op zoek wil naar wat hij of zij vroeger grijs draaide - niet op een platenspeler of cassette - maar online: zeker te checken. Vijf jaar geleden wilde ik bijvoorbeeld nog eens smakelijk lachen met de 'fail compilation 2012' en was ik blijkbaar verknocht aan Rob de Nijs en Volumia. Alhoewel ik vriendin Sarah ervan verdenk dat zij me toen verplicht heeft die liedjes op te zoeken (haar favorieten!) - ja, alwéér een of ander weekend met de scouts. Ben je trouwens bang dat tussen de zoekresultaten plots ook een stout filmpje opduikt? Paniek is niet onmiddellijk nodig, je YouTube-geschiedenis kan je alsnog bewerken en zelfs volledig wissen. 

Een bont allegaartje afgespeelde liedjes vorige week. ©RV
Wie zijn of haar zoekgeschiedenis van YouTube zo snel mogelijk wil wissen, dat kan. ©RV

4. Welke advertenties krijg ik te zien?

Alweer die mooie lederen tas en die honderden advertenties van Zalando. Ik zie ze voortdurend wanneer ik het internet open, rondsurf, mijn e-mails lees of - gewoon - enkele webshops open. Op de pagina met zoekresultaten van Google kunnen advertenties worden weergegeven die gelinkt zijn aan de zoekterm die ik typ. Of misschien zie je op jouw favoriete blog interactieve advertenties die zijn gerelateerd aan de content op de pagina. Dat soort advertenties - Google werkt samen met miljoenen websites en apps - zijn Google-advertenties.

Het bedrijf legt “op basis van activiteiten in Google-producten” (en dat zijn er heel wat) een lijst aan van onderwerpen die me mogelijk interesseren zodat ze de reclame die ik krijg persoonlijker kunnen maken. Net als ik ook fan van 'creditcards', 'bankieren', 'blues', 'doe-het-zelf' (?) en 64 andere boeiende onderwerpen? (help, wie is die andere Fien toch) Hier kan je je persoonlijke lijst raadplegen en indien nodig ook aanpassen. Je kan er uiteindelijk ook voor kiezen dat Google geen gegevens meer deelt met derden. 

Álle mogelijke onderwerpen die ik volgens Google interessant vind. ©RV

5. En dan is er nog dit...

Wie al jaren een Google-account heeft en verknocht is aan zijn Android-toestel - in tegenstelling tot mij -, kan nog véél meer zien. Dat bewijzen ook deze opvallende tweets van Dylan Curran - 15.000 volgers, alsjeblief. Ook de techexpert ploos uit wat Google heel minutieus over hem te weten is gekomen. En hij liet al zijn gegevens downloaden die het jarenlang over hem heeft verzameld. "Het gaat om bladwijzers, e-mails, contacten, Google Drive-bestanden, de foto's die je hebt gemaakt met jouw toestel, de bedrijven waar je producten hebt gekocht maar ook je agenda, locaties, de Google-boeken die je zo graag gelezen hebt, de Google-discussiegroepen waarin je vertoeft, de websites die je hebt gemaakt, de telefoons die je bezit, de pagina's die je hebt gedeeld, hoeveel stappen je op een dag loopt, tot zelfs de emoticons die je het vaakst gebruikt..." 

En daar voegt hij lacherig aan toe: "Google weet als het ware hoeveel je weegt, hoeveel je wil vermageren. Of je moslim, christen of atheïst bent, wanneer je baby's wil, hoeveel je verdient en of je gelukkig bent."

Ook jij kan je gegevens hier exporteren en downloaden - én met verstomming geslagen worden. Ik heb me er ook aan gewaagd, benieuwd naar de lelijke foto's van een paar jaar terug. Jammer wel: ik krijg ze niet onmiddellijk te zien. Het is nu dus enkele dagen wachten op een gigantische hoop gegevens. Zoals in Curran zijn geval: goed voor drie miljoen Word-documenten of liefst 5,5 GB. Was ik een Nederlander geweest, ik riep luidkeels 'ASJEMENOU'. Let wel: als je jouw gegevens downloadt, worden ze niet verwijderd van de servers van Google.

Klinkt allemaal best eng, niet? Google laat - gelukkig - genoeg opties open om al die honderden of duizenden data alsnog te beheren. Per optie kan je bij het onderdeel 'Activiteitsopties' alles eenvoudig in- en uitschakelen. Gedaan met kijken, Google.

12:11 Gepost door RD | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.