19-01-16

Travestieten, niet alleen bedriegers, maar ook bandieten (3)

Goede morgen allemaal! Hier ben ik terug: Sara!!

Ik heb het verhaal van Rudo over travestieten enkele dagen geleden in zijn blog (her)gelezen: "Travestieten, niet alleen bedriegers maar ook bandieten" en ben, spijtig genoeg, volledig akkoord met zijn besluit.

Wij, straathoertjes krijgen er iets van wanneer één of meerdere travestieten zich expres willen mengen tussen ons, klassieke bedrijfsters van het oudste beroep ter wereld. Met alle respect vandien. Normalerwijze verzamelen we ons in groepjes van vijf tot tien hoertjes om, terwijl we aan het wachten zijn op verse of oude klanten, kunnen staan lachen en pret maken over bepaalde omstandigheden en voorvallen die we meegemaakt hebben gedurende vorige "jachten". We gaan echter meteen uiteen wanneer een travestiet eraan komt draven. We beschouwen hen als oneerlijke concurrenten, terwijl ze ook bekwaam zijn de verantwoordelijkheid en ernstigheid van ons gestabiliseerd verzamelpunt aan te tasten, vooral nadat enkele van onze trouwe klanten vast hebben moeten stellen dat ze, per ongeluk, een pezige haas hadden opgepikt in plaats van een zacht konijntje.

Sommige van hen, de oudere (18+) exemplaren, beseffen dat goedwillig en vormen andere groepjes, wat dichter bij het begin van de straat toe (met eenrichtingsverkeer), zodat ze ook de eerste kansen krijgen vanwege de voorbij passerende chauffeurs, die soms waarlijke stoeten vormen. Het is niet vreemd hier te moeten bevestigen dat wanneer een auto stopt en de eigenaar de eerste de beste kandidaat afzuiger weigert te laten instappen, deze zich beter tijdelijk moet verbergen, want gene enkele andere man in de rij zal hem nog uitnodigen, allemaal verschrikt, waarschijnlijk, door de stank van het bleekwater die er uit zijn mond ontsnapt, erop wijzend dat hij nog maar zopas een vorige taak beeindigd heeft. De deelnemers van de stoet zijn dus alsmaar moeilijker te bedriegen. "Bichas", oftewel, "Veados" en "Boiolas", onder andere nicknamen, zijn voor ons (putas, quengas en raparigas) uiterst gemakkelijk te herkennen, want ze doen absoluut niets anders dan met hun haar (pruik of aplique) bezig te zijn. Ongelooflijk hun bekommernis om de dikke en harde haren (meer gelijkend op schaamhaar = pentelhos) voortdurend in een voordelige plooi te blijven (her)leggen op hun plat voorhoofd en ook in hun pezige kiekennekken.

Ze zijn niet alleen gekend hier in Recife, waar ze hun belangrijkste hobby aanvankelijk starten, eens de twaalf voorbij, maar ook in de andere staten van het land en zelfs in meerdere steden van Europa, waaronder Lissabon, Madrid, Rome, Parijs en zelfs in Knokke, waar ze gewoonweg kaviaar vertegenwoordigen voor de meeste deelnemers van de chique burgerij, daar gevestigd. Ze worden overvloedig met de titel "Bichas De Pernambuco" bestempeld en sommige ervan worden zelfs verkozen door internationale voetbalspelers, voor buitensporige avontuurtjes, zonder gevaar voor ongewenste "afstammelingetjes".

Zolang ze hun mond niet openen om iets te balken, zal niemand letten op hun knokige handen en ellebogen, knieën van bokken en benen van kamelen, maar eens ze dat toch doen, verraden ze zich volledig door hun stembanden, gespleten en akelig vervormd door de vervalste natuur. De meeste mannen, nochtans (hemeltje lief?!!) zouden echt niet weten dat ze een andere man op sleep hebben genomen, tot wanneer ze verplicht worden hun slipje af te stropen en er een "klepel" te voorschijn komt loeren, meestal groter dan die van de Bisschop van West-Vlaanderen (deze, de klepels dus, worden natuurlijk vooraf vast geketend en tot vanachteren tussen hun poepspleet geklemd, zodat er, in een perspectief gezicht van vanvoren, niets verdachts de aandacht trekt). Sommige van de travesties, trachten nog uit de warboel te geraken door bezorgd uit te leggen dat ze precies vandaag hun regels aan het krijgen zijn geweest en lokkend voorstellen de achteringang maar in gebruik te nemen, net zo verkwikkend en plezierig als "hun voordeur", maar daarna weten ze ook niet meer wat precies aan te vangen met diene lastige klepel die daar maar rustig aan het bengelen is. Maar dan is het al te laat om te reclameren. Hun cache moet betaald worden, onafhankelijk van wat er verder gebeurt en ze maken een waar schandaal, wanneer ze vast stellen dat ze gevaar lopen op dat gebied. Liever hun mond vol kwak, dan een lege zak. Ze beweren, voor hun reden, dat het louter feit dat ze hun hand al gelegd hadden, nog in de auto, op het weliswaar slappe kruis van de geïnteresseerde, de uitbetaling van het overeengekomen bedrag al genoeg rechtvaardigt. Het is wel zo dat velen van hen, op soms minder dan een meter afstand er volledig "vrouwelijk" uitzien", maar het is ook waar dat de meeste mannen daar helemaal niet op zoek naar zijn. Bedrog is het dus zeker en vast. Van de andere kant, sommige mannen, vooral geestelijken, diplomaten, politicus en rechters vinden niets beters dan in hun eigen gat gekoterd te worden. Ze zoeken travestieten helemaal niet op om te eten maar om vooral gegeten te worden. Spijtig eigenlijk voor de travestieten, die andere dromen koesteren.

De travestieten die zich werkelijk tussen ons wensen en blijven proberen te vermengen zijn nog gevaarlijker. Ze kleden zich niet alleen gewoon, zoals wij, maar gedragen zich ook als lustige schoolmeiskes. Het zijn vooral de jongste en in veel gevallen, zelfs minderjarigen, die ons de politie op het dak doen krijgen. Bovendien brengen ze "onze markt" in het gevaar. Eenmaal aangesproken verlagen ze praktisch onmiddellijk de prijs van hun "boquete" (van boca = mond) bijvoorbeeld, zonder veel aandringen en zelfs nog vroeg in de avond, tot minder dan de helft van wat een deftig en gestabiliseerd hoertje daarvoor aanrekent.

Van de andere kant, de meeste lopen rond met scheermesjes in hun stropvolle slipjes of patte bh's en wijken er niet voor terug twijfelende mannen (hun "BOFE") te bedreigen met verminkingen allerlei, waaronder de allergrootste mogelijk, liefdevol "carralho", "cacete" of "piroca" genoemd. Iets wat erger is dan de zwaarste ziekte.

Enfin, voor mij zouden ze allemaal bestemd moeten worden voor de EXPORT. Een luxeproduct voor bankiers en bedrijfsleiders.

Liefs van Sara.

09:08 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.