07-09-16

verliezen...

 

Vanaf de eerste dag van ons leven tot aan onze dood worden we 
hoofdzakelijk geconfronteerd met verlies.
Verlies in alle soorten en toonaarden.

Als klein kind verliezen we een tand en nog één en nog één,
later verliezen we ons hele gebit.
We verliezen een haar en nog één en nog één,
uiteindelijk worden we kaal.
Elke dag verliest er ergens ter wereld wel iemand een oog,
een vinger, een hand, een arm, een borst of een been…
We verliezen elke dag bloed, zweet, snot, vaginaal vocht,
speeksel, sperma en tranen.
We verliezen onze verbeeldingskracht, onze dromen,
onze lef en onze durf.
We verliezen onze onschuld en onze geloofwaardigheid.
We verliezen ons zelfvertrouwen en onze verwondering.
We verliezen onze betrouwbaarheid, onze argeloosheid,
ons geloof in het mensdom.
We verliezen onze talenten, onze mogelijkheden,
het geloof in onszelf.
We verliezen een ouder, een kind, een broer, een vriend…
We verliezen uren, we verliezen dagen, we verliezen tijd…
We verliezen de felle gloed uit onze ogen bijgevolg worden
ze dof en zien geen schoonheid meer,
uiteindelijk worden we ziende blind…
We verliezen een herinnering en nog één en nog één en tenslotte
ons gehele geheugen en dan resten er nog enkele losse draadjes
die in een onontwarbare kluwen verstrikt raken en we trekken en
trekken zonder lust, zonder doel, zomaar in het wilde weg….
tot er niets meer overblijft…


12:30 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.