04-02-16

Sadisten en masochisten in ons beroep - Van Sara

Ze verschijnen geregeld, in min of meer dezelfde proporties: de ene wil geslagen worden, de andere wil klappen uitdelen. De eerste verlangt ernaar uitgescholden te worden, de tweede verlangt niet alleen uit te schelden maar ook te bevelen, te bedreigen en zelfs te vernederen. Hoe daarmee omgaan?

We verkiezen natuurlijk dat we het van te voren weten, maar soms is het al te laat om terug te krabbelen als wij daarvoor al op het matje staan.

Enkele mannen vragen, meestal een beetje beschaamd, om hen harde klappen in het aangezicht toe te dienen. Er zitten wel vriendinnen tussen ons die daarvoor niet terug schrikken en bereid zijn meteen hun wangen (van de mannen, bedoel ik) op te warmen, maar zó dat ze niet echt gekwetst worden. Tenandere, de kamerwanden hier in de motels, zijn niet precies uitstekend geïsoleerd op dat gebied en een klap kan aardig wat lawijt maken. Zelf doe ik het niet graag, maar als 't nodig zal ik mijn weg wel door het leven weten te slaan. Zolang hij maar stijf wordt, na de derde of de vierde poging, zal het mij niet verder blijven storen. Anderen gebieden ruw om te gaan met hun geslacht. Er degelijk enkele meppen, met open handen, op uit te delen. Hier gaat dezelfde commentaar, maar ik verkies eerder op zijn piemel te slaan dan op zijn kaken. Tenandere, er zijn kaken die er daarna rood blijven uitzien, gedurende enkele uurtjes. Geen probleem daarmee? Ok goed dan: zet je schrap, bederveling. En dat is voor de keren dat je gespoten hebt zonder ervoor te betalen.

Sommige van deze klanten vragen ook, vooraleer we mee gepakt worden, of we over allerlei materiaal beschikken, waarmee ze rubberen of plastieken penissen, in alle vormen en maten, bedoelen, vibrators, zweepjes, handboeien en andere bijbehorende artikels. Vraag me niet waarvoor eigenlijk. En nee, ik schrik er niet voor terug ze op hen te gebruiken. Wat me het meest verwondert, in dit geval, is dat de meesten de trouwringen aan hun vingers niet trachten te verduiken. Let op, het zijn allesbehalve UITZONDERINGEN.  

De sadisten zijn natuurlijk andere tabac. Je tepels te hoeven te klemmen tussen wasspelden, een prop in je keel te voelen duwen terwijl hij hevig aan je haar aan het trekken is, van vanachteren en terwijl hij je anus zonder voorbereiding binnen dringt, is niet iets waar je precies staat op te wachten. Enkele hoertjes, dikker en ouder en beseffend dat dat deel uitmaakt van hun beroep, vooral wanneer er enkele rekeningen al achterop zijn geraakt thuis, zullen er nochtans niet terug voor deinzen. Ze weten zich ook wel te verdedigen wanneer dat erop aankomt en een speldje hier en een schaartje daar, doen de grootste wellusteling wel eens terug wijken. Kwestie van levensverzekering.

Het is ook eens gebeurd, nochtans, dat een kameraad zijn harde piemel had omvormd als het ware in een knots die hij aan de zak vasthield om er hard mee te kunnen blijven slaan op de wangen en de mond van een van mijn vriendinnen die daarna versteld, met een bloedende neus, een hospitaal heeft moeten opzoeken en waar ze vast hebben gesteld dat hij, haar neus, gebroken was. Ze is nu ook niet meer bepaald zot van sadisten.

Een andere veel voorkomende sadist is iemand die zijn piemel helemaal tot diep in je keel wenst te begraven, zodat sommige van de meiskes echt op het punt staan te verstikken. Zonder over de neiging om te walgen te spreken. Niet iets plezant's en de meeste slachtoffers plaatsen alvast hun platte hand op de buik van hun beul, vooraleer met het spelletje te beginnen. Nog andere meisjes, laten zelfs niet toe wanneer de mannen hun handen achter het hoofd van de hoertjes gebruiken om hun "tempo" te regelen.

Hier moet ik echter bekennen dat ik mezelf uitstekend vind in de rol van "Linda Lovelace", in de film "Deep Throat". Het vergt wel een hoop oefening maar daarna gaat het veel beter aan die wens van veel mannen te voldoen. Bovendien loopt het sperma rechtstreeks en onmiddellijk de keel in, zonder dat je de tijd hebt om na te gaan wat ze de dag ervoren gegeten of gedronken hebben. Ik zou zelfs durven beweren dat ik veel trouwe klanten heb veroverd omwille van deze (h)erkende bevoegdheid. Den enen zegt het aan den anderen....

.. en ik ben er, eerlijk, tegenwoordig, ook een beetje verslingerd aan...

God beware me.

Liefs  van Sara

16:23 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.