08-07-17

Reden dus waarom de Mannen in BIER, Rust en Voldaanheid zOEKEN

Bier is een pijnstiller!

Zowel geestelijk, als LICHAMELIJK.

En dat wisten wij, mannen, al sinds het PRILLE begin.

Nu heeft de wetenschap, na EEUWENLANG onderzoek, dat ook vast gesteld.

Het legt uit waarom wetenschappers er zo droog en uitgemergeld uit zien.

19:24 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

07-07-17

Soldate op ronde hoort een baby huilen en offert meteen haar borst. Brazilië is nog niet helemaal KAPOT

  Tarso Sarraf/Folhapress  
BELEM, PA, BRASIL, 23-06-2017, 18h00: Personagem Soldada da PM Ana Maria amamentou um bebe que encontrou na rua e estava chorando na cidade em belem. (Foto: Tarso Sarraf/Folhapress, COTIDIANO) ***EXCLUSIVO FOLHA****
A soldado da PM de Belém Ana Maria de Figueiredo, que amamentou bebê faminto em uma ronda
 

Ao ver um bebê desconhecido chorando no colo do pai, a policial militar Ana Maria de Figueiredo, 24, não teve dúvidas. Pediu autorização ao pai e amamentou ela mesmo a criança.

"Não me preocupei muito na hora. Não conhecia sobre amamentação cruzada. Só fiquei sabendo depois da repercussão que teve e as pessoas discutindo nas redes sociais sobre eu ter amamentado um bebê na rua", conta a soldado, que é mãe de uma criança de três anos.

O caso aconteceu no centro de Belém, capital paraense, no início do mês passado, e as imagens foram parar em jornais locais e também se espalharam nas redes sociais.

Ana Maria diz que foi o instinto maternal que a fez compartilhar o leite com uma criança desconhecida. "As pessoas disseram que eu poderia prejudicar a criança com a amamentação, mas eu fiquei tranquila porque ainda amamento o meu filho e com frequência faço exames de sangue. Sou saudável", afirma a policial militar.

Segundo ela, o ato ganhou repercussão porque dá à Polícia Militar certo ar de humanização. "As pessoas gostam de escutar histórias de heroísmo que não sejam de violência", afirma.

"Só queria acalentar, fazer ela parar de chorar. Ela estava com fome", desabafa a soldado. Por isso, diz que se assustou com a repercussão. Em casa, seu filho de três anos viu a foto da mãe amamentando e chegou a pensar que era ele mesmo que estava naquela imagem.

PROCURA

Com a repercussão, ela tentou procurar a família da criança, mas ainda não a encontrou. "Acho que eles ficaram com medo de perder a filha. O pai disse que já tinha outra filha de seis anos que estava em um abrigo e teria uma audiência com o conselho tutelar", afirma a soldado.

Ana Maria, que está há quatro anos na corporação, afirma que tudo aconteceu por acaso, já que normalmente ela atua apenas na área administrativa –vai para as ruas somente nas escalas de finais de semana.

O caso aconteceu em um sábado à noite, quando a equipe dela viu um homem carregando um bebê de quase um mês de vida e que não parava de chorar. O choro da criança e a nítida falta de preparo do rapaz, que não carregava nenhuma bolsa com os pertences do bebê, chamou a atenção dos policiais na hora.

Segundo a policial militar, o homem não tinha documentos, mas explicou que era pai da criança e que a mulher tinha se ausentado para buscar dinheiro.

O choro fez com que a soldado se oferecesse para amamentar o bebê, o que foi autorizado pelo pai. Para averiguar o caso e alimentar a criança, os policiais foram até um hotel próximo ao local da abordagem. Com a chegada da mãe, eles foram liberados.

05:37 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

05-07-17

een doodgewone dag uit het leven van doodgewone mensen...

 

 

Omdat ze vermoedde dat haar man nog aan het werk was, 
opende ze de deur van het appartement met haar eigen sleutel.
Ze had die middag, naar maandelijkse gewoonte, geluncht met haar
twee allerbeste vriendinnen, het eten was heerlijk geweest,
de wijn delicaat maar de verhalen van de ene vriendin gruwelijk.
De tweede vriendin en zij hadden er met verbijstering, ontzetting en
ongeloof naar geluisterd.

