26-12-15

Eenzame (en verslingerde) Dames

Waarschijnlijk heb ik er eerder al eens over geschreven in deze blog, maar op dit ogenblik herinner ik me niet meer juist wanneer en in welk verband. Nochtans, een bericht van mijn schrijfvriendin over "puisterige pubers" heeft mij ertoe aangezet het geheel verhaal nog eens opnieuw samen te rafelen en te omschrijven.

Het is gebeurd terwijl ik nog in Oostende studeerde en treurig de straten in en uit liep, op zoek naar vrolijk gezelschap, gereed om mij op te beuren en wie weet ook bereid, uit pure liefde en zonder daar geld mee te bemoeien, mij van de goesting in mijn broek te helpen bevrijden. Ik was enkele dagen eerder beleefd afgedankt geweest door diezelfde vriendin, hierboven vermeld (en waar ik toen hevig verliefd op was), zodat ik volledig verslagen en inwendig opgedoekt, een uitweg aan het zoeken was voor mijn geschonden gevoelens, van de ene kant en om stoom af te kunnen blazen, van de andere kant.

Het regende pijpestelen die bepaalde avond en ik besloot dicht bij mijn kot op café te gaan (in plaats van in de Langestraat, toen mijn voorkeur), om mijn dagelijkse portie pintjes te verorberen, terwijl hopend dat er de ene of de andere eenzame ziel, zoals ik, plotseling binnen zou tuimelen, ook net zoals ik, vluchtend van het onweer en zoekend naar genegenheid.

Niemand hoeft verwonderd op te kijken wanneer ik beweer dat er maar twee tafeltjes bezet waren in dat cafeetje, zijnde eentje met een vrouwke van middelbare leeftijd erachter en een ander, met drie kaart-spelende mannen errond. Geen enkel meiske kwam om de hoek van de deur loeren, laat staan een aantrekkelijk.

Na mijn tweede pintje en vaststellend dat ik, die avond nog, de dinges terug zelf in mijn eigen handen zou moeten vastpakken, gluurde ik toch maar eens, zonder hoop, naar het madammeke. Vanachter mijn uilenbril, wel te verstaan. Verrast echter stelde ik vast dat zij ook naar mij aan het staren was. Zonder veel ambras en/of schaamte, viel het mij bovendien op. Ze leek mij dicht tegen, of juist over de zestig, te draaien, terwijl ik nog maar pas aan mijn jaren twintig begonnen was. Ze was niet bepaald een heks, maar had toch al betere dagen meegemaakt, besloot ik. Ze was aan een heet koffietje aan het sippen en hield tussen haar vingers een gloeiende sigaret. Haar lippen waren donkerrood gestifd en ook op haar bleke wangen had ze wat "rouge" aangebracht. Ze was klassiek gekleed, met een losse witte bloes en lange mouwen, onder haar donkere mantel en een grijze rok die net tot over haar knieën reikte, zelfs in zittende houding. De vingers waarmee ze haar sigaret vasthield waren niet erg lang, alhoewel ook niet stomp. Haar bruin/grijs kapsel was kort, tot even over de nek. Dat allemaal stelde ik vast gedurende enkele weinige blikken, terwijl eigenaardig genoeg, elke keer, onze ogen zich kruisten.

Het duurde niet lang vooraleer ze mij liet weten dat ze mij graag aan haar tafel had gehad, iets wat ik zelden eerder had beleefd. Maar de overwelmende eenzaamheid, die mij vooral die avond had overvallen, deed mij, op de ene of de andere manier, beslissen haar aanbod te aanvaarden. Zonder ophef nam ik plaats op de stoel aan het tafeltje, recht tegenover haar. Met mijn rug dus toegedraaid naar de andere aanwezige mensen. En weg van de deur, afziend van andere, misschien betere, kansen.

