26-11-17

Wat doet de overvloed aan porno met ons?

Wat voor invloed heeft porno op relaties en seks? Filmmaker Vincent Boy Kars (27) ging op zoek. In zijn documentairereeks 'Vieze film', vanaf morgen op tv, volgt hij drie debuterende pornoregisseurs.

Isabel Baneke
Beeld van de opnames van 'Vieze film'. ©vpro

Er klinkt gekreun. De kermende klanken zijn moeilijk te rijmen met het idyllische beeld dat de kijker tegemoet komt. Te zien is een veld vol groene maisplanten, zachtjes meedeinend met het flauwe zuchtje wind. Een boerderij, een elektriciteitsmast, traag voorbij trekkende schapenwolken in een verder blauwe lucht.

Tussen de planten bewegen twee naakte lichamen. Op een kleedje ligt een jonge vrouw op haar rug. Haar handen liggen gevouwen op haar buik, haar gebogen benen zijn gespreid. Speels veegt ze donkere lokken uit het gezicht van de jongeman tussen haar dijen.

'Corn', de eerste pornofilm van regisseur Angelo Raaijmakers (24), start met liefdevolle seks. Twee paar reebruine ogen vinden elkaar steeds opnieuw, teder verkennen de mannelijke lippen en handen de zachte contouren van de vrouw. Maar naarmate de minuten verstrijken, verruwt het spel der paring, liefde transformeert in rauwe lust. Ruw worden de borsten tegen de grond geduwd, een hand trekt aan een bruine bos haren, de blik van de man verhardt. 

Het gebrek aan intimiteit laat me na het kijken van porno achter met een gevoel van eenzaamheid

Regisseur Angelo Raaijmakers

Eigenlijk illustreert de sekspartij de tegenstrijdige gevoelens die in Raaijmakers opborrelen wanneer hij denkt aan het kijken van porno en zijn eigen seksualiteit. Duizenden erotische filmpjes zijn door zijn blikveld geschoven, sinds hij op zijn elfde voor het eerst per abuis naar een pornofilm op tv zapte.

"Enerzijds windt de aanblik van hersenloos neuken mij op", legt hij uit. "Anderzijds laat het gebrek aan intimiteit me na het kijken van porno achter met een sentiment van eenzaamheid, een gevoel van leegte."

Raaijmakers was en is bang dat porno hem heeft afgestompt, dat het de mate waarin hij opgewonden raakt van de meisjes in zijn bed vermindert. "En ook mijn verwachtingen over wat seks was en zou moeten zijn, strookten zeker de eerste jaren waarin ik seksueel actief was niet met de werkelijkheid."

Iedereen kijkt naar porno, maar niemand praat erover. Wat doet die overvloed met ons?

Documentairemaker Vincent Boy Kars

Innerlijk conflict

Dat innerlijke conflict fascineerde ook regisseur Vincent Boy Kars (27), een voormalig studiegenoot van Raaijmakers aan de Bredase kunstacademie St. Joost. Om de invloed van porno op relaties, seksualiteit en het leven te onderzoeken, volgde Kars drie collega's van zijn leeftijd die op zijn verzoek voor het eerst een seksfilm draaien.

De totstandkoming van 'Corn' vormt de eerste aflevering van zijn driedelige documentaireserie 'Vieze film', die de VPRO vanaf morgenavond uitzendt op NPO2. "In de reeks neem ik mijn eigen generatie onder de loep, de eerste lichting pubers die opgroeide met het internet. Met een druk op de knop zijn daarop de meest extreme filmpjes gratis te bekijken. Iedereen kijkt naar porno, maar niemand praat erover. Wat doet die overvloed met ons?"

Kars zelf zag zijn eerste blootfilm toen hij elf jaar oud was. "Nu kijk ik zo'n drie keer per week porno, maar in mijn puberteit kroop ik bijna elke dag achter mijn computer om naar seks te kijken. Ik werd pas op mijn achttiende ontmaagd: moet je nagaan hoeveel porno ik op dat moment al achter de kiezen had." Onlangs heeft de documentairemaker uitgerekend hoe veel pornografische filmpjes hij inmiddels op de teller heeft staan: ruim twintigduizend. "Bizar eigenlijk toch? En daar ben ik zeker niet uniek in."

Daar heeft Kars gelijk in. Uit recent Vlaams onderzoek blijkt dat porno een prominente plaats in de dagbesteding heeft: gemiddeld surft men drie keer per week naar erotische filmpjes, circa 25 minuten. Mannen kijken vaker dan vrouwen: een op de vijf geeft aan dagelijks online seks te bekijken. Onder vrouwen doet 1,2 procent dat in die frequentie.

