31-07-17

Een week in de erotheek: "Je raadt nóóit wat mensen hier kopen"

Deel 1 Hoe klanten zich gedragen

"Verkoper van erotische speeltjes." Ja, het stond er echt. Een jobadvertentie van een uitzendbureau, in maart van dit jaar. Veel gelach, natuurlijk, de vacature haalde zelfs het journaal. Tegelijk deed het beseffen: seks verkoopt in Vlaanderen, maar iemand moet dat speelgoed wel verkópen. Zou dat een toffe job zijn? Misschien interessanter dan het gegrinnik doet vermoeden? "Denk er eens over na", had de hoofdredactie gezegd. "Probeer het eens een week, of zo." Een warme juniweek, misschien?
 
Nadine Van Der Linden 
 
©Photo News
©Photo News

Je denkt erover na. En zo sta je dus op een juni-avond achter een kassa, ergens in Herentals, en spreek je de zin uit die je eigenlijk nooit van jezelf had verwacht, en je ouders waarschijnlijk ook niet: "Die glazen dildo? Dat is 29,90 euro, mijnheer. Bedankt en veel plezier ermee." Ja, de dagen zijn niet allemaal aan mekaar gelijk, in een mensenleven.

De advertentie waarmee het allemaal begon, verscheen op 20 maart 2017 op de website van uitzendbureau Manpower. Verkoper van seksspeeltjes. "Ervaring met de producten is niet nodig", klonk het geruststellend. "Interesse in het gamma is wel een must." De vacature was er één van de Nederlandse Pabo-keten en raakte snel ingevuld. Maar wij bleven dus met vragen zitten. Wat kopen mensen eigenlijk in dat soort winkels? Hoe gedragen ze zich? En als je alle randanimatie wegneemt, wat zoeken ze daar echt, emotioneel? Je denkt er dus over na. Je wil liefst niet in een groezelig winkeltje in een stationsbuurt staan, naast een zwijgzame Albanees. Anderzijds hoeft het ook niet '100% vrouwvriendelijk' te zijn, met paskamers in poezelig fluweel en overal de mythische kracht van de yoni van de vrouw. We wilden een brede kijk voor deze reeks, en dus ook mannen gadeslaan. Een staalkaart van Vlaanderen, zeg maar. Dus neen, liever ook geen anonieme, internationale keten, met verkoopsters die ook maar hun uren staan te kloppen, tussen de zweepjes.

'Veel plezier'

©Photo News

Zo kom je vanzelf uit bij Libidos. De eerste eroticaketen van ons land. Zes vestigingen, van het West-Vlaamse Oostkamp tot het Limburgse Hasselt. Een cliënteel dat bijna fiftyfifty uit mannen en vrouwen bestaat. En twee Vlaamse eigenaars, Bert De Keuster en Luc Ceulemans, die joviaal zeggen: 'Kom maar af!' Als standplaats wordt Herentals gekozen, één van de ruimste vestigingen: gelegen aan een drukke steenweg, het type gebouw waar net zo goed een kledingwinkel kan zijn, lang geleden was het overigens een handel in dierenvoeder. "Soms komen oude mensen hier nog wel eens om zaad vragen", grinnikt eigenaar Bert. Soit, het is een soort superette, met parking voor vijf auto's, twee schuifdeuren, en daarachter een ruime winkel, met een parcours dat van 'soft' naar 'minder soft' gaat. Denk: je begint bij wierookstokjes, en je eindigt bij touwen. Denk: je begint bij rozenblaadjes en je komt uit bij tepelklemmen. U snapt het.

Om eerlijk te zijn, mijn grootste zorg waren aanvankelijk niet die tepelklemmen, maar de simpele vraag: komt daar eigenlijk volk over de vloer? Het feit dat eroticaketens naar personeel zoeken, wijst in die richting, maar je kan tegenwoordig toch alles via het internet kopen? Thuis laten afleveren, in alle gemak en discretie? Maar nog maar pas heb ik in de winkel in Herentals mijn handtas achter de kassa gezet, en kennisgemaakt met één van de vaste verkopers, Peter Smolders, of daar gaan de schuifdeuren al open. Een oer-Vlaams koppel. Beide rond de 50, ietwat uitdijend rond het middel. Mijnheer in een hemdje met korte mouwen, mevrouw in een rechte rok tot op de knie. "Wij zoeken een vibrator!", wordt verrassend jolig vanaf de deur geroepen. "Hoeveel moet ge d'r hebben?", antwoordt verkoper Peter, nooit verlegen om een kwinkslag. Mijnheer zet zijn zonnebril af. "Eentje zal wel goed zijn, zeker? Het is allemaal al duur genoeg, jom." (We zitten in de Kempen.) Mevrouw giechelt, drukt zich een beetje tegen haar 'jom' aan. Ja, de sfeer is goed. Even later wordt een Magic Finger op de toonbank gezet. "Een glijmiddeltje, dat hebt u?", vraagt Peter, op de toon waarop ze in schoenwinkels wel eens vragen of je thuis al een spray hebt, om je nieuwe schoenen mee te behandelen. "Ja, dat heb ik nog liggen", antwoordt mijnheer, ook op dezelfde toon als in schoenwinkels. "Veel plezier", overhandigt Peter het zakje. En ze zijn weg.

