10-09-17

Poepen op dates, kunnen we het daar eens over hebben?

De vrouw uit Bristol heeft het probleem bespreekbaar gemaakt

Aaf Brandt Corstius 

Soms lees je een verhaal in het onzinrubriekje van nu.nl dat je nog dagen bijblijft, wat zeg ik, jaren, en dat was deze week natuurlijk het verhaal van de vrouw uit Bristol die na het eten bij haar date ging poepen en toen haar drol niet doorgespoeld kreeg en de drol oppakte en door het raam in de tuin wilde gooien maar hij viel in een spleet achter het raam en ze probeerde hem te pakken maar toen kwam ze klem te zitten in het raam en toen moest ze dat roepen naar haar date en toen moest hij de brandweer bellen en toen hebben ze haar bevrijd en toen hebben zij en haar date een crowdfundingsactie opgezet voor het kapotte raam en toen hebben ze in een dag 1200 pond opgehaald en dat was duizend pond meer dan hij nodig had voor een nieuw raam.

Je zou kunnen zeggen: ik vind het een beetje een en-toen-en-toenverhaal, Aaf, maar je zou ook kunnen zeggen: dit is het leven. Dit vind ik zo herkenbaar, dit had mij stap voor stap voor stap kunnen overkomen, behalve de crowdfundingsactie, want ik zou die 200 pond zelf wel lappen als ik bij het reiken naar mijn weggegooide drol iemands raam had beschadigd.

Het hele fenomeen poepen op dates. Kunnen we het daar eens over hebben? Ik heb namelijk het gevoel dat we een paar stappen overgeslagen hebben in het bevrijden van de beschaamde mens. Inmiddels moet je vrij bloedend van de ongesteldheid een marathon lopen (heeft iemand gedaan, is zelfs een term voor, free bleeding) en op tv vertellen hoe je een ondiepe vagina wilt laten aanleggen onder je penis (ook echt gebeurd, was woensdag bij Louis Theroux), maar niemand behandelt ooit op een Rondom Tien-achtige manier het beschamende probleem 'poepen op dates'.

Poepen en romantiek, die kwestie. Denk aan eerste weekendjes weg, samen, in een Parijse hotelkamer, waar de wc altijd te aanpalend is aan het sexy slaapvertrek. En dat je vroeg in de ochtend - 'Ik geloof dat ik gisteren iets bij de receptie heb laten liggen' - in de gang op zoek moet naar de algemene wc bij de ontbijtruimte om je ding te doen.

Dat taboe heeft die vrouw uit Bristol doorbroken met haar heftige verhaal, voor ons en voor zichzelf. Je hoeft op een date nooit meer je drol uit het raam te gooien, want zij heeft, door dit verhaal dat ongetwijfeld een legende zal worden, het probleem bespreekbaar gemaakt. 

Die vrouw en haar date zijn inmiddels op een tweede date gegaan. Ze zijn in sneltreinvaart op een niveau van vertrouwen gekomen dat je meestal pas na twaalf jaar huwelijk en drie kinderen bereikt.

Ik denk dat ze gaan trouwen. Ik weet het zeker.

03:21 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

07-09-17

wel lust...

 

Hij zit daar...
en hij wil zich concentreren op haar gezicht,
op haar rustige ogen, haar uitnodigende mond, op haar woorden...
maar zijn concentratie gaat verloren door de gewaarwording
van de zwelling in zijn broek, het is geen kleine zwelling die hij
kan negeren, de opstandeling is een reusachtige paal die zich
woest en nadrukkelijk opdringt.
Hij gaat even verzitten maar dat brengt geen verlichting,
zijn bloed bonkt en kolkt.
Hij wil zich niet gedragen als een onbehouwen puber,
hij is tenslotte een man van middelbare leeftijd met veel ervaring
maar in haar bijzijn voelt hij zich onhandig en onbeholpen.
Hij wil ook niet verliefd worden, tenslotte is hij getrouwd.
Verliefdheden zijn voor schooljongens of damesromans, meent hij,
toch niet voor een respectabele burger.
Geen amourette, dat wil hij niet.
Lust dan maar.
Lust zonder gevoelens.
Dat is een absolute voorwaarde.
En zijn vrouw mag het niet weten.
Nooit!
Zijn reputatie mag niet worden geschaad.
De hare toch ook niet?
Geen gevoelens, legt hij uit.
Het moet op zijn voorwaarden.
Alleen lust, wellust.
Wel lust, geen gedoe.
En geen gekus!

