04-02-15

(g)een reunië

 ‘Kom, kom, waarom zou je daar nu niet naartoe gaan?’

‘Kost je dat echt zó veel moeite?’

‘Het kan toch ook prettig zijn?

‘Mensen van vroeger eens terugzien?’

Dat zegt mijn papa terwijl hij een fraai uitgevoerde uitnodiging,

met een klas foto van vroeger, met allemaal meisjes in

brave schooluniformpjes erop, in zijn handen houdt.

Ergens helemaal achteraan sta ik tussen alle andere meisjes

van mijn klas afwezig in de lens te kijken.

‘Papa, asjeblief laat er geen misverstand tussen ons ontstaan.

‘Ik ga niet! ‘

‘Samen zitten met mensen die ik niet wil zien en daarmee dan moeten

eten en drinken en urenlang over onzinnige en onnutte zaken palaveren…’

‘Neen! Ik bedank je ervoor, ik zie dat echt niet zitten,ik doe het niet’

zeg ik kortaf terwijl ik rammelend met kopjes en schotels,

een cappuccino voor ons beiden klaarmaak.

‘En je moet ook niet langer aandringen.’

Mijn papa wil me met doorslaggevende argumenten naar een

schoolreünie lokken terwijl ik uit alle macht die uitnodiging afwijs.

Mijn papa houdt van alle soorten bijeenkomsten en reünies, ik niet.

Ik weet toch zelf hoe ik sociaal in gebreke blijf.

Ik wil alleen de dingen doen die ik graag doe en schoolreünies

staan niet op mijn verlanglijst.

En ik doe de dingen het liefst van al op mijn eentje of

met iemand waarmee ik echt contact heb.

Ik wil geen moeite doen voor niks want dat lijkt nergens op en vrij zinloos.

En toch …er is één reünie waar ik wél naartoe zou gaan.

Ik droom er zelfs over.

Maar helaas… een uitnodiging voor die ene reünie heb ik niet…

 

 

18:17 Gepost door Rudoris | Commentaren (1) |  Print

Commentaren

Ik kan me voorstellen dat dat kletterwijf van je ex-vriendin daar ook aanwezig zou zijn. God bewaar je!!

Gepost door: Marc | 04-02-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.