De oudste zoon, van de ene vriendin dus, was verwikkeld in,
wat je noemt, een dramatische vechtscheiding.
De zoon, zijn kinderen, haar kleinkinderen dus, een jongen en
een meisje, haar echtgenoot en zijzelf leden erg onder de onmogelijke
eisen van de, nu bijna, ex-schoondochter.
De vriendin had vanaf het allereerste begin de uitverkorene van haar
zoon nooit gemogen, vond van meet af aan dat ze een vrouw met
streken was maar toen de verhouding tussen de jonge mensen serieuze
vormen aannam met een huwelijk in het voorruitzicht, had ze haar
afkeer onderdrukt en haar schoondochter altijd uiterst vriendelijk
ontvangen, haar vertroeteld alsof het haar eigen dochter was.
Allemaal tevergeefs...bleek nu.
Het kreng wilde scheiden, ze wilde het huis met de hele inboedel voor
haarzelf, het vakantie appartement aan zee, de mooiste en nieuwste
wagen en de volledige voogdij over de twee kinderen.
Kortom, zij wilde alles en gunde de zoon niets.
Ja, hij mocht de tweede wagen houden, een occasie die ze tijdens hun
eerste huwelijksjaar hadden gekocht, met geld dat hij van hen,
zijn ouders had gekregen, nota bene.
De zoon, die tijdelijk weer in het ouderlijke huis was ingetrokken,
was radeloos omdat hij wist dat zijn bijna ex haar dreigement
om de kinderen weg te houden van hem, hun eigen vader en hun
grootouder zonder de minste scrupules zou uitvoeren.
Zijn bijna gewezen vrouw was een secreet, daar was hij inmiddels
achter, ze was koud en bikkelhard...

Ze bleef een ogenblik treuzelend in het halletje staan en dacht terug
aan het gesprek van die middag, ze voelde oprecht mee met de
moeilijkheden van haar vriendin, maar wat kon ze anders doen dan
luisteren, ze slaakte een diepe zucht, keek lang naar haar gezicht
in de spiegel, zag haar verhitte wangen, bracht haar kapsel in orde
en deed tenslotte haar mantel uit.
Ze opende de deur van de werkkamer en zag dat haar man nog steeds
aan het werk was. Ze liep de kamer in, boog zich naar hem toe,
gaf hem een zoen en zei, totaal overbodig, dat ze terug thuis was.
Wil je met me vrijen, vroeg hij zonder opkijken.
Dat klinkt natuurlijk weinig indrukwekkend noch geil en toch had
ze zijn vraag juist gehoord, hij vroeg altijd om seks op dezelfde manier
alsof het een koel drankje betrof.

