22-03-16

Het Werk van een Duivelse "Thinktank", in Brazilië - De Strijd van Lula en Dilma

Jamaar, jamaar, hoe is dat allemaal aan het gebeuren geraakt?

Waarom krijgt LULA, een uitzonderlijk geslaagde volksleider die acht jaar lang aan de macht is geweest (wat is me dat voor een overdreven uitdrukking?) en bekwaam tachtig percent van de bevolking achter zich te scharen en bovendien, zijn opvolgster heeft geholpen te verkiezen, er nu ineens zo hard van langs?

Het is niet zo moeilijk dat uit te leggen, eigenlijk.

Eerst en vooral moet men weten dat de grootste en belangrijkste politieke partij van dit land, aan de radicale oppositie behorend, "PIG" genoemd wordt, wat overeen komt met "de Partij van de Media, weddend op een Staatsgreep". Vooral "Folha de São Paulo" en "O Globo", spelen daar de hoofdrol in en worden algemeen beschouwd als "the Godfathers" van de troep misdadigers (vrij vertaalbaar als "Chefes de Quadrilha" - oftewel leiders van de plaatselijke maffia-organisatie).

Praktisch iedere politicus, van eender welke partij van de oppositie, bijna alle leden van het Gerecht, op eender welk niveau, veel officiers toebehorend aan Leger-en Politiemachten, verscheidene Kerk-vertegenwoordigers, enfin. iedereen die wat te zien of te piepen heeft in de wereld van de bourgeoisie, hebben als eerste en belangrijkste taak, elke morgen van elke dag van de week, de media van de "PIG" te doorbladeren, met als enig en uitsluitend doel te weten te komen waarover ze het die dag zullen hebben. De PIG dient zoals een handleiding voor hen en is hun exclusieve inspiratiebron. Zodanig zelfs dat ze aan geen enkele andere taak, opdracht of project, aandacht en tijd willen vermorsen. Het krioelt daar van de mensen die wensen op te vallen door beschuldigingen van alle soorten en type's te verkondigen, terwijl laffe stoten uitdelend onder de gordellijn en bovenal honderden gekwelde zielen duidelijk overmeesterd door de drang om geregeld "fofocas", oftewel PRIETPRAAT, in de ventilator, alsof het stront was, te gooien.

Het probleem begint nog maar pas echt wanneer men ook weet dat de PIG, geleid en gemanoeuvreerd door een kleine groep intellectuelen van UITERST rechtse oorsprong, gevormd door de rijkste mensen van het land, waaronder alle grote woekeraars ("Milenium", genoemd) en ook gesteund door de organisatie TFP "Traditie, Familie en Eigendom", eigenaars zijn geworden, gedurende de laatste dertig jaren, van elke vorm van communicatie, waaronder de twintig belangrijkste kranten zich bevinden, radio's en TV-netten (open en gesloten), als wel als nieuwsgroepen en internetproviders, zodat ze, op dat gebied, maar ook op bijna alle andere gebieden, HET LAATSTE NIEUWS controleren. Zonder enige vorm van voorbehoud (uitzondering gemaakt wanneer het over henzelf gaat), ethiek en streving naar waarheid. Dat is volledig in werking gebracht op het ogenblik dat Lula voor het eerst is verkozen geweest, na eerder getest te zijn gedurende de opmars van Leonel Brizola, drie keren als Staats-Gouverneur verkozen en daarna weg gekaart.

Vier percent van de bevolking hier, bekende en overtuigde fascisten (wat dat ook betekent), hebben ALTIJD meer plaats gekregen in die kranten, TV's, tijdschriften en radio's, dan de tachtig percent die stil en gehoorzaam is blijven toekijken en, met de oren in de nek, gebukt zit te luisteren.

Elk artikel over Lula en Dilma geschreven (voor of tegen, maar in negentig percent van de keren, vlakaf tegen) werd en wordt, meteen gebombardeerd door honderden reacties, allemaal doordrenkt van het vergif van de laster en van de achterklap en niet zelden verwijzend naar bloed, dood en kanker. De overweldigende meerderheid van deze verslaafden heeft nu al, ELK, tot over de TIENDUIZEND reacties gepost (prompt ingelicht door diezelfde kranten, die daar niet beschaamd van zijn) en blijken waarachter niets anders te doen te hebben.

