04-10-15

Bezeten

Eerst en vooral moet ik bekennen dat ik al veel verder ben gegaan dan dat ik oorspronkelijk mogelijk achtte, gedurende het schrijven van mijn post's op deze blog. Mijn favoriete lezer en medewerkster is niet precies een Maria-Gaat-Met-de-Andere, want ze weet wel degelijk waar het ijs nog nat is en actueert daarom als tegengewicht op de weegschaal van mijn onvolwassenheid, maar als een modern meiske echter, zoals zij werkelijk is, laat ze mij maar doen wat ik wens, wat als gevolg heeft dat ik altijd maar verder blijf terten op de baan van de verovering, met of zonder bulten in mijn broek en dat geldt niet alleen voor mij. Dat is eigen aan alle mannen. Waar is de grens?

Van bulten in broeken gesproken, ik bevestig hiermee dat ik er geregeld één verkrijg en er buitensporig van geniet, terwijl ik brieven naar haar aan het schrijven ben, of beter en nog meer, terwijl ik haar eigen brieven aan het uitpluizen ben, op zoek naar pikante passages. Ze is niet bang het belangrijkste onderwerp aan te raken (letterlijk en figuurlijk) en integendeel blijft maar brandstof op het vuur van mijn wellust werpen, gewoon om mij een plezier te doen, zodat ik er soms wild van word. Ik heb er zowiezo geen enkele schaamte in dat te bekennen, net alsof we dat al jaren werkelijk aan het uitbaten zijn, zonder lastige schuldgevoelens daaromtrent (toch een beetje misschien?). Zij mag wel schroom zijn in de woonkamer, maar weet zichzelf helemaal om te vormen in een averechtse hengst in de slaapkamer, waar ze verkiest er bovenop te gaan zitten om hem te kunnen manoeuvreren waar hij het meeste genot verstrekt, terwijl ze ook niet vlucht van de keukentafel, of gewillig, om niet te zeggen gretig, voorover gaat buigen in het waskot..

Toch ben ik er absoluut van overtuigd dat zij mij een beetje overdreven begint te vinden op het gebied van seks, maar overweegt dat ik nog ietwat jong en onervaren ben en dat de teugels wat losser mogen blijven hangen, tot ik de meerderjarigheid zal bereiken. In mijn geval alleszins. Van langs om meer worden mijn berichten dus explicieter en van langs om minder laten ze stof over voor aandacht, geestelijke boodschappen opzij schuivend en weet ik veel van die andere, onbelangrijke, bucht. Zo ben ik nu eenmaal en zolang ze mij plaats en gelegenheid blijft geven en mij niet berispt voor mijn wellust en zelfzuchtigheid, dan doe ik maar voort.

In alle geval, ik bedank haar grondig dat ze mij toelaat mijn fantasie, als de vleugels van een vlinder, open te laten plooien. Ik bedank ze nog meer en vooral omdat ze mijn klein erotisch gedichtje dat ik speciaal voor haar had opgesteld, heeft overgeschreven op een stukje papier en dat in haar tas heeft bewaard, zodat ze het af en toe eens kan lezen en herlezen, zichzelf voorstellend wat er aan het gebeuren is en zelfs, zonder veel ophef, haar ogen laat afdwalen naar de "pakskes" in de broeken van verre vrienden, terwijl ze zichzelf beroerd begint te voelen...

17:23 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.