02-08-17

Een week in de erotheek: "Jongens, wat staan mannen onder druk"

DEEL 3 De lusten en lasten van seks

Seks is een vat vol lusten. Maar soms is dat seksleven ook een last, merk je wel eens in een erotheek. Nogal wat mannen voelen blijkbaar druk om te presteren. Ze vrezen de partner vroegtijdig teleur te stellen, of hebben weemoed naar vroeger, toen er nog zekerheden waren, in bed. Curieus is wel: mevrouw komt zelden tot nooit klagen, en lijkt zelfs dik tevreden.

Nadine Van Der Linden 

Medeoprichters Luc Ceulemans en Bert De Keuster wisten dat ze 'Libidos' als erotheek en niet als seksshop moesten lanceren. "Bij dat laatste denk je aan grenswinkels met mannen in lange jassen. Het moest vrolijker en vriendelijker." ©Photo News

Zaterdagavond in de erotheek. De drukste avond, hadden verkopers Werner en Peter me vooraf verteld. Liefde vraagt immers tijd, en op zaterdag hébben de meeste mensen tijd. De schuifdeuren gaan vlot open en toe, met koppeltjes die na de inkopen van de dag nog een laatste stop maken. Op de camerabewaking van de parking zien we hun autootjes, met zakken van Delhaize op de achterbank, waaruit een selder steekt. Soep, die avond. Het dessert mag pikanter.

Aangezien het eind juni is, komen ook veel mensen nog iets kopen voor ze op vakantie vertrekken. Het vooruitzicht van een hotel waar alle sleur uit handen zal worden genomen - en waar elke dag propere lakens worden gelegd - inspireert duidelijk tot wat extra creativiteit. Ik vind het aandoenlijk, de stelletjes die - na het inslaan van zonnebrandcrème - nog even iets aangebrands komen kiezen. Het betekent méér dan die string met pareltjes die op de toonbank wordt gelegd. Het is het voornemen, de belofte bijna, dat men weer wat extra moeite gaat doen voor mekaar. Sleur is niet goed, voor seks. Eén keer vertelt verkoper Peter Smolders me: "De koppels die zich het méést verliefd tonen in de winkel, arriveren vaak met twee aparte wagens." Hij kijkt even met een blik van 'moet ik daar een tekeningetje bij maken?', maar ik denk het te snappen.

Hbn jllie vgra?

Het mag dan geen viagra zijn, 'Diehard' verbetert de prestaties, staat op het doosje. En dat is voor trouwe klanten genoeg. ©Photo News

Ook een fenomeen op zaterdagavond: de jonge gasten met een fris hemdje aan, gehuld in een wolkje muskus of sandelhout. Ze komen voor een pakje condooms, eventueel wat glijmiddel. De basisuitrusting van de moderne jagers, blijkbaar. Vaak komen ze per twee, ze stappen dan uit een sportief karretje op de parking. Eén keer zie ik hoe twee vrienden, bij het verlaten van de zaak, blijkbaar op andere vrienden stoten. Er wordt even gepraat, bij mekaar in het zakje gekeken, eens gelachen. Dat ik dat toch een beetje curieus vind, zeg ik op een bepaald moment tegen de verkopers. Waren condooms vroeger geen commande die je als jonge mens kuchend en schuifelend deed, en vooral alléén? "Klopt", zegt verkoper Werner. "Dat is wel een trendje van de jongste jaren. Ze rijden met mekaar mee, en dan wordt er blijkbaar in de auto iets gezegd van: 'Ik moet nog, euhm, iets halen', waarop de ander zegt: 'Is goed, jong, ik ga wel eventjes mee.' De openhartigheid is groter." Maar dan gaan de schuifdeuren weer open, en is er plots die man alleen, rond de 40. Hij loopt door de winkel en komt dan voor de toog staan draaien. "Hbn jllie vgra?", fluistert hij. We verstaan er niks van. "Ietsje luider, mijnheer?" Net hoorbaar klinkt het vervolgens: "Hebben jullie viagra?"

Neen, dat hebben we niet. Viagra is immers alleen op doktersvoorschrift verkrijgbaar. Ofwel weet de man dat niet, ofwel denkt hij: een mens kan maar proberen. Hoe dan ook, hij lijkt teleurgesteld, door dat antwoord. Een beetje ontredderd, bijna. "We hebben wel een voedingssupplement", wijst Peter naar een doosje waarop 'Diehard' staat. 'Verbetert de prestaties', lees ik. "Ook goed", zegt de man, en hij rekent af. Later zal ik het doosje wat nader bestuderen. Het is inderdaad een voedingssupplement en het zit vol goede dingen zoals zink en calcium en stoffen die de potentie wat opwekken zoals taurine, en op termijn kweek je daar ongetwijfeld sterke manschappen mee, maar diezelfde ávond nog, zoals viagra? "Ik denk van niet", zegt Peter. "Toch heeft het product heel wat trouwe klanten. Gewoon het feit dat ze iets op zak hebben, geeft hen blijkbaar genoeg vertrouwen." Waarmee nogmaals bewezen is: seks zit (ook) tussen de oren.

