19-02-16

leeftijd en ouderdom ...(3)

 

Het is een droge, koude winterse dag dus ga ik te voet 
naar mijn afspraak. Er ligt een gouden nevel, een tedere sluier
over het weidse landschap, de akkers zijn kaal, de dieren
staan op stal, ik geniet van deze tijdelijke stilte.
Na een fikse wandeling bereik ik een hele tijd later, te laat,
dat besef ik,
de stad en voel me meteen verloren in de chaos.
Ik ga de zaak waar ik heb afgesproken binnen,
kijk over alle hoofden heen en stap meteen naar het gezelschap toe
want ik word verwacht,
ik ben de laatste maar ik kom dan ook van verst,
dus maak ik geen excuses.
Enkele dames van mijn leeftijd,
het zijn allemaal aardige vrouwen van mijn eigen leeftijd,
voor de buitenwereld zijn we vrouwen van middelbare leeftijd,
60 plussers, oude vrouwen, bejaarde vrouwen,
senioren noemen ze ons ook vaak en dat is schrikken want
zo voelen we ons niet, nog niet,
zitten samen aan een grote tafel, ik groet iedereen in het rond
maar niemand in het bijzonder,
bijna iedereen is voorzien van een glas witte wijn,
één iemand nipt profijtig van een glaasje porto,
ik bestel een tas koffie, zwart zonder suiker,
installeer me op de laatste stoel in de kring,
zet mijn handtas op de grond,
en luister naar het gesprek dat reeds goed op dreef is.

Het gaat deze keer over wat ze allemaal zouden doen
als ze weer een jong lijf en een héél leven vóór zich zouden hebben.
Ze zouden zich om te beginnen véél minder zorgen maken,
verre, avontuurlijke reizen maken,
alles op alles zetten voor een briljante carrière,
de liefde zoeken en die liefde ook vinden,
ze zouden niet meer willen vastzitten aan een norse echtgenoot,
enkelen zouden wél moeder willen worden of geen moeder worden,
vroeger of juist later moeder worden,
ze zouden niet meer bang zijn om te falen,
nooit meer diëten,
meer tijd besteden aan wat echt belangrijk is,
vroeger weggaan uit een getroebleerde relatie,
zich niet meer druk maken over die eerste grijze haren,
de eerste rimpels,
minder aandacht schenken aan hun uiterlijk dat hen
zo onzeker maakt,
op zoek gaan naar een dieper innerlijk leven,
profiteren van dat jonge leven, dat lenige lijf…

Zoals gewoonlijk luister ik meer dan dat ik zelf aan het woord ben
en denk er het mijne van…pas als iedereen in mijn richting kijkt
en afwacht tot ik het woord neem, zeg ik wat ik denk en ervan vind…

'...
toen ik zelf jong was, moest ik veel van mezelf, véél te véél,
pas tijdens mijn zieke jaren en ná de dood van mijn kind
heb ik ingezien dat ik eigenlijk helemaal niets moest…
ik moest niets worden en ik moest niets zijn…
dat heb ik pas toen begrepen ...
en tegenwoordig wil ik alleen nog een onbaatzuchtige
goede moeder zijn voor mijn kinderen,
een uitmuntende echtgenote,
een lieve dochter, een fidele zus en een genereuze vriendin….
en dat allemaal is al moeilijk genoeg …
er zijn dagen waarop het allemaal als vanzelf gaat
en er zijn dagen waarop het stroefheid troef is …
ouder worden is onvermijdelijk,
ik zal nooit meer zo jong zijn als vandaag
want morgen ben ik weer een dag ouder…'

Voilà, ik heb gezegd, dat is mijn zienswijze…
en ik drink een slok van mijn intussen lauw geworden koffie,
leun tevreden achterover en houd verder mijn mond…
want ik ben geen goed van de tongriem gesneden extravert type
maar toch mogen deze vrouwen me graag
en luisteren ze naar mijn mening maar nadat ik ben uitgesproken,
schudden ze eens meewarig met hun hoofd ...
en slaan hun blik ten hemel…
en praten verder met en door elkaar….
Mijn gedachten dwalen af...
zoals wel vaker denk ik aan heel andere zaken...
geen mens weet wat….
en glimlach…


 

20:35 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.