07-02-17

Zijn jeugdherinneringen - Van Sara

Hier ben ik terug, wetend dat ik fans heb.

Ik stel me voor dat alle hoertjes, over de gehele wereld, dezelfde klacht hebben.

Vroeger dienden wij meestal om de jonge gasten hun eerste seksuele daden te doen beleven. Vandaag dringen hun ervaren vriendinnetjes zich op met meer verstand en geduld, dan wij.

Zoals er Catechismusles bestond en theoretische muziekles, voor de tieners die geregeld door spannende broeken geteisterd werden, bestond er ook een soort "inleiding tot de Sekspraktijk", soms door vrienden, maar soms ook door hun eigen vaders (NOOIT, de moeders) gesponsord en door ons in de praktijk omgezet om alzo te vermijden dat ze gewoonweg zouden blijven steken en haperen aan hun frequente zelfbevrediging. Er bestaan jongelui, ook meisjes dus, die gewoon niet van ophouden wilden weten. En dat geldt nog altijd, zeker voor meer dan de helft ervan.

Rudo had me eens verteld, tussen twee pintjes in, aan een cafétafeltje (op het voetpad geïnstalleerd), dat zelfs bij hem thuis, de helft niet precies afkerig stond en de andere helft ook geen principiële belemmeringen vond, om hun volgepropte klootzakken, niet zelden, in de sokken van de oudste, pas gewassen en met de grootste voeten, te "ledigen" waarna hij (de oudste dus) versteld reclameerde tegen Mama dat ze nog "nat" waren, terwijl hij ze aan begon te trekken. Vooral hijzelf (Rudo dus) biechtte op dat hij zich meermalen aan die hete sokken (want ze lagen dicht bij de gloeiende kachel, om te drogen) vergrepen had. Hij meende ook begrepen te hebben dat zijn twee jongste broers hetzelfde deden, wat later, vooral in het donker WC-kot, terwijl de twee oudsten met, voor hen, vreemde gevoelens kampten. De oudste omdat hij eigenlijk nooit goed beseft had waarvoor dat aanhangsel, op een slappe lul gelijkend, eigenlijk wel diende (hij is MAAGD getrouwd, in alle gaten, God zij dank) en de volgende in de rij, omdat hij waarschijnlijk lastig gevallen werd door de paster, in de heilige Sacristie, die hem op het matje geroepen had en verwittigd dat er dikke kroesharen op zijn palmen zouden beginnen te groeien indien hij daaraan meedeed, terwijl doend alsof hij een koe aan het melken was. De geopperde oplossing voor deze doodzonde, beweerde de paster, was dat hij bereid was die uitputtende taak op zijn eigen schouders en in zijn uiterst harige handen te nemen, aangezien hij al heel wat ondervinding had opgedaan met andere ondeugende misdienaars en God hem daarvoor speciaal dierbaar was. Om er zogezegd, overdadig kwijlend, niet te veel tijd aan te hoeven te snakken, gaf hij hem elke keer een Franstalige Ciné-Magazine mee, waarin de eerste blote borsten van Europa (met de tepels immer uitdagend naar boven gericht), te bewonderen waren. De bedoeling was hem zijn geilheid op te doen kroppen vooraleer hij in de sacristie geroepen werd om dan rap zijn taak, vroom en toegewijd, te kunnen vervullen. Vooral gedurende de zaterdagen en de zondag's namiddag's, wanneer hij over meer tijd beschikte en de gelovigen van de avondmis maar pas later hun tongen zouden uitsteken, gereed voor de zalige ontvangst van de geile, pardon, heilige hostie en zij zich daarna verbaasd afvroegen waarom zijn vingers zo hevig stonken naar bleekwater, net alsof hij nog maar pas de wc had gereinigd. Hij (Rudo) had ze (de magazines, dus) toen allang geleden ontdekt, onder een stapel handdoeken, in zijn kleerkast. Menige keren heeft zijn oudere broer zich waarschijnlijk afgevraagd waarom er altijd enkele bladzijden, juist daar waar de heerlijkste borsten pronkten, aan elkaar plakten. Hij herinnerde zich speciaal hoe wonderbaar ze wel waren. Die oorspronkelijk machtige en nog onberoerde borsten, bedoelde hij.