Moet ik een contract tekenen of zo, vraagt ze.
Haar vraag brengt hem even uit zijn evenwicht.
Lacht ze om hem of is ze ernstig?

Een seksuele verhouding zonder gevoelens, herhaalt hij.
Dat is het enige ...



11:05 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

06-09-17

Is België een goed land om in te werken? Dit zeggen de cijfers

Het antwoord is genuanceerd

Hermien Vanoost - Bron: vacature.com
 1Alleen in Italië, Denemarken en Griekenland blijken werknemers netto nog minder over te houden dan in België. ©FOD Financiën

In België staan we zowat de helft van ons loon af aan belastingen. Ook onze bijdragen aan de sociale zekerheid stijgen boven het Europese gemiddelde uit. Logischerwijze zou u dus verwachten dat we op tal van vlakken beter beschermd zijn dan de doorsnee Europeaan. Dat is soms het geval, maar ook lang niet altijd.

Waar is al mijn geld naartoe? Het is de vraag die iedereen zich wel eens stelt wanneer hij/zij zijn/haar loonfiche onder ogen krijgt. Terecht, want het verschil tussen bruto en netto is in ons land behoorlijk groot. Van de 3.400 euro die een werknemer ooit met de baas onderhandelde (= het gemiddelde brutoloon in België volgens de jongste Salarisenquête van vacature.com en KULeuven), verschijnt uiteindelijk 2.000 euro op de bankrekening. Dat dat weinig is, vinden ze bij DeloitteDie vergeleek in haar jongste loonstudie de nettolonen van werknemers in negentien Europese landen.Alleen in Italië, Denemarken en Griekenland blijken werknemers netto nog minder over te houden dan in België. De hoogste nettolonen vonden ze in Zwitserland; op ruime afstand volgen Tsjechië, Malta en Slovakije. 

Belasting van 50% niet uitzonderlijk in Europa

De belangrijkste oorzaak van die lange ranking voor België is het belastingsysteem. “In vergelijking met de andere Europese landen beland je hier heel snel in de hoogste belastingschijf. Al vanaf 38.080,01 euro per jaar”, verklaart Patrick Derthoo, Tax Partner bij Deloitte Belgium. Belastingen van 50 procent en meer, zoals in België, zijn in Europa op zich niet zo uitzonderlijk. Zowat de helft van de andere onderzochte landen past ze toe, met dat verschil dat ze dat meestal pas doen vanaf een hoger inkomen. In Zweden bijvoorbeeld betalen werknemers het hoogste belastingtarief vanaf een jaarinkomen van 65.947 euro. In België betaalt iemand die 2.700 euro per maand verdient ook al het hoogste belastingstarief.

Niet alleen met onze belastingtarieven, ook met onze bijdragen voor de sociale zekerheid zitten we bij de hoogste in Europa. Zo staan Belgische werknemers automatisch 13,07 procent van hun brutoloon af. Werkgevers leggen er gemiddeld nog eens 32 procent bij. “En in tegenstelling tot bijvoorbeeld Nederland en Duitsland is er in ons land geen plafond ingesteld”, zegt Derthoo. “Of je nu 30.000 of 200.000 euro per jaar verdient, de percentages blijven altijd dezelfde.” En dus wegen de sociale lasten in ons land zwaar door. Dat blijkt ook uit de gegevens die Deloitte verzamelde: alleen in Frankrijk en Hongarije liggen de bijdragen van werknemers en werkgevers nog hoger. Afwachten maar of het verlaagde basistarief voor werkgevers (25 procent vanaf 2018) iets aan die ranking zal veranderen.

Wat met onze sociale bescherming?

