13-01-13

Alle water stroomt uiteindelijk toch naar de Zee

Zoals af te leiden is uit eerdere post's vind ik dat een mens pas echt begint geld te verdienen, wanneer hij over zijn eigen geld begint te beschikken. Wij, gewone wezens dus, die niet eens met ons gat naar de volle maan gedraaid, geboren zijn geweest, moeten eerst dertig jaar zwoegen en ploeteren om zo wat poen te kunnen sparen en verzamelen, vooraleer men zichzelf begint af te vragen hoe het nu best te beleggen. Hier in Brazilië zijn er ne hele hoop manieren om veel geld te winnen en ook tezelfdertijd, of in de sequentie, veel geld te verliezen. Allemaal zonder te werken, vanzelfsprekend. Ikzelf ben nooit verleid geweest door de markt van aandelen, terwijl een spaarboekje erop nahouden te eng is om er ooit een clímax van mee te kunnen veroveren. Ik heb me dus altijd geconcentreerd op de koop en verkoop van vast goed. Geen enkele keer heb ik minder verdiend dan de opbrengst van twee of zelfs drie jaar werk. Het verschil is nochtans niet dat simpel drie jaar bestaan, maar wel de ogenblikkelijke winst wanneer de verkoop eraan komt, zonder ervoor te moeten zweten, vroeg op te staan, laat te gaan slapen, bevelen van alle kanten te moeten aanhoren en doorgeven en zelden te mogen lachen, tenware misschien wanneer iemand een papieren staart aan de broekriem van uw collega heeft vast geknoopt, enzovoort.

Ik had dus onlangs een studiootje gekocht (onder andere) in een algemeen gekend maar verwaarloosd appartementsgebouw, waarin praktisch alle hoeren van Recife wonen. Niet meegeteld ook alle gay’s, travestieten, transseksuelen en alle andere soorten van potters, pasters en uitbuiters.

Het gerucht had echter de ronde gedaan dat een rijke Jood van de VSA zijn oog op het gebouw had laten vallen om het terstond te laten afbreken en er een nieuw gebouw óp te construeren, dubbel zo hoog en meermalen keren beter ingedeeld en sjiecker, zoals vereist. Het is nu zó dat dat gebouw (met de indrukwekkende naam "Holliday"), een halve maan vormend vanuit de lucht bezien, op amper vijftig meter van het strand gelegen is en in een uiterst gevaloriseerde buurt van Boa Viagem; de meest bekende wijk van Recife.

In het leven moet men bekwaam zijn, als men zelf over dat vermogen niet beschikt, vlug de trucks van de Joden te kopiëren om rapper rijk te kunnen worden dan de anderen, reden waarom God ook dat volk ooit heeft verkozen om hier, op de aarde, voor zijn beleggingen te zorgen.

Vooraleer hij zijn hand zal leggen op alle appartementen, beetje bij beetje, zou ik dus een klein stokje in zijn grote wielekes steken en mijn studiootje op het achtste verdiep, met rechtstreeks zicht op de zee, alleen maar te koop stellen, aan hem of aan eender wie die er belangstelling voor stelt, voor drie keren de prijs die ik er zelf voor had betaald. Tot zodaar dus mijn bedoeling.

Het studiootje was al opgekalefaterd geweest toen ik het gekocht had en ik had er enkele meubels in gestuwd om het leefbaar te maken, zodanig dat ik het zou kunnen verhuren, vooraleer het te verkopen. Het water stroomde, het licht brandde en de zeebries door het venster was zalig.

