11-05-17

Over "Caralho, Cacete, Piroca, Bilão, Rola, Pica, Pau" en "Pinto Duro" - Van Sara

Hola, meus amigos queridos.

Spreek van een "LUSTOBJECT" (en eventueel, het derde of vierde geslacht)!

De vrouwen klagen soms dat wij, de vrouwen, het lustobject zijn van hen, de mannen. Niets is minder waar. Integendeel.

In mijn geval, alleszins. 

Ter aanleiding van een andere en evenwel "lustige" medewerkster van deze blog, zou ik ook graag enkele van mijn gedachten willen laten weten over wat betreft (in mijn opvatting) het prachtigste orgaan dat ooit geschapen is geweest door de allemachtige: de met kokend bloed gevulde en dus erecte penis, oftewel: de pik, paal, cock, piemel, enzovoort....

Rechtstreeks verantwoordelijk voor de voortzetting van de mensheid, beken ik eerlijk dat een stijve penis mij ontzettend en onvoorwaardelijk in een gloeiende staat van opwinding en ban brengt en mij immer zal blijven brengen, al sedert ikzelf voor de eerste keer in contact ben gebracht met een springlevend exemplaar. Dat is gebeurd op de schoolbanken nog, toen ik twaalf of dertien was en hij, veertien of vijftien, misschien. Sedertdien aanbid(?!) ik hem, de penis bedoel ik, net alsof het zich om een verwaarloosd superwezen betreft dat, ik begrijp niet waarom, eerder bedekt en verborgen wordt gehouden dan ontbloot en degelijk vereerd.

Een voor mij anders onverschillig collegaatje is zo goed geweest mij zijn blote piemel te onthullen en te laten bewonderen, achteraan in de klas, onder een gemeenschappelijke lessenaar, tijdens een geschiedenisles.

Het woord "piemel" is eigenlijk (in mijn opvatting) een misbruikt verkleinwoord voor iets wat er meestal magistraal uitziet en meteen naar iets "hard's" (niet slap, dus) verwijst. Het doet me nochtans ogenblikkelijk watertanden. Ik kon er, die eerste keer, onmogelijk mijn blik van afwenden en voelde een enorme goesting "hem" in mijn handen vast te pakken, mij te vergrijpen aan hem en niet meer los te laten. Werkelijk te "vereren", in andere woorden. Ik had weinig interesse in de kerel zelf, maar zijn rechtop gerichte, eenogige penis staarde mij dreigend en uitdagend aan, als wilde hij duidelijk maken dat ik, vanaf dat ogenblik, geen enkel ander lichaamsdeel méér zou mogen waarderen en verkiezen dan hemzelf, de veroveraar. Ik begreep toen nog niet helemaal waarom hij er zo gespannen en stijf uitzag, terwijl de jongen hem ineens uit zijn onderbroek te voorschijn had gevist. Als het was om indruk op mij te maken, dan is hij daarin geslaagd. Op dat moment echter liet hij hem rustig voor zich uit pralen, alsof hij mij alleen maar wilde overtuigen dat hij, zijn maat, over eigen leven beschikte en zelfs geen aanmoediging nodig had om te blijven schitteren, terwijl er niet over denkend terug ineen te gaan krimpen.

De les was volop aan de gang geweest en niemand had in de gaten gekregen wat er tussen ons aan het gebeuren was, tenzij de leraar zelf die van voren, na enkele minuten van blijkbaar flauwe aandacht vanwege onze kant, meer concentratie opeiste. Nadat hij weer zijn rug naar de klas had toegedraaid, op het bord de naam schrijvend van "Keizer Kerel", maakte mijn vriendje er gebruik van om er eens goed aan te snakken en hem dan, enigszins verdwaasd, zuchtend, terug in zijn onderbroek weg te foefelen.

Vanaf die bepaalde voormiddag heb ik hem praktisch gesmeekt, elke keer het kon, zijn penis terug te voorschijn te halen. Ik kon er onmogelijk aan weerstaan mijn hand ernaar uit te strekken en hem in mijn vuistje te klampen. Wat mij het meeste opviel, was de stevigheid van dat stuk "vlees", met enkele uitpuilende adertjes in het vel en het warm bloed gevangen in het poreuze lichaam, alhoewel de aanpak zelf uiterst zacht en zelfs fluweelachtig aanvoelde. Hij had nog praktisch geen schaamhaar (dat ik pas enkele weken later heb gekend bij zijn ietwat oudere broer) zodanig dat er geen enkel zicht-beletsel bestond en ik de paal in al zijn naaktheid kon bewonderen. Ook zijn zakje heb ik toen nog niet echt kunnen ontleden aangezien hij steeds in zijn onderbroek bleef haperen. Maar dat belette mij niet hem van langsom meer te zitten te "bepampelen", vast te grijpen en mijn hand op en neer te doen bewegen, verbaasd toeziend hoe het velletje gehoorzaam het kopje halvelings bedekte en ontdekte, terwijl er wat vocht bleek te ontsnappen uit het gaatje en de jongen alsmaar dieper begon te zuchten. Ik weet zeker dat er niets anders dan dat gebeurde, toen nog, aangezien ik, genoodzaakt en ook zonder ervaring, mij regelmatig terug naar mijn eigen schrift moest wenden om 't een of 't ander op te schrijven en zo de aandacht van de meester niet terug opnieuw naar ons gedoe te trekken. Maar iedere keer ik de gelegenheid ontwaarde keerde ik terug naar zijn schoot en de overweldigende warme penis. Slechts op de derde of de vierde dag, merkte ik plots verrast op hoe mijn hand met warm "sap" werd besmeurd (beloond?) en hoe hij zijn gelaat vertrok in een grimas. De volgende dag lette ik er beter op hem opnieuw te doen spuiten zonder dat mijn hand mijn eigen "gezicht" belemmerde en ik versteld vaststelde hoe hoog in de lucht de draak wel spuwde, waarna de kwakken sperma (ook een term die ik pas later heb leren kennen en verstaan) terug op zijn half ontblootte buik en broek pletsten. Ik vond het echt de heerlijkste daad die ik ooit al had gepleegd, zelfs voorleer mijn eigen seksualiteit te hebben ontdekt. Waar ik op den duur uitsluitend naar uitkeek en verlangde was de kracht van de uitstoot, de stuiptrekkende en verkramping van zijn buikspieren en het geweld waarmee de brokken eruit vlogen.

