12-08-15

Ietwat Versleten, maar toch nog Stevige Voetbankjes

Over mijn schrijflust in het algemeen, maar vooral gedurende de laatste jaren, voel ik me prompt verplicht te bekennen dat ik, alhoewel ik bijna altijd in dezelfde stemming verkeer terwijl ik schrijf, nooit precies kwaad of erg vrolijk, toch meestal wel geprikkeld ben, op seksueel gebied. Vooral nadat ik sommige teksten lees en herlees van mijn intieme schrijfvriendin die er zo uitstekend mee weg kan en wetend dat ze speciaal voor mij bedoeld zijn, windt me ongelooflijk op, want dat betekent dat ze mij bewust wilt laten weten dat, zouden we samen zijn op dat ogenblik, we in een oogwenk misschien "zonden" zouden beginnen te bedrijven. En zelfs verschrikkelijke doodzonden. Ik ben er stellig van overtuigd dat ze, in mijn dromen alleszins, tussen vier muren, of niet, bekwaam zou zijn, nu nog meer dan vroeger, maar niet véél méér, alles uit te proberen wat er te proberen valt op het gebied van seks, zolang er maar genot en voldoening aan gekoppeld zijn. Geweld wil ik ook niet en zeker geen verplichting, alhoewel enkele aanmoedigende pletskes en neepkes in haar hardvochtig achterwerk en alleen maar daar, haar waarschijnlijk meer zouden doen opwinden dan doen afkoelen. Ik heb het eigenlijk zelf nog nooit eens echt geprobeerd, maar ik heb het wel al zien doen en de meiskes vluchtten er niet van, integendeel, ze schenen het op prijs te stellen. In elk geval, het is ook iets dat eigen is, blijkbaar, aan wat ouder wordende mannen die nog altijd actief willen zijn, maar meer truc's durven en moeten aanwenden om onder de nodige betovering te geraken. En uiteindelijk zelfs aanvaarden veroverd te zullen worden door de naar lust en genot zoekende en besliste vrouwkes. Dat prept hun, door de tijd ietwat ingedeukt zelfbewustzijn, terug op. Ook al om de ogen uit te steken van de mannen die al miet meer diezelfde kansen krijgen. Daarom zet ik mijn verhalen en de hare eigenlijk nog meer (zonder haar uitdrukkelijke toestemming, weliswaar), graag op de blog. Ik begrijp dat vrouwen daar anders over denken, maar enfim, het is in het algemeen een karaktertrek van de venten. Als ze jong zijn, zijn ze uiterst jaloers, maar eenmaal ouder willen ze diezelfde jaloersheid verwekken in andere, jongere, slachtgenoten. Heb je nooit eens gelezen of gehoord dat de mannen, tijdens "HUN" menopause, absoluut nog alles eens willen proberen wat ze vroeger al eens gedaan hebben en bang zijn dat nooit nemeer te zullen kunnen herhalen, vooraleer ze definitief afgeschreven worden van de troon van de Alfa-Macho en zelfs nog meer, vooraleer ze vaststellen dat ze impotent aan het worden zijn? Vandaar dat de fantasie zo een belangrijke rol begint te spelen in hun bestaan. Vroeger gaf ik al geen gelijk aan de leraar van Godsdienst, in de Vakschool, toen hij beweerde dat enkel het contact, in het duister, tussen de geslachtsdelen van een man en een vrouw, bij de man een erectie veroorzaakte (en bij haar, vochtigheid), aangezien ik al lang daarvóór met een stijve piemel te kampen had gehad en ik me herinnerde dat ik zelfs geen poes nodig had om in staat van opgewondenheid te geraken. Integendeel, het louter lezen en denken van en op vieze verhaaltjes, brachten me even goed in staat van paraatheid. Nog later heb ik, op een zekere avond, zelfs willen nagaan hoeveel keren ik wel klaar kon komen zonder er een kutje bij te betrekken en dat was toen ne keer of vijf geweest, zonder buitengewone inspanning. Maar wel met een heet meiske in de buurt, om de tel niet te verliezen, zodat ik zelfs dromend mijn ogen sloot en mij voorstelde dat het het meiske was waar ik echt verliefd op was en ze me zelfs af en toe bekende dat ze het ook heerlijk vond. Tegenwoordig echter, met fantasie en alles erbij, moet men zich haasten of het bloed vloeit weg vooraleer het zijn werk heeft voltooid. Ik heb nog nooit een viagrapil geprobeerd want ik ben eigenlijk bang dat hij een ongeluk zou kunnen veroorzaken. Iedereen die alle dagen een pilleke pakt voor zijn hoge bloeddruk, moet daarvoor oppassen natuurlijk en ik wil niet overdrijven met die bucht. En dan komt mijn verbreedde aorta daar nog bij! Misschien zou hij wel ineens kunnen barsten terwijl we elkaar aan het opjagen zijn. Welja, voor de vrouwen is het gemakkelijker. Een beetje vaseline en ze zijn zowiezo lekker nat en ze moeten verder niets nemeer bewijzen.

Intussen zit ik hier weeral te dromen... ik aan het schrijven en zij voor mij, op een schamel voetbankje, er aandachtig op lettend mijn preutsheid niet te verbrodden. Hoeveel concentratie dat ook mag kosten. Let echter wel op dat de bezigheid niet mag overlopen in krampen. Het moet ontspannen gebeuren. En zelfs zo kan het gebeuren dat hij komt en dat hij gaat.

Diene duivelse smeerlap.

14:21 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.