23-06-16

hij en zij... (5)

 

Hij opent de deur in zijn ochtendjas die hij nonchalant 
heeft dichtgeknoopt met zijn oude gestreepte studentendas,
en ja, natuurlijk gaat haar blik ogenblikkelijk daarheen…
Hij ziet het en lacht ondeugend naar haar.
Je bent onverbeterlijk!
Kom binnen!
En hij doet een stap achteruit.
Terwijl zij langs hem heen loopt, riekt ze een zweempje van zijn
nieuwe aftershave die zij hem met kerstmis cadeau heeft gedaan.
Zijn eeuwenoude trucje!
Het staat haar aan.
Zijn haar, doorgaans netjes gekamd en met een rechte zijdelingse
scheiding is in de war maar zijn tanden zijn al gepoetst.
Hij sluit de deur en leunt er even tegenaan.
Blij dat je er bent!
En uit zijn mond klinkt het als een complement.
Zij ontdoet zich van haar jasje, plooit het over de trapleuning
en loopt achter hem aan zijn woonkamer in.
Heb je al ontbeten?
Ik wou net beginnen. Neen?
Goed, dan doen we dat dan samen.
Eérst!
En hij knoopt demonstratief, met zijn das die dienst doet als
ceintuur, zijn kamerjas wat dichter toe en trekt zijn buik in.
Zij woelt met beide handen eens speels en lief door zijn grijze
haar en verwart op die manier zijn haardos nog meer en
gaat zitten aan zijn keukentafel.
Hij maakt koffie voor hen beiden en zet de kopjes en schotels
nogal luidruchtig op het harde, glazen tafelblad, boter,
brood en kaas staan er al en gaat ook zitten, recht tegenover haar.
Hoe hij naar haar kijkt?
Zij wordt daar elke keer weer verlegen en ongemakkelijk van.
Verlangend, uitdagend, bewonderend, zelfvoldaan, liefdevol,
teder en ook geil.
Zij kijkt terug in zijn donkere ogen want zij wil, hoe dan ook,
die bewonderende, verlangende, tedere, liefdevolle, geile blik
langer, veel langer op haar gericht zien...

Hij zoent haar en neemt haar mee naar zijn slaapkamer,
zijn bed is onopgemaakt.
Hij laat de bloeze van haar schouders glijden en maakt de
haakjes van haar bh los en neemt haar borsten in zijn handen
en zegt dat zij de mooiste vrouw van de wereld is voor hem.
Hij zoent haar opnieuw en zij zoent hem terug,
zij vindt het hartstochtelijk en opwindend.
Zij voelt zich duizelig van geluk met zijn armen om haar heen,
zijn lippen op de hare.
Hij is het altijd geweest, zegt zij en ze trekt handig zijn
studentendas uit de knoop.
Hij is het altijd geweest, zegt ze en dat had zij altijd al geweten.
Hij begrijpt haar op een manier zoals niemand anders haar
ooit heeft begrepen.
In zijn armen, dicht tegen hem aangedrukt kan ze het bijna
niet geloven dat hij er nu eindelijk toch is en zij wordt overspoeld
door passie en begeerte en zij weet dat dit anders is,
hij ook,
dit is wat zij altijd al hebben gewild....


14:40 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.