25-02-16

Ongetrouwde moeders - Van Sara

Ongetrouwde moeders zijn op hetzelfde ogenblik onze beste vriendinnen en ook onze felste concurrentes. Wijzelf zijn bijna allemaal ongetrouwde moeders (ik ook, dat weet je al) en zijn indertijd bezweken onder de bekoring minder te doen voor meer poen, vooral om, eerst onze kleuters en daarna onze tieners, deftig op te kunnen voeden. Ze worden echter, onze collega's ongetrouwde moeders dus, ware concurrenten wanneer ze bereid zijn hun billen op een kier te zetten, in de verwachting een echtgenoot, voor nietenmedalle, aan de haak te slaan en vooraleer het DNA van het beroep van hoer definitief op hun aangezicht te lezen staat. Het is dus zo dat ze zich vriendelijk en vrijwillig aanbieden waar en wanneer er mannen beschikbaar zijn op feestjes, in restautants en cafeetjes en ook gedurende vergaderingen van welke soort dan ook. De prijs? De drank, het avondmaal en, waarom niet, ook hun taxi naar huis, onafhankelijk van het feit dat ze op het laatste moment toch de bus nemen.

Het is ook merkwaardig dat ongeveer de helft van deze mama's nog minderjarig is en over geen speciale bekwaamheden of zelfs lagere studies beschikt om betere of gelijkwaardige overlevingsmiddelen te kunnen uitbuiten. Ze zijn meestal wel aantrekkelijk, hebben grote stevige borsten en uitdagende poepen en zijn niet bang om te gaan met mannen die hun vader of grootvader zouden kunnen zijn. Iets wat ze tenandere, met overtuiging, verkiezen boven de jonge gasten die hen in de penarie hebben gewerkt en het daarna laf hebben afgetrapt. Ingrid, een vriendin, in dat verband, beweert (zweert) dat ze duizendmaal verkiest het lid van een oudere man af te zuigen dan de vader van haar kind op de mond te zoenen. Ze pronkt ermee dat haar huidige "slachtoffer/bevrijder/verdediger" de ideale pik daarvoor bezit: volledig recht (de meeste exemplaren zijn krom, hier), niet uitermate groot maar ook niet belachlijk klein, twee volle ballen en een eikel die helemaal geen afkeer verwekt. Integendeel. Haar hobby is er urenlang aan te liggen sibbelen en ook aan te knabbelen, terwijl hij rustig voetbal aan het bekijken is op de TV. Dat vertelt zij tenminste en ik kan het best geloven.

Wij, oudere en begrijpvolle hoeren bemoederen hen wel een beetje, vooral in het begin, alhoewel voorbij passerende eventuele klanten hen rapper uit(ver)kiezen, zodat ze ons eigenlijk het brood uit de mond nemen, maar in ons voordeel echter spreekt onze ondervinding en zelden keren diezelfde klanten terug om hen nogmaals op te pikken. Ze zijn eerder voor het oog bedoeld dan voor de daad. Ze zijn ook gevaarlijker op het gebied van de gezondheid en het duurt maanden vooraleer ze een dokter raadplegen, zelfs al vertonen ze duidelijke symptonen van zelfs eenvoudige geslachtsziekten.

We zijn er ons echter bewust van dat we allemaal in dezelfde boot varen en het geluk van de ene is het geluk van de andere. Zij koesteren nog een zekere hoop op een betere toekomst, terwijl wij allang beseffen dat er niets speciaals nog voor ons is weggelegd. Gerimpeld vel, kiekepootjes rond de mond en de ogen helpen daar hoegenaamd niets aan.

Ik heb het al eens eerder gevraagd, wat zal er van ons geworden?

Ik weet, van mijn part, dat ik vroeg of laat terug zal keren naar mijn geboorteland en de laatste jaren van mijn moeder met haar zal doorbrengen. Ze weet perfect waar ik aan toe ben, maar heeft het mij allang geleden vergeven en zelfs vergeten. Zonder zware onkosten en huurverplichtingen en met nog iemand anders aan de tafel erbij zal niet veel veranderen in haar bestaan. We weten dat we niet zullen sterven van de honger en van ziekten zal iedereen wel een beetje last en schrik hebben. Nochtans heb ik nergens spijt van. Dromen en hopen zal langzaam wel uit mijn gedachten verdwijnen.

Onze jonge vriendinnetjes zijn nu aan het passeren waar wij allang geleden voorbij zijn gegaan. Er bestaat niets nieuws op deze aarde. Maar we hopen wel, net zoals zij, dat onze kinderen het verder zullen brengen dan waar wij, ter plaatse, aan het trappelen zijn geweest.

Kusjes van Sara

12:41 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.