01-09-15

Beschouwingen over Seks in een Duurzame Verhouding

Meer dan ene keer heeft een vriendin er mij op gewezen dat ze seks beschouwt als iets dat noodzakelijkerwijze gekoppeld moet zijn aan liefde en dat zonder liefde, seks niet eens (volgens haar) in aanmerking komt. In de PRAKTIJK ben ik daar min of meer mee akkoord, alhoewel, in de THEORIE en vooral op het gebied van dromen en fantasie, dat principe zich niet handhaaft. Het zou eigenlijk omgekeerd evenredig moeten zijn, volgens de logica, althans. Ik vraag me af of een verliefde vrouw soms de liefde niet bedrijft terwijl ze denkt en droomt aan en van een andere persoon, vrouwelijk of mannelijk. Net zoals bijna alle mannen dat doen met de beste vriendinnen van hun vrouwen (let wel op: VRIENDINNEN en geen: VRIENDEN, uiteraard). Getuigt dat niet van een tegenstelling? Waarom dus "liefde" als voorwaarde plaatsen, als ze hem op dat precieze ogenblik toch eenvoudig vervangen? Of heeft ze dat werkelijk nog nooit gedaan na al die jaren en denkt ze maar uitsluitend aan haar eigen genot, zonder het zelfs te beseffen? Haar geliefde, niets anders dan een seksueel voorwerp voorstellend, dus? Iets is liefde? Iets anders, is dan toch lust?  

Met een en dezelfde man, na tientallen jaren, nog op zijn minst drie keren per week vrijen, voor mij, is een COMPLETE VERRASSING en in mijn geval volledig uitgesloten en dat voor verschillende redenen:

- als beiden dagelijks werken (al of niet, zelfs thuis), wordt "rust" een noodzaak. Seks is echter een soort van inspanning. Ik denk, eerlijk gezegd, twintig uren per dag aan seks, maar ik kan er effectief geen enkel uur aan besteden, want dat zou mijn werk verhinderen (tien uur per dag), mijn lichaamsoefeningen (anderhalf uur), mijn slaap (minstens acht uren), mijn ontbijt en avondmaal (anderhalf uur), mijn dagelijks biertje (twee uren) en aandacht aan mijn familie (twee uurtjes). Dat allemaal zonder de TV te bekijken, op internet te gaan surfen, te schrijven, muziek te beluisteren, te wandelen, enzoo..

- mannen hebben meer neiging om seks te plegen dan de vrouwen (tenzij ze nymphomanen zijn), omdat ze voortdurend miljoenen puitjes blijven fabriceren die geregeld wensen te ontsnappen, wat anders ongemak, jeuk en schart, kan veroorzaken. Als men nog jong is wordt de voorraad rapper bijgevuld en is men geneigd hem regelmatig uit zijn rustplaats weg te doen schieten, vergeleken met een oudere man, die ook nog wel beestjes produceert maar niet meer in dezelfde hoeveelheid. Bovendien wordt de stuwkracht aangetast, om niet te spreken over de ondersteuningskracht, van het ingesijpelde en verdunde staaltje bloed.

- de sleur van alle dagen, weten hoe de partner zal reageren, beseffen dat het nieuwe eraf is, overdenken dat zij drie keren zoveel meer tijd zal nodig hebben om daar te geraken, de afwas ervoren en de afwas erna, de boel die het teweeg zal brengen, de deur die gesloten zal moeten worden, het geluid dat zal moeten gedempt worden, de goesting die zelden precies opdaagt wanneer zij wil, maar die enkel opkomt wanneer HIJ (de meester van de situatie) wilt, de regelmaat van een klok die de het spontane vernielt, het opwindbare, het onvoorspelbare, tot je er zelfs begint op te letten dat het allemaal maar flauwe kul aan het worden is, lauw in plaats van heet en er van spuiten minder en minder sprake is en integendeel, meer van een akelig gedruppel.

