01-08-17

Een week in de erotheek: soms zie je aan de vrouw: dit was meer zíjn idee

DEEL 2: opwinding en onmin tussen koppels

In de beginjaren waren eroticawinkels een mannenzaak, in Vlaanderen: een stoet van kerels in een lange jas, op zoek naar een hitsig filmpje. Maar de helft van de klanten die vandaag bij Libidos kopen, zijn koppels. De industrie speelt daarop in, met speeltjes die twee lichamen tegelijk bedienen. Bron van plezier, maar ook van onmin: soms hebben koppels nu eenmaal een andere visie op wat er kan, in bed. Of mag. Of moet.

Nadine Van Der Linden 

©Photo News

Mijn tweede dag als interimverkoper bij Libidos in Herentals, met als doel de Vlaamse voorkeuren rond erotica in kaart te brengen. Terwijl het nog even rustig is in de winkel, ga ik eens neuzen bij de centraal opgestelde toonbank, vol paradepaardjes bij het 'speelgoed', waarvan de We-Vibe er één is. Het is een vibrator die tíjdens het vrijen kan worden ingebracht bij de vrouw, en tegelijk ook de man stimuleert. Toen de We-Vibe een handvol jaar geleden op de markt kwam, was dat een revolutie, weet Libidos-eigenaar Bert De Keuster. "Plots kon er iets gekocht worden per kóppel, wat 'een speeltje' minder beladen maakte, minder bedreigend voor één van de partners." De komst van dat soort nieuwigheden maakt dat er nu vaak hand in hand de winkel wordt binnengestapt.

De We-Vibe ziet er een beetje uit als een koptelefoon: laat zoiets slingeren op uw nachtkastje, en de kuisvrouw stoft het nietsvermoedend af. Dat geldt eigenlijk voor de meeste speeltjes, het design is met de jaren bijna chic geworden en doet in niets nog denken aan de dooraderde, vleeskleurige modellen van vroeger. Dat moderne design is tegelijk ook wel even wennen. En dus worden de klanten uitgenodigd - aan die centraal opgestelde toonbank - om alles eens ter hand te nemen, om de trilling eens te voelen, of een inschatting te maken van het gezoem. 'Probeer ons', moedigt een paneel aan. Soms nemen koppels dat echter iets te letterlijk, weten de verkopers. Soms komt er een stelletje met een vibrator naar de toog gestapt, om daar te vragen: "En wáár kunnen wij dat dan juist eens proberen?" Waarop de verkoper dan even moet uitleggen dat de testrit niet verder mag gaan dan de handpalm. "O", zeggen de koppeltjes dan.

Carnaval voor volwassenen

Aha. De schuifdeuren gaan open. Twee mooie dertigers lopen richting kledij. Ook later op de week zal ik het merken: niet álles wat koppels hier komen kopen, werkt op batterijen. Het aanbod textiel is misschien zelfs nog groter dan het gamma speeltjes, en laat zich het best omschrijven als carnaval voor volwassenen. Je kan stewardess of schoolmeisje worden, verpleegster of agente. Op haar hoge hakken leidt mevrouw haar partner langs de rekken, en uit alles valt op te maken dat dit háár idee is: vanavond is zij zoals hij wil. Er wordt lang gewikt en gewogen bij de doosjes, en op een bepaald moment begint mevrouw wat aan te dringen, horen we tot aan de kassa: "Allez? Zeg het maar, schat. Hoe zie je mij het liefst?" Via de camerabewaking valt te zien hoe mijnheer het uniform van schoolmeisje aanwijst, met een witte blouse en een geruit rokje, zo kort dat het op Vlaamse scholen vast tot een strafstudie zou leiden. Ik zie ook hoe zijn liefste bij die keuze begint te giechelen. Ik weet het natuurlijk niet, maar misschien is die vrouw wel Custom Operations Manager ofzo bij een multinational, ze rijdt in elk geval met een ferme BMW, zag ik op de parking. Misschien denkt zij bij zichzelf: mijn man is vast blij met zulk een zelfstandige, goed voor zichzelf zorgende carrièretijgerin in huis. En dan zegt diezelfde man, als je gaat graven in zijn fantasie: 'Ik zou jou vanavond graag eens naar school brengen.' Ja, dat is opkijken. Maar de vrouw toont zich sportief. Het schoolmeisje? Vooruit, het schoolmeisje dan. Voor 39,50 euro kan de les beginnen.

