26-03-16

Verder over Lula en Dilma, van Brazilië

De grootste fout die de links-gezinden begaan hebben, eens verkozen in de vroege jaren tweeduizend, is het feit dat ze als "light" bestempeld wilden worden later, in de geschiedenisboeken.

Dat, voorzekers met de overtuiging dat ze beter langzaam aan het werk gingen dan door over-haast de volgende verkiezingen terug te verliezen. Het verhaal gaat hier de ronde dat wanneer een puit in koud water wordt geplaatst, dat daarna langzaam opgewarmd wordt, hij er niet uit zal springen, tot het bittere einde, terwijl die andere puit niet zal talmen de sprong van zijn leven te maken, wanneer ineens in heet water gedompeld. Ze zijn dus voorzichtig mild geweest, om niet te zeggen lam en weigerden bezorgd aan de bestaande eeuwenoude structuren van het land te raken, vooral in de Gerechtskringen, zoals in het Supreme Federaal Gerechtshof. Iedere keer er een plaats vrijkwam (11 in totaal) en die ingevuld moest worden door de President, na goedkeuring van de Senaat, verkoos Lula, integendeel, eerder een rechtse of centrum-rechtse rechter dan een vrij- gezinde (wat overigens geen gemakkelijke taak zou geweest zijn), alhoewel ze daarvoor over de meerderheid beschikten in de Senaat. Dat, terwijl hun politieke tegenstanders er nooit beschaamd over zijn geweest UITERST (en zelfs radicale) rechtse rechters te benoemen voor dat belangrijk hof. Een krijsend voorbeeld daarvan is Gilmau Dantas, door vele rechtskundigen onbekwaam geacht, op juridisch gebied, maar toch uiteindelijk aanvaard door de Senaat en die werkelijk een overtuigde vertegenwoordiger is van de meest traditionele oerkrachten van het land (er werken nog slaven in zijn talloze boerderijen, volgens zijn enkele zwarte ex-collega), zodanig zelfs dat hij er niet voor terug deinst de regering, met de regelmaat van een klok, aan te vallen op elk mogelijk gebied en in eender welke omstandigheid, zelfs wanneer er geen sprake is van een politieke betwisting. Het betreft zich waarlijk om iemand die niet over het vereist neutraal en evenwichtig karakter beschikt en niet geoorloofd zou mogen worden voort te blijven vlaggen in het hoogste gerechtshof van Brazilië.

Als ander voorbeeld van zijn naïviteit heeft Lula de eerste zwarte rechter benoemd voor het Supreme Gerechtshof, kwestie van te tonen dat hij daarover geen vooroordelen had, maar die hem daarna en gedurende de eerste gelegenheid, een vlijmscherpe dolk in de rug heeft gestoken, verwachtend dat hij alzo rapper aanvaard zou worden als rasechte afstammeling van de plaatselijke bourgeoisie, wat helemaal niet gebeurd is en integendeel nog grotere weerstand heeft geschapen. Hij heeft, kort daarop, zijn verdiend ontslag ingediend en, met de staart tussen zijn benen, terug in zijn kot gekropen. Hetzelfde is gebeurd met twee blanke afgevaardigden van het vrouwelijk geslacht en die ook de eersten geweest zijn om hun populaire, maar naïeve, volkspresident de rug toe te draaien.

In 't kort, als verantwoordelijke om bekwame juristen voor dat bepaald hof aan te duiden, zonder over andere te spreken, heeft Lula onvergeeflijke fouten begaan. Iemand met zijn populariteit, had beter moeten weten en nooit overwegen dat rechtsgezinden ooit van mening zouden veranderen, gewoon om hem een pleziertje te doen. Dat gebeurt veel rapper en vaker met de links-gezinden, eens aan de macht. De algemene advocaat van de PT (indertijd) bijvoorbeeld, de eerste en enige links-gezinde die hij ooit heeft aangeduid, heeft op het volgende ogenblik, zijn vest binnenste/buiten gekeerd net alsof hij alzo, al lang geleden, geboren was geweest en het nooit eerder had opgemerkt.

Als dat waar is in het hoogste gerechtshof, stel je dan voor in ondergeschikte gerechtshoven, waar alleen strijdlustige en elleboog gebruikende en op de kop tertende juristen omhoog gehijsd worden. Zo zijn praktisch alle rechters van de eerste en de tweede instantie hier, waaronder geen enkele Palestijn, uiterst rechts gezind en krijgen de kiekendieven strengere straffen dan woekeraars, bijvoorbeeld. Ook in de structuur van Staatsvertegenwoordigers zoals Procurators en Promotors, geldt de formule van de "traditie, familie en eigendom". In de Federale Staatspolitie, idem.

Hetzelfde gebeurt in de media, waar enkele weinige families, gefinancierd dat ze worden door het nationaal en internationaal kapitaal, overleven. Negentig percent van de media, over het gehele land, vandaag, behoort aan hen, die er gebruik van maken alle dagen vergif (de algemene stemming, het welzijn en de rust van de bevolking aantastend) te planten in het hoofd van de simpele en onbewuste toeschouwers. Deze open TV-kanalen zijn concessies van de centrale regering en zijn nooit betwist geweest. Weeral een fout van de linkse krachten, eenmaal aan het bewind.

