29-12-11

“’t Kan verkeren”, beweerde Nonkel Marcel toen al..

Iedereen die maar enkel één artikeltje uit mijn slijmerige blog heeft gewaardeerd weet dat ik een verstokte atheïst ben geworden sedert de jaren 60, toen ik in mijn bed alleen, ’s avonds laat, God vurig smeekte om mij van mijn lastige puistjes te verlossen, maar ik de volgende morgen niet alleen verrast wakker werd met de uitzonderlijk grote uitbloei van de vier bestaande, maar hij mij ook nog had voorzien van drie gloednieuwe exemplaren.

 

Mijn eerste vrouw was een beetje van alles: van uiterst bijgelovig naar uitermate gelovig, zolang er maar iets voordelig's uit te halen was. Mijn zoon is eerst door een Protestantse Kerk (er bestaan er hier honderden en er komen er alle jaren nog tientallen bij, allemaal gereed om Jezus aan te kondigen en ook wat centjes samen te scharrelen) gered geweest en daarna door diezelfde Kerk, vernietigd.

 

Mijn tweede vrouw was gematigd Katholiek in het begin, zodat ze er niets vreemds in zag tegelijkertijd naar de Paster te luisteren die zijn alledaagse preek aftaterde in de radio, terwijl gezellig aan de microfoon zingend, maar ze is nu zodanig óp geklommen naar een vurige staat van volledig geloof zodat ze niet alleen de zondagsmis bijwoont, maar ook alle woensdagen de Kerk opzoekt om er speciaal de Heilige Maria te loven. Het aambetante daarin is dat niet eender welke Kerk daar voor dient. De zondagen verkiest ze een Kerk praktisch vijf kilometer van ons appartement verwijderd, terwijl er zich op zijn minst drie andere in onze dichte nabijheid bevinden, twee op minder dan een steenworp. Ze beweert dat ze in die bepaalde Kerk kaarsjes mag aansteken, zodat ze, ná de mis, daar nog een ander uur kan blijven plakken. Was ze mannelijk geweest, ik zou de Paster ervan verdacht hebben een affaire met “hem” te hebben. Op de woensdagen nochtans verkiest ze nog een andere Kerk, ook vijf kilometer ver weg, maar in de andere richting. Om niet verweten te kunnen worden dat dat weinig is voor een vurige God liefhebster luistert ze ook alle dagen op de radio naar twee Show-Pasters, de ene Padre Reginaldo genoemd en de andere (nog jong en hengstig) Padre Marcelo. Dat neemt alle dagen ook twee uren in beslag. Bovendien heeft ze hun boekjes gekocht waaruit ze alle dagen twee bladzijden moet herlezen om rechtstreekse toegang te kunnen verkrijgen naar de Hemel. Om niet onder te doen voor haar vriendinnen vult ze haar verdere lege uren in door naar verschillende missen op de TV te kijken, vooral wanneer de Paus zijn gele tanden laat zien..

 

Om te voorkomen dat ik daar gewend aan geraak heeft mijn dochter nu ook beslist een Protestantse Kerk te frequenteren, ook op alle woens- en zondagen, maar ongelukkig genoeg niet deze die juist om de hoek ligt, maar integendeel, ene die ook vijf kilometer ver weg is, waar de Paster haar daar onlangs in de gaten heeft gekregen en tersluiks heeft opgemerkt dat hij nog net niet genoeg geld heeft geïncasseerd om de rekening van de elektrische energie te kunnen betalen die zopas is toegekomen en weeral is gestegen, méér dan tien percent om juist te zijn, zodat de verplichte bijdragen nu echt belangrijk aan het worden zijn, vooraleer in zijn splinternieuwe wagen te stappen, een Toyota bouwjaar 2011, model 2012, met alle nieuwigheden erbij.

 

Toen ik hem interpelleerde over het waarom van zo een dure wagen voor zulk een kleine parochie, antwoordde hij dat Jezus Christus, in die tijd, een ezel gebruikte om zich te verplaatsen, omdat ezels toen de Toyotas waren van vandaag en ze hoger moesten plaats nemen dan de kudde van het gewoon volk om zo meer en beter voor hen te kunnen verschijnen, maar dat hij minstens over een Rolls Royce zou beschikken, leefde hij nu.

 

Ga met al dat lawijt in uw oren, als atheïst, gaan slapen...

19:15 Gepost door Rudoris | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.