17-02-16

Geslachtsziekten (of niet?) - Van Sara

Eerst en vooral, puistjes op het achterwerk van een vrouw betekenen NIET dat ze een geslachtsziekte heeft en besmet is met 't een of 't ander virus. Alhoewel, dat kan altijd gebeuren en de mens waarvan men iets het minst verwacht, kan de grootste verbazing verwekken.

Eigenaardig is het, in datzelfde verband, dat deze microbeestjes het warmbloedig leven op de aarde nog zullen vernietigen. En dat is, voorzekers, geen prietpraat. Groot of klein, sterk en machtig, het leven zoals wij het kennen, zal er vroeger of later onder bezwijken.

Ik spreek over duizenden soorten virussen, parasieten, microben, bacteriën en fungus. Ze overleven aan (bijna) alles. Druk en temperatuur, bliksem en donder. Sommige zijn besmettelijk langs geslachtsverkeer om, andere hoeven niet eens zover te gaan.

Hier in Brazilië, zoals in de rest van Zuid-Amerika, is het "Zika-Virus", eenmaal aangebracht door het corresponderent insekt, de mensen en de dieren weeral eens ernstig aan het bedreigen. Eerst werden we geplaagd door de "Aedes Aegypti", een beetje gelijkend op een mug, doch groter en weerzinwekkender, terwijl ze eveneens overal gretig prikken, zolang er maar vel te bespeuren is.

Ik weet niet hoe, maar mijn eigen leefruimte, die maanden lang donker en gesloten blijft en waar geen enkele andere mens toegelaten is, wordt dagelijks bezocht door insekten allerlei die de weg naar binnen hebben ontdekt en wanneer ik thuis beland, meestal in het midden van de nacht, onmiddellijk een plekje van mijn blote huid bekwaam zijn op te sporen en hun bek te openen voor de verlossing van talrijke soorten microben. Het virus van de "Dengue" (knokkelkoorts) is er een van, zodat een aangetaste mens een week lang futloos in zijn bed blijft verteren. Nu is daar het "Zika-virus erbij gekomen. Maar deze keer, nog erger, want het bedreigt vooral de zwangere vrouwen en hun kindjes in de maak. Zelfs door gewoon geslachtsverkeer tussen een besmette en een niet besmette mens kan men door dat virus, onrechtstreeks, worden aangetast.

En jawel, wij hoeren strijden al lang met geslachtsziekten. Aids, Sífilis en Gonorréia (de druiper), Hepatitis, Herpes, enzovoort, enzovoort, zijn praktisch dagelijks het onderwerp van onze onderlinge gedachten wisselingen, wat in feite bewijst dat we minder promiscue zijn dan algemeen verondersteld.

Wij trachten onszelf voortdurend te beschermen met behulp van "camisinhas", i.e. condooms, preventieve geneesmiddelen en de Goddelijke Voorzienigheid. Wij bezoeken geregeld onze gemeenschappelijke dokter op, laat ons zeggen, gespecialiseerd in geslachtsziekten. Zo hoeft hij bijvoorbeeld geen bloedonderzoek aan te vragen om "de druiper" vast te kunnen stellen. Hij steekt zijn vinger gewoonweg tot halverwege in onze spleetjes en ruikt er dan eens aandachtig aan, zonder daarvoor een scheve smoel te trekken, maar zijn besluit is onherroepelijk. Het zal wel iets te maken hebben met zijn jarenlange ondervinding, op dat gebied.

AIDS en Sífilis zijn echter andere bucht. Wanneer er de minste twijfel daarover bestaat is een "capootje" meteen verplicht. Cocktails van sterke geneesmiddelen en antibioticum worden onmiddelijk voorgeschreven, maar soms moeten we onszelf werkelijk wel eens afzonderen, gedurende een tiental dagen.

Een van de redens waarom fellatio verkozen wordt, boven alle andere vormen van seks, door de absolute meerderheid van onze klanten hier, heeft natuurlijk te zien met de wonderbare krachten van het menselijk speeksel, waarschijnlijk een van de meest effectieve lichaamsbeschermers die er bestaan en die ervoor zorgt dat het ongewas niet verder dan de keel geraakt. De boel gewoon inslikken, echter, is er misbruik van maken, of er teveel op rekenen en dat maakt, bijgevolg, het verschil uit tussen het simpel gevaar en de onverwachte ramp.

De helft van de Braziliaanse meisjes die seksueel actief zijn, hebben nochtans, vele keren zonder dat ze het zelf beseffen, te kampen met Herpes. Het eerste teken is de goesting die ze ondervinden om zich daar hevig te blijven krabbelen en dat veroorzaakt meestal een andere goesting: die om gewelddadig "gedekt" te worden. Bovendien komt de irritatie ook veel voor rond de mond, wat hen blijkbaar niet veel deert. Het ene leidt eigenlijk een beetje tot het andere. Een opgehitste huid, naar een verzadigende indringing. Het grote nadeel van Herpes is dat men er nooit verlost van geraakt en het virus blijft koteren aan de ingang tot men er suf van wordt. Maar veel meer dan dat gebeurt er niet. Soms verdwijnen de zichtbare symptonen gedurende meerdere maanden tot ze, schijnbaar zonder reden, terug keren en een nieuwe cyclus aanvatten. In feite zal dat wel een beetje te zien hebben met een bekend spreekwoord van hier: een mens houdt van een plaats waar het jeukt, zodanig dat hij zichzelf ergens kan scharten. 

Over de druiper nog (Gonorréia), het schijnt dat er hier, in Zuid Amerika, enkele soorten voorkomen waarvoor er, in Europa, slechts nog maar een enkel geneesmiddel beschikbaar is dat effectief de mens nog kan doen genezen. Dat betekent dat, indien de fabricanten niet op een nieuwe reeks medicamenten stuiten, de besmette personen ernstig zal doen schrikken.

Van de andere kant, de Braziliaanse overheden stellen alles in het werk om iemand met Aids, gratis, uit de penarie te helpen. Vroeger betekende AIDS een terdoodveroordeling. Vandaag bestaat er een licht aan het einde van deze tunnel.

Maar andere donkere tunnels, blijven ons verrassen.

Kusjes van Sara

10:39 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.