06-07-16

Enkele praktische toepassingen van het SUPERGEILE woord: "SCHRIJLINGS"

Het simpel woord "SCHRIJLINGS" ergens lezen of horen uitspreken, wind me ongelooflijk op. Ik weet niet juist waarom dat woord me zo opjaagt, maar ik vermoed dat het me herinnert aan een jong meisje dat er ongewoon verslaafd aan was.

Of heeft het iets te maken met een "onversperde" kuil?

Veertig jaar geleden, alleszins..

Het verhaal over haar, is het laatste, in de volgende reeks dromen en herinneringen. De vier eerste, nochtans, zijn veruit de beste en meest opwindende.

Ooit heeft mijn beste vriendin daar het volgende over geschreven:

"Schrijlings op je schoot zitten en zonder wild gedoe klaarkomen… als mijn opwinding groot genoeg is, kan ik. Ik heb weinig prikkels nodig. Of jij, doorwinterde seksexpert als je bent, dat kunt, weet ik natuurlijk niet. Misschien heb jij wel een overdosis aan prikkels nodig, terwijl het toch gewoon tussen onze oren zit, nietwaar rudootje? Jij noemt mij altijd beschaamd, maar beschaamd ben ik niet. Verlegen bij vreemden des te meer. Ik zoek natuurlijk niet in ernst naar uitzonderlijke plaatsen om seks te hebben en ik geil niet op de mogelijkheid om gezien of gehoord te worden… en een comfortabel bed met een badkamer dichtbij geniet nog altijd mijn voorkeur. In een vliegtuig heb ik het nog nooit gedaan en de kans is eerder klein om het daar ooit eens te doen, ik heb namelijk nog nooit gevlogen, tenzij ergens ‘buiten gevlogen’ of ‘aan de deur gezet’ zoals diene ene keer … lang geleden…

Ik ga natuurlijk door met dromen en als ik ze mij kan herinneren en ik vind ze de moeite om te vertellen dan zal ik ze noteren en doorsturen maar ik vind mijn dromen absoluut niet vuil en ik ben er ook niet over beschaamd. Integendeel ik geniet van alle opwinding die ze veroorzaken."

Dat allemaal als antwoord op mijn reactie toen ze mij de inhoud van een droom had opgestuurd:

"Ik heb genoten van de uitdrukking "schrijlings op mijn schoot" te hebben gaan zitten, op een bank, in het kerkhof, in de zon. Dat laat, eigenlijk, weinig gelegenheid over voor mij om door mijn eigen bewegingen DAAR te geraken waar een man normaal op uit is, terwijl ik meer en meer van jouw zou afhangen, wat uiterst interessant is, om me tot spuiten te kunnen doen brengen, op het moment dat jij dat wilt.

Dat is uitstekend natuurlijk, dat je er niet beschaamd in bent, in je droom, schrijlings op mijn schoot te gaan zitten en gereed te komen zonder er veel inspanning voor te moeten doen. De beste manier is achterwaarts te gaan leunen om mij plaats te geven om te kunnen spelen met je kittelaar, tot je ervan begint te kreunen. In dit geval, hoe korter het schaamhaar, hoe beter...

Je hebt het nu al in de keuken gedaan (voorover gebogen op de tafel), in het kerkhof, gedurende je eerste keer en ik vraag me af of je er iets voor zou vinden het in de bioscoop te doen, in het vliegtuig, op de trein en wie weet, in het restaurant??

Doe maar voort met die VUILE dromen en vertel ze me allemaal. Ze brengen mij op hol..."

1. In het Kerkhof

.....

Nadat jij mij bevestigd had dat ik dat kruid zal vinden op het kerkhof dat we zonet bezocht hebben, wil ik er alleen naartoe. Je drukt me op het hart om niet te ver te gaan en voorzichtig te zijn en dan ga ik. Terug op het kerkhof, deze keer dus alleen, gaap ik me te pletter aan de kleurige mengeling van die bonte mensenmassa. Ik ga op een bank zitten en vergeet de tijd…

Plots sta jij voor me, enigszins opgelucht dat ik niet verloren gelopen ben maar ook een beetje boos omdat je niet meer gerust was. Een bundel eppe heb ik nog altijd niet en zal ik daar ook niet vinden, beweer je. Je neemt me mee verder weg een eind van het pad vandaan. Waar er bijna geen mensen meer te zien zijn zeg je dat je me nog niet eens hebt begroet zoals je graag zou willen. Je neemt me in je armen en zoent me deze keer véél hartelijk en uitbundiger dan bij mijn aankomst. Algauw is er van vriendschappelijk gezoen geen sprake meer. Je duwt je tong tegen de mijne en ik beantwoord gretig die woordeloze discussie. Je duwt je onderbuik tegen de mijne en ik druk tegen. Ik voel mijn eigen opwinding en ook de jouwe…