Ze waren al heel lang samen, ze kende hem door en door,
ze vond zijn vraag niet prettig, nu niet en vroeger evenmin maar
ze weigerde bijna nooit.
Kon hij haar nu echt niet een héél klein beetje
verleiden vroeg ze zich af, kon hij nu nooit eens een beetje meer
moeite doen?
Ze zag er goed uit, dat wist ze, ze verzorgde zich
uitstekend, ze genoot geregeld van een deugddoende kappersbeurt,
ze sportte, niet fanatiek maar regelmatig, ze dronk weinig en ze lette
op haar voeding, niet te vet en niet te veel, kortom, ze vond zichzelf
een aantrekkelijke verschijning en waarlijk de moeite.
Al zo lang ze zich kon herinneren ergerde ze zich aan zijn zakelijke
vraag: '
wil je met me vrijen?' desondanks antwoordde ze vriendelijk:
'ja lieverd, ik wil vrijen, tot straks dan?'
Ze trok de deur van zijn werkkamer zachtjes dicht, liet hem nog wat
werken en ging naar hun slaapkamer, omdat hij nu zijn blauw pilletje
zou innemen wist ze dat ze nog ruim een half uur de tijd had om zich
klaar te maken.
Sedert ongeveer een jaar nam hij nu, een half uurtje voor ze vrijden,
viagra zodat ze tenminste één keer in de week seks konden hebben
hoewel hij baalde van de opvliegers die de pillen hem bezorgden hield
hij zich aan die wekelijkse gewoonte want in hun relatie was 'geen seks'
geen optie.
Ze liep dus naar hun slaapkamer en liet, omdat ze niet
hield van seks op klaarlichte dag, vroeger wel maar nu niet meer,
de stores half naar beneden. Mensen van boven de vijftig, meende ze,
zouden niet moeten willen vrijen op klaarlichte dag met de stores
omhoog want ze zien er niet langer aantrekkelijk uit in het
meedogenloze namiddaglicht dat elke huidplooi, het te losse vel,
de ouderdomsvlekken, de vetbultjes en andere uitstulpjes,
de slappe borsten, het grijze, schaarse schaamhaar genadeloos toont.
Ze schopte haar schoenen met hoge hakken uit, liet haar jurk en
ondergoed op de grond vallen en liep naakt en op blote voeten naar
de aangrenzende badkamer, deed heel voorzichtig een plastiek kapje
over haar kapsel en nam een douche, droogde zich zorgvuldig af,
poetste haar tanden en ging terug naar de slaapkamer, ze legde een
handdoek en het glijmiddel binnen handbereik en gleed bloot
tussen de koele lakens.
Ze wachtte en dacht terug aan vroeger toen hij en zij nog jong waren,
jong, dartel, speels en onervaren.
Vanaf het prille begin van hun relatie genoot ze van vaginale seks
zonder dat ze ooit een vaginaal orgasme had, hij vond dat jammer
en haar geen echte vrouw zolang ze niet vaginaal klaarkwam
deed hij verwoede inspanningen, clitorale orgasmes waar ze erg van
genoot, waren voor kleutertjes, meende hij, jaja, zo dacht hij in die
jaren, nu gelukkig al lang niet meer.
Haar echtgenoot was niet de meest passionele minnaar maar wel een
galante, hij liet haar altijd eerst klaarkomen pas daarna neukte hij
haar.
Ze hoorde hoe steeds meer mannen en jongens, jonge jongentjes
nog, zich tegenwoordig lieten pijpen door bereidwillige meisjes 
zonder dat ze tot enige wederdienst bereid waren.
Arme, arme meisjes, dacht ze.
Om alvast in de stemming te raken, fantaseerde ze over seks met haar
vroegere vriendje, hij had het jaren geleden op een erg onhandige
manier uitgemaakt en ze had er jaren onder geleden, er zat een barst
in haar hart en in haar maag, ze kon niet meer slapen en vergat vaak
te eten, ze had nergens nog zin in, ze zat vaak te dromen boven haar
dossiers, tegen beter in had ze lang gehoopt dat hij terug in haar leven
zou komen maar hem schrijven heeft ze nooit gedurfd,
tot ze op een dag besliste om niet langer te wachten en ze borg haar
verloren droom voorgoed op, het viel haar aanvankelijk zwaar maar
een jaar of twee later was ze er toch in geslaagd om hem uit haar hoofd
en haar hart te bannen. Min of meer. Eigenlijk meer min dan meer.
Ze smoorde elke gedachte aan hem onmiddellijk in de kiem maar
dat hij haar 's nachts in haar dromen bleef bezoeken, daar had ze geen
verweer tegen. De ergste pijn sleet en ze leerde leven met het gemis,
het vuur dat diep in haar was opgelaaid toen ze hem ontmoette,
doofde in de loop der jaren samen met de teleurstelling maar het
bleef altijd ergens smeulen...ze droeg hem altijd met zich mee als
een inwendige schaduw.
Later was ze getrouwd, met haar man
natuurlijk, ze hield van die zachtmoedige man op een rustige
manier, nou ja, rustig...?
Tegenwoordig liet ze haar vroegere vriendje weer in haar
herinneringen toe en fantaseerde ze schaamteloos over seks
met hem, de ene keer waren ze nog jong zoals toen,
een andere keer zo oud als heden.

