24-10-16

Korstvrij Brood en Omver Vallende Flessen Coca-Cola

Het is eigenlijk gestart zonder dat ik er veel aandacht aan had besteed. Mijn vrouw begon, af en toe, gewoon haar wijsvinger in onze pistoleetjes te steken en alleen maar met haar wijsvinger, het zachte inwendige deel eruit te peuteren. De rest, de korst dus, bleef dan daar maar liggen in het bord en aangezien een gepensioneerde mens niet precies in het geld zwemt, maakte ik er rap werk van om het niet weg te hoeven te smijten. Zo ging dat jaar-in, jaar-uit en mijn twee dochters voelden ook algauw dat het binnenste part veel beter smaakte dan de korst, eigenlijk wat te hard voor hun slappe tandjes. En ik maar op korsten bijten, knabbelen, kauwen en sjouwen, zodanig zelfs dat er korsten vanuit mijn oren begonnen te groeien. Ik had het natuurlijk wel eens geprobeerd, zonder luid te reclameren, de pistoleetjes te vervangen door respectievelijk wit en bruin brood, rond en rechthoekig brood, groot en klein, oud en vers en zelfs geïndustrialiseerd brood, maar altijd zonder resultaat. De korsten moesten eraf. En ik bleef maar korsten opvreten. Op den duur dachten ze natuurlijk dat ik verschrikkelijk veel van korsten hield en begonnen ze er niet terug voor te deinzen meer brood in te zwelgen dan ze zelfs van plan waren geweest, gewoon maar om mij daarmee een plezier te doen.

Ik ben dat grondig beu geworden, ik heb er zelfs genoeg van. Ik hunker voortdurend naar een volledig en vers broodje, met inhoud en korst en alles en ik begin me af te vragen of er geen wetenschapper bestaat die geen korstvrij brood kan uitvinden, alleen maar voor die mensen die die misdaad willen blijven begaan.

Terwijl ik besef dat er honger bestaat overal in de wereld, dat er een schrijnend tekort aan geld bestaat in de handen van de ouden, de dommen, de lelijken en de zwakken, zal ik er nooit akkoord mee gaan eten en geld zomaar weg te smijten, spelen in de lift toe te laten en lawijt te maken in de kerk. Men mag hier thuis beginnen te trappelen en te stampen, te schreeuwen en te schreien, maar ik zal de korsten blijven opeten, zelfs als mijn jongste dochter terug komt van de school met haar marmiet vol met oude, harde en onsmakelijke korsten erin.

Het is ook geen publiek geheim nemeer dat ik hetzelfde denk over bier. Bier mag men zomaar niet in de afwaskom gooien. Soms ga ik vermoeid gaan slapen en laat ik, zonder het te hebben opgemerkt, een half glas bier op de tafel staan. 's Morgens vroeg, verrast met het slap bier in mijn bereik, werp ik het meteen achterover. In mijn droge mond. Heerlijk!

Hoezo? Ben ik een vrek, een miserabele en een gierigaard? Ja dat ben ik allemaal. In jouw ogen kan mij dat geen halve korst, een half glas bier en een barst schelen. Bij mij thuis zal nooit de helft opgegeten en de andere helft in de vuilbak gestort worden. Bij mij thuis zal alles in mijn fabriek terecht komen, verwerkt en eruit gekakt, zonder blijk van spijt, wroeging en medelijden. Van de andere kant, vraag mij geen andere bijdrage. Daarvoor heb ik nooit iets verwoest dat vruchtbaar zou kunnen zijn. Geen vernietiging, maar ook geen overaanbod.

Gebruik makend van deze gelegenheid, de huidige plastieken flessen van Coca-Cola zijn expres gemaakt om omver te vallen en het scheikundig product erin te verspillen. Hoeveel keren ik zulke wankelbare flessen al heb zien omver tuimelen staat niet in de Bijbel. Thuis, in het restaurant, in de café, op het verjaardagsfeestje, in het gevang en op de rommelmarkt. Het is ook daarom dat Coca-Cola, gedurende de laatste jaren, zijn omzet verdubbeld heeft. Schrander, maar niet onopgemerkt voorbij gegaan.

Weg met gewoon brood en slappe Coca-Cola-flessen. Leve het korstvrij brood en het fris fruitsap, in GLAZEN.

08:02 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.