Over zijn zuster had hij ook niet veel twijfels. Het heeft hem altijd verrast waarom zij persé wilde weten waar Abraham de mostaard vandaan had gehaald. Maar dat wist hij zelf ook niet precies, toen nog. Van de andere kant, ze wilde geregeld, in haar slaapkamer, het litteken onderzoeken dat overgebleven was van zijn operatie, enkele maanden daarvoor, aan zijn ontstoken appendix. Ze trok toen aandachtig zijn korte broek omlaag, zij op de rand van haar bed gezeten en hij recht voor haar staand en daarna, voorzichtiger, ook zijn onderbroek, tot het litteken te voorschijn kwam loeren. Hij voelde dat ze zelfs bereid was nog een beetje verder te gaan, maar hij hield de rekker angstvallig vast, want hij was bang dat ze iets vuil's zou ontdekken. Hij wist toen nog niet veel af van seks, maar geregeld wreef hij "hem" al tussen zijn handen, in de badkuip, of in zijn bed, onder de lakens, wat hem danig veel pret opleverde. Hij was er toen echter nog niet helemaal geïnteresseerd in zijn geheimen zomaar prijs te geven. Hij herinnerde zich ook nog dat hij die avond, in zijn droom, tussen haar benen was terecht gekomen. Niet met zijn middellichaam, maar wel met zijn hoofd.

Hij besefte niet goed wat die droom betekende, aangezien hij niet kon uitvinden wat hij daar aan het zoeken kon geweest zijn, maar het wond hem toch op. De volgende keer dat ze het litteken opnieuw wilde bezien, omwille van de "biologieles" in haar school, waar ze het net over "operaties" hadden gehad, stemde hij er uitzonderlijk mee in dat ze zijn onderbroek zodanig omlaag trok dat ook zijn eerste en nog weinige schaamharen te voorschijn kwamen piepen. Hij heeft nooit geweten hoever ze wel zouden gegaan zijn, die late namiddag, ware de spelbreker van zijn jongere broer niet ineens de trap op gedaverd en ze nog juist de tijd hadden gehad om zijn broek terug omhoog te stropen, vooraleer hij haar kamer, zonder kloppen, binnen stormde. Hij heeft hem er altijd van verdacht dat hij dat expres had gedaan, want hij bezocht haar geregeld in haar kamer, voor altijd langer dan een half uur en misschien was hij zelfs jaloers aan het worden. Een enkele keer heeft hij (Rudo dus) dat zelf ook gedaan, de trap op sluipend en toen hij de deur open zwaaide stonden ze beiden voor de levensgrote spiegel aan de kastdeur. Hij had een van haar soutiens aan en had zijn onderbroek verwisseld voor een van haar slips, wit en met rode en gele bolletjes en plekken erop, toen nog bijna de grootte van een kleine tent. Zij was bezig geweest felrode lippenstift op zijn opengesperde mond aan te brengen en ze had eerder al wat rouge op zijn wangen gewreven. Toen hij besefte wat zijn geniepige broer had gezien keerde hij zich woedend om naar haar en huilde dat hij er genoeg van had haar zuster te moeten vertegenwoordigen. De soutien gleed meteen van zijn kiekenborst. Tot vandaag heeft hij enkele twijfels blijven koesteren over deze vreemde gebeurtenis, maar aangezien hij later twee dochters heeft verwekt, de jongste, een werkelijke schoonheid, heeft hij, met de tijd, deze vuile gedachten laten varen.

Die avond hebben we extra veel gelachen en gespot, vooraleer ik besloot mezelf aan het werk te zetten en vervolgens mijn dagelijks brood in te casseren, maar niet na beloofd te hebben ook mijn eigen geheimen te onthullen, op dat gebied althans, de volgende avond. Hij bleef grijnzen, terwijl ik mijn plaats innam tussen mijn vriendinnen op de stoep, die daar allang hun korte rokjes (zich halvelings omdraaiend) ophieven voor de voorbij passerende liefhebbers. En het is ongelooflijk hoeveel liefhebbers er daarvoor nog bestaan, wat mij hoop geeft dat ik nog enkele verdere jaren aan de kost zal kunnen komen! 

Ik kom daarop terug binnenkort, als er interesse voor bestaat.

Groetjes van Sara.

10:34 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.