02-04-17

Mijn Kroeg

Ja, ik ben nog altijd op zoek naar MIJN kroeg.

Niet een kroeg die rap of gemakkelijk vergaat, maar ene die jarenlang dezelfde eigenaar heeft en ook dezelfde kelner, dezelfde meubels en hetzelfde ietwat verlegen dansplaatsje, in een hoekje gedrumd. Nooit overbevolkt, maar ook nooit volmaakt leeg. Waar je maar hoeft op te kijken om verstaan te worden. Een koud pintje af en toe en soms afgewisseld met een verwarmend borreltje. Nooit luid geschreeuw en nog minder vreselijk schandaal, maar iedereen bezig zijn zonden en geheime verlangens op te biechten aan een nauwe vriend of vriendin, terwijl niemand je ervan verdenkt hem of zij mee te willen lokken naar je bed. Mensen die meestal beter kunnen luisteren dan uitleggen en waarin je volledig mag vertrouwen, want in feite wil je zijn, of haar, mening of raad zelfs helemaal niet eens weten, tenzij om beleefd te kunnen knikken, maar waar je echt belangstelling in stelt is in haar of zijn "oor" te gebruiken als jouw vertrouwelijke wc-pot. Waarin je alles mag gooien, zonder spijt om gelukkig te durven te worden en nooit uitgedaagd, of verweten, te worden.

Zo'n kroeg is echt niet gemakkelijk te vinden, ook al en vooral omdat de eigenaar er niet veel geld aan maakt, aangezien hij ook graag meedrinkt en bereid is, als je wat krap zit, zonder een glimp van verstoordheid, het bedrag op de lei te zetten. Een kroegeigenaar, of zijn kelner, vervult de taak van de ge"hoor"zame paster die niet nieuwsgierig is en zich toch interesseert, omdat hij van je houdt zoals je bent, met gebreken en alles, terwijl hij er toch op vertrouwt dat je niet buiten het kommetje zult gaan pissen, geen vloekwoorden zult gebruiken, tenzij de meest doorslaggevende en zichzelf ook nooit bitsig of kortaf zal gedragen, want zijn geduld is jouw reden van bestaan. 

Hij verstaat zijn klanten veel beter dan zijn eigen vrouw, houdt van stille muziek, zonder dat hij je hoeft in te prenten dat je in een klooster bent beland en daarom, af en toe, het volume wat opdraait om de aanwezige meiskes die ook wat verstrooid aan het murmeren zijn, aan het dansen te zetten, terwijl de niet bronzige mannen hun weldadige achterwerken gade slaan, niet altijd van de meest perfecte vorm en afmetingen, maar wat doet dat ertoe, als ge al van jongsaf content hebt moeten zijn met tweedehandsmateriaal en je er jezelf allang van overtuigd hebt dat meiskes zonder gebreken, duivelstrucks vertegenwoordigen, niet waard er één cent aan te investeren, want mirakels gebeuren alleen maar ver weg en jaren geleden, zodanig dat men ze nooit definitief kan bewijzen, tenzij in volledige transe, wanneer de paster er gebruik van maakt vinnige en venijnige commentaar te leveren over wat hijzelf ook niet helemaal zeker weet, zoals het moet en voorgeschreven staat in de handleiding die hij voorgeschoteld is geweest in de les van theologie, duidelijke en trage klemtonen aanwendend en nadruk leggend op zijn schijnbaar rotsvast geloof, nooit twijfelend over de dubbele betekenis van zijn eentonige preek, die zelfs God in slaap placht te brengen....

Het belangrijkste, vanaf het derde pintje, is dat er geen lelijke of afgrijselijke meisjes of vrouwmensen nemeer aanwezig zijn in de kroeg en dat zelfs de waarachtige scharminkels interessant beginnen te worden en het alleen maar verboden is je handen naar hen uit te steken en te trachten hun magere billen om te vormen in eersterangs-vlees, zodanig dat gretig kijken en kwijlen, integendeel, wel overvloedig gedaan mag worden en de dansende geraamten zichzelf nog nooit zo aantrekkelijk hebben gevonden en gevoeld en dat ze inwendig zweren dat ze de volgende dag zeker en vast terug zullen keren, gevleid dat ze zijn met de aandacht van zoveel sluimerende piemels, totdat de muziek weeral over is en ze terug kruipen in hun schelp en de mannen terug keren naar hun geliefkoosd en al reeds ver ontwikkeld onderwerp, waaronder de moed en de lust om toch maar voort te blijven ploeteren, gaat het niet, of gaat het maar gedeeltelijk, tot hun rug eronder kreunt en zij recht moeten gaan zitten, vooraleer ze er een bult, gelijk waar, van overhouden.

Mannen kunnen daar sporadisch sterk in zijn, als trouwe vrienden bedoel ik, maar nu sedert onlangs, beginnen ook de vrouwen daaraan mee te doen, zonder dat ze je ervan verdenken dat je onkuise bedoelingen hebt. Toch ben je er haast zeker van dat ze je niets zouden weigeren, kwam het zover, niet omdat ze van je houden, maar omdat twee halve'n één geheel maken, wat betekent dat eendracht macht is en ze daar allebei gebruik kunnen van maken om toch maar eens op gewone mensen te gelijken. Maar dat is absoluut niet nodig echter en ook niet altijd gewenst, want van 't één komt meestal 't ander en op den duur rijzen er meer vraagtekens op dan oplossingen en moet je dan het dubbel van het werk weten op te ruimen voor hetzelfde aantal pintjes. Het uur speelt daarin geen enkele rol en hoe later het wordt, hoe dichter je bij de verzadiging geraakt. De geestelijke verzadiging, weliswaar.

En is deze niet hyper nodig in het leven? Wanneer je geen pijn meer voelt en ook geen ongemak en je alsmaar dieper in de ogen kunt kijken van je gezel, en ook in het glas, tot er SOMS, zelfs een traan in dreigt te vallen, tijd om terug bijgevuld te worden, vooraleer de zuurheid de overmacht neemt.

Ja, zo'n kroeg heb ik nodig en kan ik maar niet vinden.

Misschien bestaan er nog vele, maar ZOEKEN en ONDERVINDEN, dat is iets anders..

Vandaag zal ik nog eens proberen en als ik mijn knieën niet onder de toog kan zetten, dan ben ik meteen weg, want drinken met geklemde benen is net zoals vrijen met de broek nog aan.

12:54 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.