Kom zeg je, we moeten verstandig zijn en je neemt me mee naar een bank waar we gaan zitten om onze opwinding af te laten koelen. Ik ben het roerend met je eens. Ja, we moeten verstandig zijn denk ik, maar dan neem je mijn hand en legt ze op je kruis. Voel je dat, vraag je. Natuurlijk voel ik je erectie, wat een vraag denk ik nog. Ik ben er klaar voor zeg je en kijkt me uitdagend aan. Ik ook, zeg ik, ontdoe me snel van mijn onderbroek. Gelukkig heb ik een jurk aan en ga SCHRIJLINGS op je schoot zitten. Intussen heb je je broek los geritst en je stijve piemel uit zijn benauwde positie bevrijd. Je eikel glanst verlangend en niet van het zonlicht, moeiteloos vindt hij zijn weg in de vochtige, warmte tussen mijn benen.

We blijven redelijk stil zitten. Een verwaaide passant zou kunnen denken dat we elkaar gewoon omhelzen. We kijken elkaar diep in de ogen en ik span mijn spieren en dat doe jij ook. Onze ademhaling stijgt en op hetzelfde ritme deinen we wat weg en weer, niet eens zoveel, en dan komen we klaar alsof het de eerste keer is en dat is het ook…

2. Marie verwacht vandaag Karel

......

Bij het raam gaat ze zó staan dan kan ze straks ongemerkt zien hoe hij haar straat komt inrijden, hoe hij parkeert op de oprit van haar huis, hoe hij nonchalant zijn autodeur openzwaait en ze wil kijken hoe hij die paar meter tot haar voordeur zal oversteken, zal hij beheerst stappen, ongeduldig lopen of een beetje verveeld slenteren en dan verstrooid aanbellen…dat weet ze niet.

Met kloppend hart, op haar hoogste hakken en met een blauwe jurk die haar flatteert staat ze achter het gordijn te wachten. Ze is discreet opgemaakt en ze heeft nieuwe lingerie aan, in delicaat kant, een zwarte beha en slip. Nooit eerder droeg ze zulke frivole dingen en of ze haar vandaag zullen helpen…ook dat weet ze niet. Maar ze weet wél wat ze tegenwoordig is voor hem: een verzetje, een pleziertje, koopwaar die hij niet zal moeten betalen. Ze walgt van het idee want ze heeft geen  waardering voor vrouwen die een man laten betalen voor een portie seks, ze heeft zelfs minachting voor mannen die het aanbieden. Maar ze staat hier uit eigen vrije wil en ze zal geen rekening presenteren aan de man waar ze al héél lang van houdt en ze zal gekwetst worden door hem, … dat weet ze ook.

Karel is héél erg veranderd het voorbije jaar, ze herkent de man van wie ze houdt niet meer, hij is iemand geworden die ze niet kent, bijna als een vreemde…
 
Ze ademt snel en oppervlakkig en haar gedachten schieten heen en weer. Hoe zal hij vandaag zijn? Dat weet ze bij hem nooit van tevoren.

Zal hij zacht zijn of brutaal? Een amusante causeur of nors en zwijgzaam?
Zal hij haar snel uit de kleren helpen of tergend langzaam?
Zal hij haar van kop tot teen keuren of afkeuren, vragen dat ze zich om haar as draait om hem alles te tonen? En zal ze dat dan doen als hij dat vraagt?

Ja, ze zal alles voor hem doen, dat weet ze, dat is haar zwakte naar hem toe. Ze is opgewonden en verloren in zijn bijzijn. Haar eigen vrije wil doet er niet toe … als hij maar bij haar komt, meer verlangt ze niet…

Vindt ze zichzelf zielig? In zekere zin wel. Zij houdt van hem en ze wil seks met hem. Hij wil enkel seks met haar, komt hier alleen nog stiekem en wanneer het hem past, … ook dat weet ze…

Het is altijd en overal hetzelfde. De een houdt van de ander en die ander wil die ene niet, de ander wil een ander en die ene staat alleen… zo ging het en zo gaat het en zo zal het altijd gaan, denkt ze. Ze kijkt op haar uurwerk en merkt dat het al een half uur later is dan ze hebben afgesproken.

Maar kijk, daar is hij dan toch…, hij parkeert zijn opvallende auto op de oprit en blijft zitten want hij telefoneert nog even. Met zijn mobiel aan zijn oor, druk pratend en gesticulerend stapt hij zwierig uit en loopt naar de voordeur. Nog vooraleer hij aanbelt, heeft ze de deur al wijd opengezwaaid.