De belangrijkste vraag blijft natuurlijk wat er tegenover die hoge belastingen en sociale bijdragen staat. Haalt u er als werknemer voldoende voordeel uit? Geniet u bijvoorbeeld van een betere sociale bescherming dan uw collega’s in andere Europese landen?

Op onze zoektocht naar antwoorden zijn we in verschillende Europese statistieken en rankings gedoken. Een deel daarvan vindt u terug hieronder. Echt opvallen doet ons land daarin niet. Of het nu om pensioenen, moederschapsverlof of kinderbijslag gaat, ons land is eerder een middenmoter dan een voortrekker.

Moederschapsrust: 15 weken in België, 82 weken in Estland

Vijftien weken moederschapsrust is in vergelijking met andere Europese landen niet zo veel. De meeste landen bieden hun kersverse moeders 20 tot 34 weken aan. Uitschieters zijn Estland, Noorwegen en Bulgarije, met respectievelijk 82 en 59 weken. West-Europese landen geven sowieso minder weken dan Oost-Europese, maar zelfs als u alleen met de West-Europese rekening houdt, hangt België aan de staart. In IJsland krijgen moeders 12 weken, maar kunnen ze onderling met hun partner wel nog drie maanden extra verdelen. Papa’s krijgen in België 10 dagen geboorteverlof, meer dan in Duitsland (0 dagen) en Nederland (2 dagen), maar minder dan in Spanje (13 dagen), Denemarken (170 dagen) en Noorwegen (322 dagen!).

Hoeveel weken moederschapsverlof krijgt u?

Goede bescherming bij werkloosheid

Als er één situatie is waarin Belgische werknemers beter beschermd zijn dan andere Europeanen, dan is het wel bij werkloosheid. België is zowat het enige land in Europa waar de werkloosheidsuitkering nooit helemaal stopt, al moet dat meteen genuanceerd worden. De hoogte van de uitkering zakt immers naarmate iemand langer werkloos is, en na vier jaar valt men terug op een forfaitair bedrag. Voorwaarde is ook dat u voldoende inspanningen levert om een nieuwe job te vinden. Is dat niet het geval, dan kan u alsnog uw uitkering verliezen. In de meeste andere Europese landen stopt de uitkering meestal na één en maximum na twee jaar.

Hoelang kan u een uitkering ontvangen?

Groot-Brittannië: 6 maanden

Duitsland: 1 jaar (verlengbaar met max. 1 jaar voor 58-plussers)

Luxemburg: 1,5 jaar (verlengbaar met 1 jaar voor 50-plussers)

Frankrijk: 2 jaar (verlengbaar met 1 jaar voor 50-plussers)

Nederland: Wordt sinds 2016 teruggebracht van 38 naar 24 maanden.

België: Onbeperkt

Bron: Missoc, augustus 2017

Kinderbijslag: 92 euro voor het 1ste kind

Voorlopig krijgt u voor uw eerste kind een kinderbijslag van 92,09 euro. De meeste andere West-Europese landen gaan daar iets boven. Denemarken is het gulst: daar ontvangen ouders maandelijks zo’n 200 euro voor hun eerstgeborene. Wel opmerken dat er in België vanaf 1 januari 2019 een nieuw kinderbijslagsysteem in werking treedt. Voor elk kind dat vanaf die datum geboren wordt, zullen ouders 160 euro ontvangen. De rang in het gezin doet er dan niet meer toe.

Pensioen: 60% van het vroegere arbeidsinkomen

We worden al lang gewaarschuwd dat het Belgische wettelijk pensioen voor heel wat mensen niet zal volstaan voor een financieel zorgeloze dag en dat we dus best ook op tijd beginnen pensioensparen. Dat wordt een beetje bevestigd in de cijfers van de OESO. Belgen die op pensioen gaan, stellen het gemiddeld met 40 procent minder inkomsten. Daarmee zitten we toch wat onder het EU-gemiddelde (- 30 procent inkomsten) en doen we het slechter dan bijvoorbeeld Nederland, Portugal, Spanje en Luxemburg. Daar behouden werknemers na hun pensioen 90 procent of meer van hun vroegere arbeidsinkomen.