Ze bleek uiterst zelfzeker te zijn, opperde meteen dat ze alleen was en dat ik ook, blijkbaar, in dezelfde toestand verkeerde en dat we juist daarom misschien beter onze lappen en vodden samen zouden kunnen vegen en vagen, om de avond gezelliger door te kunnen brengen. Rotweer buiten en gedeelde eenzaamheid binnen, zouden ons beiden goed doen, vond ze. Ze leek echter niet geinteresseerd te zijn in diepzinnige en filosofische gesprekken en leidde het onderwerp algauw naar wat ze in mij meende te ontwaren, namelijk een frisse "puisterige puber", praktisch altijd overwegend hoe hij zijn opgehoopte lading sperma eruit zou kunnen krijgen, zonder daarvoor te moeten betalen. Ze leek me nochtans geen hoer te zijn, in aktie nog, of al op pensioen, maar eerder iemand die er op uit was de goesting van vreemde, maar nog jonge, studenten aan te wakkeren en indien mogelijk, te voldoen, zonder eender welk ander type van afspraak of voorwaarde te hoeven te regelen. Integendeel, iemand die er plezier in vond uitsluitend jonge gasten, zonder veel tralala, op te jagen en hen dan, vervolgens, in haar bekwame handen, te doen ontlasten, zonder zelf naar eigen lichamelijk genot te streven. Ze zei dat allemaal zonder valse schaamte, niet precies met al deze woorden, maar toch duidelijk makend dat ze op zoiets, bijna dagelijks, aan het wachten en verlangen was. Onder andere dus, ook in deze café. De ober wist daarvan, waarschijnlijk, want hij richtte amper enkele schichtige blikken naar ons, terwijl de andere aanwezige mannen blijkbaar geen enkele belangstelling in haar stelden. Of was het zij niet, die geen belangstelling had in hen?

Naar het schijnt verkiezen en achtervolgen oudere mannen de werkelijke penetratie, terwijl jongens zich meestal tevreden stellen, gewoonweg maar regelmatig, "afgetrokken" te worden door vriendinnen en ander gespuis van de straat, zonder veel tijdverlies en alle soorten van "verbintenissen" die hun leven zuur zouden kunnen maken. Iets wat haar echt, sedert haar eigen jeugd, toen ze er overtuigd van was geweest door haar ouders, dat "maagd-zijn" noodzakelijk was om aan een goede partij te kunnen geraken, in de ban had gehouden. Zodanig zelfs dat ze, toen ze nog maar amper zestien was geworden, ze praktisch al haar klasgenoten regelmatig had verzadigd, waar en wanneer dat enigszins mogelijk was geweest, gedurende of achter de schooluren, maar zelfs, meerdere keren, tot algemeen jolijt van de bende, gedurende de les van wiskunde en toch maagd was gebleven, op alle ander gebied, tot op haar trouwdag. Het "zien" spuiten van een stijve piemel, in haar handen, verschafte haar, beweerde ze, meer genot dan seksuele omgang. Iets wat ze uitsluitend met haar echtgenoot had gedaan en er schamele keren slechts een flauw orgasme van over had gehouden. Nadat haar man, langzaam maar zeker, hun verkeer had beginnen te verwaarlozen, tot hij het volledig stop had gezet, had ze opnieuw beginnen te dromen over haar jeugdjaren en de ophitsende gebeurtenissen die er vergezeld mee gingen, wanneer een ernstige maar belovende blik op de knopen van de broekgleuf van een van haar vroegere vriendjes voldoende was geweest om ogenblikkelijk een bult te veroorzaken.

Ze herkende daarmee ook rap en terug de lust in de ogen van jongeren die ze ontmoette in supermarkten, warenhuizen en later ook in cafés en danszalen, bijna een halve eeuw later. Vele keren had ze geen succes in haar bescheiden aanvallen, maar af en toe slaagde ze er wel in een jongeling (meestal de lelijkste) te bekoren, eerder met eerlijke woorden dan met valse beloften. Zoals ze, a propos, met mij aan het doen was, op dat ogenblik.

"Rechtuit", heb ik altijd beter gevonden.

Ik moet hier bekennen dat haar verslag iets had doen bewegen in mijn onderbroek en toen ze zich, verontschuldiging vragend, naar het WC wendde om haar toilet op te maken, passeerde ze achter mij, mij zachtjes omhelzend, terwijl ze, zonder veel lawaai, een hand op mijn kruis legde, waarschijnlijk om daar de heersende temperatuur te meten en waar ze duidelijk gevoeld moet hebben dat ze, wat dat betrof, geen blauwtje zou oplopen, diene avond.

Toen ze terug keerde nodigde ze mij onmiddellijk uit naar haar appartement (de kelner een teken gevend dat ze later alles wel zou vereffenen, wat mij uitstekend paste), toevallig daar ook dichtbij, te wandelen en loodste ze mij vervolgens, zonder veel getreuzel en getreutel, naar het eerste verdiep, waar ze mij, praktisch onmiddellijk, aanraadde een warm bad te pakken. Een beetje gegeneerd over mijn nog altijd halfharde piemel, hielp ze mij uit mijn pull-over, schoenen, sokken, hemd en broek en terwijl ze mijn onderbroek naar beneden stroopte kon ze amper haar ogen van mijn wippende penis wenden. Nochtans bleef ze er vanaf en duwde mij aandringerig in de badkuip, net alsof ze geen kostbare tijd nemeer wilde verliezen. Zijzelf had alleen maar haar mantel en sjarp uitgetrokken, maar nam geen aanstalten zich van haar andere klederen, rok, bloes en nylonkousen, te ontdoen.

