31-12-15

dans met mij...

 

Op een oudejaarsavond... lang, héél erg lang geleden...

Ik ging zó staan zodat ik hem vanop afstand ongemerkt
goed kon bekijken.
Hij zette zijn gesprek aan de overkant van de danszaal
met die anderen verder blijkbaar zonder aandacht aan
mij te besteden en daardoor kreeg ik de moed om hem
ongegeneerd nog langer aan te gapen en gapen was het,
ik moest oppassen of mijn mond viel open maar toen ik het deed
keek ik recht in zijn ogen alsof hij erop gewacht had.
Hij glimlachte en hield mijn blik op een dwingende manier vast.
Ik bloosde, wat ik erg hinderlijk vind en veel te gemakkelijk gebeurt
bij mij, maar in het donker kon niemand het zien en tijdens
dat blozen bleef ik hem aankijken, vrij en frank.
Toen kwam hij naar mij toe en zei, kom ga mee,
dans met mij, laten we samen dansen en hij nam me bij mijn hand
en leidde me naar de dansvloer.
Ik bibberde bijna uit mijn vel van de zenuwen en verwachtingen, 
ik was gespannen als een veer want dansen kon ik niet of
toch niet goed, en het laatste wat ik wou, was hem teleurstellen
tijdens die eerste dans...
Ontspan je, zei hij, vertrouw op mij en toen:

Let me teach you how to dance
Let me lead you to the floor
Simply place your hand in mine
And then think of nothing more

Let the music cast its spell
Give the atmosphere a chance
Simply follow where I lead
Let me teach you how to dance

en ik ontspande in zijn armen, liet me door hem leiden en danste,
niet één dans, geen twee maar de hele avond lang…
of toch ...een groot deel van de avond.
Ga mee naar buiten, zei hij na héél veel dansen,
er is hier véél te véél volk en trouwens...
ik vind het hier veel te warm ...
en ik ontwaakte uit mijn droom en ging met hem mee naar buiten...

één ogenblik later stonden we elkaar te zoenen in de koude
buitenlucht, ik sloeg mijn armen rond zijn nek,
hij duwde zijn harde jongenslijf tegen mijn prille borstjes...,
ik herinner het mij nog alsof het pas gisteren gebeurd is,
dat moment was voor mij het begin, het echte begin,
het ogenblik dat hij voor mij veranderde van vreemde in vertrouwde,
het was voor mij zo’n aangrijpende ervaring,
op slag kwam ik uit mijn eenzaamheid,
geen totale eenzaamheid maar een eenzaamheid die ik zelf verkoos
en dat maakte me niet populair onder mijn klasgenoten en
mijn weinige vrienden ...
maar nu en voor hem was ik bereid om beetje bij beetje
uit mijn schuilplaats te komen,
ook het genot dat ik voelde, hoe kortstondig dat ook was,
bevrijdde me uit mijn isolement,
uit de ingewikkelde wereld waarin ik mijn draai niet vond.
Zijn zoenen waren aangenaam, opwindend en ophitsend en
tegelijk verwarrend,
ze wekten mijn seksuele begeerte op
waarvan ik het bestaan nog niet eens kende...



14:11 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.