Ziekte: 60% van het brutoloon

Wie ziek is en een tijd niet kan werken, krijgt in België een uitkering van het ziekenfonds. Tijdens het eerste jaar afwezigheid gaat het om 60 procent van het (begrensd) brutoloon. Het merendeel van de Europese landen voorziet 70 procent van het brutoloon. Vanaf het tweede jaar ziekte wordt u in België beschouwd als invalide en ontvangt u al naargelang uw gezinssituatie 40 tot 65 procent van uw laatste brutoloon.

Het goede nieuws

Ook al zijn de nettolonen in ons land eerder aan de lage kant, met de koopkracht van de werkende Belgen zit het voorlopig wel snor. Deloitte stelde in haar loonstudie ook een ranking op rekening houdend met de kinderbijslag, de kosten voor huisvesting en voor levensonderhoud (= netto beschikbaar inkomen). In dat lijstje schuift België dan weer op naar het midden, na Spanje en Duitsland maar wel voor Nederland, Zweden, Frankrijk en het Groot-Brittannië. Zwitserland komt in deze ranking trouwens naar boven als het duurste land om in te leven. “Dus ook al hebben de Zwitsers de hoogste nettolonen in Europa, omdat het er zo duur leven is, kunnen ze daar ook niet zo veel mee doen. Dan ben je dus echt niet zo slecht af in België”, reageert Patrick Derthoo.

Ander goed nieuws is dat het armoederisico van werkende Belgen tot het laagste in Europa behoort. Met 4,6 procent (2015, Eurostat) doen we het beter dan al onze buurlanden. De verklaring daarvoor is te zoeken bij onze relatief hoge minimumlonen en de automatische loonindexering. Wat dat laatste betreft zijn we in Europa een echte uitzondering geworden.

Als het gaat over work-life balance, krijgt België van de OESO een8,7/10. Daarmee haalt het de vijfde plek van alle OESO-landen. De organisatie hield onder meer rekening met het aantal uren dat we werken en de tijd die we spenderen aan hobby’s. Nederland voert de ranking aan, met een score van 9,4/10, op de voet gevolgd door Denemarken, Frankrijk en Spanje. Groot-Brittannië scoort met 6,4/10 opvallend zwak.

12:33 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

05-09-17

Een klein deeltje van het Corruptiegeld van de BENDE van TEMER, in Brazilië, aan de macht gekomen door middel van een parlementaire STAATSGREEP (ongeveer driehonderdvijftig BANDIETEN) die allemaal ook op zo'n valies hebben kunnen rekenen.

99hx167plhef1u4mhctd8z0o9.jpg

19:15 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

04-09-17

Veilig Verkeer Nederland wil af van fiets met stang. Is het einde van de herenfiets nabij?

Als het aan Veilig Verkeer Nederland ligt, doorkruisen heren op leeftijd en jonge vaders binnenkort op een damesfiets het verkeer. De reden: de stang veroorzaakt geregeld ongelukken waarbij gewonden vallen. Betekent dit de opmars van de genderneutrale fiets?

Pieter Hotse Smit
Voormalig informateur Herman Tjeenk Willink op zijn herenfiets bij aankomst op het Binnenhof ©ANP

Voor zijn veiligheid zou het goed zijn als de man voortaan door het leven gaat op een damesmodel. Met die opmerkelijke oproep kwamen Veilig Verkeer Nederland (VVN) en jongerenorganisatie TeamAlert woensdag. Om het aantal verkeersslachtoffers onder fietsers terug te dringen, proberen ze met name jonge vaders met kinderzitjes en heren op leeftijd ertoe te verleiden op een fiets zonder stang te klimmen. Maar de man blijkt om heel andere redenen dan veiligheid de stangloze fiets al te hebben omarmd. 

Bij de Fietsersbond zien ze dit vooral onder senioren veel langer gebeuren. Vanwege de risico's, maar met name omdat ze door stramheid hun been niet meer zo gemakkelijk over het zadel kunnen zwaaien. 'We adviseren deze groep, maar ook jonge vaders, tijdens onze fietslessen nadrukkelijk de stang af te zweren', zegt Douwtje de Vries van de bond. 'We spreken overigens van 'diamantframe' en 'fiets met lage opstap'; de termen heren- en damesfietsen zijn echt niet meer van deze tijd.'