Wat mij opviel was haar onweerstaanbare interesse in mijn geheime onderdelen, zodanig zelfs dat ze verrukt stamelde dat "hij" waarlijk niet veel aansporing nodig had om overeind te kruipen, iets wat ze oprecht op prijs stelde. Ik weet nog altijd niet of ze oordeelde dat zijzelf daar de oorzaak van was geweest, of dat ze begreep dat ik het altijd, met eender wie, zo rap op mijn heupen kreeg. Iets, in alle geval, wat ze uitstekend vond en deel uitmaakte van haar simpele, doch niet altijd gemakkelijk te verwezenlijken, fantasie. 

Ze stroopte wel haar mouwen op om zichzelf niet nat te maken, terwijl de badkuip aan het vullen was. Toen ik erin stapte, ging ze gewillig opzij maar het werd me duidelijk dat ze er nauwelijks in slaagde haar handen thuis te houden, zodanig zelfs dat ze lichtjes bloosde van de opwinding. Eens in het bad, zette ze zich, langs de kuip, op een laag krukje en begon ze me overvloedig in te zepen. Eerst van voren en daarna ook van achteren, wanneer ze mij overtuigde mezelf, ietwat verontwaardigd, om te wentelen. Zelfs mijn aangezicht en mijn haardos kregen een beurt (mijn bril had ik allang overboord gegooid). Eenmaal zover gebood ze mij terug om te keren en besloot ze zich te concentreren op mijn nog altijd stijve piemel, bevend en trillend van de verwachting. Mijn piemel en ook haar handen, bedoel ik.

Terwijl ze voor mijn lichaam een washandje had aangewend, gebruikte ze haar naakte vingers om mijn eikel te ontbloten en er overvloedig schuim over rond te strijken, iets waar ik nooit helemaal aan gewend ben geraakt. Ze gebruikte de veroorzaakte gladdigheid om het velletje naar beneden te doen glijden en dan terug naar boven (verscheidene keren), zodat de natuurlijke weerstand ervan kleiner begon te worden en ze besloot zich volop te concentreren op de stam en op de ballen. Knedend, wrijvend, strelend en wegend. Ze keek amper op, gedurende de eerste tien, vijftien minuten, hopend dat ik van geen voortijdige ejaculatie last zou hebben, maar toen ze het ritme wat op begon te drijven loerde ze mij af en toe toch eens aan, waarschijnlijk om na te gaan hoever ik al aan het vorderen was, op dat gebied. Op geen enkel ogenblik maakte ze aanstalten haar mond te gebruiken, alhoewel ze wel gedurig en volledig ingenomen op haar onderlip bleef bijten. Ze weerhield mij ervan mij toe te laten zelf het ritme te bepalen en verwisselde geregeld de druk en de snelheid van haar pompende hand, iedere keer ze er mij van verdacht op het punt te staan uiteen te barsten. Ze heeft me echter, die eerste keer, niet lang doen lijden en toen ik eraan kwam volgde ze, hoogst gefascineerd, de richting van de brokken die er overal vanuit vlogen.

Goed zo, manneke, goed zo, herhaalde ze meerdere keren...., laat je maar gaan... tante zal goed voor je zorgen... wees maar niet bang, manneke... ik wil alles... spuit maar lekker je hete zaad eruit, manneke... terwijl ze lang nadat de laatste druppel eruit was gevlogen, ze nog voort had blijven kneden en het laatste sapje eruit persen...

Ze hielp me daarna bereidwillig uit het bad, droogde mij gelukzalig en verwezenlijkt af, ook en vooral rond mijn geslachtsdelen, maar toen ik aanstalten maakte om mij terug aan te kleden, nam ze mijn halfslappe pik in haar vuist en trok me, met hem, vlug naar de aangrenzende woonkamer, bang dat ze waarschijnlijk was dat ik er vanonder zou willen muizen. Ze nam plaats op een lederen zetel en gebood mij voor haar, nog altijd bloot, te gaan staan. Algauw had ik in de gaten dat ze niet rap content was en van plan er alles uit te halen wat er uit te halen viel. 't Is wel waar dat ik toen nog niet veel last had twee keren in een rij te spuiten, maar de tweede keer duurt het altijd wat langer, vanzelfsprekend. Ze bleek dat te verstaan en had ook geen haast, tot ze me opnieuw, aandachtig, volledig hard had gekregen. Ze draaide me negentig graden om, schoof haar hand en pols tussen mijn billen, me verplichtend mijn benen wat van elkaar te verwijderen en met dat ene hand begon ze zorgvuldig mijn zak te beroeren, vanachteren om, terwijl ze met de andere mijn penis stelselmatig masturbeerde.

