29-09-14

verlangen naar schoonheid...

 

Het is zó moeilijk om te zijn wie ik ben in deze verwaande wereld.

Broos en teer en dagdromend

en met een huid die zo dun is als zijdepapier

kan ik moeilijk handhaven.

Soms overvalt me een hunkering,

een allesoverheersende hunkering,

om me onder te dompelen in schoonheid, in pure schoonheid.

In maanlicht of sterrennevel, malse regen of sterke windvlagen,

muziek behoort ook tot de mogelijkheden.

De stille gloed van de vallende avond is als muziek van Schubert,

prachtig, smachtend, trillend, talmend, smeltend …

Ik luister nu naar muziek van Schubert

en soms krijg ik een krop in mijn keel

en kan bijna niet meer ademen,

zo mooi vind ik ze …

En dan wil ik mezelf daarin verliezen.

Helemaal en totaal.

De schoonheid in zijn muziek, de emoties die ze bij me opwekt …

Ik kan daar nog altijd onredelijk naar verlangen...

 

 

 

20:10 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.