‘Dag Karel, fijn dat je er bent…’

‘Ja, dag Marie, het mag een wonder heten dat ik er ben…, vandaag heb ik echt zó weinig tijd, ik heb het al dagen en dagen razend druk, maar toch ben ik hier en ik heb er zin in…” zegt hij snel en kortaf, gaat binnen en loopt rechtstreeks door naar de keuken. Hij is zeer direct en werkelijk verschrikkelijk gehaast en kan bijna niet wachten. Voor een liefhebbend gebaar of liefkozing heeft hij echt geen tijd, hij wil dat ze zich over de tafel buigt en gaat achter haar staan en drukt met zijn buik tegen haar billen. Ze voelt duidelijk zijn erectie. Met zijn ene hand glijdt hij over haar rug tot in haar nek en duwt haar hoofd tot tegen het tafelblad, met zijn vrije hand ritst hij snel zijn broek open en laat hem op zijn enkels vallen, hij neemt niet eens de tijd om eruit te stappen, hij schuift haar kleed omhoog tot aan haar middel, trekt ongeduldig haar slip opzij en duwt zijn harde pik diep in haar vagina en stoot 4 keer kort en krachtig, zucht en kreunt aaaaach…en nog een vijfde keer, ze hoort iets dat lijkt op genoeglijk gegrom en dan is hij al klaar… en trekt zich gauw terug.

Ze komt recht en draait zich langzaam om en kijkt hem vragend aan. Ze weet dat hij niet bij haar komt voor liefde of voor een liefdevol praatje. Hij neemt haar als het hem past en omdat hij haar kan krijgen maar ze wil in zijn ogen zien hoe hij dat zo emotieloos kan. Hij kijkt haar niet aan, staart naar zijn druipend lid dat al weer krimpt, neemt een tissue van haar aan, veegt zichzelf zo schoon hij kan, duwt alles weer in zijn onderbroek, ritst zijn donkerblauwe pantalon dicht, frommelt zijn gekreukte hemd erin en is gereed om haastig te vertrekken.

‘Karel…ik wil je nog even…’

‘Neen, niet doen Marie, vandaag heb ik waarlijk héél weinig tijd, ik moet nog… ik bel je nog…’ en hij is al aan het weggaan. Vooraleer ze de deur voor hem openhoudt krijgt ze een korte, harde zoen ergens tussen neus en kin en dan is hij haar huis al uit. Hij stapt in, keert behendig zijn wagen en rijdt de oprit af, weg in de richting vanwaar hij kwam, neen, hij wuift niet eens meer…

Traag sluit ze de voordeur en haar ogen en slaakt een diepe zucht en terwijl ze langzaam de trap oploopt naar de badkamer voelt ze zijn lauwe sperma langs haar dijen lopen, en de tranen over haar wangen. Ze neemt een douche, schrobt verwoed en met te veel zeep tussen haar benen, droogt zich af en gaat naar haar slaapkamer om languit en onbevredigd op haar bed te liggen nadenken over haar moeilijke om niet te zeggen onmogelijke relatie met Karel…

Eén week later...

Van Karel heeft Marie tot op heden niets meer gehoord. Vandaag verwacht ze Jan. Jan is al jaren haar enige en beste vriend en raar maar waar, pas sinds het begin van dit jaar hebben ze seks met elkaar. Het begon met stuntelige troostseks nadat zijn vrouw zó hulpbehoevend en afhankelijk werd van zorg van gespecialiseerde mensen. Ze kent niemand meer, ze praat niet meer, en er is geen mens die weet wat en of er nog iets omgaat in dat fragiele hoofd van haar…

Jan heeft het er moeilijk mee en zoekt steeds meer steun, begrip en troost bij zijn vriendin van weleer, Marie geeft hem haar volle aandacht en haar grote, gulle hart en daar kwam, tot hun beider verbazing maar zonder spijt of berouw, seks van…

Al kan Jan nu ieder moment arriveren, ze werkt nog even geconcentreerd verder aan haar correspondentie. Ze heeft opnieuw haar mooie blauwe jurk aan en hetzelfde zwarte ondergoed is te duur geweest om doelloos en vergeten onderaan in de lade te blijven liggen dus heeft ze het vandaag aan.

Wanneer ze de bel hoort, legt ze haar werk opzij, loopt naar de deur, doet open en staat oog in oog met een reusachtig boeket smetteloze witte rozen. Het indrukwekkende boeket wordt in haar armen geduwd en nu kijkt ze in de blije ogen van Jan.