"Porno is verslavend", legt Kars uit. "En dat hoeft helemaal niet erg te zijn. Het is lekker om even met verstand op nul naar seksende mensen te kijken. Het kan een uitlaatklep zijn. Met porno raak ik stress kwijt. Bovendien heb ik er als jochie mijn seksualiteit mee ontdekt, porno was mijn seksuele voorlichting. En nog steeds leer ik soms via online filmpjes over verschillende standjes en dynamieken: van hard tot liefdevol en alles daartussenin."

Tegenvaller

Pas later begreep ik dat het niet zo moest als in main­stream-por­no – eerst pijpen en dan neuken – en werd seks intiem.

Documentairemaker Vincent Boy Kars

Toch zitten er volgens de documentairemaker ook negatieve kanten aan zijn kennismaking met erotische beelden op internet. "De eerste keer viel enorm tegen. Ik gedroeg me alsof ik in een pornofilm speelde, had geen idee wat ik aan het doen was. Pas later begreep ik dat het niet zo moest als in mainstream-porno – eerst pijpen en dan neuken – en werd seks intiem."

Bovendien maakten al die blote acteurs die op zijn netvlies gebrand stonden hem onzeker. "De eerste jaren was ik me tijdens de seks heel erg bewust van mezelf. In vogelvlucht zag ik ons daar liggen op dat bed. Door al die pornobeelden in mijn hoofd legde ik de lat voor mezelf onrealistisch hoog: in de films presteren de mannen optimaal, hebben ze afgetrainde lichamen en zeer indrukwekkend gereedschap."

Van zijn bedpartners verwachtte Kars eenzelfde imposante fysiek. Porno maakte zijn fantasie kapot, zegt hij, en doet dat nog steeds, al kan hij het nu beter in perspectief plaatsen. Waar hij op zijn twaalfde al opgewonden raakte van een paar borsten, heeft hij steeds explicietere en heftigere beelden nodig om hetzelfde gevoel op te wekken. Van gangbangs bijvoorbeeld, of filmpjes waarin een vrouw ruig wordt behandeld. Om die verruwing tegen te gaan, dwingt hij zichzelf tegenwoordig soms enkel zijn eigen fantasie te gebruiken wanneer hij zich aftrekt.

©vpro

Ook Raaijmakers twijfelt of de positieve kanten van het kijken van porno opwegen tegen de negatieve kanten. "In mijn puberjaren keek ik anders naar vrouwen dan ik nu doe. Ik had het idee dat ik me moest richten op lekkere wijven met een goeie kont en dikke tieten. Ik dacht in bed bijna in pornoshots. Dat voelde rot. De meisjes met wie ik seks had, droegen soms ook bij aan die oppervlakkigheid. Sommigen gedroegen zich porno-achtig, kreunden overdreven hard en fluisterden zinnen uit dat soort films in mijn oor."

Het verstrijken van de jaren heeft de mannen doen inzien dat huis-tuin-en-keukenseks met een doorsnee meisje er heel anders uitziet dan de beelden op het internet. "Het is goed gekomen: ervaring heeft mijn beleving van seks doen bijtrekken. Nu begrijp ik dat porno nep is, fictie", zegt Raaijmakers.

De invloed van porno op het gedrag van mensen wordt nogal overdreven.

Seksuoloog Ril van Lunsen

En toch, toch kijkt hij nog altijd met gemengde gevoelens naar porno: enerzijds vindt hij het geil en opwindend, anderzijds voelt hij zich goor en maakt het hem onzeker. "Af en toe lijkt het alsof er iets mis is met mij. Welk aandeel heeft porno daarin? Dat vraag ik me nog steeds af. Zelfs het maken van 'Vieze film' heeft me niet alle antwoorden die ik zocht doen vinden."

Overschat

Die zorgen zijn onterecht, stelt Rik van Lunsen, voormalig hoofd van de afdeling seksuologie in het Amsterdamse AMC en schrijver van onder meer het boek 'Seks! Een leven lang leren'. "De invloed van porno op het gedrag van mensen wordt nogal overdreven. Dat het onterecht de schuld krijgt van allerhande problemen, komt door het morele oordeel over de inhoud van porno. Men denkt dat de vaak grove inhoud, de objectivering van naakte lijven en het vrouwonvriendelijke karakter van porno bepalend is voor het gedrag van jongeren. Dat blijkt voor de overgrote meerderheid niet zo te zijn."