Ik weet niet of ze dat deed om mij een plezier te doen, of omdat ze er zelf genoegen in vond, maar ze opende twee knopen van haar bloesje en haalde een borst te voorschijn, zodat de tepel net iets boven haar bh te voorschijn kwam loeren. Ik heb nooit kunnen nagaan hoe haar borsten er werkelijk uitzagen, waarschijnlijk nog rond, alhoewel wat triestig, maar de tepel was wel hard en aanlokkelijk. Zonder dat ik het zelf goed besefte nam ik hem automatisch tussen duim en wijsvinger en wreef hem zachtjes heen en weer, zodat ze ook wat begon te kreunen, terwijl ze de aktie aan mijn piemel terug opdreef, met alle aandacht en concentratie vandien. Op dat ogenblik begon ze mij weeral met enkele losse woordjes en zinnetjes op te hitsen, zoals.... goed zo manneke... spuit nog maar ne keer voor mij, manneke... spuit er maar alles uit manneke.... laat je maar gaan.... mijn stout spuiterke...

Terwijl ik de eerste keer, liggend, het zaad op mijn eigen borst en buik had voelen plenzen, deed ze nu voortdurende pogingen om mijn piemel zo ver als mogelijk naar omhoog te heffen en te trekken, waarschijnlijk om zeker niet alleen het eerste, maar vooral ook het tweede (zwaarste) en het derde "cumshot", van heel dichtbij, niet te missen, spuitend in de open lucht, terwijl verrukt mijn kloten rollend en wrijvend, met de ferme bedoeling ze helemaal leeg te pompen...

Enfim ze kon er alles van en had veel ervaring opgedaan, niet alleen in haar jeugdjaren, maar sedert een paar jaren terug opnieuw, met verschillende tientallen nieuwe slachtoffers, waarvan er geeneen, daarna, spijt had gekoesterd. Beweerde ze zelf. Sommige ervan echter hadden wel verkozen hun ogen te sluiten om zich andere, jongere, meiskes van hun dromen voor te kunnen stellen. Iets wat ze absoluut begreep.

Nooit heeft ze iets anders gedaan, met mij alleszins, dan wat ze de eerste avond gedaan heeft. Het was werkelijk terug een obsessie in haar najaren geworden, beseffend dat ze nog niet afgeschreven mocht worden en rustig met jongere meisjes kon meedoen in hun strijd de geile jongens in de buurt te bevredigen. Aangezien ik gedurende verscheidene weken en zelfs bijna een tweetal maanden, verslaafd was geraakt aan haar malse, maar uiterst hete handen, kregen we, met de tijd, meer vertrouwelijke banden en vertelde ze mij eens, terwijl ze zich onafgebroken met mij bezig hield, dat ze getrouwd was met een arts, al ver over de zeventig en die, nadat hij zelf buiten werking was gesteld, haar fascinatie begreep en zelfs toestond, in een daarvoor speciaal bedoeld appartement, haar lust bot te vieren op naïeve jongens, elke keer ze er in slaagde een gepast exemplaar aan de haak te slaan. Wat lang niet alle dagen gebeurde, voegde ze er realistisch grijnzend aan toe. Hun huwelijk was er niet door kapot gegaan, integendeel, want soms genoot hij zelf ook van haar gedetailleerde verhalen, daarna. Toch had hij haar gevraagd en zij had ermee ingestemd, dat ze niet verder dan dat zou gaan. Geen orale seks en nog minder vaginale/anale omgang. Vanzelfsprekend verkoos ze niet alle dagen opnieuw op jacht te moeten gaan en trachtte ze een eenmaal overheerste en geschikte gast altijd maar opnieuw te blijven uitbuiten. Zijzelf beschreef haar spuit-obsessie als iets waar ze "verslingerd" op was.

Op den duur echter, met die "alle dagen prijs", komt er slijt op zo een type van verhouding en was ze niet kwaad toen ik haar voorstelde er, voorlopig, mee op te houden.

Maar ze verwittigde mij zonder aarzelen: zolang je maar niet naar de hoeren gaat, hé! Kom maar terug altijd wanneer je achterop bent of met je broek vol goesting.

Tot heden komt hij recht wanneer ik aan haar denk.

Dorus, geloof ik, was haar naam. Een ware schat!

13:57 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.