‘Lieve Jan, dank je wel maar je weet toch….’ stamelt ze verbaasd met haar armen vol bloemen. ‘…. Dat jij heel veel van bloemen houdt, lieve Marie, ja dat weet ik en ik vind het prettig om ze jou te geven, onthoud mij dat pleziertje nu niet.’ zegt hij en komt binnen. Hij is lang en grijs en met zijn kortgeknipte haar en zijn maatpak ziet hij er knap uit. Ze nemen plaats in haar zonnige erker, ze zet de bloemen voorlopig in een emmer water en maakt voor beiden een heerlijke cappuccino, en onder het genot van hun tas koffie vertelt Jan hoe de voorbije weken zijn geweest, hoe broos en breekbaar zijn vrouw wordt, elke dag een beetje meer, maar ook hoe hij enkele succesvolle zaken heeft afgehandeld in Italië, zijn lievelingsland.

Ze staat recht om opnieuw koffie te halen maar hij neemt haar hand en trekt haar naar zich toe tot ze op zijn schoot zit. Het voelt heerlijk intiem en ze slaat haar armen om hem heen en zoent hem vol op zijn lieve mond. Terwijl hij haar terugzoent ritst hij met vaardige vingers haar jurk open, laat hem over haar armen tot aan haar middel zakken en kijkt verbaasd en blij verrast naar haar zwarte, dure lingerie.

‘Voor mij…?’ fluistert hij ontroerd.

‘Ja, voor jou…en alleen voor jou…’ antwoordt ze naar waarheid. Karel nam er niet eens notitie van, dus is Jan de eerste en enige die haar dwaze aankoop mag en zal zien. Hij drukt zijn gezicht tussen haar in kant verpakte borsten en maakt handig de sluiting van haar beha los. Hij zoent haar borsten en neemt gulzig een tepel in zijn mond en zuigt zachtjes, eerst op de ene dan de andere tot ze stijf en rechtop staan.

‘Ik houd van je borsten’ zegt hij, dwaas en dronken neemt hij ze vol in allebei zijn handen.
‘Alleen maar van mijn borsten?’ kaatst ze plagerig terug.
‘Neen, ik houd van jou, helemaal en totaal, dat weet je toch…’

Natuurlijk weet ze dat maar ze houdt ervan om de woorden telkens opnieuw te horen en uit zijn mond klinken ze niet stoffig en versleten maar alsof ze nieuw zijn, alsof ze nooit eerder door een mens luidop werden gezegd.

‘Ik wou je vanuit Italië elke dag een mail sturen zo ongeduldig was ik, bijna als een schooljongen…’
‘Had dat dan gedaan, ik zou je elke dag teruggemaild hebben…’
‘Ik wou je ook elke dag bellen maar deed het uiteindelijk niet omdat dat lijkt op het gedrag van een puber…’
‘Jammer dat je het daarom laat…’

Ze staat op en laat snel haar jurk over haar heupen glijden…
 
‘Wil je niet naar boven…’ vraagt ze? ‘Naar de intimiteit van mijn slaapkamer, het comfort en de zachtheid van mijn bed…?’ ‘Neen, ik wil je hier en nu…’ antwoordt hij en wellustig steekt hij zijn vingers tussen haar kanten niemendalletje en helpt haar eruit terwijl zij zijn riem losmaakt en zijn broek open ritst neemt ze zijn geslacht vast in haar hand dat meteen reageert en groot en hard naar buiten springt, hij ontdoet zich van zijn eigen hemd en broek en ze gaat SCHRIJLINGS op zijn stijve piemel zitten en maakt draaiende bewegingen met haar heupen die hem wild maken en spant haar spieren … ze leunt voorover en hun voorhoofden raken elkaar. Ze zoent hem en neemt er haar tijd voor.

‘Heb je het naar je zin?’

‘Ja, lieveke…ik heb het altijd erg naar mijn zin bij jou, en nu maak je me helemaal gek, dat houd ik niet lang vol… Marie…’ kreunt hij en ze berijdt hem en verhoogt haar ritme. Dan voelt ze zijn climax en zijn warme vloeistof diep in haar spuiten…

Als hij wat bedaard is neemt ze hem mee naar de badkamer.

Naakt lopen ze de trap op. In de ruime douche zepen ze elkaar in en ze is helemaal opgewonden wanneer ze zijn glibberige handen tussen haar benen voelt. Hij streelt uitdagend haar heuvel en kriebelt in haar lies, voorzichtig opent hij haar schaamlippen en terwijl hij door zijn knieën gaat zoent hij haar clitoris, die warm en nat op zijn aanraking wacht, hij drukt haar zachtjes in de richting van de muur, dan laat hij het puntje van zijn tong tergend langzaam over haar clitoris gaan, met lange, trage tongstrelingen draait hij rondjes en danst over haar knopje, terwijl zijn vingers de binnenkant van haar dijen kneden, hij sabbelt gulzig aan haar lippen, haar spleet wordt ongeduldig, ze opent zich voor hem, haar sappen vermengen zich met zijn sappen, ze kreunt en kronkelt, ze wil méér, haar ademhaling gaat sneller, ze laat zich meesleuren in een draaikolk van genot, het bloed suist in haar oren, ze sluit haar ogen en geeft zich over aan het oneindig genotgevoel wanneer haar orgasme escaleert in lange, hevige golven…