Porno is taboe, terwijl Nederlandse onderzoeken keer op keer uitwijzen dat het online kijken naar vrijende mensen nauwelijks effect op het eigen seksleven heeft. Sommige wetenschappers toonden zelfs aan dat volwassenen die porno kijken positiever oordelen over hun eigen seksuele relatie dan mensen die porno mijden. "Al is de richting van dat verband niet duidelijk. Het zou ook goed kunnen dat personen die blij zijn met hun seksleven simpelweg vaker porno kijken. Het is een kip-of-ei-verhaal."

©vpro

Wel heeft porno invloed op het zelfbeeld van jongeren, erkent Van Lunsen. Pubers zijn sowieso al onzeker over hun eigen lijf en beelden van afgetrainde spierbundels en neptieten kunnen dat gevoel versterken. Maar is dat nieuw? De pubers die vijftig jaar geleden in verkleurde Playboys op dat soort beelden masturbeerden, begonnen ook onzeker aan hun seksuele carrière.

"Natuurlijk, met de komst van het internet is het aanbod van pornografische beelden toegenomen", stelt hij. "Maar dat is juist positief: hoe meer informatie over seks, hoe beter. Porno is een prima middel om de fantasie tijdens soloseks op gang te brengen – zo lang het niet de enige vorm van seksuele voorlichting is en jongeren geleerd wordt dat het nep is. En dat gaat met initiatieven als 'Dokter Corrie' steeds beter."

Spelenderwijs

En die torenhoge verwachtingen dan, die de filmmakers hun eerste keer negatief deden ervaren? "Seks is een weg vol kuilen en hoogtepunten, daar leer je van. Wiens ontmaagding was niet klungelig? Door spelenderwijs te experimenteren met leeftijdsgenoten en door goede voorlichting, ontdekken de meeste jongeren vroeg of laat vanzelf wat goede seks is, en dat het niet draait om het levendig ondergaan van krachttoeren."

Ik hoop dat jongeren eerder dan ikzelf ontdekken dat porno fictie is, een fantasie gespeeld door acteurs

Vincent Boy Kars

Dat laatste – jongens moeten presteren, meisjes krijgen onvoldoende mogelijkheden om te ontdekken wat zij fijn vinden – is overigens van alle tijden, benadrukt Van Lunsen, en geen gevolg van porno. "Vijftig jaar geleden vond negentig procent van de vrouwen geen bal aan seks, hun plezier deed er niet toe. De beschuldigende vinger moet dus niet wijzen in de richting van porno, maar naar voorlichting. We moeten meisjes niet alleen leren 'nee' te zeggen, maar meer nadruk leggen op wat ze nodig hebben om 'ja' te zeggen. Wat zijn de voorwaarden voor seksueel plezier?"

Raaijmakers en Kars hopen dat Van Lunsen gelijk heeft, maar zijn nog niet voor de volle honderd procent overtuigd van de onschuld van porno. "Ik hoop dat de tongen van jongeren loskomen door het zien van 'Vieze film'", zegt Kars. "En zo eerder dan ikzelf ontdekken dat porno fictie is, een fantasie gespeeld door professionele acteurs. Porno kan een positieve invloed op je leven hebben, zo lang je dat maar inziet. Ja, dat is de conclusie. Denk ik."

Seksweken op NPO3

De documentaireserie 'Vieze film' van de VPRO is vanaf 2 november drie donderdagen om 22.00 uur te zien op NPO 3. De gemaakte pornofilms komen alleen op internet, waar ze 's avonds na tien uur bekeken kunnen worden.

Van 2 tot en met 24 november staat NPO3 in het teken van seks. Met documentaires, films, series en discussieprogramma's wil de publieke omroep kijkers aansporen over seks te praten, alsook na te denken over zijn grenzen. Zo spreken BNNVARA-presentatoren Geraldine Kemper en Tim Hofman in de driedelige serie 'Verkracht of niet?' over seksueel grensoverschrijdend gedrag en laat Tatum Dagelet, moeder van een tienerdochter, zien wat er kan gebeuren als een pikante selfie publiek bezit wordt in 'Mag ik je tieten zien'. Ook 'Vieze film' van de VPRO is onderdeel van de seksweken.

10:50 Gepost door RD | Commentaren (0) |  Print

24-11-17

een sport die bij me past...

