01-04-14

woorden ontwaken...


enkele gedrukte letters,
daar laat ik je nu naar kijken,
daar ik met mijn warme mond niet kan spreken,
mijn hete hand niet door deze mail kan steken.
wat kan ik doen?
ik kan je niet bereiken...

 

Mond en handen doen wonderwerken
en niets doet meer deugd dan de blik
van een meiske dat, beschaamd, maar wel beslist
wil nagaan tot welke hoogten ze haar geliefde
kan verheffen, zonder ooit het ijle te beperken
waar ze zijn stijgend genot zal laten werpen


Zelfs mijn poëtische preken
zijn gericht op amper de genoegens
van de veronderstelde seks,
zodat ik veel meer tijd verspil
mijn vuile daden te overwegen,
dan in jouw schrijven de schat te lezen
van soortgelijke schreeuwen
die je slechts onlangs, liefdevol,
hebt ontdekt als zijnde dromen
die eens de werkelijkheid
zouden kunnen wezen

Schone woordjes hoor ik je prevelen
terwijl je ontspannen maar aandachtig
je tong laat strelen over de strakke huid
waar gevoel en lust samen zijn geweven.

Gelukkig ben ik met mijn toegewijd lief
dat zalig en vurig weet te plegen
waar ik alle dagen naar smacht,
een gulzige warme mond, die barmhartig
en nooit verdroogd, met de tong omvat
waar er niets anders kan bewegen,
tenzij die ene hand rond de preutse stam
en de andere onder de borrelende zak
die gevaarlijk, het naderend punt laat weten
waar terugkeer onmogelijk wordt geacht. 

 

ach, rudootje,

dat je dit kunt, maakt me sprakeloos.

dat je verwoordt wat je wenst, woordeloos...

nu je er niet meer bent, ben je hier meer dan ooit aanwezig...

20:19 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.