08-04-17

"Je zou deze andere vrouw kunnen zien als een vriend met wie ik eens in de maand ga vissen"

Corine Koole

Na dertig jaar zat er wat sleet op het ­seksleven met zijn vrouw, dus Frits (58) zocht en vond iemand van wie hij het ­lichaam kon verkennen. Maar ze hebben ­elkaar niet nodig om gelukkig te zijn. 

"Zij is als zijde, luxe, zij is als een tweede huis of een tweede auto: een extraatje, zonder dat zij iets afdoet aan de betekenis van het eerste huis, dat van mij en mijn echtgenote, waar ik me geborgen voel. Zij en ik hebben geen expliciete afspraken gemaakt over de voorwaarden waaronder we elkaar zien, maar delen simpelweg met elkaar dat wat leuk en lekker is, volgens het eenvoudige principe: we willen iets, we scheppen de gelegenheid ervoor en doen het. En als het moment voorbij is, gaan we beiden naar huis." 

"We zien elkaar zo eens in de vijf weken en tussendoor mailen we en fantaseren over hoe het zal zijn, de volgende keer wanneer we elkaar zien. We verheugen ons op iedere ontmoeting, maar missen elkaar niet wanneer we niet samen zijn. Onze ontmoetingen spelen zich af in mijn vakantiehuisje in Drenthe. Ik ben er altijd als eerste, steek de kachel aan, maak koffie en zij volgt om een uur of 10. De hele verdere dag zijn we samen. Tot een uur of drie, vier, dan zijn we beiden op tijd thuis voor het eten. Ons leven samen is als het ware een los part in ons eigenlijke leven. De twee levens beïnvloeden elkaar nauwelijks, overlappingen zijn er niet en niets van die tweede vrouw sijpelt, in de vorm van weemoed of gemis bijvoorbeeld, door naar de andere. Zo begrensd in plaats en tijd als onze ontmoetingen zijn, zo fijn en spannend zijn ze."

“Het verkennen van elkaars lichaam begint al schrijvend op het toetsenbord, in de weken voorafgaand aan een afspraak, en wordt daar, na afloop, ook weer vervolgd. Tegen haar durf ik onbeschroomd te zeggen wat ik lekker vind, dat zijn geen buitensporige wensen, al maakt ieder uitgesproken seksueel verlangen natuurlijk kwetsbaar voor een mogelijke afwijzing. In die brieven polsen we wat ons opwindt, en als we elkaar zien weten we precies wat we zullen doen. Als ze ’s ochtends binnenkomt, drinken we koffie, en hebben seks. Van tevoren spreken we bijvoorbeeld af, ik zou het leuk vinden als we elkaar in badjas zouden ontmoeten. Of allebei in kimono. Of: de volgende keer wacht ik je op onder de douche. En als ik wegrijd uit Drenthe, naar huis, is er een klein nagenieten. Dan herbeleven we alles nog een paar keer op de mail en schrijven dingen als, toen jij je hand daar legde, dat vond ik fijn." 

"En dan gaan we weer langzaam over tot de orde van de dag, die ook goed is, of misschien moet ik zeggen, meer dan goed. Geen heimelijke of smartelijke berichten na afloop, geen claims. Want ik ben een gelukkig man, ik heb leuk werk, een geweldige vrouw, leuke bijna volwassen kinderen. Deze andere vrouw verdubbelt mijn geluk, zonder dat mijn echtgenote iets moet inleveren. Want zij weet van niets. En zolang zij niks merkt, en ik de ontmoetingen in werktijd plan, en zij niet zegt, wat ben je afwezig, is er iets, doe ik niemand kwaad. Dat is zo wonderlijk aan het exquise evenwicht dat de tweede vrouw en ik samen hebben, in de schoot geworpen hebben gekregen eigenlijk. Zij is zo sterk en evenwichtig dat ze zonder er ook maar een woord aan vuil te maken onze beperkingen evenzeer aanvaardt, nee verwelkomt, als ik."

“In dat vacuüm van tijd en ruimte doen we niets tegen onze zin en alles waar we zin in hebben. Natuurlijk, Second Love, waar ik haar leerde kennen, bezocht ik uit nieuwsgierigheid, niet omdat ik het thuis zo geweldig had in bed. Het seksleven met mijn vrouw begon na 30 jaar sleets te raken. Toch heeft deze verhouding zoveel meer motieven dan alleen die ene, seksuele frustratie. Wat het minstens zo aantrekkelijk maakt, is het ontbreken van noodzaak, verplichtingen, concessies. Wij delen geen leven, zelfs geen liefdesverhouding, maar louter vreugde om elkaars lichaam. Het dagelijks leven is als een jas die bij de voordeur uit gaat. Over tegenslagen in elkaars leven of dagen van somberte praten we niet, daar hebben we genoeg anderen voor. Ik weet dat ze een gezin heeft, wat voor werk ze doet, maar van haar liefdesgeschiedenis weet ik niks. Als we al over problemen praten, dan pas als ze al achter de rug zijn. Ons bindt de lichtheid en de lust." 

"Een breuk met haar zou me van slag brengen, maar niet op de manier waarop een scheiding met mijn echtgenote dat zou doen. In vergelijking met mijn echtgenote, is zij zelfs vervangbaar, al is dat wellicht eerder een wens en een bezwering, dan een realiteit. Want wij passen wel erg goed bij elkaar. Iedere ontmoeting is weer lekkerder dan de vorige." 

“En toch beperken onze fantasieën zich tot wat uitvoerbaar is, tot die badjas of samen onder de douche. Een weekendje uit samen, daarover mijmeren we niet eens, want het behoort niet tot de mogelijkheden. Eén keer zijn we 24 uur samen geweest, dat was geweldig, maar geen reden alles op alles te zetten om dat te herhalen. We hebben geluk dat we elkaar niet nodig hebben om gelukkig te zijn en dus extreem gelukkig kunnen zijn. Verslaving en afhankelijkheid, killers van de liefde, krijgen geen kans. Dat moet iets te maken hebben met de zekerheid dat er altijd een nieuwe ontmoeting volgt." 

"Af en toe gebeurt het dat ik tijdens het vrijen zo’n intens contact met haar heb, dat ik schrik. Ik kijk in haar ogen en word even verliefd. Dat zeg ik na afloop tegen haar, en uitgesproken verdwijnt het weer. Want God verhoede dat dit zou doorzetten. Je zou deze andere vrouw kunnen zien als een vriend met wie ik eens in de maand ga vissen. Je pakt je hengel en praat niet, maar vist. Is die vriendschap daarmee oppervlakkig of niks waard? Nee, het is een heel diepe vriendschap, maar geen bedreiging voor mijn huwelijk. Het beslaat een smal deel van mijn leven. Even smal als essentieel als aantrekkelijk.”

14:50 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.