18-09-15

kinderen loslaten...

 

 

Op een dag heb ik mijn kinderen losgelaten op de wereld.

‘Je moet je over ons geen zorgen maken..’ zeiden ze vaak.

‘Je hebt het goed gedaan.

Vertrouw nu maar op de opvoeding die je ons hebt gegeven.’

 

Ongeveer diezelfde woorden heb ik 45 jaren geleden gebruikt

om mijn eigen moeder gerust te stellen…

 

‘We zullen niet altijd dingen doen die jij zal willen

– we zullen ook fouten maken

– maar we zullen sterk zijn en leren uit onze fouten..’

dat en nog véél meer zeiden ze …

 

Eentje was niet sterk genoeg…

Ik ben tekort geschoten.

Ik heb gefaald als moeder.

Heb ik hem te zacht behandeld of net niet hard genoeg ?

Waarom is hij weggelopen?

Waarom vond hij het leven te erg om te leven?

 

En nu is mijn eeuwige vraag...

Is het wenselijk om bij je kinderen maar zoveel mogelijk eelt

voor teleurstellingen te kweken?

Hun onthechting te bevorderen?

Zelf vind ik van niet maar ik weet dat veel ouders niet veel

anders te bieden hebben.

Met de geboorte van elk van mijn kinderen kreeg ik geen

blanco blad in mijn handen dat ik kon vol schrijven met

mijn eigen regeltjes en overtuigingen,

ze waren geen hoopje zachte klei dat ik kon kneden tot

een popje van mijn eigen voorkeur en verlangens…

 

‘Je moet je over ons geen zorgen maken….’ zeggen ze nog vaak.

Nou, dat probeer ik dan maar…

 

 

 

 

 

16:20 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.