Ik hem een probleem, jom

©Photo News
Een 'Callboy' toont een 'cloneboy'. ©vier

De schuifdeuren gaan weer open. Een zilvergrijze man. Ook hij komt naar de kassa. "Ik hem een probleem, jom." Zo heb ik ze natuurlijk graag: hoe spontaner de mensen komen vertellen, hoe liever. Verkoper Werner blijft altijd de rust zelve. "Vertel het eens, mijnheer." Antwoord: "Het is niet meer zoals vroeger, jom. Minder stevig." Voldoende informatie voor Werner om de man mee te nemen naar het vak met ringen, die het bloed houden waar het een tijdje blijven moet. En zoals dat wel vaker gebeurt, begint de man te vertellen. Gewoon uit pure opluchting, denk ik. Waarschijnlijk lopen deze mensen al maanden met angsten rond, en als ze dan toch die erotheek binnenstappen, vrezen ze dat de verkoper bij het aanhoren van hun klacht dodelijk bedroefd zal kijken, en zal zeggen dat hij nog nóóit zoiets heeft meegemaakt. In realiteit horen ze: "Geen probleem. Kom maar mee." En vanuit die opluchting vertellen ze. Hij is 59 jaar. Lang een casanova geweest. Begin 40, in volle fleur en volle kunnen, heeft hij dan een veel jongere vrouw leren kennen, de vrouw van zijn leven. Maar de laatste tijd zijn er wat probleempjes. Hij zegt het niet met die exacte woorden, maar uit alles wat hij vertelt, begrijpen we dat het meisje wier leermeester hij lange tijd op alle vlakken is geweest, zich intussen heeft ontpopt tot een volwassen, zelfbewuste dame in háár volle fleur. Hij, daarentegen, ziet het in de spiegel toch een beetje achteruitgaan, raakt wat van zijn pluimen en zijn zelfvertrouwen kwijt. En zijn trouwe soldaat heeft het daar moeilijk mee. De man wil vooral geen dienstweigering, in de barak. Met veel begrip luistert verkoper Werner naar het verhaal. "Veel succes ermee, mijnheer." Met een zwart tasje en een stukje herwonnen vertrouwen stapt de 59-jarige weer door de deur. 

Maar 20 minuten, en bij de goei

©Photonews/VIER

Zo zie je tijdens een week in de erotheek toch een aantal mannen passeren met gelijkaardige problemen. Ook jonge gasten met faalangst. Zo noemen de twintigers het zelf niet, maar het is misschien toch het juiste woord voor opmerkingen als 'het gaat wat te snel, hebben jullie...', 'ik sta wat onder stress, hebben jullie iets...'. Het mag niet mislukken, blijkbaar. Het gekke is: zelden staat er een vrouw naast die jonge heren, met de armen gekruist en een misnoegde blik van: 'Wij zitten thuis dik in de penarie, mensen.' Zelden hoor je die mannen zelfs maar zeggen: "Mijn vróuw vindt dat het te rap gaat." Neen, ze vinden dat zelf. Of ze vrezen dat zelf. "Na 20 minuten is het al voorbij", zeggen ze dan. "Och, dan ben je toch nog bij de goei", relativeren de verkopers het probleem. Aarzelend wrijven de jonge mannen over hun hoofd. "Vroeger kon het 45 minuten duren." Veel aandacht gaat in deze maatschappij naar de druk waaronder vrouwen staan, om jong en mooi te zijn. Maar als één week in de erotheek iets duidelijk maakt, dan toch dat ook een deel van de jonge mannen onder druk staat, of zich hoge eisen laat aanpraten.

Zo. Nu even diep ademhalen: morgen gaan we het hebben over opblaaspoppen.

Van videotheek tot erotheek

©Photonews/VIER

De Libidos-keten bestaat 27 jaar en was de eerste plek in Vlaanderen waar je - bóven een winkeltoog - erotische artikelen kon kopen. Dat de winkels 'erotheken' werden genoemd, een woord dat eigenlijk niet echt bestaat, heeft met de oorsprong te maken: de Vlaamse videotheken.

Medeoprichter Bert De Keuster (56) had vanaf 1982 zelf een videotheek, in Heist-op-den-Berg. "Ik verhuurde er alle mogelijke VHS-films", schetst Bert de geschiedenis. "'Ben Hur', 'The Sound of Music', 'Evil Dead', alle genres. Maar ik had ook, vanuit mijn eigen interesse, een beperkte collectie films waarbij ik veel lichaamsdelen met stickertjes moest afplakken op het doosje. (lachje) Die films stonden niet in de rekken, maar zaten in een grote kartonnen doos onder de balie. Op den duur werd dat genoegzaam bekend bij de klanten. 'Geef er ook nog maar eentje van onder de toog': dat was een bekende zin in de zaak." En zo kregen klanten bijvoorbeeld 'Miami Spice' mee.

