08-10-17

...nog tot ik de tafels ken...

 

Nog tot ik de tafels ken en dan ben ik klaar met school. 
Dan is het gedaan en stop ik ermee.

Dat is een uitspraak van een van mijn kleinzonen.
Met de tafels bedoelt hij 'de tafels van vermenigvuldiging' die hij in
zijn klasje nu dagelijks opdreunt en inoefent.
Simpel gezegd:
Mijn kleinzoon gaat niet graag naar school en als de tafels van
vermenigvuldiging die hij nuttig en noodzakelijk vindt
geen geheimen meer voor hem hebben, is het wat hem betreft gedaan
met naar school gaan, hij is ervan overtuigd dat hij dan genoeg
weet en kent om zonder al te veel problemen het leven aan te kunnen.
Het is niet aan hem te zien en die hem niet kent zou het nooit
vermoeden dat hij niet graag naar school gaat, hij staat niet elke
morgen te jammeren of te treuzelen vooraleer hij vertrekt, neen,
enkel de mensen die alert zijn op de kleine signalen weten dat
hij een hekel heeft aan zijn schooltijd.

Hij deelt het van geen vreemden, denk ik, ook zijn papa,
mijn oudste zoon ging niet graag naar school en ik zou liegen
als ik zou beweren dat ikzelf graag ging.

Het is met zeer gemengde gevoelens dat ik terugkijk op mijn eigen
schooltijd!
Ik ging vanaf dag één niet graag naar school, laat dat tenminste
duidelijk zijn, ik voelde me vanaf de allereerste dag in de kleuterklas
een vreemde eend in de bijt, het was alsof ik er niet hoorde,
er niet bij hoorde, ik voelde me buitengewoon dwaas bij al die andere
wildvreemde kinderen die vanaf de eerste schooldag joelden en rond
renden op de speelplaats alsof ze er hoorden en nooit iets anders
hadden gedaan, die in de klas verwoede pogingen deden om de
aandacht van de zuster, de non, te trekken die keer op keer haar
nieuwe kleine druktemakers tot kalmte maande.
Ik wilde niet rond rennen op dat grote ommuurde plein dat ze
'de speelplaats' noemden en waar twee zielige boompjes met een erg
schriele kruin een vermoeide indruk wekten, het krioelde er van de
kinderen die tierden en gilden en die ik niet kende.
Ik wilde niet rondrennen op een plein dat door een grote, dikke,
witte streep op de grond in tweeën was verdeeld,
de ene helft was voor de meisjes, de andere voor de jongens,
van zodra je één stapje over de streep van je eigen kamp zette
werd je aan de kant gezet om de rest van de speeltijd
na te denken over je ondeugd.
Vanaf de allereerste dag van mijn schooltijd werden de beide seksen
absoluut gescheiden.
Ook in het klasje, de jongentjes zaten aan de kant
van de deur, de meisjes aan de kant van het raam zodat ik gelukkig
naar hartenlust naar buiten kon kijken en een eind wegdromen,
werd die regel streng toegepast.

Elke dag wanneer de zuster s' morgens het klasje binnenkwam,
zongen een dertigtal kinderen in koor, omdat ze het graag deden en
het nu eenmaal verplicht was, 'goedemorgen zuster Maria Michaëla',
op een soort tijdloze toon tussen eerbied en spot in, weet ik nu,
ze zongen het zo perfect dat ik het griezelig klinken vond.
Omdat ik het riedeltje belachelijk vond, zong ik nooit mee.

Vanaf dag één miste ik mijn mama, mijn papa, ik miste mijn broertjes.
Ik miste mijn eigen vertrouwde plekje, de grote tuin, de poes...
Ik was veel liever bij mijn mama gebleven,
ik had thuis altijd van alles te doen.
Waarom mocht ik niet thuis blijven?
Waarom moest ik naar school?
Wat moest ik doen op school?
Wat verwachtten ze van mij?
Dat heb ik nooit goed geweten.

