17-10-15

Over Fantasieën, Dromen en Andere Zoete Bekentenissen

Enkele weken geleden had ik het over een oude vriendin (bij manier van spreken, vanzelfsprekend) die me vertelde over een kennis die een lichtzinnige verhouding was begonnen met een collega van het werk. Iets uiterst gewoon, tegenwoordig. Ze leefde zo een beetje in de wereld van de fantasie, maar kreeg er ineens van langs, van haar geweten.

Hier volgt de mening van mijn modern vriendinneke daarover:

"Van alle boeken die jij eens hebt opgesomd, hebben die van Nancy Friday de meeste indruk op mij gemaakt. Niet de verzamelde erotische fantasieën geschreven door vrouwen hebben mij verbaasd, maar vooral "het schuldgevoel" waaraan toch veel van die fantaserende vrouwen leden.

Sinds ze definitief gebroken hadden met elkaar dacht ze constant aan hem, hij zat dag en nacht in haar hoofd en ze fantaseerde over seks met hem, wat ze nog niet hadden gedaan. In haar gedachten, bedreven ze dan meer dan passioneel de liefde en zelfs wanneer ze vrijde met haar eigen man kon ze niet stoppen met fantaseren over die ander. Ze was bang voor de inhoud van haar gedachten en ze voelde zich schuldig (weer dat schuldgevoel) over haar fantasieën en vroeg aan mij of ik haar raad kon geven hoe ze haar gedachten weer kon zuiver(??) krijgen of kwijtraken want ze vond dat ze met die fantasieën haar man toch nog bedroog. Na een diepe zucht heb ik haar hetzelfde antwoord gegeven zoals ik jou al eens eerder schreef, namelijk dat ik denk dat we absoluut niet kunnen kiezen welke gedachten en fantasieën en gevoelens door ons hoofd gaan want we zijn niet de baas over onze gedachten, ze komen en gaan, ze blijven of ze verdwijnen weer, onze gedachten en gevoelens mogen gerust de grenzen van het toelaatbare overschrijden. Ik vind het echt niet nodig om schaamte, schuldgevoelens of frustratie te voelen bij seksuele fantasieën of opwinding. Bij andere gedachten ook niet trouwens. De mensen of de maatschappij zouden geschokt zijn moesten ze weten wat er zich allemaal in mijn hoofd afspeelt.

Over onszelf, die geheimzinnige ontmoeting in mijn kot in Gent die ik vorige keer beschreven heb, dat is natuurlijk geen fantasie van toen maar een fantasie van het heden. Veertig jaar geleden was ik veel te onzeker en veel te bedeesd om je op die manier te benaderen, ik was nog volledig "groen" achter mijn oren en zelfs mijn fantasieën waren in die tijd nog meisjesachtig braaf en romantisch. Ik was jong, onervaren en nog ver van volwassen. Waarschijnlijk heb je het nooit beseft of geweten maar ik keek geweldig naar je op tijdens die korte periode dat we samen waren terwijl ik vond dat jij op me neerkeek, je was zoveel ouder dan ik, zoveel wijzer en je had een gemak om met mensen om te gaan waar ik niet eens van kon dromen. 

Denk niet dat ik me schaam om wat ik heb beschreven en in mijn beschrijving heb ik geen onzedige woorden gebruikt. Bestaan die dan? Jij weet net zo goed als ik dat onze generatie is opgevoed met taboes met hele hopen, seks kon alleen in een huwelijk en moest dienen voor de voortplanting en niet voor het plezier en al helemaal niet voor het plezier van een vrouw. Ik heb vele taboes, moeizaam maar zonder schuldgevoelens, overboord gegooid. Een laatste heilig huisje moet ik nog omver werpen. Hier in mijn land en de streek waar ik woon, rust er op seks tussen ouderen nog een torenhoog taboe, de meeste mensen, jongeren voorop, zien niet graag dat senioren, twee oudere mensen een romantische, laat staan een seksuele relatie onderhouden. Ook tegen dat taboe zal ik mij verzetten. Het enige wat ik raar vind is om fantasieën te delen met jou, iemand waarmee ik geen (seks)relatie heb. Maar tegenwoordig leef ik zoals ik zelf denk dat het goed is, en ik vertrouw erop dat jij tijdig aan de teugels trekt en me tegen houdt of terecht wijst wanneer ik mezelf vergaloppeer en te ver ga in mijn uitinging en ontboezemingen.

Zo, genoeg voor vandaag. Geniet maar van het uitzuipen van je pintje samen met je Portugese vriend op een terras op het voetpad van een drukke verkeersweg, maar wees alert voor alle onvoorzichtige chauffeurs in rode Ferrari's, die zouden weleens tussen de tafels kunnen manoeuvreren en je volle pint in je schoot omgooien omdat ze de weg en de controle kwijtraken tijdens het ontvangen van een supergoedkope "chupeta" van arme dutsen van vrouwtjes." 

Bah!"

09:32 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.