 

 

Wie mij een beetje kent weet dat ik al jaren lang dagelijks ga wandelen, 
meestal op hetzelfde tijdstip en meestal dezelfde wandeling want ik ben
een vrouw die houdt van structuur en discipline en ik wandel
bij voorkeur alleen.
Vroeger ging ik ook bijna elke week zwemmen, nu alleen maar af en toe.
Lopen of joggen heb ik nooit gedaan omdat ik dat niet graag doe en
ook niet kan en vrees dat ik na afloop zou balanceren op de rand
van leven en dood en dat ik waarschijnlijk een hele dag zou nodig
hebben om te recupereren.
Ook fitnessen heb ik nooit gedaan, ik mag er niet aan denken dat ik
in zo'n oord van zweet en testosteron op een crosstrainer of loopband
zou te keer gaan.
Ik zou me voortdurend afvragen door wie, waar en
wanneer er schoongemaakt werd.

En toch...vind ik het voor mezelf nodig dat ik uit mijn comfortabel
leventje kom, ik moet op zoek naar een sport die bij me past en ik
moet een sport zoeken waar ik tevens nieuwe mensen kan ontmoeten
omdat ik besef dat ik zou kunnen vereenzamen.
Ik kom wel buiten maar zie soms zonder dat ik er iets speciaals voor
doe of laat, dagen niemand dus al die tijd kan ik ook met niemand
één woord wisselen.
Ik heb altijd aanleg gehad om veel alleen te zijn, ik ben opgegroeid
in een groot en druk gezin en had geregeld nood aan een beetje op
mijn eigen te zijn. Dat ging redelijk gemakkelijk omdat ik als enig
meisje tussen al die jongens een kamer voor mezelf alleen had waar
ik me kon terugtrekken. Ik zei regelmatig dat ik veel werk voor school
had en dat iedereen me met rust moest laten en dan ging ik naar
mijn kamer en deed de deur toe, niet op slot want dat mocht niet,
genie aan het werk, zoiets, het was geen leugen, we hadden echt veel
werk voor school, toch was ik geen uitslover, meestal zat ik op mijn
kamer te lezen, neen, geen verboden of pikante lectuur, gewone boeken
of te tekenen of te schrijven, in mijn geheime dagboek of brieven,
het meest van al naar Jan en ook naar rudo.

Ik heb een regelrechte hekel aan het ontmoeten van nieuwe mensen,
dat weet ik al lang en dat ligt absoluut niet aan die mensen maar
volledig aan mezelf.
Ik ben graag op mijn eigen, graag alleen,
ben mijn eigen grootste en beste vriend maar altijd alleen is véél te veel
alleen en niet goed dat weet ik ook wel.
Toch ben ik geen eenzaat mocht je dat soms denken maar heb er geen
enkel probleem mee om een tijdlang alleen te zijn en vind ook niet
dat ik me moet verontschuldigen omdat ik graag thuis blijf om
te wandelen, te lezen en ondertussen geniet van de stilte en de rust.
Ik weet dat er veel mensen zijn die nog geen dag, geen uur alleen
kunnen zijn en vaak moet ik lachen als ik hun verhalen hoor ...
hoe mensen vertellen dat ze zichzelf zijn tegen gekomen tijdens hun
pelgrimstocht naar Compostella bijvoorbeeld of tijdens een andere
lange reis op hun eentje door afgelegen gebieden in verre landen.
Ik weet wat "jezelf tegenkomen" betekent maar waarom mensen
daar zo bang voor zijn weet ik niet en waarom ze daar pelgrimstochten
voor moeten maken in desolate gebieden weet ik ook niet.
Eens bij jezelf stilstaan en je afvragen hoe het met je gaat,
om je weggestopte gedachten of gevoelens weer eens ruimte te geven is
niet angstaanjagend maar net heilzaam.
Stilstaan is voor veel mensen heel lastig. Waarom?
Omdat het wordt beschouwd als saai of ongezellig?
Het past natuurlijk niet in deze tijd waarin alles snel, snel moet gaan
en iedereen het druk, druk, druk moet hebben.
Niemand denkt graag aan minder prettige dingen die kan je maar
beter leren negeren, verdriet kan je maar beter niet voelen,
vermoeidheid komt ongelegen in een cultuur waar je altijd maar
iets moet doen.
Jezelf tegenkomen en geconfronteerd worden met jezelf zijn geen
aantrekkelijke opties daarom gaan de meeste mensen het contact met
zichzelf uit de weg nochtans is het iets wat je helemaal zelf kunt doen,
eens bij jezelf stilstaan, daar heb je niemand voor nodig, sterker nog,
je kan er niemand bij gebruiken.