Lucratief hoekje

©Photonews/VIER

De jaren 80 waren glorietijden voor videotheken. Het filmaanbod op televisie was schraal (VTM bestond nog niet) en de videorecorder was één van de meest gewilde apparaten, destijds. Had je die niet, dan kon je een movie-box huren waarmee je thuis VHS-films kon afspelen. Bert: "In de Vlaamse videotheken bleef het aanbod films maar groeien, en ook 'speciale' films werden overal zo talrijk dat je ze écht niet meer opgeborgen kreeg onder de toonbank. Ik voelde dat de tijdsgeest veranderde en besloot ze in de winkel te zetten, in een hoekje dat verboden was voor minderjarigen." Een erg lucratief hoekje, overigens. Mede-Libidos-oprichter Luc Ceulemans (55): "Voor grote films als 'Terminator' en 'Ghostbusters' betaalde je toen als videotheekuitbater zelf tot 6.000 frank (125 euro). Dat betekende dat je de film toch een 50-tal keer moest verhuren eer je er winst op kon maken. Erotische films daarentegen kon je inkopen tegen 1.500 frank (iets minder dan 40 euro) en duurder verhuren. Bovendien was het vaak zo dat de klanten eerst twee gewone films kozen in de videotheek, en tussen die twee doosjes staken ze dan hun erotische film. Anders durfden de mensen er gewoonweg niet mee naar de kassa te lopen, stel je voor dat ze een bekende zouden tegenkomen! Voor ons was dat natuurlijk interessant: we verhuurden drie cassettes, terwijl we wisten dat de klant toch vooral de Tirolerfilm wou zien (lacht)."

Bij de rijkswacht

©Photonews/VIER

De gouden videotheek-tijden bleven niet duren, en zoals bekend zijn ze vandaag quasi uitgestorven. Bert: "Toen in 1989 VTM begon, had ik al een voorgevoel. En zo is dat plan van de erotheek ontstaan. Geen 'seksshop', neen, want dat was destijds nog een beladen woord: groezelige, slecht verlichte grenswinkels waar mannen rondliepen in lange jassen. Het mocht vrolijker en vriendelijker. De leuze van Libidos werd: 'Alles om je seksleven spannender te maken.'" Bert en Luc gingen in zee met twee Nederlanders die intussen zijn uitgekocht. "Als locatie voor onze eerste erotheek kozen we Antwerpen, dat leek ons de meest liberale stad. We vonden een betaalbaar handelspandje in de Carnotstraat, niet ver van het Centraal Station. Maar naarmate de openingsdag naderde, werden we toch wat zenuwachtig: het was zeker mogelijk dat onze handel na enkele dagen door de politiediensten weer gesloten zou worden door het befaamde wetsartikel 383 met betrekking tot de goede zeden... Maar het begrip van de gerechtelijke instanties bleek nogal mee te vallen. We moesten pro forma langskomen bij de rijkswacht, maar toen bleek dat alle documenten in orde waren, zijn er nog een paar goede afspraken gemaakt: wat we juist zouden verhuren en verkopen, en dat niets zichtbaar zou zijn vanaf de straat, en geen toegang onder 18 jaar, enzovoort. Er zijn nooit problemen geweest." Er kan en mag dan ook veel in het Vlaanderen van vandaag. Wel zijn bestialiteiten verboden, net als kinderporno uiteraard, en sm-films waarin mensen blijvende schade oplopen.

"Als het op tv komt, verkoopt het"

Drie decennia geleden was er in Vlaanderen zelfs geen erotheek te vinden, men moest de grens naar Nederland over. Vandaag stappen mensen vrank en vrij binnen. De televisie heeft daar een heel grote rol in gespeeld, weet Libidos-eigenaar Bert De Keuster. "Wij zijn eeuwig schatplichtig aan BV's als Goedele Liekens, die zaken bespreekbaar hebben gemaakt. Maar ook realityreeksen hebben een zetje gegeven. Betty die in 'Big Brother' lag te 'piekeren' met haar Tarzan: dat dééd iets, dat maakte dat vrouwen dat toch eens gingen opzoeken. Ook 'Temptation Island' was een cadeau. Ooit was er een deelnemer, Fredje, die steevast het woord 'libido' uitsprak als 'libidos'. Onze naam dus, wat eigenlijk geen bestaand woord is. We kregen toen heel veel leuke reacties van klanten, ze dachten dat wij Fredje sponsorden, wat niet zo was. Al heb ik later wel de T-shirts van zijn vrijgezellenfeest gesponsord, met een knipoog naar zijn 'hoog libidos'." Recent zorgden de Callboys voor een bestseller. In de reeks zag je immers hoe de jongens een replica maakten van hun dierbaarste bezit, en dat kan dus echt, met een zogenaamde Cloneboy, die een kopie in gips van de penis maakt. Voor 49,50 euro is men vereeuwigd. Tijdens mijn week in de erotheek zag ik bijna dagelijks één Cloneboy verkopen. Altijd als geintje, 'voor een vrijgezellenfeest', al weet men natuurlijk nooit...

08:06 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.