Je moet naar school gaan om te leren, zei mijn moeder,
anders word je nooit slim en voor het eerst begreep ik haar niet.
Ik kon toch al bijna lezen en ook eenvoudige sommen maken
kon ik als de beste.
Ging ik soms niet alleen boodschappen doen naar de bakker,
naar de slager, naar de kruidenier verderop in de straat?
Dat kon ik allemaal al.
Werd je soms slim van matjes weven, vroeg ik haar?
Werd je slim als je papier in kleine snippers scheurde?
Dat moest op die school.
En werd je soms slim als je een beetje later verplicht werd om de snippers
die je zonet gescheurd had op een blad papier moest plakken,
een groot vel papier dat je dan weer niet mocht verscheuren?
Werd je slim als je met dertig kinderen verzameld rond een zandtafel
stond, waar popjes in stonden of zaten aan een tafeltje met stoeltjes
en een spiegel, dat is water, zei de zuster, dat is een plas,
of een meer of de zee, maar dat was natuurlijk niet waar, je moest
wel blind zijn om niet te zien dat het gewoon een stuk spiegel was.
En je mocht nergens aankomen, je moest kijken met je handen
op de rug, je moest stil zijn en zwijgen of zingen zonder dat je zin
had om te zingen, op commando dus en collectief...

Neen, ik ging niet graag naar de kleuterschool en ook niet naar
de lagere school maar er was toch een opmerkelijk verschil,
op de lagere school leerde ik uiteindelijk toch iets en
daarin was ik dan de beste van mijn klas.

Op twaalfjarige leeftijd ging ik naar het eerste middelbaar in een
andere en spiksplinternieuwe school maar nog steeds dik tegen mijn zin.
Ik leerde graag en gemakkelijk en daarmee is alles gezegd.
Ik ging niet graag en mijn aversie voor school duurde en bleef duren
tot ik begon aan het voorlaatste jaar van de humaniora...

wordt vervolgd...

 

11:05 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

06-10-17

Voltijdse werknemer verdient gemiddeld 3.445 euro bruto per maand

Belga

 1©ANP

Een werknemer met een voltijdse baan verdiende in 2015 gemiddeld 3.445 euro bruto per maand, ongeveer 1 procent meer dan in 2014. Dat blijkt uit cijfers van de federale overheidsdienst Economie. De loonkloof tussen mannen en vrouwen bleef onveranderd.

Uit de jaarlijkse lonendoorlichting van de FOD Economie blijkt dat de meeste cijfers licht hoger liggen dan een jaar geleden. Zo verdient de helft van de werknemers meer dan 3.095 euro (een jaar geleden was dat 2.976 euro), 10 procent verdient zelfs minstens 5.308 euro per maand.

Wat niet veranderde, is de loonkloof. Die bedraagt 6 procent als je alleen naar de voltijds tewerkgestelde vrouwen en mannen kijkt. Als je alle werknemers in beschouwing neemt, dan ligt het bruto maandloon van vrouwen gemiddeld een vijfde lager dan dat van mannen. Dat komt omdat vrouwen vaker deeltijds werken. 

Horeca

Volgens de cijfers van de FOD Economie liggen de lonen het hoogst in de petrochemie. Het loonzakje is er ruim de helft groter dan het gemiddelde. De laagste lonen worden daarentegen in de horeca betaald.

Kelners en barmannen staan dan ook weinig verrassend helemaal achteraan de rij wanneer de lonen worden uitbetaald. Met een gemiddeld bruto maandloon van 2.176 euro verdienen ze nog minder dan kappers en schoonheidsspecialisten (2.186 euro), en huishoudelijke hulpen en schoonmakers (2.221 euro).

Directeurs van grote ondernemingen verdienen al even weinig verrassend het meest: gemiddeld 9.285 euro. Hun maandloon ligt 170 procent boven het nationaal gemiddelde. De top tien van best betaalde beroepen wordt vervolledigd door managers, kaderleden en specialisten in exacte wetenschappen.

Pendelen naar Brussel loont vanuit financieel oogpunt, zo blijkt nog, aangezien werkgevers er een gemiddeld loon van 3.972 euro uitbetalen. In het arrondissement Dinant verdienen de werknemers het minst.

