08-01-16

Elisabete (2)

Ik het al eens eerder  over Beth gehad, maar dan in mijn andere blog. Ze is een van de beste vriendinnen van mijn vrouw, is kloek gebouwd, al enkele jaren over de dertig en nog niet getrouwd omdat ze op haar moeder heeft moeten blijven passen, allang over de tachtig, blank en die haar geadopteerd heeft toen ze maar amper een paar weken oud was. Ze heeft een donkerbruine huid. De drie vrouwen zijn overtuigd Apostolisch Rooms Katholiek maar dat heeft Beth niet belet toch haar velletje, slechts onlangs, opgeofferd te hebben aan een getrouwde man, ook kloek gebouwd en waarschijnlijk "goed geschapen", als men op de bult in zijn broek let. Beth zou vooralsnog moeder willen zijn vooraleer ze de gevaarlijke leeftijd van veertig bereikt. Ze is geen juweel, op gebied van schoonheid, maar wie van de "bruintjes" houdt, stelt zich nogal rap voor aan haar grote (praktisch ongerepte) borsten te mogen liggen, of zitten, sabbelen.

Ikzelf heb me daar al verscheidene keren op betrapt terwijl ze, voorover gebogen, met mijn jongste dochter rond aan het dartelen is in de woonkamer en ik, in het dal tussen de twee bergen, bijna tot aan haar navel kan gluren. Zich voorstellen hoe weinig jongens en mannen dat al mogen doen hebben, verstrekt me een extra-genoegen. Het is, om het beleefd uit te drukken, nog eigenlijk geen tweedehands materiaal. Ze noemt me nog steeds "Sr. Rudo", maar ik besef maar al te goed dat ze niet zou vluchten, hield ik mijn stijve penis vast tegen haar kontje gedrukt, stonden we allebei recht in een overbevolkte bus. Rooms-Katholiek, jawel, maar een stijve piemel is vooralsnog geen doodzonde, hoor ik haar besluiten.

Dat laatste doet mij denken aan een Engelse schrijfster, Doris Lessing, geboren en opgetogen in Afrika (in de jaren twintig), waarvan ik maar bekwaam ben geweest één enkel boek te lezen, tot de laatste bladzijde, met de bedoeling een vrouw beter te leren begrijpen, tot ze, op de voorlaatste bladzijde, openbaar bekend maakte dat er geen vrouwen bestaan, op deze wellustige aarde, die kunnen weerstaan aan een erecte penis. In feite had ik na de eerste vijftig bladzijden die mij ongelooflijk en buitengewoon vervelend hadden gesmaakt, naar het midden van het boek gegrepen (Golden Notebook), om mijn ergernis wat te doen afkoelen en vanaf daar dan toch tot het einde te trachten te geraken, dagelijks maar enkele weinige bladzijden doorploegend, zo erg lastig en moeilijk te verteren waren de dialogen met haar eventuele vrijers, waarvan ik de inhoud en betekenis maar enkel kon begrijpen nadat ik ze meerdere keren herlezen had, zodat ik, op den duur werkelijk vast heb moeten stellen dat ze eigenlijk niet helemaal bij haar verstand was, terwijl ze dit boek aan het schrijven was geweest. Het enigste nuttige dat er, voor mij, van over is gebleven is dat ze, op de voorlaatste bladzijde, de nagel op de kop heeft geslagen wanneer ze haar ernstig besluit had getrokken in verband met "erecte penissen".

Maar nu terug naar Beth.

Sedert enkele maanden belt ze me verscheidene keren per maand op in de winkel, juist wanneer ze er zeker van is dat ik alleen ben en houdt mij dan aan de praat, dikwijls voor bijna een volledig uur lang, om het over koeien en kalfjes te hebben. Vele keren wijd ik langdurig uit over de problemen die mijn twee dochters mij scheppen, aangezien zij een gediplomeerde pedagoge is. Soms vind ik dat ze het ook zal willen hebben over haar verlangen moeder te worden (gezinspeeld heeft ze al vele keren, tussen de lijnen, gedaan), niettegenstaande dat dit, voor haar "geval" met die getrouwde man, het einde van de verhouding zou kunnen betekenen. Iets wat al min of meer aan het gebeuren was, aangezien hij niet helemaal verstaat dat haar moeder belangrijker is dan zijn spannende onderbroek. Het zou me dan ook niet vreemd lijken moest ze mij, op de ene of de andere manier, trachten te overhalen, een kwakje sperma aan haar uit te lenen. Iets waarvoor ik niet bepaald opstandig zou weg lopen, maar ik zou het persoonlijk wel beter kunnen doen, vind ik, eerder dan in een proefbuisje te moeten mikken, omringd door oude en afschuwelijke verpleegsters.

