28-07-16

De Waarheid Moet Gezegd - Pornopaniek

 

 
Heleen Debruyne

"Bescherm vrouwen en kinderen!", gilde de koning van Napels in 1819, toen hij in het pas ontblote Pompeï een overdaad aan fallussymbolen onder ogen kreeg. Die fallussen en een prachtige marmeren Pan die gretig gekke dingen doet met een blije geit, werden achter slot en grendel gezet.

Maar in de volgende decennia kwamen steeds meer obsceniteiten onder het vulkaanstof vandaan. De victoriaanse archeologen wisten er geen raad mee: de door hen zo bewonderde Romeinen bleken dol op fresco's van wellustig neukende lijven. Die sierden niet alleen de muren van hun bordelen, maar ook hun huiskamers. Nerveus propten ze al die viezigheden in een geheim kabinet en staken ze al te vleselijke fresco's achter metalen roosters. De victorianen konden er niet bij dat die gecultiveerde Romeinen zich zo schaamteloos presenteerden als seksuele wezens.

Toch hadden de burgers van Pompeï woorden noch concepten voor privacy: seks was deel van het publieke bestaan. Natuurlijk waren er ook normen, maar die hadden meer met macht dan met angst voor viezigheid van doen: mannen mochten hoerenlopen, vrouwen niet. Mannen mochten het met elkaar doen, zolang ze zich niet door een ondergeschikte lieten berijden. Cunnilingus was vernederend, want dan liet je je in je mond nemen door een vrouw. Maar gewoon neuken, daar was niets verdorven aan.

De eigenlijke coïtus is te vleselijk, te vochtig, te onhandig vaak ook, om te etaleren. 

Vanaf de 19de eeuw daarentegen was seks diep in de privésfeer geduwd. Nieuwe zedenwetten werden opgesteld en streng gehandhaafd. Vieze plaatjes bleven onvermijdelijk bestaan, maar die stag films mochten enkel in het geniep door mannen van een zekere klasse bekeken worden. De weke geesten van vrouwen, kinderen en klootjesvolk waren niet tegen die goorheid bestand.

"Bescherm onze kinderen!", wordt vandaag nog steeds gegild, over de wildgroei aan internetporno. Recent onderzoek van de UGent toonde nochtans aan dat het kijken van porno niet meer negatieve invloed heeft dan opgroeien in een patriarchaal systeem, dat mannen die kijken vrouwen zelfs meer respecteren. Die pornopaniek lijkt dus een restje victoriaanse moraal. Een restje dat des te hypocrieter klinkt, omdat, anders dan in de 19de eeuw toen alleen hoeren hun enkels ontblootten, gladde, halfblote lichamen te pas en te onpas waren aan de man brengen. Van keukens via shampoos tot smartphones.

En we leuren ook met onszelf; we tonen ons seksueel kapitaal door ons bij voorkeur gespierde vlees te ontbloten. Met die glimpen lichaam, vage verwijzingen naar onze seksualiteit, zetten we ons in de markt.

Maar wat we dan precies met die naar perfectie strevende lijven doen, daar zwijgen we doorgaans over. We gaan er prat op hoe bevrijd we zijn van dwingende moraal, maar we hebben ons in een ideaal laten duwen. Alles moet kunnen, roepen we, maar de eigenlijke coïtus is te vleselijk, te vochtig, te onhandig vaak ook, om te etaleren.

In welke tijd we ook leven, vrijen los van moraal, ideaal of seksueel kapitaal, is misschien onmogelijk. Maar als de Romeinen en de victorianen iets leren, is het dat de seksuele mores godzijdank niet voor eeuwig op de muren gepleisterd staan.

08:51 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.