Zonder me ervoor speciaal te hebben ingezet om het te verhuren bleef het een paar maanden leeg staan en toen ik een berichtje ontving van de portier dat er iemand van Brasilia geïnteresseerd in was, was ik zelfs akkoord het voor minder dan een maand lang te verhuren. Diezelfde avond nog, toen het al aan het donkeren was, belde de portier mij echter op om mij te verwittigen dat er geen elektrische stroom aanwezig was in de kamer, zodat de huurder zich in het donker zou moeten verhelpen. Eerst besloot ik de suggestie van de portier te aanvaarden dat hij wel iemand zou vinden om daar “rechtstreeks” (zonder langs de "teller" te passeren) een lichtje te voorzien, maar toen ik mij herinnerde dat ik alles, voordien, perfect had nagegaan en er niets aan ontbrak en er zelfs licht beschikbaar was in de badkamer en ook vanonderen in de Wc-pot, veranderde ik van gedacht en ging ik de portier meteen gaan opzoeken. Intussen was het volledig donker geworden. Er was nog altijd geen sprake van een oplossing gevonden te hebben en de huurder zat verloren voor de deur, in de gang, te wachten op hulp. Ik drong ogenblikkelijk aan op een actie van de portier, alhoewel ik besefte dat mij dat wel iets zou kunnen kosten. Hij dook op met een jonge gast die meteen met mij meeging en terstond de grote deur opensloeg waarin alle tellers van mijn verdieping in tentoonstelling waren. Hoe groot was mijn ontzetting en teleurstelling niet toen de blik op mijn teller viel. Volledig scheef gewrongen en open gerukt, waarin alle draden, duidelijk zichtbaar, doorgesneden waren. De energie was zelfs niet “tastbaar” aan geen enkele van de stompjes van de draden die er over gebleven waren. Hij keek hier, tuurde daar en, met zichtbare angst om er zelf geen schok van over te houden, stelde hij voor een rechtstreekse verbinding te leggen tussen één van de draadjes die uit mijn teller piekten en een tros van samengevoegde draden zonder bescherming, wat lager in de kast. Hij verwittigde mij nochtans, terwijl hij zelf terug deinsde, dat dat een kleine ontploffing zou veroorzaken en vooraleer ik hem kon overtuigen dat dat niet mocht, want dat alleen een schuchter vonkje te verwachten mocht zijn, voegde hij de daad bij het woord en de voorspelde ontploffing was waarlijk het gevolg. Meteen viel het licht uit in bijna de helft van de omgevende appartementen en barsten alle deuren razend open, met een hele hoop mensen, mannen(?), vrouwen en meiskes(?), die verontwaardigd naar ons toestormden en een dreigende cirkel rondom ons vormden, iedereen gereed om schreeuwend hun duurzaam veroverde rechten te garanderen, terwijl ze waarschuwden dat hun computers en Tv-toestellen, die er waarschijnlijk allemaal kapot van waren geraakt en waar ze net begonnen waren geile filmpjes te maken en ook te bezien, door mij betaald zouden moeten worden, zonder twijfel allemaal van het laatste model, terwijl ze intimiderend hun revolvers en messen beroerden in hun achterzakken, moment waarop ik mij afvroeg waarom ik daar ineens zo alleen achter gebleven stond, want mijn maten (en ook de huurder) waren rap weg gelopen, herinnerend dat ze dat al eens eerder hadden meegemaakt, zodat er op het laatst alleen maar een eenzaam lijk uitgestrekt op de grond was van over gebleven. Ik achtte het nodig onmiddellijk in de tegenaanval te gaan want dat is immer beter dan in de verdediging te blijven schermutselen en ik begon te argumenteren dat de energie van alleen maar de appartementen met "afgetapte draden" hun licht hadden verloren, terwijl de andere appartementen (achttien, in het totaal), met de teller ingeschakeld dus, niets hadden ondervonden van de kortsluiting. Omdat dat indruk bleek te maken bleef ik voort kraaien over de afgetapte en dus GESTOLEN energie waarvoor ze reuze boetes zouden moeten betalen (aan de alreeds rijkste mens ter wereld alias, Carlos Slim, die de elektriciteitsfirma hier, enkele jaren terug, voor een appel en een ei, op de kop had kunnen slaan) en dat ik zou aanduiden wie allemaal in de rij had gestaan om mij af te ranselen, want dat zou nog veel erger zijn voor de wet dan een stomme kortsluiting te hebben veroorzaakt. Ondertussen, meende ik, tersluiks, op te merken hoe de ene ná de andere het aftrapte en verdween in zijn donker gat en ik uiteindelijk tegenover het wijf stond dat het meeste lawaai had gemaakt (waarschijnlijk de moeder-overste van de hoeren vertegenwoordigend) en ik van plan was haar een goed gemikte muilkeer te verkopen voor al het ongemak dat ze mij had aangedaan, toen ineens de stroom werd hersteld en zij ook besloot terug in haar kot te sluipen. Toch heb ik haar nog (weliswaar stillekes)  toegeroepen: "fuck you, daughter of a bitch" en ook "fode–se", maar ik denk niet dat ze dat verstaan heeft.

Allez, ik ben er levend vanaf gekomen, maar het is weeral eens net op het nippertje geweest, aangezien daar, in dat gebouw dus, één dag wel en de andere dag óók, de politie een lijk moet wegslepen, zonder ooit te weten te komen wat er precies is gebeurd.

Conclusie: dat diene vuile portier mij heeft gekloot, dat heeft hij!!

02:52 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.