Studeren ten slotte heeft een positieve invloed op het loon. Houders van een master-diploma bijvoorbeeld verdienen de helft meer dan de gemiddelde werknemer.

10:56 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

04-10-17

"Ik doe dit voor mijn kinderen anders was ik al lang weg bij mijn vrouw"

Philip (48)

De eerste aanblik van Philip (48): brave huisvader. Maar de ondernemer balanceert graag op de rand. Dit gesprek vindt plaats aan zijn bureau, aan de start van de werkdag. Klanten lopen in en uit. "Spannend, hé. Je zou het ook eens moeten proberen." Sugardaten, wil hij zeggen, ook al vindt hij dat een vreselijk woord.
Celien Moors 

"Ik ben nu 18 jaar getrouwd. Tot vijf jaar geleden was ik nooit met een andere vrouw geweest. Mijn werk kwam altijd op de eerste plaats. Via via leerde ik een vrouw kennen die uit de prostitutie kwam. Ze had 2.500 euro nodig om te studeren in Afrika. Met haar sloot ik een zakelijke overeenkomst: in ruil voor seks zou ik haar betalen tot ze het geld bij elkaar had. Natuurlijk was dat escort, maar wel de beste afspraak: duidelijk, zonder miserie, frustraties of ruzie. Toen ze haar geld verdiend had, zette ze er een punt achter. Ik wilde snel iemand anders. Iemand professioneel, dus schreef ik me in op sugardatingsites."

"Mijn tweede sugarbaby kwam uit de escortwereld en was volledig verknipt. Ze kwam in mijn bedrijf werken, en ik betaalde de huur van haar appartement. Op een dag heeft ze haar vriend leren kennen en is ze naar het buitenland vertrokken. Mijn volgende zoektocht bleek hopeloos. Het is niet gemakkelijk om een serieuze sugardaddy of -baby te vinden. Het moét geen studente zijn, maar dat is gewoon gemakkelijk. Met een getrouwde vrouw ben je niets. De enige vereisten zijn dat ze er goed uitzien en slim zijn en dat je als koppel naar buiten kan komen. Een bimbo met nepborsten en hoge hakken: nee bedankt."

Gewoon een hobby

"Al drie jaar ben ik nu met Anke, een studente van 23. Ik heb haar leren kennen via een sugardatingsite, Seeking Arrangement. Daar had ze zich in een impuls ingeschreven nadat haar vriendje haar bedrogen had. Een heel serieuze, toffe griet. Ontzettend knap, ook. Ze had het geld niet echt nodig, maar zocht wat spanning. Na twee dates maakten we een eerste overeenkomst op papier, voor 1.000 euro per maand. Zonder seks, wat voor mij geen probleem was. Na een paar maanden zag ze die afspraak niet meer zitten. Nu zien we elkaar soms drie keer per week, soms twee weken niet. Ik geef haar niet zomaar geld, maar ze weet dat ze krijgt wat ze nodig heeft. Ze heeft een bankkaart van één van mijn rekeningen en een tankkaart van de firma. We reizen samen, ik koop haar handtassen, juwelen of andere cadeaus. Binnenkort vertrekt ze op een verre reis voor een half jaar, waarvoor ik haar visum betaalde. Ook daar mag ze mijn bankkaart gebruiken, maar haar reis betalen doe ik zeker niet. Sugardaddy zijn moet je willen, maar vooral financieel aankunnen. Voor 1.000 euro per maand kan je geen sugarbaby onderhouden. Ga dan naar de hoeren, of zoek een vriendin. Per maand verdien ik zowat 15.000 euro. Daarvan gaat toch een 4.000 euro naar Anke. En als we in het buitenland gaan shoppen, spendeer ik wel eens 2.000 euro extra." 