Het krioelt in deze middens van de afgevaardigden van de bourgeoisie die geen plaats hebben afgestaan aan meningsvormers van de sociale bewegingen en integendeel hun vestingen alleen maar versterkt hebben in de loop van de laatste jaren en daar nu gebruik van maken om de brave bevolking terug onder de knie te krijgen. De pers (PIG genoemd) in het algemeen, houdt er zich mee bezig de Gods-gehele dag en nacht "slangen en hagedissen" te blijven braken over de regering. Er zal wel altijd iets bestaan dat niet volmaakt rond loopt, maar voortdurend de hoop blijven kelderen van gewone werkmensen en uitdagende titels op de eerste bladzijde publiceren, op den duur, levert resultaat. Het is nu al tien jaar lang aan een stuk dat er blijkbaar niets positief gebeurt is en nog minder zal gebeuren in het land, niettegenstaande de volledige ommekeer in de belangrijkste sociale indexnummers. Altijd maar nieuwe record's van slecht nieuws, altijd iemand die "vet" heeft aan zijn handen, terwijl dat een uitvinding is geweest van de macht die het land gedurende eeuwen heeft overheerst.

Bovendien rekken ze hun voorrechten uit tot in het oneindige. Een voorbeeld daarvan is het voetbal. Er zal wel geen enkele ziel bestaan op de aarde die niet weet dat voetbal de meest belangrijke zaak van de Brazilianen is. Daar vergeten ze hun zorgen van, mogen er een op drinken en kunnen ze het uitschreeuwen van de spanning en de opwinding.

"O Globo" nochtans, eeuwenoude en exclusieve uitbuiter van de rechtstreekse uitzendingen van voetbalmatchen op de open Tv-kanalen, nadat ze de gehele boel voor zichzelf hadden opgekocht, heeft gewoonweg beslist dat hun novelles belangrijker zijn voor hun toeschouwers en dat voetbal alleen maar getransmitteerd zou worden na de TIENEN 's avonds, wel te verstaan. Dat is, wanneer hun belangrijkste novellen ophouden. Ze zenden nochtans novellen uit gedurende de gehele dag lang: te drieën, te vijven, te zessen, te zevenen, te achten en te negenen, terwijl ook herhalingen van eerdere novellen, plus korte en ook extra-korte series aan de beurt komen, zodanig dat de Brazilianen werkelijk vol worden gepropt met bucht in de kubieke macht en als er dan nog energie over blijft, dat ze dan maar moeten blijven wachten tot na den tienen. Slecht voor de mens die de match thuis wenst te zien, maar nog slechter voor de werkmens die persoonlijk de match wil bijwonen. Dan blijft hij op de straat rondzwerven, met alle gevaar vandien, tot na middernacht, wanneer hij, gemiddeld, om zes uur terug moet opstaan. Is me dat geen dictatuur, tot het uiterste gedreven?

Deze niet aangevallen krachten hebben hun macht blijven opbouwen en zijn nu hun grootste hefbomen in werking aan het stellen om de huidige regering te doen struikelen. Nog erger is te moeten vaststellen dat driekwart van de volksvertegenwoordigers die de eerste stappen daarvoor aan het ondernemen zijn, meegesleurd worden in een kolk van beschuldigingen over "enorme fooien" die ze gekregen hebben en nog krijgen van grote constructie firma's, om voor de belangen van hun allemachtigen te zorgen, de rechter zullen zijn van Dilma, waarover geen enkele mens heeft geklaagd, op crimineel gebied althans, wat schuld zou kunnen betekenen. Zelfs de vice-president van het land en de Presidenten van het Parlement en van de Senaat (aan een andere partij behorend), zitten tot over hun oren verwikkeld in oneindige schuldbekentenissen van de betrokken constructiefirma's directeurs en hun eigenaars.

De eerste jaren van hun regering gaven Lula en Dilma regelmatig interviews aan de pers, maar aangezien ze iedere keer verrast vast stelden dat alles wat ze gezegd hadden tegen hen gebruikt werd, zijn ze daarmee gestopt. Heden zijn traditionele kranten de weg aan het inslaan die andere meer radicale tijdschriften allang gedaan hebben, zoals het wekelijks tijdschrift "Veja" dat zich, over de jaren, ontwikkeld heeft in een waarlijk en echt politiek "panfleto" en niet bekwaam iets of iets anders nog ernstig te kunnen onder de loep te nemen, zonder vooroordelen of aan parallelle interesses te kunnen weerstaan.

"Folha de Sao Paulo" en "O Globo", zonder over de rest te spreken, zijn gewoonweg onuitstaanbaar aan het worden. Van de andere kant, het zijn juist die benden die nu de Staatsgreep aan het uitlokken zijn, kost het wat het kost, waaronder immense schade aan de economie, werkloosheid (nog altijd kleiner dan 10%) en algemeen welzijn. Alles in het nieuws wordt gewoonweg verdraaid en gekeerd om in hun eigen kraam te kunnen passen. Zelfs een mens die er niet speciaal mee bezig is moet toch opmerken hoe er een ware duivel tekeer gaat in de redactie van elke belangrijke krant.

Vrienden van Lula worden uitgescholden op het minste teken van mis-gedrag terwijl vrienden van zijn tegenstanders onmiddellijk vrij gesproken worden. Een typisch geval is dat van Senator Perella, intieme vriend van Aocio Never, grootste tegenstander van Lula, betrapt met een halve ton cocaïne in zijn helikopter, eigenaardig genoeg onderhouden door de Staat. Onmiddellijk kwam de PIG erbij om het geval onder het tapijt te vagen, zwerend dat de senator daar absoluut niets van wist en dus volledig en definitief onschuldig was. Dat, terwijl een vriend van Lula, Bombay, elke dag beschuldigd wordt van nieuwe en oude gevallen, zoals een regering's-lening (in standaard termen) voor zijn fabrieken en boerderijen te hebben verkregen wat, als vriend, voor hen, gewoonweg een misdaad betekent..

De onrechtvaardigheden in Brazilië zijn zich aan het opstapelen.

21:46 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.