Eenmaal uitgeraasd helpt ze hem recht en drukt hem met zachte dwang tegen de wand, ze legt haar warme wangen tegen de zijne smekend om verkoeling die hij haar met zijn eigen verhitte wangen niet kan geven, nu nog niet…want hij is bloedgeil en zijn verlangend lid bedelt om verlossing, met fonkelende ogen ontfermt ze zich over de lastigaard…

‘Stoute jongens moeten worden gelikt…’ zegt ze quasi streng en lacht en wrijft zijn eikel tegen haar getuite lippen en neemt hem in haar warme mond, ze likt en zuigt zijn kloppend lid en terwijl ze met haar vingers wrikt en wroet komt hij steunend en kreunend andermaal klaar…

Eenmaal zijn trillen vermindert, komt ze recht en spert haar mond wijd open onder de waterstraal waar alle zoute sporen worden weggespoeld. Verzadigd en bevredigd zepen ze elkaar in, wassen zich schoon en drogen elkaar teder en nog nabeminnend af.

Jan wil nog even naar bed om te genieten van een korte dut vooraleer hij zal vertrekken dus gaan ze fris, schoon en bloot een uur op haar bed liggen waar Jan onmiddellijk in slaap valt. Ze kijkt naar zijn ontspannen gezicht, ze streelt zijn borst en laat haar hand rusten op zijn handen als in een omhelzing. Ze sluit haar ogen en voelt het op en neer gaan van zijn ademhaling. Haar hartslag volgt het ritme van het zijne. Ze kruipt wat dichterbij en legt haar hoofd tegen zijn schouder, hij legt een arm om haar heen maar slaapt door. Zij slaapt niet. Onwillekeurig gaan haar gedachten naar Karel…

Waar is hij nu en wat doet hij…, denkt hij aan haar zoals zij aan hem… of wat…?

Na een uurtje maakt ze Jan wakker. Verkwikt door de rust kleden ze zich snel aan en ze helpt hem met het rechttrekken van zijn fleurige das. Het gebaar voelt vertrouwd.

‘Waar kan iemand in dit boerengat terecht als hij zin heeft in een kopje koffie?’
‘Als hij lief is, nodig ik hem uit naar mijn keuken…’

Ze gaan naar beneden en ze maakt voor beiden nog een geurige kop koffie, iets eten wil Jan niet maar hij kijkt al verlangend uit naar hun volgende afspraak. Van langgerekt afscheid nemen, houden ze allebei niet, na nog een laatste, warme en innige omhelzing is hij gereed om te vertrekken.

‘Dag Marie, dag lieveke…, tot gauw, ik zal je mailen als ik mag…’
‘Tot ziens lieve schat…, ja natuurlijk, je mag…’
‘Of zal ik je bellen…?’
‘Ook dat mag…’
‘Weet je wat? Ik doe het allebei…’
‘Dat vind ik nog fijner….’

Hij steekt zijn hand op en wuift naar haar terwijl hij de straat uitrijdt terug naar zijn eigen leven, zijn eigen zorgen. Zij sluit de deur en de avond buiten en gaat terug naar de warme geborgenheid van haar keuken…

Terug alleen ruimt ze dromerig de tafel af en zet de vuile koffiekoppen in de vaatwasser, nu ze een nieuwe uitvoering heeft van Brahms’ vioolconcert in D opus 77, poco piu presto, dat stuk geniet momenteel haar voorkeur, uitgevoerd door Herbert von Karajan, wil ze er nog even naar luisteren maar in plaats van de CD-speler aan te zetten, opent ze haar laptop, ze voelt zich licht en fris in haar hoofd en begint rustig en bedaard aan een lange mail voor haar overzeese vriend…

"Lieve…

Hoe gaat het vandaag met….?
Neen, ze moet beter weten, vragen zijn niet toegestaan.
Ze moet dus herbeginnen.
Door haar tranen heen lacht ze zacht en schrijft: ‘lieve, lieve…, ik wou dat ik je kon aanraken….’..."