Volgende klant. Man alleen. Dertiger met een zwart T-shirt en een cargobroek met veel zakken. Het type dat bij je thuis parket komt leggen, of het internet installeren. Hij stapt meteen op de kassa af. "Ik zoek handboeien en een blinddoek, alstublieft." Vandaag sta ik bij verkoper Werner Gijsemans, die al 25 jaar bij Libidos werkt, en bewijst dat 'langharig' onterecht wel eens in één adem met 'tuig' wordt genoemd. Zeer aimabel man, goeie verkoper. Altijd een beetje bezorgd om zijn klanten. ("Op hoop van zegen!, geeft hij wel eens mee, als er eentje nerveus door de deur verdwijnt, op weg naar een afspraakje. Of, als koppels niet goed weten wat kiezen, geruststellend: "Probeer het gewoon eens. Ge gaat u alleszins niet zitten vervelen, vanavond.") Soit. Na enige uitleg kiest de jongeman voor handboeien met tijgerprint, en een kinky blinddoek van leder die ook de mond bedekt, maar wel met een uitsparing voor de neus, om te kunnen blijven ademen. 69 euro. "Dank u wel, mijnheer. Veel plezier ermee." Maar nog geen minuut later staat hij al terug aan de kassa.

Eerst zweepje, dan hart luchten

Dat gebeurt regelmatig, die bliksemsnelle retour van klanten. Zo vaak zelfs, dat de verkopers van Libidos er bijna standaard een grapje over maken. "Mijnheer, dat kan niet hé, dat gij na één minuut al klachten hebt over die condooms!", zeggen ze dan, bijvoorbeeld. De klant lacht eens. "Nee, ik heb geen klachten over de condooms, ik heb ze nog niet eens kunnen proberen, zó rap ben ik nu ook weer niet!" (gelach). Neen, ik ben gewoon vergeten dat ik ook nog wat massage-olie wou meenemen." Die vergeetachtigheid verklapt dat sommige klanten toch een beetje onder spanning staan, daar in Herentals. Of dat nu komt door hun bezoek aan een erotheek, dan wel door de anticipatie rond alles wat daarná nog komt, dat ga ik in het midden laten. Dus de kerel staat opnieuw bij ons en leest nu iets af op zijn smartphone. "Blijkbaar moet ik ook een zweepje meenemen", zegt hij. Samen lopen we naar het rek. De man volgt, nog steeds lezend op zijn gsm, en opeens steekt hij van wal. "Ik doe samen met mijn vriendin spelletjes", zegt hij, zonder dat we echt iets vragen. "Er is nog een ander koppel bij. De ene keer mogen wij kiezen wat er gaat gebeuren, en de volgende keer mogen zij kiezen." Hij wijst naar zijn smartphone, als wil hij even uitleggen waarom hij de hele tijd naar dat schermpje kijkt. "We sturen mekaar dan een lijstje door per sms."

De vriendschap tussen de twee koppels gaat ver en reikt diep, begrijp ik al gauw, en hoe langer hij staat te vertellen, over toekijken en ondergaan, hoe meer ik besef dat de man er duidelijk deugd van heeft dat allemaal eens te kúnnen vertellen, en dat hij in mij en Werner mensen ziet die alles al gehoord hebben, die oordelen noch veroordelen. Ha ja, eroticaverkopers! In werkelijkheid moet ik toch een beetje leunen tegen het rek met de zwepen. 

