19-03-16

Luiz Inácio Da Silva (LULA) en Dilma Rousseff - Presidenten van Brazilië

Dat God niet bestaat, dat weet iedereen (met gezond verstand), ondertussen, al wel. 

Maar de Duivel, daartegenover, bestaat WEL. En het is hem geweest die God heeft geschapen, voor de simpele geesten, om de aarde te kunnen overheersen. God dient om de duivel een rustig leven te verschaffen, terwijl hij de aarde aan het plunderen is. 

Vandaag de dag mag men beweren dat de Duivel daarin geslaagd is. Proficiat!

Een percent van de aardse bevolking, waarin de Duivels zich bevinden, volgens mij, want er bestaan ne hele zak vol, bezitten de helft van de rijkdom die er hier bestaat. Er bestaat niets, herhalend, nikske, bestemd voor de andere helft, tenzij de vod die hun gat bedekt. De overige 49% betwisten wat er overblijft en staan in de rij om ooit ook eens tot die 1% te gaan toebehoren. Dat is niet gemakkelijk natuurlijk, maar ze zijn daarvoor vlot bereid op de koppen te terten van iedereen die onder hen staat, inclusief en vooral de zwaksten en de miserabelen.  

Ik leef en woon al bijna een halve eeuw in Brazilië en ken er meer van dan praktisch de bevolking zelf, uitzondering gemaakt voor de Duivels. 

Op dit ogenblik zijn ze vlijtig bezig hun grootste actuele hindernis uit de weg te ruimen. 

Deze is origineel geschapen geweest, na veel herrie, door een volksleider genaamd Lula, die in 2003, na wettelijke verkiezingen, als President verkozen is geweest. Lula bezit niet eens een diploma van lager onderwijs, is geboren en getogen in een van de armste streken van het binnenland (in het droge noordoosten), waar ze nog geregeld "fuba" inzwelgen (ik weet niet waarvan dat precies is gemaakt, maar het helpt de armen niet onmiddellijk te doen sterven van de honger, terwijl ze de botten aan het opblinken zijn van hun Heren en Duivels), eenmaal per dag, terwijl hun drinkwater uit een veraf gelegen riviertje wordt gehaald, met emmers. 

Lula is er alleen op uitgetrokken, zonder een roste frank in zijn broekzak, met de "lift", de weg op naar São Paulo, de grootste industriële stad, gedurende de jaren zestig, in de richting van het zuiden van het land. Daar heeft hij een kans gekregen in een autofabriek, als draaibank bediener (na daarvoor een gratis-cursus gevolgd te hebben). 

Hij heeft geen enkele politieke studie gedaan en is dus helemaal niet als communist te bestempelen. Ook niet als socialist, maar eerder als vertegenwoordiger van de ARBEIDSKLASSE. Zijn eerste stappen, als leider, zijn gedaan geweest op het gebied van het besturen van syndicaten, waar hij de ladder is beginnen te beklimmen. 

Hij werd toen aanzien als een gematigde persoonlijkheid en zonder instructie, ongevaarlijk eigenlijk, alhoewel hij tijdens de militaire staatsgreep en dictatuur, veel stakingen heeft uitgelokt en daardoor, bekwaam geweest de algemene overlevingsmiddelen van de arbeidersstand, aanzienlijk te doen verbeteren.

Redelijk spreekvaardig en succesvol als syndicaat-bestuurder heeft hij, enkele jaren daarna, een politieke partij opgericht, namelijk de PT (partij van de arbeiders) en zichzelf verscheidene malen voorgesteld als kandidaat voor President van het land. De eerste keren, natuurlijk, zonder kans. Hij heeft nochtans nooit armoedebeloften afgelegd en heeft zich nooit voorstander getoond van een communistisch systeem. Toch mag hij beschouwd worden als een linksgezinde mens. 

