26-09-15

een andere taal...

 

 

Hier ben ik terug,

een heldin met bloedkanker…

Een geblutste ziel met een gebroken toekomst…

 

Waarover het gaat?

Weet je dat dan niet?

Ik ben weer buitengevlogen.

Weer word ik verplicht om mij terug te trekken.

Ik ben voor de zoveelste keer weggejaagd uit het land

van de gezonden.

Eenzaam en alleen moet ik weer voortploeteren langs

onbekende wegen en paden zonder benul of mijn

uiteindelijke bestemming vertrouwd zal zijn en of ze mij zal bevallen.

Waarover het gaat?

De kanker is terug.

De hoeveelste keer het nu is?

Dat weet ik niet eens meer, de zevende, de achtste of misschien wel

de negende keer, intussen ben ik al lang de tel kwijt.

Nu ben ik weer verplicht om naar die andere taal te luisteren en

die andere taal zal ik zelf ook weer moeten spreken…

Weet je dat dan niet?

Doodzieke mensen hebben hun eigen taal,

De taal van de zieken,

dat maakt voor hen immers alles veel eenvoudiger.

 

Ja, de kanker is terug.

En ik ben boos en teleurgesteld.

Jij bent gezond en ik ben ziek.

Jij behoort tot een ander volk.

Ik weet niet of ik nog verhalen zal kunnen schrijven want wij,

kankeraars gebruiken een andere taal,

een taal die dat ander volk,

dat gezonde volk waar jij toe behoort,

niet begrijpt.

 

Misschien moet ik mijn aandacht maar eens richten op de nieuwe

behandeling en proberen om daarin vertrouwen te hebben…

 

 

 

 

 

 

16:15 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.