24-09-15

waar is dat goed voor...

 

 

 

‘Wat denk je?’

‘Zal ik haar even binnenvragen?’

“Waar is dat goed voor?”

‘Nergens voor.’

‘Gaat het wel goed met haar?

‘Ze ziet er doodvermoeid uit.’

“Dat is te verwachten.

“Ze komt hier elke dag voorbij, door weer en wind,

zelfs als het koud is slaat ze geen dag over..”

‘Zal ik vragen of ze even binnen komt?

‘Dan kan ze in de keuken even rusten, zich wat warmen

en iets warms drinken..’

“Waar is dat goed voor?”

‘Eigenlijk nergens voor…’

“Je mag haar binnen vragen maar ze zal weigeren zoals ze in

het verleden ook telkens weigerde"

‘Maar ze ziet er zó kwetsbaar uit…,

zó moe…,

zó koud….,

zó alleen…’

 

Zo praten de mensen over mij, omdat ze het niet begrijpen,

ze begrijpen niet wat me bezielt om elke dag dat hele eind op

mijn eentje te lopen,

helemaal alleen,

elke dag,

door weer en wind…

 

Maar hij heeft gelijk, ik ben tegenwoordig doodvermoeid,

doodop,

ik ben ‘tendenop’ om een woord te gebruiken uit het repertoire

van mijn goeie, maar altijd verre vriend.

En zij heeft ook gelijk, ik zal de uitnodiging om binnen te gaan

weigeren zoals ik in het verleden ook altijd weigerde.

Ik ga namelijk niet graag binnen in vreemde huizen.

 

 

 

 

 

 

 

 

17:49 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.