In de vroege jaren 2000, hebben de Duivels hem aanvaard als vertegenwoordiger van alle linksgezinden, liever dan Leonel De Moura Brizola, toen de gevaarlijkste(?) politieke leider van de arbeiders. Met alle machtsmiddelen in de hand, zoals de grootste kranten, TV-ketens, tijdschriften, banken, het leger, de Kerk, het Gerecht, Politie en noem maar verder op, hadden de Duivels geen grote moeilijkheden de radicale Brizola, als afgevaardigde van de arbeiders, te vervangen door de gematigde Lula. De economie van het land, na de staatsgreep van de militairen en na de openbare plunderingen van praktisch alle rijkdommen, was volledig in de afgrond terecht gekomen, met belachelijke wedden voor de handarbeiders, enorme inflatie, werkloosheid en honger overal, letterlijk en figuurlijk. 

De Duivels, slim als nooit tevoren, waren dus bereid hun macht TIJDELIJK af te staan aan Lula, die de onderlinge strijd, nipt, van Brizola had gewonnen, met behulp van de Duivels (en waardoor hij geclassificeerd werd als "de linkse, waarvan de rechtse houden"), overtuigd dat ze ervan waren dat hij zich, zonder enige ervaring en kennis, ZELF wel zou kelderen, zodat daarna de linksen voor eens en voorgoed die toegestane macht zou kunnen ontnomen worden. 

Het gebeurde echter dat Lula werkelijk een WONDERLIJK bestuur van het land heeft ingehuldigd, zonder helse verrassingen te plegen, maar op zijn gemakjes, met de slogan: "Lula, Paz e Amor". Uiterst verrast door zijn succes, maar niet zonder stribbelingen, voerde de ouderwetse media, in het algemeen, een hevige strijd om hem te trachten terug uit te schakelen. Lula, nochtans, bleef surfen op de golven van de vooruitgang en verzamelde algauw bijna tachtig percent van de volksvoorkeur. Zodanig zelfs dat hij herkozen werd, voor een nieuwe presidentsperiode. Deze "herkiezings"-gelegenheid was eigenlijk bestemd geweest, door de Duivels, voor de vorige president (Fernando Henrique Cardoso, hun afgevaardigde, bij gebrek aan betere namen, maar die zich daarna ook tot een werkelijke Duivel heeft omgetoverd) en niet op tijd verwijderd was geweest uit de grondwet. 

Na acht jaar dus als President, nooit trachtend de veroverde macht, rijkdom en rechten van de Duivels, een enkel haar in de weg te leggen, maar wel een minimum bestaan te garanderen aan de meeste miserabele en arme mensen, is Lula er nog bekwaam in geweest Dilma Rousseff, een van zijn toen nog onbekende maar wel bekwame en eerlijke medewerksters (eerder dicht bij Brizola aanleunend) aan te duiden als zijn opvolger en waar hij daar waarlijk ook in geslaagd is.

Vanaf haar eerste dag echter, als nieuwe "Presidenta", is ze LAF achtervolgd geweest, dag in, dag uit, door negentig percent van de media, in de handen van de Duivels. Ze was al fysisch verkracht en gemarteld geweest, gedurende de jaren van de militaire staatsgreep en werd toen opnieuw geestelijk aan verkrachting onderworpen. Iets wat gewoonweg gruwelijk is, als je dat alle dagen moet meemaken. Maar ze heeft het overleefd en de "Arbeid" was toen al aan de macht geweest (uiterst relatief gezien natuurlijk) gedurende twaalf jaar. Opnieuw kwamen er verkiezingen aan de beurt. 

Nogmaals en voor de zoveelste keer heeft ze de hel van dichtbij gezien: het huis van de Duivels. Ze heeft de strijd, op het nipt, overwonnen, maar de Duivels waren niet meer bekwaam dat verder in te blijven slikken en vanaf de eerste dag na de verkiezingen zijn ze terug aan de slag gegaan., Alle dagen zweep en slagen, opmokkers en kruisingen, onmiddellijk IMPEACHMENT eisend, zonder daar werkelijk een enkele geldige reden voor over te beschikken. Ze is nooit beschuldigd geweest van oneerlijkheid en of corruptie. Nooit heeft ze onwettige daden gepleegd of haar plechtige eed oneerbiedigd, maar de Duivels willen absoluut niet wachten op nieuwe verkiezingen, in 2018. 