3. Lang geleden...

We zijn weggeslopen van het gezelschap van Oostende waarmee we uit zijn in Gent en wandelen hand in hand in de stille, verlaten en maanverlichte straten naar de beslotenheid van mijn kot. Je aantrekkingskracht is niet puur lichamelijk, ik wil alles van je weten en alles met je delen maar eens we samen op mijn kamer zijn ontwaakt mijn seksuele begeerte, de jouwe is al gewekt, we staan dicht bij elkaar en wiegen een beetje heen en weer op denkbeeldige muziek, ik voel dat je knieën beginnen te knikken en die rare bobbel in je broek. Je lacht een beetje verlegen als ik mijn hand uitstrek en je nek streel en vraag of ik een gevoelig plekje aanraak. Het wordt warm in mijn kamer en met mijn hand woel ik speels door je haar. Je rilt en je wordt hartstochtelijk. Je legt je handen op mijn schouders en trekt me tegen je aan. Mijn haar kriebelt tegen je wang en je geur, een mengeling van je after-shave Tabac, man en seks windt me op. Je nek ziet er kwetsbaar uit en je schouders zien er breder uit dan ik me voorstelde. Ik ken je nu al een klein beetje en toch is dit een hele nieuwe ervaring. We gaan op het bed zitten en ik zit zo dicht naast je dat ik met mijn vingers in je nek kan spelen, jij houdt een hand op mijn knie, ik sta niet toe dat je met je hand verder omhoog schuift, nu nog niet. Ik streel licht je wang en je profiteert ervan en zoent de palm van mijn hand. Ik zoen zacht je sensuele lippen en jij doet hetzelfde. Ik ben zenuwachtig, sta recht en schik iets onbenulligs recht op mijn werktafel, ik heb een schoolmeisjesachtige jurk aan en knoop ongemerkt een knoopje los zodat ik er wat minder meisjesachtig uitzie maar toch niet lichtzinnig. Ik gloei van kop tot teen. Je komt dicht bij me staan en ik streel met mijn handen je schouders, wat ik heerlijk vind. Ik neem je hand en breng hem naar mijn mond en druk er een zoen op terwijl ik je hemd losknoop leg ik je handen op mijn heupen en terwijl ik mijn handen over je borst laat glijden trek ik je hemd uit je broek los en speel met je buik. Je trekt je overhemd en je onderhemd uit en ik houd mijn adem in. Je hebt krachtige schouders en gespierde armen en er steekt een plukje haar boven je broeksriem uit. Onder je kleren zie ik je erectie en ik wil dat je je uitkleedt. Mijn buik doet pijn van de toenemende spanning. We zijn gelijken geworden, jouw begeerte is de mijne geworden. We gaan weer op de rand van mijn bed zitten. Je broek spant ongemakkelijk van je erectie, ik leg mijn hand erop en voel ze nog groter worden.

‘Kom hier’ zeg je en ik moet wel. Ik lig in je armen en je zoent mij, mijn gezicht is gloeiend van opwinding. Ik voel dat ik nat word. Handig kleed je me uit terwijl ik je broek los maak en op de grond gooi zie ik dat je een slip aanhebt die je erectie nauwelijks verbergt. Dit is het einde, ik kan me niet langer beheersen en ik steek mijn handen naar je uit maar je laat niet toe dat ik je onderbroek uittrek, je trekt eerst de dekens van mijn bed opzij. Ik wil mijn eigen slipje uittrekken maar dat laat je ook niet toe. Je gaat liggen en houdt mij zo dicht tegen je aan dat ik niet kan bewegen en je vouwt je handen onder mijn billen. Ik beef nu over mijn hele lichaam en dwing mezelf om daarmee op te houden. ‘Ik wil je’ zeg ik en ik kniel naast je op het bed en trek je slip over je heupen. Je hete, heerlijke pik blijft even achter de elastieken band haken en springt dan vrij. Ik trek mijn eigen slip uit en vooraleer je iets kan doen ga ik SCHRIJLINGS boven op je zitten. Ik voel hoe je me volledig vult en je hete vloeistof in mij spuit. Ik kijk naar je gezicht dat is vertrokken in extase, het is niet genoeg, er is meer, dit is nog maar het begin. We noemen elkaar van alles en nog wat, we zeggen lieve woordjes, we worden vindingrijker en de woordjes worden nog liever.

Mijn kamer ruikt naar seks en zweet, ik zou hier eeuwig kunnen blijven. We raken elkaar aan met onze tongen, we zuigen en zoenen, ik kan eeuwig doorgaan, met jou bestaat geen er einde…

4. Mijn eerste keer

.....