Regel 1: níet direct aanspreken

©Photo News

De volgende, al. Een man in fietskledij stapt binnen, zijn helm in de hand. Fietsen verzet de gedachten, dat is bekend, maar blijkbaar toch in allerlei mogelijke richtingen. Hij gaat bij de dvd's kiezen. Vaste klant, fluistert verkoper Peter. Terwijl de man rustig door de doosjes bladert, maken we even kennis. Peter is een fervent amateur toneelspeler, maar werkt ook al 26 jaar bij Libidos, en ik vermoed dat hij zelfs aan mijn grootmoeder nog iets zou kunnen verkopen, zo vlot is hij. Intussen blijft de coureur kiezen, en dat is dan ook meteen één van mijn eerste vaststellingen: de meeste klanten brengen best wel veel tijd door in een eroticawinkel. Ze doen hun toer langs de rekken, soms met de armen achter de rug gevouwen, alsof ze door een museum slenteren. Af en toe blijven ze even stilstaan en houden ze het hoofd scheef, als proberen ze een schilderij in zich op te nemen. In werkelijkheid staan ze voor een doosje 'Cock Cage Electrosex Stimulator', en ook dat proberen ze enigszins te begrijpen, allicht.

Klanten direct aanspreken gebeurt in de erotheek niet, of hoogst zelden. Allicht heeft de ervaring geleerd dat 'Kan ik u ergens mee helpen?' averechts werkt, op mensen die zich doorgaans wel op hun gemak lijken te voelen, maar zich toch niet bekeken willen weten. Anderzijds is service één van de pluspunten van een winkel. En dus wordt vaak een galante middenweg gekozen: als Peter ziet dat een klant aarzelt, gaat hij vlak naast het twijfelgeval wat doosjes schikken die al lang perfect geschikt staan. Door even in beeld te lopen, geeft hij de klant de kans om hem zelf aan te spreken. Doorgaans zijn mensen echter te geconcentreerd. Er ís ook zoveel, natuurlijk. Alleen al in de ruime dvd-bakken van de erotheek, waar de coureur dus volop staat te neuzen, ligt iets voor ieders appetijt. En ménsen! Die appetijt is in Vlaanderen seksueel duidelijk even verscheiden als hij culinair is. Er zijn liefhebbers van Thais, zie ik. Savoureurs van Franse wentelteefjes, met twee of drie op een bedje. Mannen die van vroege primeurs houden, mannen voor wie het later op het seizoen mag zijn. Mensen voor wie een snelle hap genoeg is. Maar ook flinke eters: zeven gangen, en dan nog een sigaretje. Enzovoort.

Hup, dvd's los in de koersbroek

De wielrenner heeft gekozen. Hij houdt van mals vlees. Bij het afrekenen wordt zoals steeds een klein, zwart zakje aangeboden om de marchandise in mee te nemen. "Niet nodig", zegt de man, die duidelijk geen zin heeft om zijn volgende kilometers af te malen met een zwiepend pakketje seks aan zijn stuur. Hij haalt de twee schijfjes uit de respectievelijke doosjes, trekt met zijn linkerhand achteraan zijn koersbroek open, en steekt vervolgens met zijn rechterhand de films achteraan weg. Verbouwereerd zie ik hoe hij op zijn klikschoenen weer naar buiten wandelt. Hoe moet een mens nu ooit nog normaal naar mannen in een koersbroek kijken? Láng valt er echter niet te bekomen, in een erotheek. De schuifdeuren gaan alweer open. Vier jonge mensen, drie jongens en een meisje, wandelen naar binnen en komen hun identiteitskaart tonen, want ze zien er nog piep uit, en onder de 18 jaar is het betreden van de zaak niet toegelaten. Maar ze zijn wel degelijk meerderjarig, twee van de jongens zijn zelfs 19. Grappig, denk ik, zo'n stelletje jongelui die voor het eerst in een erotheek komen, en allicht met een giechel en een rood hoofd langs de rekken zullen lopen. Een beetje zoals ik me zelf voel.