Om redens te vinden om haar, Dilma, voortijdig te kunnen kelderen, zijn ze nu Lula aan het aanvallen, dagelijks en in alle media, bewerend dat hij een boerderijtje bezit dat op het papier niet aan hem toebehoort, maar trachtend te bewijzen, kost het wat het kost, dat hij patrimonium aan het verbergen is. Ze hadden dat eerder ook al gedaan met een simpel appartement aan de kust, amper 200 m2 groot, waarvoor hij jaren eerder een koopoptie had gedaan en er daarna vanaf had gezien en nu nog altijd in de naam staat van de bouwonderneming. 

Het feit dat hij twee peddelbootjes en een roeibootje heeft laten kopen, voor dat boerderijtje, waar er een meertje bestaat, is voor hen, de Duivels, een overduidelijk bewijs(?) dat ook dat boerderijtje aan hem toebehoort. Velen van de Duivels bezitten miljarden dollars op de zwarte markt en behoren tot de rijkste mensen van de wereld, zoals vooral de broers Marinho, eigenaars, door erfenis, van de ketting krant-radio-tv-internet media (O GLOBO), verspreidt over het gehele land. 

Lula zweert dat het boerderijtje niet van hem is, maar dat hij het mag gebruiken van de werkelijke eigenaars, maar die uitleg is van geen avance. Dagelijks komen ze af met hun "bewijzen": Veiligheidscamera's om de eigendom te bewaken (waarom niet, eigenlijk?), meubels die aan hem toebehoren, wat uiterst verdacht is(??), de verzekering van buren dat hij daar regelmatig passeert (mag dat dan niet meer?), dat hij zijn eigen naam zegt wanneer er iemand belt, enzovoort enzovoort, het ene argument belachelijker dan het andere. 

Dat alles om te trachten te vermijden dat hij terug keert in 2018, maar vooral ook om Dilma daarin te kunnen betrekken, eenmaal ze aan zijn ploeg toebehoort, wat uiterst verdacht is, zodat ze alles aan het doen zijn, het denkbare en het ontdenkbare (op een ongelooflijke morbide manier) en haar zo te dwingen onmiddellijk af te treden. Ze wijken er ook niet voor terug zelfmoord te suggereren en haar alle dagen een nieuwe kanker toe te wensen (beiden, Dilma en Lula, zijn daar al slachtoffer van geweest, maar zijn ervan genezen). 

Dilma is en heeft een zuivere ziel. Het probleem is het congres, waar twee kwart van de volksvertegenwoordigers en senators gewoonweg CORRUPT is. Ze heeft echter geen enkele zin om te onderhandelen en dus mee te doen aan de uitdrukking: "het is gevend dat men krijgt". Daar was Lula wel wat vlotter in, want het was de enige manier om projecten van publieke interesse, door hen ondersteund te zien worden. Daar Dilma nooit gewoon is geraakt aan uitbuiting en afpersing en bovendien over weinig politiek spel beschikt, wordt ze nu, door dat (stinkend) congres, aangeklaagd. 

Het gerecht, vanzelfsprekend ook toebehorend aan de Duivels (waaronder weinig uitzonderingen), laat nooit na zijn corresponderend part te doen en zelfs nog meer, om alle uren, dagen, weken en jaren van haar mandaat, zoveel als mogelijk, stokken in haar wielen te steken. 

Nooit eerder in dit land zijn er zoveel gratis universiteiten geconstrueerd geweest voor wie hogere studies niet zelf kan betalen. Nooit eerder zijn er zoveel nieuwe woningen geconstrueerd voor wie eerder huur moest betalen. Nooit eerder in dit land zijn er artsen gezonden naar het binnenland en het Amazones gebied, om beter voor de gezondheid van de lokale bevolking te kunnen zorgen. Nooit eerder in dit land zijn er zoveel nieuwe werkgelegenheden geschapen geweest. Nooit eerder, is het standsverschil kleiner geworden, miserabelen uit de volledige armoede slepend, de middenstand doen groeiend, de federale reserves in dollars aanzienlijk te hebben doen stijgen, de inflatie onder controle te houden, het minimum salaris werkelijk verhogend.... en toch.... en toch...  ze kunnen het niet meer uithouden van de honger. 

DE DUIVELS hebben HONGER en ze willen het allemaal TERUG. 

Dit is Brazilië, een hemel op de aarde. 

Maar waar de helft van de DUIVELS op de aarde, waaronder geen enkele Palestijn, aanwezig is.

17:32 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.