"Ik zat midden in een midlifecrisis toen ik eraan begon, nu is het een hobby zoals een andere. Net zoals ik graag naar het voetbal ga of ga winkelen. Met mijn vorige sugarbaby kon ik op reis gewoon Monopoly spelen. Dat is gezellig. Met Anke kom ik zo goed overeen omdat we dezelfde interesses hebben. Ze heeft wat ik wil, en ik heb wat zij wil: geld en aandacht, en door mij komt ze op plaatsen waar ze anders nooit komt. Met de kleren die ik voor haar koop, kan ze meedoen met haar rijke vriendinnen. Macht is niet mijn drijfveer: voor mij is het om haar gezelschap te doen. Ik ben graag bij haar. Ze weet alles over mij. Ik vind het plezant als ik mooie kleren voor haar kan kopen, en ze zich 's avonds optut wanneer we samen op restaurant gaan. Dan draaien álle hoofden om en ben ik wel wat fier. En de vrouwen zijn allemaal boos op hun man omdat ze naar Anke kijken."

"Natuurlijk is dat voor Anke niet altijd even gemakkelijk: zij weet ook dat die mensen denken dat ze bij mij is voor het geld. Niemand van haar vriendinnen weet het: ze is als de dood dat iemand er ooit achter komt. Het cliché wil ook dat dit een schande is, hé: met een oudere man zijn, en daar betaald voor krijgen."

Twee keer seks in 3 jaar

"2,5 jaar lang hebben Anke en ik geen seks gehad. Mocht dat de eerste dag gebeurd zijn, zou ik het niet erg gevonden hebben, maar ik heb het nooit gevraagd. Soms was dat moeilijk, want we sliepen wel samen, maar Anke heeft nooit iets moeten doen dat ze niet wilde. Zelfs al gaf ik haar 10.000 euro om mij te bevredigen: ze zou dat nooit doen."

"De eerste keer seks kwam er na een avond op restaurant, toen ik haar een ketting cadeau deed. Het was zo fijn, dat ze seks met me wilde. Zou ze dat in ruil doen omdat ik zoveel voor haar doe, hadden we het al veel langer gedaan. Op al die tijd hebben we nu twee keer seks gehad: dan ben je geen hoer."

"Met prostitutie is er een groot verschil. Dan geef je bijvoorbeeld 1.000 euro voor twee keer seks per maand. Ik geloof niet in zulke relaties. Veel mannen zijn daarnaar op zoek, redeneren dat 500 euro voor een sugarbaby goedkoper is dan drie keer per maand een escort bezoeken. Seks is overal te vinden, zelfs met vrouwen in mijn omgeving, maar dat interesseert me niet. Waarom zou je iemand met wie je geen band hebt, betalen om haar benen open te doen? Daarom stoort die nieuwe site (waarop Philip wel meteen een account aanmaakte, red.) me zo: ze is belachelijk, niet overzichtelijk, en 99 procent van de mannen is er op zoek naar seks, en de vrouwen naar geld. Als de eerste vraag 'Wat is uw budget?' is, knap ik af. De beste sugarbaby's zijn zij die het geld niet echt nodig hebben. Je moet iemand hebben die van goede afkomst is, maar niet van héél goede afkomst. Die het ook doet voor de spanning. Er zullen nog wel mensen zijn zoals ik, die een sugarrelatie willen zoals in Amerika, waar seks niet op de eerste plaats komt. Ik snap de commotie van deze week niet. Voor Anke is het gemakkelijker dan op café pinten tappen."

Pfff, Monopoly

"In dit dubbelleven groei je in je rol. Mijn vrouw denkt dat ik voor mijn job naar het buitenland ga. Ze weet dat ik veel werk heb en onder stress sta. Gelukkig getrouwd? Wat is gelukkig getrouwd? Ik heb met haar nooit problemen gehad. Maar ik ben heel voorzichtig. Van Ankes briefjes trek ik een foto, waarna ik ze stukscheur. Ik heb een geheim e-mailadres, Anke staat onder een andere naam in mijn gsm. Dat is niet vermoeiend, maar wordt een gewoonte. Gelukkig zijn we op restaurant nog nooit iemand tegengekomen die we kennen. En als dit ooit uitkomt: het zij zo."