Ik keek naar rudo, hij lag weer op zijn rug maar hij bewoog niet, er liep nog steeds een straaltje bloed uit zijn neus, ik riep zijn naam, rudo…, rudootje…, hij verroerde niet, ik begon te huilen en wist niet dadelijk wat ik moest doen maar even later reageerde ik toch, ik sprong vliegensvlug van het bed af en maakte aan de lavabo een washandje nat, ik ging schrijlings op rudo’s borst zitten en depte zijn gezicht met het koele water, leefde hij nog… of was hij…? Dat vroeg ik mij angstig af. Ik overlaadde zijn gezicht met vele kleine zoentjes, ik streelde en aaide hem zo zachtjes ik maar kon, bang om hem nog meer pijn te doen en prevelde voortdurend zijn naam… rudo, rudootje…

Na wat een eeuwigheid leek, deed rudo uiteindelijk langzaam zijn ogen open, keek verward alsof hij zich probeerde te herinneren wie ik was en toen de kamer rond en zei met een stem barstensvol afkeer: 'die man… dat was mijn vader... hij heeft me deze keer dus bewusteloos geslagen…’ Ik geloofde hem niet en toch was het waar.

‘Hoe komt hij hier? Hoe weet hij dat je hier bij mij in het huis van mijn grootouders bent?
Waarom slaat hij je?
Wat heb je mispeuterd?
Wat heb je misdaan?'

Ik kon bijna niet ophouden met vragen stellen, ik verlangde naar een eenvoudige verklaring maar rudo haalde eens zijn schouders op en zei: ‘Waarom hij me slaat weet ik niet maar ik heb het nooit anders geweten, ik haat hem uit het diepste van mijn hart haat ik hem…. ‘ Geen ogenblik twijfelde ik aan rudo’s woorden, ook ik verfoeide die man die eerder zelf een draai om zijn oren verdiende dan een diploma voor goed vaderschap…

Maar rudo wilde er verder niet meer over praten en hij nam mijn gezicht tussen zijn handen en zoende me op mijn lippen, eerst teder en liefdevol maar allengs hoe vuriger en dwingender, hij streelde mijn borstjes en zei dat hij genoot van het fraaie uitzicht, plots was ik me ervan bewust dat ik nog altijd schrijlings en bloot op zijn borst zat, ik werd op slag weer doodverlegen en ging weer naast hem op mijn rug liggen.

‘Mag ik mijn piemel eens in je steken’ vroeg hij en zonder mijn antwoord af te wachten kwam hij op mij liggen, ik spreidde mijn benen een beetje open en duwde mijn bekken wat omhoog, rudo wrikte en wroette, draaide en duwde maar het lukte niet, hij porde en perste, het ging helemaal niet zo gemakkelijk, ik probeerde om rustiger adem te halen, ik probeerde te doen zoals hij wilde en tilde mijn bekken nog een beetje hoger, toen stootte hij, - ja, ik weet het, mijn woordenschat was toen erg beperkt - zijn ding, dat nu gigantisch groot was, véél te groot meende ik, erin en trok me naar zich toe, ik voelde eerst een scherpe pijn, ik scheur doormidden, dacht ik, ik houd het niet uit, maar ik hield het wel uit en de pijn werd minder en nog minder, rudo pakte mijn heupen vast, tilde mij nog een beetje omhoog, draaide en wipte op en neer, hij kreunde en gromde en toen was het over en liet hij zich van mij af rollen en lag weer op zijn rug naast mij… hij nam mijn hand in de zijne en zo bleven we nog een hele tijd liggen zonder veel te zeggen…

Dat was mijn eerste keer…

5. Heimwee

Terugkerend naar mijn zondig leven, in Rio De Janeiro nog, gedurende mijn vrije tijd, herinner ik me dat ik toen, zonder een vast lief en met een altijd vervelende goesting in mijn broek, regelmatig het bezoek kreeg van enkele van mijn beste vriendinnen die ik eerder, in de “Club de Paris”, had ontmoet. Ze waren definitief niet aan het beroep van “hoer” geraakt en in plaats daarvan hadden ze werk gezocht en soms gevonden als oppasmeisjes of familiemeiden, alhoewel dat de goesting niet uit hun versleten en verslenste minislipjes had verdreven, wat ze geregeld bewezen door zich dáár, zonder veel valse schaamte, met inzet te scharten, iedere keer dat het jeukte. Sommige ervan heb ik verschillende keren mee kunnen lokken naar mijn gastvrije slaapkamer. Ze waren geduldig, niet opdringerig en protesteerden niet wanneer ik voorstelde naakte foto’s van hen te trekken, zogezegd om ze op te zenden naar magazines voor mannen waar ze misschien nog “ontdekt” zouden kunnen worden en een extra bijverdienste zouden kunnen garanderen. Ze openden dan lachend en vrijwillig hun slanke benen, zowel van voren, liggend op het bed of zittend op een stoel of in de sofa, als van achteren, naar voren bukkend en pronkten met hun nog weinig (daar ben ik niet helemaal zeker van) betastte borsten, maar zouden eigenlijk nooit echt succes hebben gehad in de wereld van de prostitutie. Ze waren wel bezeten van de hete lust, maar de commerciële kant ontbrak er een beetje aan. Om het in ’t kort te zeggen: ze waren geen echte hoeren, maar meer te vergelijken met “deurklinken” (iedereen mag er zijn handen óp leggen). Ze beseften, van de andere kant, dat het ook niet genoeg was alleen maar de benen, gewillig, open te houden. Ze zouden ook het initiatief nemen.