Geen wonder dat onderzoeken daarover leiden naar ambtenaren van het leger vooral, maar ook naar ambtenaren van politicus van de oppositie (jawel, door de Staat betaald) die zo een extra wedde verdienen, alhoewel ze praktisch analfabeet en ignorant zijn in hun algemene gedrag en opvoeding. Werden ze voordien betaald om hun uiterst vervelende en eindeloze dagen door te brengen terwijl ze aan hun stropvolle kloten zaten te scharten en schudden, af en toe geniepig loerend naar het gat van hun collega's, sedert Lula verkozen is geweest worden ze twee keren betaald: eens door de belastingbetaler (wettelijk) via de Staat en de andere keer ook door dezelfde belastingbetaler (in het zwart), rechtstreeks vanuit de zak van de corrupte politicus die er niet meer in slagen geld en macht los te peuteren uit de regering's initiatieven.

Het is ook erg eigenaardig vast te stellen hoe de meesten van de presentators van programma's op de TV en de radio, zonder meer, alle dagen waanzin zijn beginnen uit te kramen en voortdurend Lula beschuldigen een dief te zijn en Dilma, een lesbische hoer. Zelfs plaatselijke politie programma's over het gehele land, maken er dagelijks gebruik van om de namen van Lula en Dilma door het slijk te sleuren en in een rij te plaatsen met de namen van bloeddorstige terroristen, wrede moordenaars en gevaarlijke overvallers, duidelijk bewijzend dat deze tactiek gedicteerd is geweest door hogere (en wellustige) krachten. Iedere keer ze iemand ontdekken die aan het wachten is om bediend te worden in een publiek hospitaal, bijvoorbeeld, wordt dat onmiddellijk en zonder pardon, aan Lula en Dilma verweten, net alsof zij de oorzaak zijn van alle kwaad in het land. De naïeve en onschuldige inwoners vonden dat eigenaardig, de eerste en de tweede keer, maar na de honderdste keer begonnen ze hun wenkbrauwen op te trekken. Zou dat waar zijn?

Op openbare plechtigheden is er altijd iemand die opeens recht springt en Lula en Dilma, met veel lawijt en lawaai, verwijt dat ze bandieten zijn. Met alle nodige aandacht en tientallen reproducties in de TV kanalen vandoen. Gebeurde dat maar ene keer of tien keren, heel goed, maar na de duizendste keer fronsen de luisteraars de rimpels op hun voorhoofd. Waar er rook is, moet er toch brand bestaan...??

Het was een politieke beslissing geweest van Lula (met toeristische bedoelingen), enkele jaren geleden, de wereldkampioenschappen voetbal in 2014 en de Olympische Spelen, in 2016, hier te organiseren. Maar ze zijn maar gebeurd gedurende de eerste regering van Dilma. Nooit vroeger (tenzij met Brizola in Rio) heeft de media er op gewed dat de nodige installaties niet op tijd gereed zouden geraken. Maar ze zijn wel gereed geraakt, zonder een enkele hapering of fout, tenzij een gevallen hijskraan in São Paulo en en een ingestort viaduct in Belo Horizonte, waarvan ze onmiddellijk Lula en Dilma beschuldigd hebben. Daarna zworen ze dat alle stadiums ineen zouden storten en duizenden slachtoffers zouden maken gedurende de matchen, dat er terreur attentaten zouden uitgevoerd worden en dat, dat alles, eeuwige schaamte voor het land zou betekenen.

Niets daarvan is gebeurd, maar iedere keer dat Dilma een nieuw stadium inhuldigde (allemaal gebouwd door het private initiatief) werd ze BALKEND, uitgescholden door de helft van de menigte (middenstand), voor "PUTA" en "vai tomar no cu" (wat onvertaalbaar is). Dat allemaal in de aanwezigheid van internationale afgevaardigden en beroemdheden en LIVE uitgezonden door de medeplichtige Tv-ketens. Wanneer iemand dat ene keer hoort, geen probleem, maar als dat een gewoonte wordt, ondernomen door betaalde of geïnteresseerde smeerlappen, wordt dat een MISDAAD. Zonder dan nog te spreken over praktisch alle nieuwsberichten. Voor elk neutraal bericht over de regering, volgen er negen fantastische beschuldigingen. 

Het is duidelijk dat dat allemaal het werk is van die THINKTANKS. Een uitstekend georganiseerde bezigheid, met als enig doel: terug aan de macht te geraken.

Want hun honger is werkelijk groot,

VERSCHRIKKELIJK groot.

12:14 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.