Ze hoorde het water klateren in de douche, even later liep haar
man in zijn blootje de kamer in en wist ze ineens weer waarom
ze deze man verkoos boven alle andere, hij was zo heerlijk
complexloos en hij wilde haar en alleen maar haar.
Hij gleed naast haar onder de lakens, draaide haar op haar zij en
ging achter haar liggen met zijn borst tegen haar rug, ze voelde hoe
hij bijna ogenblikkelijk een stijve kreeg, ik hou van jou zei hij en
draaide haar naar zich toe en zoende haar onstuimig.
Hij kneedde haar borsten en masseerde haar tepels, ze voelde zich
onmiddellijk opgewonden en over hoe haar buik en borsten er
tegenwoordig uit zagen maakte ze zich niet langer meer zorgen,
eenmaal opgewonden deed niets er nog toe.
Hij opende de tube glijmiddel, smeerde haar kut ermee in en vingerde
haar, algauw voelde ze het begin van haar orgasme, golven van
stuiptrekkingen trokken door haar lichaam tot ze een hoogtepunt
bereikte, toen het voorbij was sloeg ze haar armen rond de hals van
haar man en tongzoende hem. Na een tijdje werd ze weer rustig,
kwam recht, ging op haar knieën zitten, hij draaide zich op zijn buik
en ze masseerde even zijn rug en schouders, toen hij weer op zijn rug lag,
kneep ze een dot glijmiddel in haar handen en masseerde zijn penis
om zijn erectie te laten groeien, langzaam ging ze op hem zitten en
begon hij haar te neuken, eerst voorzichtig en rustig, daarna stevig,
ze genoot terwijl ze naar zijn gezwoeg keek, hij begon zwaarder te
ademen en nog zwaarder, ze kreunden en hijgden als dieren,
ze wist dat hij nu gauw zou komen, toen stootte hij hijgend een paar
keer snel na elkaar...en liet zich daarna in de kussens zakken en
ontspande.
Ze kuste zijn gezicht en legde de handdoek op zijn penis en tussen
haar benen.
Ze stapte uit bed en liep naar het toilet waar ze een plas deed.
In de badkamer waste ze zich tussen haar benen en haar borsten,
ging weer naar de slaapkamer naast haar echtgenoot in bed liggen,
hij lag bloot met zijn slappe penis op de handdoek,
ze zoende hem en kroop dicht tegen hem aan, hij viel in slaap en
ze trok het laken over hem heen, zij bleef wakker en dacht aan...

Ja, waaraan dacht ze?

 

 

 

 

 

 

10:15 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

04-07-17

"Ik schaam me voor mijn gedrag dat grenst aan stalken, maar kan het niet helpen"

Corine Koole

Mila (21) denkt veel na over de ware. Over hoe hij haar ziet. Begrijpt. Aanraakt. Maar alles speelt zich af in haar hoofd. In het echte leven gebeurt er helemaal niks. Ze is het fantaseren zat. 

"Ik heb in mijn leven drie keer gezoend met een jongen. Twee keer toen ik zestien was en een keer vier jaar later, maar die laatste keer stelde al helemaal niks voor. Op het eerste gezicht ben ik een vrolijke studente, ik houd van dansen, ik maak grapjes, als het zo uitkomt met onbekenden, maar als ik een jongen leuk vind, sla ik dicht. Op een of andere manier lukt het me dan niet meer gewoon te doen of hem op een natuurlijke manier te benaderen."
 
“Dat was al zo op de middelbare school. Ik heb twee jaar gefantaseerd over een jongen uit een andere klas die ik alleen maar elke dag bij de ingang zag staan praten met zijn vrienden. Ik deed niets om echt in contact te komen, keek hem niet eens aan, ik liep alleen maar voorbij, mijn haar precies zoals het moest zitten, mijn make-up nog net daarvoor snel bijgewerkt in het scherpe licht van de damestoiletten. En telkens hoopte ik dat hij zou denken: hey, daar heb je dat meisje weer, haar wil ik leren kennen, maar dat gebeurde natuurlijk nooit. In de meest onbenullige details zag ik bewijzen dat hij me leuk vond, als we bijvoorbeeld in een grote groep volleybal speelden en hij net iets vaker of harder naar mij de bal gooide, wist ik zeker dat de belangstelling wederzijds was."

“En waar ik op school niet eens oogcontact zocht, begon ik eenmaal thuis, hem te bestoken met berichten. Ik zocht alles over hem op, op Facebook en waar dan ook, begon over mezelf te vertellen. Hoe ik me voelde, wat ik deed. Maar hij reageerde dan nauwelijks, of met typisch jongensgedrag: spaarzaam en een beetje bonkig. De dagen erna las en herlas ik wat ik hem geschreven had. Alle oog ook voor de realiteit verloren, analyseerde ik mijn boodschappen, om erachter te komen waarom hij lauw of helemaal niet had gereageerd. Ons contact speelde zich uitsluitend af in de beslotenheid van mijn hoofd en slaapkamer." 