Ja, hallo. Pijlsnel en doelgericht stapt het groepje op één van de rekken af. Deze jongelui weten van wanten. Nog geen minuut later staan ze aan de kassa met een kunstvagina van 29,90 euro. "Een cadeau voor een vriend", zegt één van de jongens. Peter rekent professioneel af. Ik kijk even naar het meisje. Een meisje van 18 dat op een middag in juni met drie jongens een vleeskleurig presentje komt kopen. Ik besef dat ik op mijn 18 toch nog op een ander punt in mijn leven stond. Ik kijk het viertal nog even na, terwijl ze samen in een sportief autootje stappen. Hoe zou dat cadeau
dan eigenlijk bedoeld zijn, voor die vriend? Jolig, zoals op een vrijgezellenavond waar de aanstaande bruidegom nepborsten krijgt voorgehangen? Een soort rite de passage? Of willen ze kwetsen? 'Jij kan toch niks beters krijgen, jongen'? Wie weet het? Peter heeft weliswaar lichte twijfel bij het cadeautje. "Er wordt hier wel héél vaak iets voor een ander gekocht", zegt hij, uit ervaring. "Laatst stond hier een man met een opblaaspop. 'Voor een vriend.' Ik rekende de 250 euro af en dacht bij mezelf: 'Amai, jullie hebben een goede vriendschap.' Het mag duidelijk iets kosten, bij de Vlaming, als het voor zijn vrienden is. (lachje)"

Overdag klerk, 's avonds slaaf?

Daarmee is mijn start in de erotheek genomen. En na één middag weet ik al wat de komende dagen mijn grote plezier gaat worden: telkens als die schuifdeuren zich openen, proberen te voorspellen wat de klant in kwestie komt kopen. Ik verklap het u nu al, beste lezer: het lukt me bijna geen enkele keer. Daarin verschilt seks duidelijk van eten, die andere levensbehoefte van de mens. Het postuur van een man of vrouw geeft wel eens een indicatie van wat er zoal in de koelkast staat. Maar dat liefdesleven?! Een mysterie. Er stapt een knapperd de winkel binnen en je denkt: hola. Een pakje van acht condooms met aardbeiensmaak, één voor elk van zijn meisjes? Mis. Hij stapt op de films af, en komt naar de kassa met een hoesje waarop vijf jongeheren staan, en hun iets oudere eigenaars. Er stapt een sullig type binnen. Zijn ze dát, vraag je jezelf af? Zijn dat de mannen die hier 'de mondknevel met luxebit' komen kopen, die momenteel in de afprijsbak ligt voor 25 euro? Overdag een nette kantoorklerk, en 's avonds de kelder in, met een kous over hun kop en een bal in hun mond? Niks van. Even later staat de schlemiel met wierookstokjes en een romantisch spelletje aan de kassa, als een brave ziel, en ik schaam mij om mijn eigen vooroordelen. Aanziet de mens, ge kent hem niet. Toch gaan we proberen die 'mens' de komende dagen verder te begrijpen. Kijkend, observerend van achter die winkeltoog. Met genoeg duidelijkheid als het moet, en tegelijk toch nog iets om aan de fantasie over te laten. Want één ding weten we wel zeker, na een week in de erotheek: de Vlaming heeft meer dan fantasie genoeg.

Als de nood hoog is...

Ondanks de komst van het internet, blijven ook fysieke winkels met erotica draaien. Op een gewone dag passeren in de Libidos-erotheek van Herentals bijvoorbeeld een 40-tal klanten. Piekmomenten zijn Valentijn en de kerstperiode. Globaal is de verhouding winkel-webshop er één van 90-10%. Het gros van de aankopen is immers van de urgente soort. Condooms en glijmiddel zijn de meest verkochte artikelen. (In 2016: precies 62.964 condooms). Dat kan je ook op het web kopen, en dat wordt dan mórgen geleverd... Maar wat als het voor vanavond is? Soms rénnen mensen letterlijk nog een minuut voor sluitingsuur (22 uur) de winkel binnen. Neen, ze wachten niet graag. Ter illustratie: een zeldzame keer gebeurt het wel eens dat een artikel is uitverkocht, vertelt verkoper Peter Smolders. Aangezien er zes verschillende Libidos-filialen zijn, kan dat gegeerde item bij een andere winkel worden opgevraagd. Zoals in: "Dat kan hier morgen al zijn, mijnheer, zal ik het opzijleggen?" Maar daar wordt zelden 'ja' op geantwoord. "Bedankt, maar dan kies ik wel iets anders", zeggen de mensen. Nachten zijn soms lang.

Gemiddelde rekening:

50 euro

Het aanbod in een erotheek is groot, de prijsverschillen ook. Bij de vibrators, bijvoorbeeld, kan je voor minder dan 20 euro gesteld zijn, maar ook boven de 200 euro gaan. (De verkopers: "Dat trilt zo hard dat ge er zelfs mayonaise mee kunt kloppen!") Meestal kiest de nuchtere Vlaming een middenweg: de gemiddelde besteding ligt rond de 50 euro. In de Libidos-vestiging in Gent, bij de studentenbuurt, ligt dat bedrag lager. Maar elders kan het dan weer flink oplopen. Zeker koppels willen niet 'goedkoop' doen, wanneer ze zich een gadget aanschaffen. Hún liefdesleven? Dat verdient gewoon het allerbeste!

09:10 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.