14-02-16

oh, goddelijke...

 

Misschien is het je ontgaan maar enkele dagen geleden, 
of zijn het al enkele weken geleden,
dat weet ik niet zo goed meer,
was het hier, in de streek waar ik woon ‘gedichten dag’.

De laatste keer dat ik me aan een stukje poëzie waagde is
al even geleden en mijn
gave om zelf een gedicht te schrijven is
gering toch zijn er redenen om het wél te doen,
naar het schijnt zouden mijn mentale en zelfs mijn
lichamelijke zegeningen er wel bij varen.

Dus hier ga ik:

Oh goddelijke…

Oh goddelijke spleet...
Zo vochtig, warm en gereed...
Omvat mijn hitsige pik...
Omarm liefdevol mijn ik...
Ontferm je over mijn opgericht lid...
Mijn roede, mijn paal...jouw eigen doelwit...
Hou van mijn moedige strijder...
Wees lief mijn lief... mijn bevrijder…


 

14:15 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.