Van de andere kant, het zou mij uitstekend passen nog eens een bloedeigen kind te kunnen verwekken.

Maar ze moet daarover nog steeds beginnen, dus. Toch kijk ik vreemd op wanneer ik inzie welke inspanning ze doet om mij alleen aan de haak te krijgen, in de winkel. Ik vermoed dat ik toch nog werk voor de boeg zal hebben.

Intussen laat ze mij, zoals het past bij intelligente vrouwen en psychiaters, meer praten dan dat ze zelf reageert. Waarschijnlijk wil ze ook wel even nagaan hoever ik wel zal gaan in mijn intieme bekentenissen en verdoken voorkeuren en speciale goestingen...!?

Gisteren heeft ze dus nogmaals gebeld. In feite, denk ik, doet ze dat ook om haar eenzaamheid te verdrijven, vooral nu, gedurende de vakantieperiode. Ze belde van haar thuis, een studio, waarin ook haar moeder leeft. Om haar niet te storen gebruikt ze dan hun WC-kamertje, zoals ik kon afleiden uit de holle klank van de omgeving. Het viel me algauw op hoe zachtjes ze sprak en voor mij, bijna zelfs onverstaanbaar. Aangezien ik weet dat haar antwoorden altijd oppervlakkig zijn, zonder belangrijke opmerkingen en/of argumenten en rationele commentaren, doe ik altijd net alsof ik het verstaan heb en blijf ik maar voort tateren over mijn gezinsproblemen. Ze is, ten andere, "meter" van mijn oudste dochter en voelt zich dus meteen ook mede-verantwoordelijk.

Het viel me echter gisteren op dat het soms verscheidene seconden duurde om op de ene of de andere vraag te reageren, net alsof ze haar aandacht op iets anders aan het concentreren was.

Ik ben alles behalve een vrouwen-kenner, maar haar fluisterende, ietwat hese stem en haar trage manier van doen deden mij overwegen dat ze zich waarschijnlijk aan het masturberen was. Ik begrijp dat ze, in de woon/slaapkamer met haar moeder erbij, waarschijnlijk geen andere kans krijgt om zichzelf te voldoen, tenzij ze vertrekt naar de badkamer. Haar moeder, wetend dat ze aan de telefoon was met mij, zou er haar zeker niet van verdenken, haar wijs-en middelvingers aan het gebruiken te zijn om haar knopje even te verwennen...

Wel zekers, natuurlijk. Ik stoor mij daar zelf helemaal niet aan. Integendeel, van zo'n gelegenheid gebruik maken om ook over mijn eigen bult eens te wrijven kost mij niets. En het zijn toch maar menselijke en verstaanbare acties waar iedereen behoefte aan heeft. Zelfs de Pasters van de Heilige Kerk doen dat, bij wijlen, in de Sacristie, zonder er rood van te worden. In hun aangezicht, bedoel ik...

Ze beweren hier dat de palmen van de handen van een man die zichzelf masturbeert "harig" worden, met de tijd. En dat moet overeen komen met de werkelijkheid als men de behaarde handen van de pasters in België even nagaat.

Feit is dat ze waarschijnlijk gereed is gekomen net vooraleer ze zich abrupt herinnerde dat ze twee eieren op het gasvuur had laten staan koken en dat die intussen allang hard zouden moeten geworden zijn. Ze vermelde ook nog, in één adem, dat ze bovendien een bloedworst aan het braden was geweest, voor hun laat middagmaal, toen ik mij herinnerde dat ik zelf ook met twee eieren en een worst aan het kampen was...

Aaaaahhh, zo'n gezellige toevallen komen maar weinige keren overeen in het leven van een man...

11:06 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.