02-11-13

De Toog (9)

Ze slenteren, hand in hand, langs het brede platte strand aan de schone Vlaamse kust en besluiten maar te zullen stoppen, zonder haast, wanneer ze het volgende dorp, nog ver weg aan de horizon, bereiken. Niemand anders op het natte zand loopt er, blijkbaar, zó verloren rond als zij, tenzij een eenzame vooruit gebogen ziel met een ronde metaaldetector onderaan een stok in zijn hand, waarmee hij geduldig en in zigzag, de wijde zandstrook voor verloren juwelen en polshorloges onderzoekend afloopt. Hij gunt hen nauwelijks een blik en verdwijnt wat later, zonder dat ze er nog op letten.

Ze zoent stelselmatig en om de haverklap (in feite twee keren 't zelfde, in andere woorden, maar perfect omschreven) zijn linkerhand, zachte "psts"-geluidjes veroorzakend, terwijl hem, halvelings naar hem toegedraaid, met beide handen vast klampt. Het doet zijn bloed, op den duur, warmer en vlugger in zijn aders vloeien en hij kan een opkomende erectie niet helemaal onderdrukken. Met zijn vrije hand, langs zijn broekzak om, plooit hij hem, zich licht vooruit bewegend, in de minst hachelijke positie. Ze kijkt niet speciaal om, maar hij is er praktisch zeker van dat ze weet wat er aan de (zijn) hand is.

Alhoewel zij, over het algemeen, naar een koele vrouw verwijst, bezit ze, op sommige ogenblikken, die gretige gelaatsuitdrukking die geen enkele geïnteresseerde man misverstaat, wanneer het er op aankomt. Hij herinnert zich de termen "emo" en "nerd" die hij ergens in een mannen tijdschrift had ontmoet en die na ontleding, verdenkt hij, redelijk goed bij haar passen. Ze kleedt zich eerder donker en bescheiden, haar kapsel is kort en koel, ze handelt kordaat maar nogal koel, ze wandelt stijlvol, een beetje stijf en vooral koel, ze praat zonder veel ophef en koel maar, vanachter haar bril, maakt ze somtijds gebruik van een overwelvende blik, wanneer ze dat wil. Eenmaal bezeten zijn die vrouwen onevenaarbaar en erger nog, meestal ook onverzadigbaar. Dan krijsen ze hard, schreeuwen en schateren wanneer ze, uitbundig, beslissen klaar te komen. Ze laten, als het ware, de duivelkes los, die gedurende de rest van de dag, in hun oren fluisterend, op hun zenuwen werken. Zo hard ze ook kunnen werken, kunnen ze ook ontketenen in bed. De meeste mannen begrijpen niet wat ze in hun net krijgen wanneer één ervan besluit van hun lokmiddel te proeven en ze onderschatten of overzien algauw hun innigste wensen en nodigheden. Ze zijn bovendien ware "cock-teasers", die weten hoe ze een man op stang moeten jagen, maar toch nog het nodige geduld weten op te bouwen en ook op te eisen vooraleer hen, die mannen dus, van hun lijden te verlossen en hen zo, onverwacht, de beurt van hun leven geven. Het resultaat is bijgevolg een uitzonderlijke hoeveelheid baby's verwekkende zaadcelletjes die ze dan bekwaam zijn naar buiten te stuwen, in maximum topsnelheid.

Terwijl ze voort wandelen overweegt hij dat zij waarschijnlijk ook van dat hout gemaakt is en herinnert hij zich haar eerste zoenen, van bijna een halve eeuw geleden, die ook terstond resultaat, op dat gebied, hadden geleverd. Ze is niet altijd lief, niet altijd druk met je bezig, niet altijd gereed, maar ne keer dat het zover is zet je je beter schrap voor de storm die zich over jouw lichaam, zal ontfermen.

Af en toe wrijven ze, speels, hun heupen tegen elkaar terwijl ze wandelen, andere keren manoeuvreert hij zich, een beetje minder speels, achter haar rug om en drukt hij opzettelijk zijn gespannen buik strak tegen haar kontje, zodat ze duidelijk voelt dat er een opstandige maat mee aan het wandelen is en dan verliest ze geen tijd om, uitdagend lachend, te trachten de lastigaard klem te schuiven, zodat hij bijna struikelt over zijn eigen en ook over haar voeten en ze het geschikt vinden de stap naast elkaar terug te hervatten. De eerste keer draait ze zich om, een beetje verlegen nog, om de ware bedoeling te ontdekken in zijn glinsterende en spottende ogen, maar eenmaal de beschaamdheid overboord gegooid neemt ze zelf het initiatief en verlangt voortdurend te herhalen wat ze zo heerlijk intiem had gevonden, zoals daar is, vrijen zonder gevaar ontdekt te worden en niet verplicht onmiddellijk de grootste prijs op te offeren, waarvoor ze bereid is haar dierbare achterkant, als het ware, als een proefkonijn en prooi aan te bieden, hem naar achteren stotend en ook naar boven, zodat haar verslagen kuisheid het recht verovert op verbijsterend maar nog altijd onrechtstreeks contact en meehelpt de sensuele sfeer aan te wakkeren, zodat ze, bijna onbewust, haar dijen toeknijpt van voren, terwijl aan de achterkant de toegang bevorderend. Zelden heeft ze geproefd van wat ze nu aan het voelen is en op den duur wordt het zodanig onuitstaanbaar dat ze zich ineens bruusk naar hem omdraait, haar armen rond zijn nek slaand en zich hevig tegen hem aandrukt, niet alleen zijn mannelijkheid zoekend, maar ook haar borsten een gelegenheid schenkend verdrukt te worden door hun onstuimig geweld. Hij, van zijn kant, begint de toestand zodanig ophitsend te vinden dat hij haar bijna terstond en ter plaatse op het zand wil storten om daar hun lust bot te vieren, maar vindt het, bij nader toezicht, dan toch beter hun schendbare delen niet bloot te stellen aan de gevolgen van nat en plakkerig zand, een betere gelegenheid verkiezend voor hun jagende instincten.

Ze besluiten dus hun wandeling te hervatten en mogelijks aan iets anders te denken om aan hun opwinding te ontsnappen en die zo zachtjes aan te laten uitdijen, uiteindelijk bekomen door terug aan hun heden te beginnen knutselen, tot ze, moe maar voldaan, in het dorp arriveren, waar ze hoog nodig een ijskoud biertje naar binnen slaan, in zijn geval alleszins en een heet koffietje, in haar geval.

13:17 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.