11-06-15

op reis...

Onlangs heb ik beslist dat ik binnenkort op reis ga met een
onbekende man.
Klinkt dat bizar?
Ja, natuurlijk klinkt dat bizar vooral uit de mond van iemand
met een sociaal gebrek, iemand zoals ik dus.
En toch is het waar.
Ik ga!
Ik doe het!

Die man heeft een mooi, alleenstaand buitenverblijf midden
in de natuur en
elk jaar, zo laat hij me weten, gaat hij er enkele
weken naartoe, helemaal alleen, om er in alle rust te schrijven.
Ja, het is een schrijver, geen gerenommeerd schrijver, ook geen grote schrijver, niet eens een bekende naam in het literaire
wereldje, gewoonweg een schrijver.
Trouwens, zo heb ik hem leren kennen,
hij schrijft veel en ik schrijf ook een beetje.
En nu heeft hij mij, tot mijn grote verbazing, schriftelijk
uitgenodigd om deze zomer een hele week door te brengen in
zijn vakantiehuis om er tot rust te komen en om er, net als hij,
ook te schrijven. 
Bij zijn uitnodiging  zitten ook enkele foto’s van een erg
aantrekkelijk, wit, laag huis  omringd door een weelderige
bloementuin en te midden van een desolaat landschap.
Ik was verrast toen ik zijn aanlokkelijk aanbod kreeg,
zei ik bijna onmiddellijk JA!
Niets lijkt me plots heerlijker dan pagina’s vol te pennen in
de schaduw van de notelaar in de tuin van zijn zonnig en
afgelegen vakantieoord, te midden van de stilte, te midden van
de schoonheid van de natuur.
Het vooruitzicht op de reis is tegelijk spannend en
angstaanjagend want ik ken hem amper,
ik heb hem nog nooit gezien en toch verheug ik me deze keer
op het onbekende avontuur.
Dat schrijven hebben hij en ik gemeenschappelijk en anders niets
en toch vertrouw ik erop dat hij een goed en aardig mens is.

 

Binnenkort komt de zomer eraan…ik kijk er naar uit.
Benieuwd hoe mijn reis met hem zal zijn…


20:07 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.