15-12-14

Doris (2)

Onze kille breuk was gebeurd op een avondfeestje bij mij thuis in Rumbeke dat ik persoonlijk georganiseerd had om speciaal op deze gelegenheid Doris, het meisje waar ik verliefd op was, uit te nodigen om met mij een officiële verhouding aan te gaan, de deur meteen op een kiertje openend voor mogelijke seksuele omgang, al of niet doorsprenkeld met verwijderende daden van nog eventueel bestaande maagdelijke vliesjes, wat ze, ietwat onverschillig, maar toch vriendelijk, eenmaal rustig plaats genomen op mijn hunkerend bed, gewoonweg geweigerd had. Later heb ik vernomen dat die beslissing voort was gesproten vanuit ne hele hoop laster en achterklap die ze over mij, gefluisterd in haar aandachtige oortjes, had zitten aanhoren van haar beste vriendin en die er op uit was en er belang in stelde haar voor te stellen aan een andere kerel, de zoon van haar chauffeur, een veel betere partij dus, alhoewel zij me zelfs niet kende, uitzondering gemaakt voor wat ze over mij van mijn (beste??)  vriend Wilfried Lories, had horen wijs maken. Ze hadden zich dus beiden daarvoor special ingezet, met alleen maar als uiteindelijk doelwit het geluk en de welstand van Doriske, onbekwaam, toen nog, om over haar eigen lot te beslissen..

De reden voor mijn plotseling aanbod was onder andere te wijten geweest aan haar onafhankelijke en gevaarlijk leven dat ik veronderstelde te bestaan op haar kot in Gent, waar ze de week helemaal alleen doorbracht en waar zelfs de nonnen, In Gent bedoel ik, vroeg of laat, bezweken aan de verlokkingen van het vlees, wat ik daarna persoonlijk heb kunnen bevestigen en vaststellen toen mijn jongere broer zelfs een woning toegewezen kreeg in het Begijnenhof daar, wegens gebrek aan maagdelijke zusterkes in de omstreken, of omgekeerd, om daar een afgevaardigde van het mannelijk geslacht geniepig binnen te kunnen smokkelen zodat ze niet verplicht zouden zijn hun eigen schuilplaats, zoals de kobben, te moeten verlaten om op jacht te gaan en integendeel hun slachtoffers zelf naar hun nestje, letterlijk en figuurlijk, te kunnen doen lokken, waar ze dan hun uitbundige lust en genot op botvierden.

Haar negatief antwoord kwam natuurlijk als een vallende baksteen op mijn hoofd terecht en het heeft me verscheidene jaren gekost vooraleer over de puinhoop heen te geraken.

Sinds ons afscheid toen, op het einde van het jaar 1970, heb ik haar niet meer express willen opzoeken, overtuigd dat ik ervan was en ook verzekerd, dat ze niet op haar woorden terug zou keren, maar ik heb wel getracht haar “toevallig” te ontmoeten. Enkele maanden later was er een carnaval feestje georganiseerd geweest (in februari of maart van 1971, dus) door diezelfde “beste” vriend van mij (zonder toen nog te beseffen dat hij tot de groep mensen behoort die lachen in je aangezicht en uitlachen achter je rug), in een privé-dancing waarvan ik me de naam niet meer herinner (‘t Boerke?), maar hij was wel aan de linkse kant gelegen van de Torhoutse Steenweg, in een omgevormd boerenhof. Ik had special het kostuum gehuurd van Keizer Karel  dat, vond ik, me geweldig goed paste, met de hoop haar daar toevallig tegen het lijf te lopen, aangezien ze dezelfde omgevingen frequenteerden en daar zelfs  dichtbij woonde. Ik herinner me het overweldigend geluid van de rock-muziek die de zaal overheerste, vooral wanneer de Rolling Stones aan de beurt kwamen, met hun “I can´t get no, satisfaction”, waarmee ik duidelijk akkoord ging, alhoewel het nooit mijn lievelingsliedje is geweest. Ik had de deur gestadig in de gaten geslagen en van Doris heb ik geen spoor gezien. Ik was er vast van overtuigd dat ze me toen al verwisseld had voor een rijkere,  knappere en meer geleerde jongen.

Volledig teleur gesteld, met mijn broek vol goesting en terwijl ik op zoek was naar een vervangster, heb ik me, vervolgens, met vuile seksboekskes tevreden moeten stellen die ik mezelf, blozend, aanschafte in een gazettenwinkel in de Zuidstraat van Roeselare en waarin alleen al de tekeningetjes me hevig op stang deden jagen. Nu weet waar ik al mijn fantasie heb vandaan gehaald. Terwijl ik me mijn heet Doriske verbeeldde, schelde ik mijn banaan af in de vers gewassen sok van mijn broer Frank, die daarna reclameerde met Mama dat zijn kousen nog nat waren.

13:51 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.