15-07-16

lichtzinnige beschouwingen....

Schrijlings op je schoot zitten en zonder wild gedoe klaarkomen…als mijn opwinding groot genoeg is kan ik dat, ik heb weinig prikkels nodig, of jij, doorwinterde seksexpert als je bent, dat kunt, weet ik dat natuurlijk niet.

Misschien heb jij wel een overdosis aan prikkels nodig terwijl het toch gewoon tussen onze oren zit, nietwaar rudootje.

Heb ik gelijk of niet?

 

Jij noemt mij altijd beschaamd maar beschaamd ben ik niet, verlegen bij vreemden des te meer.

Ik zoek natuurlijk niet in ernst naar uitzonderlijke plaatsen om seks te hebben en ik geil niet op de mogelijkheid om gezien of gehoord te worden…en een comfortabel bed met een badkamer dichtbij geniet nog altijd mijn voorkeur.

In een vliegtuig heb ik het nog nooit gedaan en de kans is eerder klein om het daar ooit eens te doen, ik heb namelijk nog nooit gevlogen tenzij ergens ‘buiten gevlogen’ of ‘aan de deur gezet’ zoals diene ene keer …lang geleden…

 

Ik ga natuurlijk door met dromen en als ik ze mij kan herinneren en ik vind ze de moeite om te vertellen dan zal ik ze noteren en doorsturen maar ik vind mijn dromen absoluut niet vuil en ik ben er ook niet over beschaamd, integendeel ik geniet van alle opwinding die ze veroorzaken.


Voordurend danst mijn gevoeligheid een vreemdsoortig dansje en ik ben er in de loop van jaren beter en beter in geworden – dit moet ik zomaar accepteren zonder meer – liever 3 maal diep en rustig ademhalen en zwijgen dan wild tekeer gaan - hierop moet ik mijn mening niet geven, dus zwijg ik beter – dit zie ik maar ik negeer het beter – dat hoor ik maar ik slik mijn kritiek beter in – niet te fel van leer trekken, doris…..enz, enz…

Honderden keren per dag vraag ik mij af: zien jullie dat dan niet? Horen jullie dat niet? Voelen jullie dat niet? Het antwoord ken ik ondertussen, neen, de meesten zijn blind en doof en ongevoelig en reageren nergens op, soms voelt het alsof ik een of ander toestel ben dat te fijn is afgesteld en te veel en te vaak geprikkeld wordt…

Ja, natuurlijk rudootje… verwacht ik dat een man van jouw gevoeligheid zou moeten weten dat ik, een vrouw van mijn gevoeligheid me gekwetst voel als je schrijft dat je maar liever geen echte omgang hebt met mij, beter één doris achter het scherm dan 2 vliegende in het heelal… Dat je dat durft schrijven rudo! Ik ben niet zomaar (n)iemand, ook voor jou niet! Ik wil blijven geloven dat we elkaar ooit tegenkomen nog vóór ik dood ga en dat dromen soms werkelijkheid worden. Ik zou je nog een keer willen zien, ik zou je willen zien praten, zien luisteren, zien kijken, zien lachen, ik zou je eindelijk eens willen gewoon zien en verder niets.

Willen we elkaar toch ontmoeten? Zonder van te voren af te spreken wat er zal gebeuren? Geen mogelijkheden uitsluiten? Met jouw plichtsbesef en mijn taaie moraal moet een (?) ontmoeting toch tot de mogelijkheden behoren....
 

 

 

09:23 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.