25-08-15

Sterke Banden zijn Nooit de Troef van de Familie Van Leuven Geweest

De meest merkwaardige vloek die Vader Alfonske Van Leuven ons, zijn brave kindjes, nagelaten heeft, zijn de onverwoestbare banden die hen, zijn vijf zonen en een dochter, nooit hebben verbonden.

Over Hilde, ons enig meiske dus, mag ik beweren dat, ware het onze jongste broere niet geweest, die haar bijgestaan heeft in haar laatste momenten, ze waarschijnlijk zonder mijn kort afscheid heen gegaan zou zijn. Ze is altijd het slachtoffer geweest van voortdurende "pest"-daden en "pest"-woorden, vanwege drie van haar lieve broerkes en is daar werkelijk nooit gespaard van gebleven.  

De oudste, de wijste, de slimste en de sluwste, het meest aangetast door de dood van onze moeder, leeft nu ergens alleen en verlaten, zoals een waarlijke kluizenaar in zijn schuilplaats. Iets wat hij, blijkbaar, verkiest. Hij doet me denken aan Fonske, die ook vergeten, maar nooit vergeven is geweest.

Dan komen Dirk en  Geert, om het hoekje pijpen, want Johan, de jongste, een waarlijke uitzondering, is de broer die iedere mens wenst te hebben.

Geert is  goed op weg het voorbeeld van de oudste te volgen. Hun lema is: eerst doen en daarna denken. We lijden daar allemaal wel een beetje van, vermoed ik, maar zij beiden hebben, gezamenlijk, de titel veroverd. .

Van Dirk, die de taak van politieagent, openbare aanklager, rechter en beul van de familie Van Leuven/Baetens al lang geleden, op zijn schouders heeft gepakt (zowel als eveneens die van de algemene penningmeester en beheerder van de familie-eigendommen, zonder daarover ooit met die verantwoordelijkheid belast te zijn geweest door geen enkele van de andere erfgenamen), heb ik de laatste weken, na een tiental jaren niets nemeer over hem en over zijn kinderen vernomen te hebben, stilzwijgend moeten vaststellen hoe bezorgd hij zich wel aan het maken is over de opvoeding van MIJN kinderen en me daarom verscheidene keren uitbundig de les heeft gelezen, zoals het past bij een twee jaar jongere en veel dommere broer, zoals ik (we zijn allebei rond de zeventig).

Er bestaat werkelijk gene twijfel nemeer over de liefde die hij NIET voor mij koestert. Mijn troost is te weten dat ik bijlange de enige niet ben. En dat het wederkerig is.

Enkele van zijn liefdevolle raadgevingen:

- Ik weet niet altijd of je meent wat je zegt want je humor wijkt nogal af van de zachtaardige vanleuvenstandaardhumor. Dus daarom eens terugkomen op het weekgeld van G. voor haar verdediging: 60€ per week is nog geen 9€ per dag. Snel rekenen: een klein broodje 1,40€ - beleg kaas 1€ - drank (tenzij van het kraantje) 1€ - warm eten (vis of vlees, groenten, rijst of patatten) minstens 4€. Dan mag ze niet een terraske doen met vrienden of eens iets kopen voor zichzelf (zeep, tandpasra, hygiene enz). Ik denk dat het heel heel krap is. Tenzij ze zich moet laten trakteren door jongens met onvermijdelijke tegenprestatie ;-). Toen onze gasten in de jaren 90 op kot waren (20j geleden) kregen ze 9000 belg frank of zo'n 225€ per maand. Dat hadden we toen zelf ook heel nauw berekend. Het leven is intussen zeker 50% duurder geworden (inflatie 3% per jaar x 20j!). Als ge niet wilt dat ze vereenzaamt moet je ze toch een beetje een sociaal leven laten leiden. Ik wilde je dit laten weten omdat je misschien de situatie niet goed kunt inschatten.

- Ik denk dat uw dochter te weinig of niet, haar tanden poetst. Zien er wat gelig uit (tandplak). Ze heeft een mooi gebit maar als ze het zo wil houden moet ze minstens 's morgens en 's avonds poetsen. Ze zouden dan ook mooi wit glanzen. Het is niet aan mij om het haar te zeggen en ik laat het aan jou over. Tenzij je (of zij) valse tanden aan 40j mooi vindt.

Nog eens een reden om mij vragen te stellen bij je taalvirtuositeit en je aparte humor (?). Gij hebt misschien in Brazilië een mentaliteit gekweekt die hier in Europa niet (meer) aan de orde is. Ik heb u daarover in het verleden al aangesproken. Ik ben van u niet afhankelijk, ik heb aan u geen verantwoording te geven, ik hoef u niet te bedienen op uw wenken. Al wat ik doe voor uw dochter doe ik met graagte, VOOR HAAR. Als ik u (uit eigen ervaring) een raad mag geven: uw kind is 18 en wordt volwassen. Ze wil stillekesaan zelf beslissingen nemen. Een ouder moet haar daarbij begeleiden om de valkuilen te vermijden. En waar ze eerst uw ondergeschikte was evolueert ze naar een gelijke, met een mening die misschien niet altijd de juiste is, maar het feit dat ze die heeft, verdient respect. De "opvoeding" houdt op een bepaald ogenblik op en dan moet een ouder er op vertrouwen dat hij opgevoed heeft tot een (vol)waardige volwassene die verantwoordelijkheid aankan en onafhankelijk kan zijn. Ge kunt uw kind graag zien, maar ge kunt het zodanig omhelzen dat het versmacht. Een kind is geen bezit, dus moet ge het op een bepaald ogenblik loslaten. Ge zijt daar blijkbaar nog niet aan toe, uw dochter wel. Ge denkt dat ze u voortdurend nodig heeft, maar het omgekeerde is, denk ik, waar. Zoals ge een controlefreak zijt. Ze zal heus niet sterven als ze eens een dag niets van u hoort hoor, integendeel.

- Ik kan dat allemaal begrijpen, maar uw trauma met Rudo Jr is UW trauma, en niet dat van uw dochter. Ik wil maar zeggen dat je dat niet mag projecteren op haar of je bekomt het omgekeerde dan wat je eigenlijk nastreeft. Bekommerd zijn is normaal, maar niet obsessioneel en liever op een afstand. Het is maar een raad van uw oude broer die niet weet waarover hij het heeft.

Schrijf eens als een gewone mens, zonder daar een in jouw ogen een literair werkstuk van te maken. Het gaat je echt niet af. Jij hebt andere talenten die ik niet heb (techniek bv). Hou het bij uw eigen talenten. Ik kan begrijpen dat je de voeling met de nederlandse taal verleerd bent. Reden te meer om op te letten wat en hoe je schrijft. Frank was een meester in anekdotisch en humoristisch vertellen. Ik niet, Johan niet, en jij niet. Het is goed dat iedereen altijd weet waar zijn talenten liggen en waar niet. Taal is heel venijnig en er worden oorlogen door gevoerd. Het is maar beter twee keer na te denken vooraleer je onverhoeds iemand ongewild een sneer geeft.

- Uw dochter, om hier enkele dagen te logeren zal het wat moeilijk zijn...

- Wat het huren van je kot betreft: Je papa had beter de huurder in de studio gelaten en je op kot laten gaan in Gent. Het zou allemaal eenvoudiger geweest zijn.

Ik voel me oprecht beschaamd over al deze wijze raad, verscheidene vegen uit de pan en de charmante kritiek.

Vandaag zal ik eindelijk eens rustig, zonder lawijt in mijn oren, kunnen gaan slapen...

17:42 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.