Eens, met Gerald (die Zwitser, herinnert ge u?) erbij, konden we twee ervan overtuigen zich te ontkleden in de woonkamer om ze elkaar hun eigen intieme delen te doen vergelijken. De vorm en de grootte van hun borsten, hun platte buiken en hun achteruit puilende “bundas”. Dan is de temperatuur rap opgelopen geweest (alhoewel we trachtten professioneel te blijven) en hebben we, na wat bewijzende geile foto’s getrokken te hebben, onszelf afgezonderd in onze respectieve slaapkamers om daar het ongeduldig wachtend werk te voltooien en uiteindelijk onze lang uitgestrekte ganzennekken te versmoren.

Één van die meisjes wilde op den duur en persé, als meid, voor mij blijven werken. Ik had eigenlijk wel iemand nodig, ja, maar het is moeilijk zo’n verhouding in stand te blijven houden zonder jaloersheid op te wekken. Vandaag of morgen wilde ik haar wel eens néér spijkeren, maar dan overmorgen zou ik toch nog een andere kans niet willen verliezen en zo begon de ruzie, eerst stilletjes, maar dan met tranen. Ze was lichtbruin en had een schoon fris lichaam, met een platte buik en harde, ietwat kleine, borsten. Haar vriendin, integendeel, was wat donkerder en molliger, met zachte ronde borsten, die ze me opzettelijk liet bewonderen door altijd van die enorm diepe decolleté’s te gebruiken. Het gevolg was dat ze me hen ook gretig lieten betasten iedere keer we “toevallig”, op mekaar botsten, vooral in de keuken, waar de plaats wet enger was. Op een zonnige zondagmiddag, na het strand, had ze me eens schuchter gevraagd foto’s van haar te trekken, om ze zogezegd op te zenden naar haar ouders, in het binnenland. Beetje bij beetje, maar zonder veel moeite, heb ik er haar kunnen van overtuigen, eerst haar borsten te ontbloten, dan zich van haar jeans te ontdoen, haar slipje naar omlaag te trekken, eerst van achteren en daarna ook van voren, tot ze op den duur alle schaamte verloor en alle standjes nabootste die ik haar toonde in een Amerikaans tijdschrift, ik geloof de “Hustler”. We hebben daarna op ons gemak gefuckd, in mijn bed, op de missionarisstijl. Het kon wel beter geweest zijn, maar voor die dag was het voldoende.

Een andere vriendin was blank, klein en mager en uitzonderlijk lief. Ik zou het eigenlijk een zonde gevonden hebben haar te willen neuken en we zouden niet verder gaan dan gezellig samen te zitten kletsen over het leven, op de sofa. Nooit meer dan dat. Behalve die ene enkele keer dat ze me één borst toonde, haar bloesje en beha lichtjes naar beneden trekkend, om te weten of ze niet wat te klein geschapen was. Dat heb ik dan kordaat ontkend, voor de beleefdheid natuurlijk, want ze was niet ver van de waarheid beland. Bovendien hing hij wat naar beneden, zoals een gebruikte koffiezak. Zeker en vast niet veroorzaakt door overvloedige behandeling. Eerder een familietrek, veronderstelde ik.

Nog een andere vriendin (die dan toch waarschijnlijk het beroep, later, met liefde heeft omhelst, want ze was verschrikkelijk vurig) twijfelde er niet aan mij regelmatig op het middaguur, midden in de week, zonder enige waarschuwing, te bezoeken, onveranderlijk met één van die kleurige, loshangende minirokjes uitgerust, een beetje langer van voren dan van achteren, omdat het de heuvel van haar preuts achterwerk moest overbruggen en dan zonder veel blabla, SCHRIJLINGS over mijn schoot plaats nam, terwijl ik me op mijn stoel aan de eettafel bevond. Na onbeschaamd één van haar rap ontblootte harde.... censuur.....

Een vijfde vriendin nog, was een ware negerin, mager en groot. Onbeschaamd. Ze zou niet terug deinzen voor gemeenschappelijke seks of zelfs een orgie. Nu spijt het me, maar toen, op het laatste moment, verkoos ik toch iedere keer de intimiteit met alleen maar één van hen, op hetzelfde moment, te bedrijven. 

08:58 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.