Gevaarlijke spelletjes

De man vertelt nog een paar avonturen, wij moeten niet meer zeggen dan 'uhu' en 'aha' en dan is hij opeens weg, na ons nog bedankt te hebben voor de service. "Komt ge dat vaak tegen?", vraag ik meteen aan verkoper Werner. "Neen", zegt hij. "Maar het gebeurt." Een beetje bezorgd kijkt hij naar buiten, waar de man in een camionette stapt. "'t Zijn gevaarlijke spelletjes. Heb je gemerkt hoe hij op den duur begon te rátelen? Dat is vaak een signaal dat het harder wringt dan men wil toegeven. Ik kan mij vergissen, maar ik heb zelden de indruk dat alle deelnemers zich even goed voelen. Omdat het niet alleen over seks gaat, maar ook over macht. Dominantie. Gij zult nú kopen wat ik zeg, en doen wat ik zeg: daar gaat het ook wel om. En dat kan onschuldig zijn, maar dat kan op den duur beginnen te ontsporen..."

Ik moet Werner gelijk geven. Een week in de erotheek, en vooral het gadeslaan van al die koppels, maakt heel subtiel duidelijk dat seks natuurlijk alles met liefde te maken heeft, maar toch ook wel met macht. Gelukkig blijft die macht meestal bij de plezierige, normale vorm. Denksport in het magnetisch veld tussen twee mensen. Kan ik u krijgen? Kunt gij mij krijgen? Durf ik wel? Hoe ver wilt gij gaan met mij? In hoeverre kan ik mezelf zijn bij jou? Wil jij wel? En wat wil jij dan juist?

Volwaardig voorspel

Soms is het zelfs geweldig om bezig te zien. Dat ene koppel, op een vroege vrijdagavond. Twee grote, mooie mensen. Zij leidt hem langs de rekken, fluistert af en toe iets in zijn oor, en ik kan mij vergist hebben, maar op één van de bewakingscamera's lijk het zelfs dat een seconde lang haar tóng in zijn oor zit, en intussen stapelen zich steeds meer doosjes in de armen van mijnheer op, een stapel waarmee hij even later, lichtjes bedwelmd en zacht verdoofd, naar de kassa stapt. Verkoper Werner rekent af. Een latex jurk tot op de enkels. Een Marilyn Monroe-achtige pruik. Een slip die bijzonder oncomfortabel lijkt, maar vermoedelijk zal ze sowieso niet onder een joggingbroek worden gedragen. En zo loopt de rekening op. 189 euro, alstublieft. Elk van de gekozen artikelen is voor mevrouw. Mijnheer betaalt. Zij laat intussen haar vingers soepel over zijn onderrug glijden, en kijkt ons met een glimlachje aan. Ze is midden 30, schat ik. En ze maakt van hunkeren een volwaardig voorspel.

Nerveuze meisjes, boze vrouwen

Dat moeten we hier toch ook even aankaarten, die leeftijden. Want vrouwen van boven de 30 in een erotheek, of meisjes van 18, dat is toch iets anders. Je hebt natuurlijk van die jonge bijdehandjes, die in een jeansshortje komen binnengestapt aan de hand van hun vriendje, en kiezen alsof ze in de Fnac staan. Niet dat het niéts betekent, dat nu ook weer niet. Soms voel je dat er overleg aan vooraf is gegaan. Een erotisch gezelschapsspel: dat heeft natuurlijk nog niet het gewicht van een huisje met een tuintje, maar dat is toch ook al een begin in je leven als koppel, nietwaar? Dat is toch ook al een goed teken, neen?

Maar net zo goed voel je soms iets als bezorgdheid, voor die meisjes die qua leeftijd ook effectief nog maar net kind áf zijn. Zeker als je aan alles voelt: het is een idee van het vriendje. Een jongen van rond de 20, lieve gast, maar duidelijk met wat meer last van zijn hormonen dan zij, en met al wat meer kamers in zijn geest afgetast. Ze komen dan iets kopen voor háár, en terwijl het vriendje afrekent, staan de meisjes er een beetje opgelaten naast, en zie je hoe hun gelnageltjes zich in hun tasje klemmen. Hun ogen houden ze zwijgzaam op een punt achter de kassa, hoewel daar absoluut niks te zien is. En je ziet ze denken: wat gaat er met mij gebeuren?