Maar ik had het over een nieuwe sport...
Nu yoga volop in de mode is en je zelfs in mijn dorp lessen kunt volgen,
vraag ik me af of dat iets voor mij kan zijn.
Op een dag ga ik er zonder verwachtingen noch vooroordelen naartoe.
Al na één les weet ik dat zoiets niets voor mij is, ik ontdek dat mijn
lichaam niet enthousiast reageert van de soort yoga waarvan ik de
naam nog nooit heb gehoord en waarin je jezelf in een origami
moet plooien, ik kan niet rustig ademhalen op het ritme van
de gonggeluiden die lang nazinderen en de wierrookgeur die door
het leslokaal kringelt, stinkt.
Na één keer hou ik het voor bekeken.
Maar wees gerust, uiteindelijk heb ik in een naburig dorp een sport
gevonden die ik zocht. Ik ga nu wekelijks een uurtje turnen en dat is
helemaal mijn ding.
Ik zit, spring, sta, rek, rol en strek dat het een lust is en heb na de les
energie voor tien. Eén uur per week ben ik nu samen met wel veertig
andere mensen die samen hetzelfde doen maar persoonlijk contact
heb ik nog niet gemaakt.

Dat komt nog of misschien niet...

 

 

 

15:07 Gepost door RD | Commentaren (0) |  Print

23-11-17

Lezersdilemma: Moet ik de scheten van mijn man accepteren?

Wat zou u doen?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma's.
 
Machteld van Gelder 

Mijn man houdt ervan zijn scheten de volle ruimte te geven. 's Ochtends als ik wakker word, is het eerste geluid wat ik hoor een windenkanonnade. Tijdens het eten laat hij ze regelmatig en luidruchtig gaan en ook als we samen ergens heen fietsen, laat hij soms een oorverdovend schetenrepertoire horen. Ik vind het ronduit onsmakelijk en gênant. Als ik hem vraag rekening met mij te houden, zegt hij dat hij het gezeur vindt en dat je thuis jezelf moet kunnen zijn. Wat zou u doen?

Verkeerd eetpatroon

Herkenbaar. Ook mijn man geeft zijn scheten graag de volle ruimte. In bed, op de bank, aan tafel. Gewoon overal. Het vervelende bij ons is dat wanneer ik per ongeluk een keer een scheetje laat, ik te horen krijg hoe vies dat is. Vrouwen laten immers geen scheten. Inmiddels hebben we afgesproken dat hij probeert zijn scheten zo veel mogelijk te laten in een andere ruimte (gang, badkamer). Bij mijn man heeft het winden vermoedelijk ook te maken met de manier waarop hij eet: te gulzig. Sinds hij rustiger eet, lijkt het aantal scheten iets af te nemen.

Marcha Dankfort (36), Amsterdam

Scheten reguleren

Laat uw man ook winden als er andere mensen bij zijn? Ik verwacht dat uw antwoord nee is. Dat betekent dat hij in staat is zijn winden te reguleren. Maak scheetreguleringsafspraken. Want als hij thuis zichzelf wil kunnen zijn, moet u dat ook kunnen.

Inge Verbeek (53), Loppersum 

Wees ook uzelf

Uw man is kennelijk vergeten dat wanneer men samenwoont, men rekening houdt met de medebewoner (u dus). Als hij alleen zou wonen, zou hij helemaal zichzelf kunnen zijn. Ik stel voor dat u ook uzelf gaat zijn, wat betekent dat u geen rekening meer houdt met uw man. U kunt uw afgeknipte teennagels op tafel laten liggen, uw haren in het doucheputje en na uw wc-bezoek niet meer doortrekken totdat uw man de boodschap begrijpt.

Merel Wolf (23), Arnhem

Betalen per scheet

Laat hem boeten voor zijn scheten. Maak een schetenpot, en laat hem 50 cent per scheet betalen. Op die manier zal hij zich meer bewust worden van de hoeveelheid scheten die hij laat. Hij zal er ook meer op gaan letten en de volgende keer zijn scheet inhouden of hem gewoon op het toilet laten. Wie weet kun je aan het eind van de maand gezellig uit eten gaan.

Carlijn Schiff (15), Heemstede

Alleen op afstand

Ook mijn man is een wandelend schetenkussen, zonder gêne. Mijn oplossing is dat hij geen scheten mag laten binnen een straal van 2 meter om mij heen en het liefst verkast hij naar een andere ruimte, wanneer hij de behoefte voelt opkomen.

11:51 Gepost door RD | Commentaren (0) |  Print