"Ten opzichte van mijn kinderen voel ik me zeker niet schuldig. Ik doe dit net om de spanning in mijn leven te houden, zodat ik niet bij mijn vrouw weg moet. De laatste tijd geraak ik mijn vrouw beu. Alles wat ik voorstel is 'pfff'. Seks zou ze elke dag willen, maar ik moet er niet aan denken haar te vragen om Monopoly te spelen. 'Pfff'. Ik wil niet dat mijn kinderen nu al in een echtscheidingsdiscussie terechtkomen en dat hoop ik nog een paar jaar vol te houden. In feite doé ik het voor mijn kinderen. En om het leven dat ik nu leid te kunnen volhouden."

"Ik ben geen verliefde zot van 20 die haar per se wil houden: is Anke tien minuten te laat - en daar kan ze wat van -, dan trap ik het af. Daar kan ze kwaad om zijn, maar dan komt ze later met een lief kaartje of briefje terug. Soms zeg ik wel dat ik haar graag zie, maar echte gevoelens heb ik niet. Ik denk niet dat ik op mijn vijftigste nog verliefd kan worden, maar ik ervaar wel dingen die er kort bij liggen."

"Natuurlijk ga ik Anke missen als ze een half jaar weg is. Ze zegt dat ik iemand anders mag nemen, maar zolang ik met haar ben, ga ik niemand zoeken. Wellicht is de kans groot dat ik weg ben bij mijn vrouw als ze terugkomt van haar reis. Ik ben geen vragende partij voor een relatie met Anke, maar het zou wel gemakkelijk zijn. Dan hoeven we niet meer stiekem te doen. Maar als het gedaan is met Anke, denk ik dat ik er volledig mee kap. Ik ga nooit nog een mooier of liever meisje vinden. Nooit meer iemand met wie ik zo goed overeenkom."

10:56 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

02-10-17

"Zwanger, werkloos en alleenstaand ik heb dat geld nódig"

Amalia (21)

Amalia (21) verdient 300 euro per etentje met Karl. Ze moet eigenlijk niet weten van oude, rijke mannen, maar is zwanger van haar ex-vriendje, net ingetrokken bij een vriendin, en komt niet meer rond nu het contract bij haar werkgever afliep. Een groentje in het sugardaten. "Ik doe dit uit noodzaak. Maar ik zou Karl nooit zomaar om geld vragen: dan voel ik me schuldig."
 

Wanneer dacht je voor het eerst aan sugardaten?

"Al voor mijn zwangerschap had ik een profiel op de website SugarDaters. Ik sprak al wel eens af met iemand, maar hij was uit op seks en een relatie. Dat schrok me af. Twee van mijn vriendinnen doen het al meer dan een jaar -samen, via een andere website. Zij gaan graag eten, waar ze geen extra geld voor vragen, en spreken af voor de gezelligheid. Ze letten ook meer op het uiterlijk van de mannen, kiezen jongere mannen, met wie ze op reis en op stap kunnen gaan. Ik niet: ik heb gewoon geld nodig. Ik werkte in de horeca, maar daar liep mijn contract af. Pas volgende maand zou ik opnieuw kunnen beginnen, en ergens anders willen ze me niet omdat ik zwanger ben. Maar ik heb maandelijks wél 700 euro nodig om rond te komen, 600 als ik zuinig ben. En dit is gemakkelijk geld, natuurlijk."

Wat moet je voor dat geld doen?

"We gaan op restaurant. Dat is het. Eerst was ik daar wel wat bang voor, maar ik had een vriendin ingeschakeld voor mocht het fout lopen. Oorspronkelijk vroeg hij of ik ook mee op reis wilde, en hij polste eens of ik fysiek contact zag zitten. Dat heb ik geweigerd, wat hij oké vond. Als we goed overeenkwamen, zou hij het eten op restaurant betalen, en daarbovenop 300 euro. De eerste keer gaf hij maar 200, dus heb ik gevraagd of hij zich aan de afspraak wilde houden. Zo heb ik nu al 500 euro verdiend, dat ik in een spaarpot steek. Sterrenrestaurants durf ik niet te kiezen, en ik wil hem niet 'afrippen' door het geld dat ik nodig heb zomaar te vragen."

Hoe voelt dat, op deze manier aan geld geraken?