- de goesting van de ene is de goesting niet van de andere. Vroeger, bijvoorbeeld, kon mijn lief, letterlijk, niet van mijn delen afblijven en wilde ze persé dat ik regelmatig eens kuchte en kreunde en vervolgens ook eens spuugde, ook al en vooral om te vermijden dat het ongemak zich in mij zou blijven opstapelen en ik de goesting niet zou weten te onderdrukken was ik toevallig bij andere wijfkes, die er hier meestal en duidelijk ook niet weg van lopen, eenmaal in de gaten gekregen wat er, in handbereik, aan de gang is. Ze had ergens gelezen in een vrouwentijdschrift dat een toegewijde vrouw niet mag nalaten de opgespannen ballen van haar man af en toe eens te ontleden, al was het maar om er met een rappe hand- of blowjob vanaf te zijn. Meestal zelfs zonder aan haar eigen genot te denken. Wel dat is langzaam over gegaan, ook al omdat ik bewezen had dat ik werkelijk vertrouwbaar was en niet van plan het zekere te verwisselen voor het onzekere. Op den duur begon ze er ook nog bij te gapen en begon ik het ook ietwat vervelend te vinden. Toen begon ik te verkiezen de flinke puitjes toch maar wat langer te laten blijven rondzwemmen, in plaats van hen rap op het genadeloos schot voor te bereiden, zodat het genot, later bij de effectieve ontlading, aanzienlijk groter zou worden. Bovendien, en zoals zij ook al eens geschreven had, het is maar zelden dat twee mensen volledig op elkaar ingesteld staan en overeen komen op precies hetzelfde ogenblik. Alle dagen van het jaar. Jaar-in, jaar-uit.

Daarom en voor nog andere redenen (de klootzak heeft zelfs de tijd nemeer om terug vol te lopen) is drie keer per week, niet meer het ritme waarin ik geloof, tenware er verandering komt in het tafereel, zoals een nieuwe of een jongere partner, het geduld van de vrouw om er mee te zitten spelen, zonder onmiddellijk te eisen dat hij prompt gereed komt, niet altijd wederkerigheid verwachtend en meer en meer haar handen en mond gebruikt om het eigenzinnig wezen te overtuigen en zelfs resoluut over de grens te helpen geraken. In dat verband moet ik er hier onmiddellijk aan toevoegen, dat ik niet, helemaal niet, wens of streef, in kelen te knallen. Ikzelf ben daar niet op gesteld en begrijp maar al te goed de harige en akelige toestand voor de meiskes. Het brengt tenandere ook geen extra genoegen mee voor de man, tenzij misschien psychologisch.

Toch bestaan er vrouwen die alleen maar door het bewustzijn van de macht die ze aan het uitoefenen zijn over de man, zo goed als zichzelf, tegelijkertijd, weten te bevredigen.

Verder over ontrouw zijn.

Jawel, er bestaan hier meisjes van amper even boven de twintig die mij uitdagend laten weten dat ze er niet terug voor zouden deinzen indien ik echte belangstelling in hen toonde. Ik droom ervan en denk erover, maar voel me niet in staat de droom om te zetten in realiteit. Zelfs niet als het gevaar ontdekt te worden, klein is. Zou zij mij aanmoedigen de uitnodiging toch maar te aanvaarden? Een stel jonge harde borsten, een uitdagend kontje? Zou ze mij dat durven gunnen? Indien wel, dan zou ik het toch eens proberen.

Nee, ik beschouw mezelf niet als een goede minnaar. Vóór mij, in die rij, bestaan er duizenden betere eksemplaren. Zodanig zelfs dat ik, zoals de meerderheid, daarna ook wilde weten of ik de eerste was geweest (nog nooit niet gebeurd, hemeltje lief!), of zij er echt van genoten had (somtijds) en of ze klaar was gekomen zonder te liegen (altijd; liegend of niet). Ik besef dat ik meer weg heb van een egoïst dan van een uitstekende minnaar. Toch heb ik enkele keren mogen horen prevelen "mijne Rudo, mijne Rudo", terwijl ze schokten van het geweld, wat ik heerlijk vond. Ik kom goed overeen met meiskes die ook rap gereed willen en weten te komen. Die hun eigen handen en vingers weten te gebruiken. En die mij louter als hun seksvoorwerp beschouwen, nodig om rapper aan de verbluffende ontspanning te geraken. Dat, vind ik, is iets wat de meeste mannen op prijs stellen: een vrouw die zichzelf ophitst en duidelijk achter haar eigen genot jaagt. Ene, of meerdere keren. Eerst zij en dan de man, in zo´n geval, is met de hamer op de kop. Iets waar ik last mee heb is de vrouw op haar rug, met haar benen nauwelijks gespreid. Soms heb ik zelfs moeilijkheden de juiste ingang te vinden. Een hete vrouw zoekt eerst haar eigen genot en dan pas dat van haar vent.

21:00 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.