Het duurde niet lang vooraleer het gerucht de ronde deed dat ik er verzot op was eender welke andere van onze collega's na te gaan op de vorm en het formaat van hun seksorganen en er geen twee keren over nadacht, in verlaten gangen of wc's, alle beschikbare en bereidbare jongens gewoonweg "af te trekken", zoals ze het zelf beschreven, vóór, gedurende en ná de les en waarvoor er zelfs geheimzinnige wachtlijstjes opgemaakt en georganiseerd werden. Op den duur genoot ik er méér van dan mijn slachtoffers en niet zelden ben ik erin geslaagd tegelijkertijd mijn eigen geestelijke extase te beleven. Iets wat waarschijnlijk niet helemaal ongewoon is. De overdreven verslaving (wat ik inderdaad besef) dreef er mij naar toe twee of meerdere jongens op hetzelfde ogenblik te masturberen (dat woord heb ik ook pas later ontdekt) en te doen gereed komen, één in elke hand. Op het einde van de dag hield ik er dan ook plakkerige en besmeerde palmen en vingers van over, maar iets wat mij, in mijn geobsedeerdheid, niets kon schelen.

En hier kom ik dus terecht op de commentaar over maten en formaten van penissen. 

In de eerste plaats slappe exemplaren interesseren me echt niet. Geslachtsdelen die, net zoals een kuikentje, in de palm van uw hand passen, vind ik onnozel. Alleen recht opgerichte en trotse masten zijn mijn enig en uitsluitend doel. Liefst niet krom of in de ene of andere richting overhellend. En ik moet er, in de eerste plaats, "vat" op hebben. In mijn voorkeur staan de uitzonderlijke maten ook als laatste in de rij. Een peuterke van een centimeter of tien doet me niets. Een reuze pik van meer dan twintig is wel enigszins beter dan de mini-piemel, maar de middelmatige zijn de sterren van mijn subliem verlangen.

De ideale penis moet dus RECHT en STIJF zijn, in een volmaakt gevulde vuist passen rond de stam, terwijl het kopje (de eikel) er helemaal bloot bovenuit moet blijven verschijnen, zodanig dat men tegelijkertijd niet alleen het beest kan omvatten maar ook de eikel volledig tot achter de rim, in de mond kan doen verdwijnen (iets wat ik kort daarop ook heb leren waarderen). Bekwaam zijn op hetzelfde ogenblik de helft ervan af te trekken en de andere helft af te zuigen. Het pompend bloed in de aderen te voelen ruisen en het sperma omhoog te voelen stormen, bij elke spierkramp. De eizak moet zwaar en gevuld aanvoelen en liefst ontdaan van het haar, soms nogal verstorend in de mond en geur verzamelaar. Ikzelf ben perfect gelukkig wanneer ik een stijve van ongeveer 16 cm lang en 14 cm omtrek in mijn bereik heb.

Ik mag en kan het weten, want ik heb er mijn leven lang, in mijn handen, HONDERDEN heet aanvoelende pikken gereed doen en voelen komen en nog altijd, twintig jaar ma mijn eerste "carralho", ben ik, meer dan op de man zelf, verliefd op zijn schietwapen. Ik krijg er nooit genoeg van en een dag zonder een spuiter is voor mij, zoals een dag zonder zon.

Ik durf zelfs beweren dat er in feite vier verschillende en onafhankelijke geslachten bestaan: de man, de vrouw, de homo of onzijdige en de PENIS, verkozen door de absolute meerderheid.

Indien gewenst zal ik enkele eigenaardige, maar wel heel speciale voorvallen vertellen. Één ervan, in een camping bijvoorbeeld, gedurende een jaarlijkse uitstap met de scouts, waar ik verrassend op bestaande en algemeen gebruikte "Glory Holes" gevallen ben. Iets wat mij enorm intrigeert, sedert dan, want ze hebben rechtstreeks verband met de verering van ontlading eisende PENISSEN. Zonder de eigenaar daarover te hoeven aan te spreken. Niet toevallig, ook mijn onbekende schrijfvriendin van deze gemeenschappelijke blog heeft daarover al een post opgezonden. 

Tot weerzien, kampioenen!!

06:09 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.