"Ja, een keer maakte ik mee dat ik in zijn buurt een aanval van hyperventilatie kreeg en dat hij later een berichtje stuurde: ‘Hoe gaat het nu met je?’ En weer laaide de hoop op. Dat ik hem toen allang met een meisje in de gangen had zien staan, hield me niet tegen. Wacht maar, dacht ik, als ik maar gewoon blijf langslopen, denkt hij op een goede dag vanzelf: dat blonde meisje in die leuke kleren is veel leuker dan mijn vriendin."

“Nu ik 21 ben, is er niet veel veranderd. Vriendinnen vertellen me dat ze gezoend hebben en met jongens naar bed zijn geweest en gaan ervan uit dat ik hetzelfde meemaak, maar ik ben ’s avonds meestal gewoon thuis op mijn kamer in het studentenhuis waar ik woon, beetje op mijn laptop, beetje boeken lezen. De vriendengroepen waar ik deel van uitmaak, zijn zo divers en groot dat iedereen in de veronderstelling is dat ik de avonden dat ik niet met hen ben, met anderen hang. Ze hebben geen idee. Ik kom een vriendin tegen die zegt: ‘Wanneer gaan we nou weer eens uit?’ en we maken een afspraak, maar soms wordt die belofte helemaal niet ingelost en lijkt de intentie elkaar te willen zien al genoeg om de vriendschap in stand te houden."

“Afgezien van het feit dat het veilig is, op afstand fantaseren, maakt het me soms een beetje eenzaam. In gedachten heb ik vaak al van alles gedaan met zo’n jongen, zonder ook maar een blik te hebben gewisseld. Soms weet hij nauwelijks wie ik ben. Toch verlang ik naar zijn erkenning. En dan heb ik het niet eens over liefde of seks, maar veel meer over een existentiële behoefte gezien te worden. Ik zoek bij hem een bewijs dat ik ertoe doe, dat ik besta bijna, ook al klinkt dat misschien in de oren van anderen nogal schraal." 

“Ik schaam me voor mijn belachelijke gedrag dat grenst aan stalken, maar kan het niet helpen en blijf me voorstellen hoe het is als we eindelijk samen zijn, zijn luisterend oor, de gesprekken die we hebben, hoe hij mij begrijpt. Onzichtbaar voor mijn familie en vrienden, wordt mijn hele doen en laten bepaald door ongemak en angst, het onvermogen gewoon te ontspannen als het erop aankomt. Dat verkrampen en die verlegenheid leiden tot perioden van depressie en een minderwaardigheidsgevoel. Ik ga soms wel uit en dans dan, maar de lach om mijn mond is niet echt, mijn lippen trekken, ik kijk naar al die vrije mensen om me heen en als ik thuiskom, voel ik me leeg en moe."

“Hoe kan het dat iedereen gewoon op een leuke jongen durft af te stappen en ik niet, dat de vrees om afgewezen te worden zo alles bepalend is? De jongens op wie ik val, zijn niet bepaald initiatiefnemers maar juist bescheiden, beetje mysterieus, afstandelijk, dat maakt het extra gecompliceerd. Ik wil zo graag met een van hen eens gewoon simpelweg plezier hebben, zonder piekeren, zonder nadenken. Met mezelf samenvallen, mezelf leuk vinden zoals ik ben."

“De laatste maanden gaat het iets beter. Kleine sociale succesjes geven me een schop onder mijn kont. Laatst had ik een geweldige ongedwongen avond met een heel goede vriendin. Ik dwing mezelf meer met mijn huisgenoten af te spreken, samen te koken bijvoorbeeld, al kost me dat onevenredig veel energie. Maar nu ik 20 ben geweest, merk ik dat mijn verlangen gezien te worden zich verplaatst en uitbreidt naar de behoefte om aangeraakt te worden. Niet dat ik per se een relatie wil, maar ik ben wel nieuwsgierig naar wat liefde en intimiteit mogelijk inhouden. Intussen onderneem ik nog steeds niks en wacht af tot het op een dag allemaal vanzelf gaat, zo’n ontmoeting, het praten, het zoenen. Tot zo’n jongen dan, als allereerste en enige, ziet hoe ik werkelijk ben, zonder mijn masker van terughoudendheid.”

08:54 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print