"Ergens wel oké. Maar ik ben ook beschaamd. Ik weet dat het niet oké is, dat er een taboe op rust en dat er nu zoveel commotie rond is. Natuurlijk: mensen die seks aanbieden en daar geld voor vragen, dat ís prostitutie. Het standaardantwoord dat je op deze sites krijgt, is dan ook: 'Voor mij hoort seks erbij', of ze vragen hoeveel een pijpbeurt kost. Bah. Het idee dat seks verwacht wordt, vind ik vies. Deze mannen behandelen je niet met respect. Iedereen haakt af als ik zeg dat seks géén optie is. Maar wat ik doe, is gewoon sugardaten. Het voelt aan als een vriendschap." 

Wat voor iemand is Karl?

"Een gescheiden vijftiger die in Brussel woont, maar uit Scandinavië komt. We spreken altijd af in mijn buurt: ik ben liever in een thuisomgeving waar ik snel de tram of de taxi kan nemen. Tegen elkaar praten we Engels. Ik kom goed met hem overeen, we lachen veel en ik moet nooit iets faken. Via WhatsApp stuurt hij me berichtjes, bijvoorbeeld dat hij het leuk vond of dat ik een mooie profielfoto heb. Ik begrijp niet goed wat voor werk hij doet, maar ik weet dat hij veel meetings heeft en naar het buitenland reist. Daar praten we altijd over, en dat is heel interessant. Waarom hij met mij datet, weet ik niet, maar ik kan me wel inbeelden dat hij eenzaam is na zo'n lang huwelijk, zeker omdat hij in een nieuw land woont. Dan is het gemakkelijker om iemand te betalen voor vriendschap, dan ernaar op zoek te moeten."

"Toen hij voor het eerst tegen me begon te praten, was ik niet geneigd erop in te gaan. Het is geen mooie man. Een beetje een opa-figuur. Het zou leuk geweest zijn als hij knap was, maar ik kan niet alles verwachten als ik niet alles kan geven."

Heb je ooit overwogen met meerdere mannen te sugardaten?

"Ja. Ik zou dubbel zoveel verdienen, maar het wordt dubbel zo moeilijk om geheim te houden. Mijn huisgenoot denkt dat mijn vriendinnen het eten betalen, maar dat blijft niet houdbaar. Ze zou kwaad worden als ze het zou weten. Uitgaan met een man die ik niet ken? Ik zou óók boos zijn. Met Karl heb ik geluk gehad, dat weet ik. De volgende keer heb ik misschien minder geluk. Als ik alleen mezelf in gevaar bracht: oké. Maar nu heb ik óók een baby'tje in mijn buik. Mijn familie zou het me nooit vergeven als me iets overkwam."

Wat als hij tóch aanstalten maakt?

"Dan maak ik duidelijk dat ik me daar niet op mijn gemak bij voel. Ik ga ervan uit dat hij niet zal blijven betalen om enkel uit eten te gaan, maar ik ben niet van plan om iets anders te doen dan dat: zelfs reizen is wat intiem, en vooral publiek. De blikken van de mensen storen me. Je ziét ze denken, zeker omdat ik zwanger ben. Ik heb nu wel een leuke tijd, maar ik zou liever thuis zitten."

Dat kan. Niemand dwingt je.

"Dat is waar. Het is mijn eigen keuze. Ik heb me al vaak schuldig gevoeld. (slikt)"

Ten opzichte van?

"Mijn kind. Dat ik dit doe terwijl ik zwanger ben... (begint te huilen) Ze - het is een meisje - mag het nooit te weten komen. Ik zou veel liever op een normale manier geld verdienen. Maar dan had ik deze maand geen geld om de rekeningen en het eten te betalen."

Vind je het dan niet erg dat meisjes van jouw leeftijd zich tot zo'n concept wenden?

"Jawel, zeker als ze seks hebben. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zich daar goed bij voelt. (scherp) Het blijven oude mannen, dat is absoluut niet aantrekkelijk."

"Deze maand heb ik nog twee afspraakjes nodig om rond te komen. Maar ik ben bang dat ik volgende maand niet opnieuw kan beginnen te werken, en dat ik dit moet blijven doen."

10:53 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print