30-03-15

nachtmerries...

In mijn herinnering heb ik altijd nachtmerries gehad,

niet elke nacht natuurlijk maar ze kwamen veel en vaak.

Lelijke monsters vlogen door mijn kamer en achter de deur

zaten gevaarlijke draken.

Ik schreeuwde en gilde in mijn slaap het hele huis bijeen.

Slechts met heel veel moeite lukte het mijn moeder om mij

wakker te maken.

Klein en verdwaasd en mijn gezicht kletsnat van de tranen zat ik

dan rechtop in mijn bed en op haar vragen wat ik had gedroomd

dat mij zo bang maakte, kon ik niet antwoorden want mijn droom

was weggelopen in de duistere nacht.

De kinderarts werd geraadpleegd en wat die zei weet ik niet meer

en al mama’s vriendinnen, ook jonge moeders gaven adviezen

in alle soorten en maten.

Slapen met het raam open of toch beter dicht…

Slapen met een lichtje aan of toch liever in het donker…

Geen beker warme melk vóór het naar bed gaan of toch een beker melk…

Geen gruwelijke sprookjes meer vertellen vóór het slapengaan en

ook geen andere…

Mijn moeder geloofde nog het meest dat het met de jaren zou overgaan.

Maar naarmate ik ouder werd, werden de nachtmerries erger.

De draken werden driester, de monsters monsterachtiger,

ze zaaiden verwarring, dood en verderf…

 

Nu nog altijd blijven mijn nachtmerries komen, veel wreder

en nog angstaanjagender dan tijdens mijn kinderjaren…

 

 

 

 

18:09 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.