Voorovergebogen 

Het gevaar op de herenfiets zou volgens VVN en TeamAlert met name schuilen in de houding. Bestuurders daarvan zitten meer voorovergebogen, waardoor het hoofd bij een valpartij eerder de grond raakt dan schouder of heup. Ook zouden ouderen bij het op- en afstappen meer risico's lopen. De organisaties baseren zich onder meer op een onderzoek met crashtests van het Zweedse nationale onderzoeksinstituut op het gebied van verkeer en transport, maar de studie blijkt zich toe te spitsen op racefietsen en mountainbikes, moet VVN toegeven.

Toch is het risico op vallen door de stang niet denkbeeldig, zegt Peter van der Knaap, directeur van nationaal wetenschappelijk instituut voor verkeersveiligheidsonderzoek (SWOV). Wat niet wegneemt dat hij dubbel staat in de oproep van VVN. 'Ook met een stang zijn genoeg simpelere maatregelen te treffen om de risico's op vallen te verkleinen', zegt hij. 'Door het zadel niet te hoog te zetten, bijvoorbeeld.'

Gebrekkige infrastructuur

De herenfiets stamt uit de negentiende eeuw, toen de stalen driehoeksverbinding meer stevigheid gaf aan de zwaardere en sterkere man. De lichtere dame – met rok – kon overweg met de zwabberconstructie zonder storende stang. ‘Inmiddels worden fietsen van aluminium gemaakt, wat evenveel stevigheid biedt bij een damesmodel’, zegt Floris Liebrand van de vereniging voor Rijwielen en Automobiel Industrie (RAI). 'Inmiddels zijn damesfietsen bijna net zo stabiel als herenfietsen, ondanks het verschil in constructie.'

Bovendien zijn er voor de verkeersveiligheid effectievere maatregelen denkbaar om het jaarlijkse aantal fatale ongelukken (gemiddeld 200 fietsers) terug te dringen, zegt Van der Knaap. Zoals werk maken van gebrekkige infrastructuur, wat in de helft van de fietsongevallen een rol speelt. Ook betere handhaving op verkeersovertredingen van medeweggebruikers kan incidenten voorkomen. Maar toch, zegt ook de SWOV, het zou kunnen helpen en dus kan het geen kwaad als de man de switch maakt.

Dat met name oudere mannen voorop lopen in het stangloos door het leven gaan, blijkt ook uit de verkoopcijfers van de onder senioren populaire elektrische fiets. Volgens een producent in Nederland, die alleen anoniem gegevens wil delen, wordt 80 procent van de e-bikes als damesmodel verkocht. Ook bij hippere fietsen is het aandeel zonder stang met 70 procent hoger dan bij de gewone stadsfiets (60 procent). 

'Het is pure emancipatie', zegt Floris Liebrand van de vereniging voor Rijwielen en Automobiel Industrie (RAI). 'In tegenstelling tot vroeger durft de man gezien te worden op een damesfiets. Je ziet het ook aan de opkomst van de uniseksmodellen, waarbij de bovenste stang een minder scherpe hoek heeft.' 

Aflopende zaak dus, die horizontale bovenstang? Nee, zegt de branche. De markt loopt weliswaar voor op de wens van VVN, maar de herenfiets zal overleven, is de opvatting. Simpelweg omdat bepaalde mannen nu eenmaal niet zonder kunnen. En dan gaat het niet alleen over de groep die zich te mannelijk zal blijven voelen voor het feminiene model, maar ook over langere en zwaardere mannen voor wie een extra sterk driekhoeksframe noodzakelijk blijft.

Hetzelfde geldt voor mountainbikes en racefietsen, zegt Gijsbert ter Haar van fietsenmerk Giant. 'We gaan niet meemaken dat Tom Dumoulin op een racefiets zonder stang voorbij komt rijden.'

07:06 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print