Ook bij de oudere klanten voel je soms spanning. Dat - pakweg - die tepelklemmen toch iéts harder de goesting van mijnheer dan van mevrouw zijn, of omgekeerd. Verkoper Peter vertelde me dat het bij de rekken wel eens tot gefluisterde discussies komt. "En wáárom niet?", hoor je de één dan sissen. "Ik héb dat niet graag...", gromt de ander terug. Het gebeurt zelfs dat er één gepikeerd naar buiten loopt, terwijl de ander verongelijkt bij de handboeien blijft. Gevangen in eigen verlangens.

Probéren niet te lachen

Ruzies heb ik zelf niet gezien. Maar occassioneel wel een onderhuidse spanning. Het zijn de momenten waarop de verkopers van Libidos, met al hun ervaring, de sfeer wat losser proberen te maken. Eén keer zie ik verkoper Peter bij een koppel dat een vibrator komt kopen, blijkbaar vooral op aandringen van mijnheer. "Mevrouw, ge gaat daar echt plezier aan beleven", aldus Peter tegen de dame in kwestie. Ze kijkt hem strak aan en repliceert zuinig: "Dat zullen we nog wel zien." Ik moet moeite doen om niet te schaterlachen achter de toog, waar even later de Lady Vibe wordt afgerekend. Ik probeer me de avond voor te stellen. Dat gebed van mijnheer, om een mirakel.

Komen er ook oudere koppels? 65-plus, bijvoorbeeld? Het is een absolute minderheid, maar ze zijn er. En waarom ook niet? Door films en andere beeldvorming lijkt seks vaak een voorrecht van jong en mooi. De fitten en de fluksen, capabel tot kopstand. In werkelijkheid is dat natuurlijk niet zo: seks is er voor iedereen, ook de mensen met kwaaltjes of wat slijtage. Regelmatig blijkt dat de prostaat te zijn, bij de man. Kanker. Geopereerd. Niet meer zoals vroeger. Het zijn gevoelige verhalen, soms van een man alleen, soms teder vergezeld van zijn vrouw 'die het allemaal zo erg niet vindt', en je kan alleen maar blij zijn dat de hulp die deze mensen zoeken, wel degelijk bestaat. Een ring. Een pomp. Hoe dan ook, ik vond de oudere koppels mooi. Door het begrip voor mekaar. Hoe je voelt: de ander mag gewoon de ander zijn, en hun lijf mag gewoon hun lijf zijn, ze zijn niet meer op zoek naar allerhande middelen om het op te zwepen, tot grenzen te brengen, zelfs tot uitersten te drijven. Omgekeerd hebben de jeugdige klanten soms iets prikkelends, in al hun hormonale blos om te veroveren en af te tasten, urenlang. Maar de jongeren beelden zich ook veel problemen in, zal morgen blijken. Bijvoorbeeld dat het urenlang moét duren.

Opwinding en onmin tussen koppels

"Nonnetjes hebben afgedaan"

In het ruime aanbod verkleedpakjes zijn ook nonnenoutfits te vinden. Maar dié verkopen de laatste tijd toch een pak minder, weet men bij Libidos. Eigenaar Bert De Keuster: "Ooit waren het nochtans bestsellers: vrouwen die zich gedroegen als vroom nonnetje om dan te transformeren in iets stouters... Wat niet mag, trekt immers aan. De kracht van het verbodene. Maar religie is minder belangrijk geworden, nonnetjes zijn niet meer in het straatbeeld, en dus wordt er ook niet meer over gefantaseerd, blijkbaar."

Vibreren met een app

Seksspeeltjes gaan mee met hun tijd. Zo heeft de nieuwe generatie gadgets meestal geen batterijen meer nodig, en zijn ze zoals andere gadgets oplaadbaar via het stopcontact. Ook de smartphone wordt ingezet, bij het spel. Eén van de populaire items in de erotheek is een vibrerend eitje, dat bij de vrouw wordt ingebracht, en dat door de man via een afstandsbediening aan het werk kan worden gezet. Kortom, de pikantere versie van het sms'je 'Ik denk aan je'. Het eitje is, in verschillende sterktes, te bedienen via een app. Bij momenten kan het een stout machtsspelletje worden. Daarom raden de verkopers koppels aan om afspraken te maken, over wanneer 'het' wel en niet kan.

08:08 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.